ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

Ο Εμπεδοκλής ήταν ένας από αυτούς και έζησε μάλιστα στο μεταίχμιο του περάσματος από τα Μυστήρια στις φιλοσοφικές σχολές, αφήνοντας μας ένα μέρος της γνώσης του, μέσα από τους λίγους σωσμένους εξάμετρους επικούς στίχους του, που χαρακτηρίζονται από μία τεράστια δυναμική σε σκέψεις και αναλύσεις. Ο Έλληνας αυτός φιλόσοφος έζησε στον Ακράγαντα της Σικελίας (που ήταν αποικία των Ροδίων) περίπου το 490-430 π.Χ. και υπήρξε μία από τις θρυλικότερες μορφές στο χώρο των προσωκρατικών φιλοσόφων. Δεν υπάρχει όμως ομοφωνία των βιογράφων για τις σπουδές και τους δασκάλους του. Φαίνονται ωστόσο άμεσα οι Πυθαγόρειες επιδράσεις του και η διαμονή του στην Αθήνα, στην σχολή του Αναξαγόρα κοντά στον Παρμενίδη.

ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ Στις 20 Ιανουαρίου 1897 οι Τούρκοι πυρπολούν πολλές συνοικίες και ιδιοκτησίες Χριστιανών στα περίχωρα των Χανίων. Οι Χριστιανοί αναλαμβάνουν δράση, δημιουργούν προγεφυρώματα και πολιορκούν περιοχές όπου κυριαρχούσε το τουρκικό στοιχείο. Στις 22 η κατάσταση χειροτερεύει και την επόμενη ημέρα και από τις 3.30 μ.μ. οι Τούρκοι πυροβολούν αδιάκριτα κατά παντός. Οι Χριστιανοί κλείνονται στα σπίτια και στα μαγαζιά τους που πυρπολούνται, ενώ προηγουμένως παραβιάζονται και λεηλατούνται «εν μέσω πάσης θηριωδίας». Η κατάσταση είναι φρικτή. Οι φλόγες φαίνονται από μίλια μακριά. Μόχθοι 10ετιών εξαφανίζονται. Πυκνός καπνός σκεπάζει ολόκληρη την πόλη. Διάφορες εύφλεκτες ύλες προκαλούν ισχυρές εκρήξεις, που μαζί με τους κρότους των όπλων και τις «κωδωνοκρουσίες των εκκλησιών δημιουργούν φρικώδες πανδαιμόνιο». Αυτό το σκηνικό κράτησε 3 περίπου μέρες. Τα Χανιά και η Χαλέπα ερημώθηκαν και όσοι Χριστιανοί διασώθηκαν, κατέφυγαν σε διάφορα σημεία της ελεύθερης Ελλάδας.

Πρόκειται για τον φιλόλογο-λογοτέχνη, Λεωνίδα Γαλάζη και την πρώην ευρωβουλευτή, Αντιγόνη Περικλέους Παπαδοπούλου. ΚΥΠΕ Δύο Κύπριοι βραβεύονται φέτος με το χρυσό μετάλλιο του Μεγάλου Αλεξάνδρου – Βεργίνας και το μετάλλιο και έπαινο του Ομίλου UNESCO Πειραιώς και Νήσων, για την προφορά του στα γράμματα και στον Πολιτισμό της Κύπρου. Πρόκειται για τον φιλόλογο-λογοτέχνη, Λεωνίδα Γαλάζη και την πρώην ευρωβουλευτή, Αντιγόνη Περικλέους Παπαδοπούλου. Σύμφωνα με ανακοίνωσή, με το χρυσό μετάλλιο Μ. Αλεξάνδρου τιμώνται επίσης ακόμα εννέα άτομα, με το συνολικό αριθμό των τιμημένων για φέτος να φτάνει τους 11. Η απονομή θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2019, στην παρουσία του Προέδρου του Ομίλου UNESCO Νομού Πειραιώς & Νήσων, Ιωάννη Μαρωνίτη. Ο θεσμός του χρυσού μεταλλίου Μ. Αλεξάνδρου Με τη διάκριση αυτή τιμώνται άνθρωποι που υπηρετούν τον πολιτισμό και έχουν κοινωνική προσφορά, στον ελληνικό χώρο, στην Κύπρο, καθώς και σε άλλες χώρες, όπως επίσης και οργανισμοί στ...

Ο Μάρκος Σεφερλής σε αντίθεση με πολλούς καλλιτέχνες, δε δίστασε να αφιερώσει 16 λεπτά στο θέατρο Δελφινάριο για το θέμα της προδοσίας της Μακεδονίας. Το βίντεο έχει γίνει viral στο διαδίκτυο , πράγμα που ενοχλεί τους βουλευτές και όλους γενικά τους εμπλεκόμενους. Ο Σεφερλής με τον δικό του καυστικό τρόπο ξεδιπλώνει πτυχές της ιστορίας.

Δωρεάν στο διαδίκτυο τό νέο αποκαλυπτικό βιβλίο για τό Σκοπιανό ζήτημα: Ελεύθερα αναγνώσιμο και διαθέσιμο ( freely readable and downloadable ) εδώ: Με αγγλικό τίτλο «MACEDONIA Made in USA» και ελληνικό υπότιτλο «Από το ΟΧΙ των Ελλήνων το 2008 ... στο YES των προθύμων το 2018», αναρτήθηκε στο διαδίκτυο και διατίθεται ΔΩΡΕΑΝ το νέο αποκαλυπτικό βιβλίο (224 σελίδες) του Ιωάννη Δ. Παπακωνσταντίνου ( John D. Pappas ). Στο σύντομο ΠΡΟΟΙΜΙΟ (σελ. 4) του βιβλίου, συνοψίζεται το ιστοριογραφικό του αφήγημα ως εξής, σε 354 λέξεις:

Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων και η προέλευσή του - Οι διάφορες επιστημονικές θεωρίες για τη χρήση του - Τι δείχνουν οι μελέτες Για περίπου 2.000 χρόνια στη θάλασσα κοντά στα Αντικύθηρα (Τσιριγότο) και σε βάθος 40-64 μέτρων βρισκόταν το κουφάρι ενός πλοίου, που μετέφερε θησαυρούς, αγάλματα, διάφορα άλλα αντικείμενα και ένα τεχνολογικό θαύμα της αρχαιότητας: τον μηχανισμό των Αντικυθήρων.

Ποιοι λόγοι οδήγησαν στην αποστολή στρατευμάτων εναντίον των μπολσεβίκων - Οι συνέπειες της αποτυχημένης εκστρατείας - Τι έγραφε ο επικεφαλής του Ελληνικού Στρατού στην Ουκρανία Κωνσταντίνος Νίδερ

Oι ακτίνες Χ και η ανθρώπινη ματιά αποκρυπτογράφησαν τα μυστικά της ζωγραφικής των αρχαίων: μετρούσε η έμπνευση και όχι οι κανόνες Τα μυστικά μιας τέχνης που εθεωρείτο οριστικά χαμένη, της αρχαίας ελληνικής ζωγραφικής, ήταν κρυμμένα στους τάφους των βασιλέων, αριστοκρατών και απλών πολιτών της Μακεδονίας.

Ο ασίγαστος πόθος για την απελευθέρωση των υποδούλων αδελφών στην Κρήτη, Ήπειρο, Μακεδονία δημιουργούσε την εντύπωση ότι ο ελληνικός λαός είχε κυριευθεί από φρενίτιδα πολέμου. Σε αυτή την κατάσταση είχε συντελέσει τρεις παράγοντες :

Ο καθ. αρχαιoλογίας Ν. Σταμπολίδης μιλά για το Μουσείο στην Ελεύθερνα και άλλα πολλά Κουρήτες αριστοκράτες πολεμιστές, Κρητικοπούλες πριγκίπισσες, ιέρειες και μια διαδρομή από το 3.000 π.Χ. μέχρι το 14 αιώνα μ. Χ. ξεπήδησε μέσα από τη σκαπάνη των ανασκαφών του Πανεπιστημίου Κρήτης σε συνεργασία με τον καθηγητή Νίκο Σταμπολίδη. Οι ανασκαφές ξεκίνησαν το 1985. Τι ήταν αυτό που οδήγησε τον καθηγητή να στρέψει το βλέμμα του εκεί παρ' ότι η μοναδική ανασκαφική έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 1928 από τον H. Payne κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «η περιοχή δεν δικαιολογεί μεγαλύτερο ανασκαφικό ενδιαφέρον»; «Η διαίσθηση» μας απαντά στο δρόμο του γυρισμού προς Αθήνα, κι ενώ είμαστε γεμάτοι εικόνες από την ξενάγηση στη νεκρόπολη της Ορθής Πέτρας, στην Βασιλική του Κατσίβελου αλλά και το ολοκαίνουργιου Μουσείου της αρχαίας Ελεύθερνας όπου ζωηρό λόγο έχουν τα οπτικοακουστικά μέσα.

Οι Βορειοθράκες εθελοντές, στον πόλεμο του 1897 *Μια άγνωστη πτυχή της γενναίας προσφοράς της Ανατολικής Ρωμυλίας προς την μητέρα πατρίδα. Γράφει ο Παντελής Στεφ Αθανασιάδης Οι Βόρειοι Θράκες γνωστοί και ως Ανατολικορωμυλιώτες, σε κάθε περίσταση έδειξαν την ανιδιοτελή φιλοπατρία τους. Και στις καλές στιγμές αλλά προπαντός και στις δύσκολες περιστάσεις της Ελλάδας. Αυτό το απέδειξαν και στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897.

Η στρατιωτική ιστορία είναι γεμάτη από γκάφες και λάθη. Μία τέτοια περίπτωση είναι αυτή του γερμανικού υποβρυχίου U-1206 (τύπος VIIC). Το σκάφος καθελκύστηκε στις 16 Μαρτίου 1944 και για τα δεδομένα της εποχής του, αποτελούσε τη τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Το υποβρύχιο είχε εκτόπισμα 800 τόνους και πλήρωμα 50 ανδρών. Είχε ειδικά σχεδιαστεί για να μπορεί να καταδύεται σε βάθος 230 μέτρων για να αποφεύγει τις συμμαχικές επιθέσεις από αντιτορπιλικά και από θαλάσσιες νάρκες. Λίγο πριν το τέλος του πολέμου, στις 6 Απριλίου 1945, το U-1206 αναχώρησε από το ναύσταθμο του στο Κριστιανσάντ της Νορβηγίας, για τη πρώτη και μοναδική αποστολή του. Λόγω της αποστολής του σκάφους, οι τουαλέτες του, σχεδιάστηκαν για να λειτουργούν χωρίς πρόβλημα στα μεγάλα βάθη. Συγκεκριμένα διέθεταν ένα ειδικό σύστημα αντλιών υψηλής πίεσης. Κατά μία εκδοχή όταν ο καπετάνιος Κάρλ-Άντολφ Σλίτ χρησιμοποίησε τη τουαλέτα, διαπίστωσε ότι λόγω μεγάλης… κένωσης, το σύστημα δε δούλευε σωστά.

Από τις γενοκτονίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στις αρχές του 20ού αιώνα, περισσότερο γνωστή είναι η γενοκτονία των Αρμενίων, ενώ τελευταίως αναδεικνύεται και η γενοκτονία των Ελλήνων Ποντίων. Λιγότερο γνωστή είναι η γενοκτονία μιας τρίτης εθνότητας, που οι Νεότουρκοι στόχευσαν να εξαλείψουν. Κώστας Μαυρίδης* Στην τελευταία αποστολή του Ευρωκοινοβουλίου στην Τουρκία πριν ένα χρόνο περίπου, ένας βουλευτής του Κόμματος Δημοκρατίας των Λαών (HDP) πρότεινε να συναντηθούμε κάπου διακριτικά, για να μην εκτεθώ. Αντιπρότεινα να βρεθούμε στον κεντρικό χώρο υποδοχής του κτιρίου της Τουρκικής Βουλής και να διασχίσουμε μαζί το διάδρομο μέχρι το γραφείο του, ώστε να μας δουν όσο το δυνατόν περισσότεροι!

Ονομαστή ναυμαχία της αρχαιότητας, που διεξήχθη στις 28 ή 29 Σεπτεμβρίου του 480 π.Χ. (υπάρχει και η εκδοχή της 22ας Σεπτεμβρίου) στο στενό της Σαλαμίνας, κατά την οποία οι Έλληνες, με μικρές δυνάμεις, αλλά με άριστη τακτική, κατατρόπωσαν τον πανίσχυρο στόλο των Περσών. Μετά την πτώση των Θερμοπυλών, οι Πέρσες του Ξέρξη προχώρησαν προς την Αθήνα, την οποία κατέλαβαν εύκολα, γιατί οι Αθηναίοι την είχαν εγκαταλείψει. Είχαν πάρει χρησμό από το μαντείο των Δελφών, πως μόνο «τα ξύλινα τείχη» θα τους έσωζαν και τέτοια θεώρησαν τα καράβια τους, στα οποία και κατέφυγαν. Μερικοί μόνο γέροντες, μη θέλοντας να ακούσουν τον Θεμιστοκλή ότι τα «ξύλινα τείχη» ήταν τα καράβια, έμειναν στην Αθήνα, κλείστηκαν στην Ακρόπολη κι έφτιαξαν γύρω πραγματικά ξύλινα τείχη.

Από πού ξεκίνησε ο ισχυρισμός , ότι δήθεν "οι Έλληνες ήταν υπόδουλοι στους Ρωµαίους για χιλιετηρίδες"; Πώς οι Ρωµαίοι ονομάστηκαν "Έλληνες"; Ποια συμφέροντα ευγενών ικανοποίησε αυτή η ανιστόρητη ενέργεια; Τι δολοπλοκίες έγιναν για να επιτευχθεί αυτή η ψευδής ονομασία ; Ποιος ο ρόλος του Ρήγα, του Κοραή και του Ναπολέοντα; Ποια η σχέση της Γαλλικής Επανάστασης µε όλα αυτά; Σε ποια ανιστόρητη περιπέτεια ενεπλάκησαν οι Ρωµαίοι της Ελλάδος; Ποιων τα ξένα συμφέροντα εξυπηρετούν οι σημερινοί Νεοπαγανιστές που διαδίδουν αυτό το παραµύθι;

Αποκλειστική δημοσίευση της "Άγνωστης Ελληνικής Ιστορίας" 28/12/1997 και 2/3/1999 Η "πυραμίδα" των Χανίων (στην πραγματικότητα είναι κώνος) είναι ένας λαξευμένος βράχος και είναι ένα μνημείο μοναδικό στο είδος του μιας και δεν υπάρχει καμία αναφορά για παρόμοιο κτίσμα-κατασκεύασμα. Επίσημες μελέτες, έρευνες ή ανασκαφές δεν έχουν γίνει μέχρι στιγμής - ακόμη και το ίδιο το μνημείο είναι άγνωστο στον κόσμο, και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να γνωρίζουμε την χρήση που είχε στην αρχαιότητα ή την ηλικία του. Βρίσκεται σε υψόμετρο 290 μέτρων από την επιφάνεια της θαλάσσης στα Νότια του νομού Χανίων.

Απόσπασμα από το αρχαιότερο χειρόγραφο της Πεσίτα, των εδαφίων Έξοδος 13:14-16 , που παράχθηκε στην Άμιδα (σημερινό Ντιγιαρμπακίρ ) το έτος 464 και περιέχει την Πεντάτευχο (εκτός του Λευιτικού ), Βρετανικό Μουσείο Η Πεσίτα είναι η κυριότερη αρχαία μετάφραση της Αγίας Γραφής στη συριακή γλώσσα. Στη σχετική βιβλιογραφία συντομογραφείται ως Sy . Το όνομα Πεσίττα , Πεσχιττώ , Πεσιττώ , Πσίτα , Πεσίτο , Πσίτο ή Φσίτο είναι εναλλακτικές μεταγραφικές μορφές της συριακής έκφρασης μαπακτά πσιτά , ܡܦܩܬܐ ܦܫܝܛܬܐ , που σημαίνει κατά γράμμα "απλή μετάφραση". Πεσίτα (στη λατινική , Peshitta ) είναι ο επικρατέστερος μεταφρασμένος όρος. Ο όρος πσιτά μπορεί να μεταφραστεί και ως 'κοινή' (δηλαδή, διαθέσιμη σε όλους) ή 'άμεση', εκτός από 'απλή'. Η Συριακή είναι διάλεκτος, ή ορθότερα ομάδα διαλέκτων, της Ανατολικής Αραμαϊκής . Ιστορικό των συριακών μεταφράσεων Στη διάρκεια των αιώνων έγιναν πολλές μεταφράσεις της Αγίας Γραφής στη συριακή γλώ...

Ῥωμανὸς ὁ Μελωδός – Κοντάκια Ѡ 1-Εἰς τὴν Πόρνην 2-Εἰς τὸ Πάθος τοῦ Κυρίου καὶ εἰς τὸν Θρῆνον τῆς Θεοτόκου

γράφει ο   ΙΩΑΝΝΗΣ Δ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Η  « Συμφωνία τών Πρεσπών »  δεν απετέλεσε  « κεραυνό εν αιθρία »  στην Ελλάδα. Τό σύνολο τών δημοσιογράφων (όλων τών συστημικών ΜΜΕ), τού πολιτικού προσωπικού (όλων τών κομμάτων) τής χώρας, αλλά και εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες πολίτες με  « στοιχειώδη »  μνήμη, εγνώριζαν εδώ και δέκα (10) χρόνια τούς τρείς (3) βασικούς άξονες τού Αμερικανο-Σκοπιανού Σχεδίου για τήν ονοματοδοσία αυτής τής νεοσύστατατης χώρας, ήτοι: (1) όνομα  « Republic   of   Northern   Macedonia »  ή  « Republic   of   North   Macedonia », (2) γλώσσα « Macedonian   language »  και (3) εθνικότητα  « Macedonian   nationality ».

Σεπτέμβρης 1944 Το αντιτορπιλικό «Θεμιστοκλής» με Κυβερνήτη τον Πλωτάρχη Νικόλαο Σαρρή είναι το πρώτο ελληνικό πλοίο που κατέπλευσε σε ελληνικό λιμένα, στο Καψάλι των Κυθήρων, μετά από τις επιχειρήσεις της Μεσογείου, της Δωδεκανήσου και τις αποβάσεις στο Anzio και τη Νότια Γαλλία. Στην φωτογραφία εικονίζεται σκηνή από την απελευθέρωση των Κυθήρων: οι κάτοικοι υποδέχονται την Β’ Μοίρα του Ιερού Λόχου στον Πίσω Γιαλό, 28 Σεπτεμβρίου 1944 (φωτογραφία Μανώλη Φατσέα). Υπηρεσία Ιστορίας Ναυτικού

Η έντονη εμπορική δραστηριότητα και η σημαντική στρατηγική θέση της πόλης ήταν οι βασικοί λόγοι που έγινε το 1825 η μεγάλη μάχη κατά των Τούρκων. Καθώς μαίνονταν ακόμα η πολιορκία του Μεσολογγίου, το οποίο βρίσκεται σε κοντινή απόσταση με την Αμφιλοχία, ο Κιουταχής ξεκίνησε από την Ήπειρο με προορισμό το Μεσολόγγι για να συνδράμει με τις δυνάμεις του. Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης προέβλεψε ότι ο Καρβασαράς (σημερινή Αμφιλοχία) ήταν σημαντικό κέντρο εμπορίου και ότι τα στρατεύματα του Κιουταχή θα αντιμετώπιζαν πρόβλημα, αν ανέκοπτε την τροφοδότηση τους από τα καραβάνια. Τότε ανέλαβε δράση και κατέφθασε στην περιοχή με σκοπό να τους εμποδίσει. Τα ξημερώματα της 28ης Σεπτεμβρίου με αρχηγό τον Γεώργιο Καραΐσκάκη, οι Έλληνες οπλαρχηγοί όρμησαν στους Τούρκους και τους έπιασαν κυριολεκτικά στον ύπνο. Επί τέσσερις ώρες πολέμησαν μαζί τους, αφήνοντας τους μόνο δύο επιλογές, να σκοτωθούν στη μάχη ή να ριχτούν στη θάλασσα. Παρόλο που αμφότερες οι στρατιωτικές μονάδες ήταν μικρές σε αριθμό, η ν...

Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος μας αφηγείται το ιστορικο-κοινωνικό πλαίσιο για τον Οιδίποδα Τύραννο του Σοφοκλή το εμβληματικότερο, ίσως, δράμα της αρχαίας γραμματείας που ανήκει στο Θηβαϊκό κύκλο και σύμφωνα με τις πηγές διδάχθηκε για πρώτη φορά το 425 π.Χ. εν μέσω του Πελοποννησιακού πολέμου και του λοιμού που είχε αποδεκατίσει το λαό της Αθήνας Μας αποκωδικοποιεί τον μύθο του, την υπόθεση του έργου και αναλύει με τρόπο απλό και μεστό τις μοναδικές και πανανθρώπινες διαστάσεις του ήρωα και των συμπρωταγωνιστών του τονίζοντας ότι στο επίκεντρο της προβληματικής του έργου τίθεται το άτομο σε σχέση με την προσωπική του ελευθερία, την εξουσία, την κοινωνία και τη θεϊκή βούληση. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο εικαστικό εργαστήρι της ARTe τον Ιούνιο του 2019.

Του Κ. Μπογδανίδη Για πολλούς αιώνες ταλαιπώρησε την ελληνική κοινωνία και αργότερα την Πολιτεία το Γλωσσικό Ζήτημα. Η υπόθεση αυτή έλαβε τέλος τη δεκαετία του '70, μετά από σχεδόν έναν αιώνα διαμάχης. Το 1974 η κυβέρνηση Καραμανλή παρέλειψε τη γλωσσική διάταξη στο Σύνταγμα της μεταπολίτευσης. Το 1976, στις 28 Ιανουαρίου, ο υπουργός Παιδείας Ράλλης εισηγείται -και η κυβέρνηση Καραμανλή αποφασίζει οριστικά το 1977- τη χρήση της δημοτικής σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, σε όλες τις λειτουργίες και τα έγγραφα του κράτους.

Ένα ντοκουμέντο που περιέχεται στον βιβλίο του πολιτικού Αλέξανδρου Κ. Παπαδόπουλου, «Άπειρος» Χώρα – Ο Αλβανικός Εθνικισμός και ο Οικουμενικός Ελληνισμός», και που κυκλοφόρησε το 1992 (παραμένοντας στην ανασκόπηση και τα συμπεράσματα απολείτως επίκαιρο) βοηθάει ιδιαίτερα στην ερμηνεία της..... εξάρτησης που εμφανίζει η Αλβανία και την επιρροή απ’ την Τουρκία. Πρόκειται για επιρροή που πολλές φορές δίνει την αίσθηση της δορυφορικής συμπεριφοράς.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΣΕΦ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΝΕΙ Όποιος επιθυμεί να μελετήσει την ελληνική ιστορία από την αρχαιότητα μέχρι τις ημέρες μας δεν έχει παρά να εντρυφήσει στις υπέροχες γεύσεις που προσφέρει κάθε γεύμα της μεσογειακής κουζίνας. Από το «Συμπόσιον» του Πλάτωνα ως τη γαστρονομική ποίηση του Αρχέστρατου, από το ούζο των Βυζαντινών ως την κατοχύρωση της κρητικής διατροφής ως «αυλής πολιτιστικής κληρονομιάς» από την UNESCO, η ελληνική κουζίνα είναι στενά συνυφασμένη με την ιστορία του τόπου μας.

Η Θράκη υπέστη πολλά κατά τα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα, από τη δράση βουλγαρικών συμμοριών. Τα μέλη τους με τη γνωστότερη ονομασία κομιτατζήδες, ήταν στην ουσία παρακρατικοί, μέλη ακραίων κομιτάτων, που με το πρόσχημα πατριωτικής δράσης, σκότωσαν, λήστευαν και τρομοκρατούσαν του ελληνικού πληθυσμούς αποσκοπώντας να τους αποσπάσουν από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και να τους εντάξουν, στην σχισματική βουλγαρική εκκλησία. Η μεγάλη έξαρση της δράσης των κομιτατζήδων σημειώθηκε κυρίως στη Μακεδονία, αλλά δεν έμεινε στο απυρόβλητο και η Θράκη στο σύνολό της. Στο πλαίσιο αυτού του εθνικού ανταγωνισμού μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων σημειώθηκαν πολλές μάχες τόσο μεταξύ ανταρτικών ομάδων των Ελλήνων και των Βουλγάρων, όσο και του Οθωμανικού στρατού.

Η Σχολή του Αριστοτέλη στο Νυμφαίο της Μίεζας, τόπος συνάντησης του φιλοσόφου Αριστοτέλη και του πρίγκιπα Μεγαλέξανδρου (πηγή: Γραφείο Πολιτισμού Δήμου Νάουσας) Βαγγέλης Στεργιόπουλος Στη μακεδονική γη, στα εύφορα χώματα της Ημαθίας ανάμεσα στα χωριά Λευκάδια και Kοπανό, βρισκόταν μια σημαντική αρχαία πόλη, η Μίεζα, πόλη της Βοττιαίας, περιοχής της αρχαίας Μακεδονίας στα βόρεια και βορειοδυτικά του Θερμαϊκού κόλπου. Χτισμένη στους πρόποδες του Βερμίου, στον κάμπο και τις πλαγιές των λόφων που απλώνονται κάτω από τη Νάουσα, σε μια περιοχή κατοικημένη ήδη από την Ύστερη Εποχή του Χαλκού, η Μίεζα γνώρισε την ύψιστη ακμή της στους χρόνους των μακεδόνων βασιλέων, αλλά συνέχισε να ευημερεί έως και τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες. Γραπτές πηγές, τοπογραφικές παρατηρήσεις και ανασκαφικά δεδομένα επέτρεψαν την ταύτιση της πόλης, που αναφέρεται από αρκετούς αρχαίους συγγραφείς, όπως ο Πτολεμαίος, ο Πλίνιος και ο Στέφανος Βυζάντιος. Η ανασκαφική έρευνα Οι πρώτες αρχαιότητε...

Πώς τρέφονταν τα προϊστορικά μωρά όταν δεν θήλαζαν; Επιστήμονες ανακάλυψαν κεραμικά που παραπέμπουν σε… μπιμπερό μέσα σε τάφους μικρών παιδιών. Διαπίστωσαν, δε, για πρώτη φορά, ότι περιείχαν γάλα ζώων. Μικρά κεραμικά δοχεία με στόμιο, που θα μπορούσε να κρατήσει ένα νήπιο στο χέρι του, εμφανίστηκαν στην Ευρώπη κατά τη Νεολιθική περίοδο (γύρω στο 5000 π.Χ.). Την εποχή του Χαλκού και του Σιδήρου η χρήση τους εξαπλώθηκε. Αρχαία μπιμπερό

του Βασίλη Σπανού, ιστορικού βασισμένο στο βιβλίο του Δ. Κοκκινάκη Ο Ιωάννης Καποδίστριας θεωρείται μια από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες του 19ου αιώνα, που επηρέασε και λάμπρυνε με τη δυναμική του παρουσία όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη. Πολιτικός, διπλωμάτης με ευρωπαϊκή μόρφωση και εμπειρία, διαδραμάτισε σημαντικό σε όλα τα μεγάλα πολιτικά γεγονότα της Ευρώπης. Πρώτος αυτός οραματίσθηκε την ιδέα μιας Ηνωμένης Ευρώπης και τον άνθρωπο στον οποίο οφείλει την κρατική της συγκρότηση και δομή η Ελβετία.

Δύο αξιοσέβαστοι βασιλιάδες στην πιο συγκινητική στιγμή μιας σκληρής πολεμικής περιπέτειας. Ο ένας είναι ο Αχιλλέας. Νέος, πεισματάρης και υπόδειγμα γενναιότητας. Πατέρας του είναι ο βασιλιάς της Φθίας, Πηλέας και μητέρα του η θεά Θέτις. Το επικό ποίημα «Ιλιάς», έχει ως κεντρικό θέμα την «μῆνιν τοῦ Αχιλλέως» και τα γεγονότα που αυτή προκάλεσε. Στη σκηνή που θα διαβάσετε παρακάτω, η μῆνις υποχωρεί μπροστά στο μεγαλείο του αντιπάλου και αποκαλύπτεται μία άλλη πτυχή της προσωπικότητας του ήρωα. Ο Αχιλλέας ανήκει στον συνασπισμένο στρατό των ελληνικών πόλεων που πολιορκούν την Τροία. Ο άλλος είναι ο Πρίαμος, ο ηλικιωμένος πια βασιλιάς της Τροίας, της ένδοξης πόλης που τώρα πολιορκούν οι Αχαιοί. Ο γιος του ο Πάρης – Αλέξανδρος ερωτεύτηκε την πανέμορφη Ελένη, τη σύζυγο του βασιλιά της Σπάρτης, και την έφερε μαζί του στην Τροία.

Αν καλούσαμε για δείπνο μερικά από τα σπουδαιότερα μυαλά της αρχαίας Ελλάδας, όπως τον Ηρόδοτο, τον Ηρακλή και τον Αριστοφάνη, σίγουρα θα τους ξαφνιάζαμε με τον πλούτο και την ποικιλία των τροφών που θα τους προσφέραμε. Κι αυτό γιατί πολλές από τις σημερινές τροφές ήταν εντελώς άγνωστες στην εποχή τους, ενώ οι συνήθειές μας όσον αφορά τη διατροφή διαφέρουν σημαντικά.

Σάββατο 27 Αυγούστου 1922. Χιλιάδες χριστιανοί της Σμύρνης κατευθύνονται από νωρίς προς την προκυμαία. Ο λόγος προφανής: οι τουρκικές δυνάμεις βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής. Για τον ίδιο λόγο, στη μουσουλμανική συνοικία υψώνονται τουρκικές σημαίες. Η Σμύρνη έχει παραδοθεί στις φλόγες, λίγο μετά την είσοδο των τουρκικών στρατευμάτων. Corbis via Getty Images / Ideal Image

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ: Ο πρώτος μήνας του χρόνου πήρε το όνομά του από τον θεό των Ρωμαίων, τον Ιανό (Janus). Ο Ιανός ήταν θεός με δύο πρόσωπα, τα οποία κοίταζαν σε αντίθετες κατευθύνσεις, γι αυτό τον αποκαλούσαν και…Janus bifrons δηλαδή διπρόσωπο Ιανό. Τα δυο του πρόσωπα συμβόλιζαν την αρχή και το τέλος, τη νιότη και το γήρας, την είσοδο και την έξοδο. Γι αυτό και του αφιέρωσαν τον Ιανουάριο που σαν πρώτος μήνας του χρόνου, κοίταζε προς τον προηγούμενο χρόνο και προς τον επόμενο.

Η πίεση των τούρκων, η τυραννική δεσποτεία του Αλή Πασά, οι ληστρικές επιδρομές, η ανέχεια, οδήγησαν στον εκπατρισμό των Βοβουσιωτών, στη φυγή και την αναζήτηση της τύχης τους σε άλλους τόπους, τόσο στο εσωτερικό του ελλαδικού χώρου, όσο και στον ευρύτερο βαλκανικό και κεντρικό ευρωπαϊκό χώρο. Το έτος 1817 ένα μεγάλο μέρος των κατοίκων, περίπου 120 οικογένειες, που ανήκαν στην άρχουσα τάξη της Βοβούσας, έφυγαν ομαδικά αναζητώντας καλύτερη τύχη στην ανατολική Μακεδονία και την ανατολική Ρωμυλία, όπου μία ομάδα ίδρυσε ισχυρή αποικία στην Πεστέρα, κοντά στην Φιλιππούπολη. Σύμφωνα με τις παραδόσεις ο Τάκεφ, άλλοτε πρωθυπουργός της Βουλγαρίας, είχε βοβουσιώτικη καταγωγή.[40]

Η Μακεδονία, γη ελληνική από την αυγή του χρόνου, παρά τα όσα ορισμένοι υποστήριζαν και υποστηρίζουν για πολιτικούς λόγους, δεν υστέρησε στους εθνικούς αγώνες. Ήταν, μέσω εκλεκτών της τέκνων, και στην εθνεγερσία του 1821, δίνοντας το παράδειγμα της μέχρις εσχάτων αντίστασης στον μιαρό Ασιάτη κατακτητή. Η επανάσταση στη Μακεδονίας μας κηρύχθηκε, επίσημα, στις 17 Μαΐου 1821. Πρωτεργάτες της ήταν ο Εμμανουήλ Παπάς και ο μητροπολίτης Μαρωνείας Κωνστάντιος.

Μετά την συνθήκη του Αγίου Στεφάνου (1878), που προέβλεπε την δημιουργία μιας μεγάλης Βουλγαρίας αλλά και αυτονομία της Ανατολικής Ρωμυλίας με τους συμπαγείς ελληνικούς πληθυσμούς, αλλά και μετά την εξάπλωση της Βουλγαρικής Εξαρχίας στην Μακεδονία και τον ατυχή ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, εκδηλώθηκαν απροκάλυπτα οι βουλγαρικές βλέψεις για την προσάρτηση της Μακεδονίας. Ένοπλες συμμορίες κομιτατζήδων από την Βουλγαρία, με σφαγές και βιαιοπραγίες επεχείρησαν τον βίαιο εκβουλγαρισμό της Μακεδονίας και εθνοκάθαρση εναντίον των Ελλήνων, γεγονός που προκάλεσε την ελληνική αντίδραση, με την οργάνωση εθνικών σωματείων, διενέργεια εράνων, συγκέντρωση 'όπλων και αποστολή ενόπλων ομάδων. Γράφει ο Αρχιμ. Π. Κύριλλος Κεφαλόπουλος, ιστορικός  

Η Μικρασιατική Καταστροφή είχε την πορεία του αίματος: Το αίμα χύθηκε ως την θάλασσα και μετά έφτασε σ' όποιαν ακτή βρήκε. Ή περίπου έτσι. Γιατί ναι μεν τους πρόσφυγες από τις παράκτιες περιοχές της Τουρκίας τους έστειλαν στα μεγάλα αστικά κέντρα, αλλά τους άλλους, τους «χωριάτες» της Καππαδοκίας και του Πόντου, που συχνά ήταν τουρκόφωνοι, τους «εξόρισαν» στην

Στις 26 Σεπτεμβρίου 1815 υπογράφεται στο Παρίσι το σύμφωνο ίδρυσης της Ιερής Συμμαχίας. Το σύμφωνο αυτό υπέγραφαν ο Τσάρος της Ρωσίας, ο Αυτοκράτωρ της Αυστρίας και ο Βασιλιάς της Πρωσίας. Αργότερα, το σύμφωνο θα υπογραφεί και από το Βασιλιά της Γαλλίας. Αρνήθηκαν να το υπογράψουν οι Άγγλοι παραμένοντας πιστοί στη διπλωματική τους παράδοση που δεν ήθελε να δεσμεύεται απέναντι στην ηπειρωτική Ευρώπη· ο Πάπας εξαιτίας των μασονικών επιρροών που εντόπιζε σε αυτό και ο Σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας επειδή η Ιερή Συμμαχία στηριζόταν στο όνομα της Αγίας Τριάδος.

Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 1849. Ο νεκροθάφτης ρίχνει την πρώτη φτυαριά χώμα στο άψυχο κορμί και λιποθυμάει αναλογιζόμενος ποιος είναι ο νεκρός. Είναι ο πατριδοφύλακας, είναι ο γενναίος των γενναίων, είναι ο Τουρκοφάγος, είναι ο ήρωας Νικήτας Σταματελόπουλος. Αυτός που εξόντωσε με στρατό 600 παλληκαριών, τους 6000 Τούρκους του Κεχαγιάμπεη, αυτός που έσπασε 7 σπαθιά στην υπεράνθρωπη προσπάθειά του στα Δερβενάκια, αυτός που μέχρι το τέλος του Αγώνα ήταν στην πρώτη γραμμή, δίπλα στον θείο του, τον Γέρο του Μωριά, αυτός ο Νικηταράς τώρα έχει τα μάτια κλειστά. Αυτός ο Νικηταράς σίγησε για πάντα. Πρότυπο παλληκαριάς και αρετής. Άνδρας απλός, άκακος, ειλικρινής και τίμιος. Ενώ είχε τρόπους να πλουτίσει όπως και άλλοι οπλαρχηγοί, ο Νικηταράς καταφρόνησε τα λάφυρα. Απέκτησε όμως πλούτο και θησαυρό ανεξάντλητο και πολυτιμότερο, την υπόληψη και τον σεβασμό όλου του Πανελληνίου. Η πατρίδα όμως δεν ξέρει να τιμάει τα παιδιά της. Τον Δεκέμβριο του 1839 το οθωνικό κράτος φυλάκισε τον Νικητα...