ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

Η Άσσος (σημερινό Behramkale) είναι πόλη της Τρωάδος και βρίσκεται στις βόρειες ακτές του κόλπου του Αδραμυττίου, απέναντι από τη Μήθυμνα της Λέσβου. Σε ορισμένους συγγραφείς (όπως ο Στράβων) συναντάται και η ονομασία Ασσός. Αναφέρονται επίσης και οι εναλλακτικές ονομασίες Απολλωνία και Κεκροπεία. Ήταν η δεύτερη σε σημασία αιολική πόλη. Στην Αρχαιότητα, γειτόνευε με τη Λαμπωνεία και τα Γάργαρα. Οι δύο αυτές πόλεις πιθανόν να ανήκαν στην επικράτεια της Άσσου. Τα δε Γάργαρα ήταν κτήση των Ασσίων. Ιστορία της Άσσου Η πόλη κατοικούνταν από την εποχή του χαλκού. Γύρω στο 700 π.Χ., σύμφωνα με τον Ελλάνικο,

Οι Έλληνες τον Μεσαίωνα που η Ευρώπη ζούσε στο μαύρο σκοτάδι , είχαν πανδοχεία με εσωτερική εκκλησία για τους θαμώνες! Οι ανασκαφές φέτος επικεντρώθηκαν κυρίως στην Βυζαντινή εποχή στα ερείπια εσωτερικών τμημάτων της αρχαίας ελληνικής πόλης που κατοικείτο από την αρχαιότητα αλλά και στην διάρκεια της Ελληνικής Ανατολικής Αυτοκρατορίας Αυτές τις ανασκαφές, που έφεραν στο φως τα ερείπια ενός σύνθετου συμπλέγματος κτηρίου που θα μπορούσε να θεωρηθεί ένα συγκρότημα πανδοχείου. Η ύπαρξη αυτού του συγκροτήματος αναφέρεται σε αρχαίες πηγές, αλλά ποτέ δεν έχει αποκαλυφθεί. Το πανδοχείο, όπου οι άνθρωποι είχαν φιλοξενηθεί αλλά και ασθενείς υποβλήθηκαν σε θεραπεία, βρίσκεται πίσω από τη δυτική πύλη, Το συγκρότημα διαθέτει δικό του φούρνο, κουζίνα και δεξαμενές νερού .

Η αρπάγη ήταν πολεμικό όπλο που επινόησε ο Αρχιμήδης για την αντιμετώπιση του Ρωμαϊκού στόλου που πολιορκούσε τις Συρακούσες.Δεν υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα ή απεικονίσεις της κατασκευής. Την αναφέρουν οι αρχαίοι ιστορικοί περιγράφοντάς την ως ένα είδος γερανού με αγκίστρι.

Γιάννης Ξενοφώντος Σε μία εξαιρετικά σημαντική αποκάλυψη για τη χριστιανοσύνη, αλλά και την ανθρωπότητα, προχώρησαν επιστήμονες - και μάλιστα Έλληνες - στον εμβληματικό ναό του Πανάγιου Τάφου στην Ιερουσαλήμ. Ομάδα επιστημόνων από το Εθνικό Μετσόβιο Πανεπιστήμιο των Αθηνών, υπό την καθοδήγηση της καθηγήτριας Αντωνίας Μοροπούλου, αποκάλυψαν για πρώτη φορά στα χρονικά, τη μαρμάρινη ''ταφική πλάκα του Ιησού'', κατά τις εργασίες αποκατάστασης του κουβουκλίου και του εσωτερικού τάφου.

Από τον Αριστοτέλη και όχι από τους Ρωμαίους άντλησαν ιδέες οι «Πατέρες του Αμερικανικού Έθνους»! Του Πέτρου Δούκα Αυτά γράφτηκαν γιά τη Διάλεξή μου στο 5ο ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ “ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΑ”, 19 Οκτωβρίου 2016 στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.] «Ακόμα και στις ΗΠΑ είμαι βέβαιος, ότι πάνω από το 95% των πολιτών δεν γνωρίζει τι ακριβώς σημαίνει ‘ρεπουμπλικανισμός’, πέρα από το ότι το κόμμα των ‘ρεπουμπλικάνων’ είναι κάπως πιό συντηρητικό από το κόμμα των ‘δημοκρατικών’!

Σεπτέμβρης 1944. Οι Γερμανοί που εγκαταλείπουν την Ελλάδα με κατεύθυνση τα βόρεια σύνορα της χώρας, μόνο στα όνειρα τους θα μπορούσαν να φανταστούν αυτό που συμβαίνει. Τα βρετανικά αεροπλάνα - ενώ οι μάχες μαίνονται σφοδρές παντού στον υπόλοιπο κόσμο - αφήνουν ανενόχλητα τα γερμανικά πλοία να μεταφέρουν Γερμανούς στρατιώτες απ' τα νησιά στην ηπειρωτική χώρα. Όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, είχε συναφθεί Αγγλογερμανική συμφωνία με αντάλλαγμα την παράδοση από τους Γερμανούς της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης αμαχητί.

Ας θυμηθούμε εκείνους που αγωνίστηκαν στον πόλεμο του'40. Αρκετοί απ’ αυτούς δεν γύρισαν πίσω. Περίπου 8.000 έμειναν για πάντα στη γειτονική χώρα άταφοι οι περισσότεροι. Σκύβουμε ευλαβικά το γόνυ μπροστά στους τάφους των νεκρών της Ελληνικής Ελευθερίας. Τιμούμε εκείνους πού αγωνίστηκαν για τον διπλασιασμό των ελληνικών εδαφών στο έπος της Αλβανίας, με τις κακουχίες και τις περιπέτειες ενός στρατού που κλήθηκε να υπερασπίσει την πατρίδα του σ' έναν πόλεμο που κήρυξαν απροκάλυπτα οι δυνάμεις του άξονα. Τιμούμε τη μνήμη των υπέρ Πίστεως και Πατρίδος ηρωικώς πεσόντων κατά τον πόλεμο του 1940-41 εναντίον της Ιταλίας του Μουσολίνι.

Το έπος του Ελληνικού Λαού και το Έπος του Θρακός Αρχιεπισκόπου Χρυσάνθου για Ελευθερία και Εθνική Ανεξαρτησία Γραπτές Μαρτυρίες της Αντιστασιακής Δράσεως του Αθηνών Χρυσάνθου Γράφει ο Θεολόγος – Εκκλησιαστικός Ιστορικός – Νομικός Ιωάννης Ελ. Σιδηράς Οι λέξεις «Έπος» και «Εθνική Εποποιία» εκφράζουν στον απόλυτο βαθμό τους εθνικούς και αντιστασιακούς αγώνες του ελληνικού λαού για το ύψιστο αγαθό της ελευθερίας έναντι του φασισμού και του ναζισμού κατά την φρικτή Ιταλο-Γερμανική κατοχή (1940-1944). Οι λέξεις αυτές τις οποίες η αδέκαστη ιστορία διά «πολλών τεκμηρίων» απέδωσε και καθιέρωσε μέσα στις χρυσές και αιματόβρεχτες σελίδες του «Έπους του ’40», εκφράζουν προσφυώς και δικαίως την απαράμιλλη ηρωική και εθνομαρτυρική αντίσταση του ελληνικού κλήρου και λαού που προκάλεσε τον θαυμασμό όλης της υφηλίου.

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός. “Ομπρός κ’ η Ελλάδα σκώθηκε Και διασκορπάει τα σκότη! Ανάστα η Ανθρωπότη, Κι ακλούθα την…Ομπρός!”. Άγγελος Σικελιανός «Κατακλίθημεν άνθρωποι και ανηγέρθημεν έθνος», γράφει ο Άγγελος Βλάχος την μεγάλη εκείνη μέρα που άρχιζε ο ελληνοϊταλικός πόλεμος . Πράγματι, η προ του πολέμου κατάσταση στην Ελλάδα, δεν ήταν και η ιδανικότερη. Ο Μεταξάς, ικανότατος στρατιωτικός προετοίμαζε την πατρίδα για παν ενδεχόμενο, όμως η αστάθεια και ο διχασμός και του τότε πολιτικού και παραπολιτικού κόσμου, δεν εξασφάλιζε την σύμπνοια και την ενότητα, που απαιτεί ένας εθνικός αγώνας.

- Η Αμφίπολη ξεκλειδώνει τα μυστικά της! - Όσο προχωρούν οι έρευνες, τόσα περισσότερα στοιχεία συνθέτουν το συγκλονιστικό παζλ - Κυρίαρχα τα μακεδονικά στοιχεία! Υπάρχουν απεικονίσεις με μακεδόνες στρατιώτες, σάρισες, ασπίδες, μακεδονικό κράνος, δέντρο με φίδι τυλιγμένο γύρω του - Μάρμαρα της Αμφίπολης μεταφέρθηκαν το 19ο αιώνα σε ολόκληρο τον κόσμο! Γλυπτά εκτίθενται στο Λούβρο και άλλα μουσεία, ήδη δύο αιώνες τώρα - Η "γαργαλιστική" λεπτομέρεια με το γκρέμισμα του βόρειου τείχους και το ερώτημα για ποιον θα γκρέμιζαν τείχη...

Γιατί να  φταίνε οι λέξεις; Σε οποιαδήποτε εποχή η «συζήτηση» δύο μικρών παιδιών είναι βέβαιο ότι θα κατέληγε στην… γνωστή ανταλλαγή φιλοφρονήσεων:«έσθιε σπατίλην» (να φας σκ…) «αλλ’ εσύ, ούτος» (εσύ να τα φας, ρε). Κατά συνέπεια το υπερκείμενο ερώτημα θα έπρεπε να είναι: Γιατί «βρίζουμε»; (τυπικά βέβαια η λέξη από το «ύβρις» που σήμαινε άλλα) Γιατί «χυδαιολογούμε; και γιατί ρέπουμε προς το πονηρό; Τί θα πει «κακόηχο» ; Ποιος το προσδιορίζει έτσι ; Ποιες οι βαθύτερες ανάγκες που και η Βρισιά και η Χυδαιολογία είναι αναπόσπαστο κομμάτι (και αποδεκτό) του λόγου όλων των λαών, σε κάθε εποχή και ιστορική του περίοδο. Επιπλέον δεν γνωρίζει ΤΑΞΕΙΣ και ΗΛΙΚΙΑ Και…επιπλέον νιώθουμε μια άφατη ικανοποίηση…

... Πότνια Μουνυχίη, λιμενοσκόπε, χαίρε, Φεραίη μη τις ατιμήση την Άρτεμιν... (Καλλιμάχου, Ύμνος εις Άρτεμιν, 257 - 258) «Τουρκολίμανον - Πειραιεύς». Η έπαυλη Κουμουνδούρου όπως φαινόταν από τη βόρεια πλευρά της. Γράφει ο Δημήτρης Κρασονικολάκης. Μ ε ιδιαίτερα τοπικά χαρακτηριστικά, με πανάρχαια έθιμα κατασταλαγμένα με την πάροδο των χρόνων, με σεμνές λατρευτικές εκδηλώσεις και γιορτές οι αρχαίοι Πειραιώτες τιμούσαν τη θεά Άρτεμη στη Μουνιχία (λόφος Καστέλλας). Ήταν για αυτούς η κατ’ εξοχήν προστάτιδα της γονιμότητας, έχοντας άμεση σχέση με την ενηλικίωση των παρθένων κοριτσιών, με το πέρασμά τους από την παιδικότητα στη γυναικεία φύση, με το γάμο, με το να κάνουν γερούς απογόνους. Η ίδια συνέχιζε να τα προστατεύει και ως γυναίκες πλέον, στην υπόλοιπη οικογενειακή - καθημερινή τους ζωή.

Η εικόνα (από το διαδίκτυο) ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ. «Ο μεγάλος εχθρός της αλήθειας, συχνά, δεν είναι το ψέμα- εσκεμμένο, πλαστό, ανέντιμο- αλλά ο μύθος –επίμονος, πειστικός και ρεαλιστικός» (Τζων Φ. Κέννεντυ) (όπου «μύθος»= δες παραποίηση) Ομηρικές βρισιές. Μια από τις βασικές παραμέτρους της Ομηρικής Ποίησης είναι το «πλούσιο» υβρεολόγιο. Η «ποσότητα», η «ποιότητα» και η «ένταση» των «ΎΒΡΕΩΝ», είναι Μ Ο Ν Α Δ Ι Κ Ο φαινόμενο στην παγκόσμια Λογοτεχνία.

Η γέννηση του Διονύσου Οι αρχαίοι Έλληνες κατά την χειμερινή τροπή του ήλιου γιόρταζαν την γέννηση του Διονύσου. Ο Διόνυσος αποκαλούταν «σωτήρ» και θείο «βρέφος», το οποίο γεννήθηκε από την παρθένο Σέμελη. Ήταν ο καλός «Ποιμήν», του οποίου οι ιερείς κρατούν την ποιμενική ράβδο, όπως συνέβαινε και με τον Όσιρη. Τον χειμώνα θρηνούσαν το σκοτωμό του Διονύσου από τους Τιτάνες, αλλά στις 30 Δεκεμβρίου εόρταζαν την αναγέννησή του. Οι γυναίκες-ιέρειες ανέβαιναν στην κορυφή του

του Σαράντου Καργάκου Ας ξεκινήσουμε, αγαπητοί, από ένα εξορκισμένο σήμερα «εθνικιστή» ποιητή που κάποτε τολμούσαμε να θεωρούμε πρώτο εθνικό μας ποιητή, τον Διονύσιο Σολωμό: γράφει στους «Ελεύθερους Πολιορκημένους»: «Αραπιάς άτι, Γάλλου νούς, βόλι Τουρκιάς, τόπ’ Αγγλου* πόλεμος μέγας πολεμά, βαρεῖ τό καλυβάκι…» (*τόπ΄ = μπάλα κανονιού). Εννοείται ασφαλώς ποιο είναι το καλυβάκι στον παρόντα καιρό. Όχι η Ελλάς ή η προέκτασή της η Κύπρος, αλλά σύμπας ο Ελληνισμός. Ο Ελληνισμός μετά τις εξάρσεις του στον πόλεμο του ’40-’41, με την αντίστασή του κατά των αρχών Κατοχής, με τον ενωτικό αγώνα της Κύπρου (μια δράκα μαχητές κατά μιας αυτοκρατορίας) αποτελούσε κακό παράδειγμα για τους λοιπούς λαούς. Κακό παράδειγμα υπήρξε και με την Επανάσταση του ’21 που διέλυσε τον ιστό της υποταγής που είχε επιβάλει η Ιερά Συμμαχία. Όταν το 1830 έκλεινε η αυλαία της Ελληνικής Επαναστάσεως άνοιγε η αυλαία των ευρωπαϊκών επαναστάσεων.

Κωνσταντῖνος Χολέβας-Πολιτικός Ἐπιστήμων Κατά τή διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας ὅποιος χανόταν γιά τήν Ὀρθοδοξία, χανόταν καί γιά τόν Ἑλληνισμό. Ὅποιος ἐξισλαμιζόταν εἴτε ἀκουσίως εἴτε ἑκουσίως, τούρκευε. Τήν ἀλλαγή τοῦ θρησκεύματος ἀκολουθοῦσε καί ἡ άλλοίωση τῆς ἐθνικῆς συνειδήσεως. Χαρακτηριστική περίπτωση εἶναι οἱ Μουσουλμάνοι Τσάμηδες τῆς Θεσπρωτίας, οἱ ὁποῖοι διακρίθηκαν γιά τήν ἀνθελληνική δράση τους κατά τήν περίοδο τῆς Κατοχῆς (1941-44).

Τα θρυλικά υποβρύχια του Πολεμικού Ναυτικού βύθισαν 35 εχθρικά σκάφη κατά την διάρκεια των 18.885 ωρών πολεμικής δράσης τους Η δράση του Πολεμικού Ναυτικού κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου , ήταν πολυμερής και ευρύτατη τόσο σε έκταση όσο και σε σημασία, με αποτέλεσμα να υπερβαίνει κατά πολύ τα στενά γεωγραφικά όρια της πατρίδας μας, συνεισφέροντας ουσιαστικά στον αγώνα ενάντια στον φασισμό και ναζισμό. Ενδεικτική του σημαίνοντος ρόλου που διαδραμάτισε το Ναυτικό μας στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αποτελεί η ρήση του Ουίστον Τσώρτσιλ: «Το Ελληνικό Ναυτικό, μικρό αριθμητικώς αλλά πολύ μεγάλης αξίας, διεκρίθη σε όλες τις επιχειρήσεις».

Γενναίοι αξιωματικοί του Ελληνο-Ιταλικού Πολέμου και της Κατοχής που απέδειξαν ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες Οι χιλιάδες αυτοί ήρωες που πολέμησαν για τη λευτεριά και την απελευθέρωση κατόπιν του τόπου έδωσαν και τη ζωή τους ακόμα μη... ζητώντας ποτέ αντάλλαγμα. Χρέος μας είναι να τους θυμόμαστε και να τους τιμάμε με τον ίδιο τρόπο που μνημονεύουμε τους γενναίους οπλαρχηγούς του 1821. Άλλοι γνωστοί και άλλοι λιγότερο γνωστοί ήρωες της σύγχρονης ιστορίας μας, ας δούμε μια σειρά από έλληνες αξιωματικούς που έπραξαν το καθήκον τους και κοίταξαν στα μάτια τον εχθρό, πολεμώντας για την πατρίδα…

Ο πλωτάρχης-ήρωας Μιλτιάδης Ιατρίδης που έγινε με το υποβρύχιό του φόβος και τρόμος στην Αδριατική Ο θρυλικός «Παπανικολής» του Ιατρίδη δεν ήταν άλλο ένα υποβρύχιο του Β’ Παγκοσμίου που επιχειρούσε στις αιματοβαμμένες θάλασσες σε σχηματισμό. Ήταν ένας μοναχικός λύκος, ένας αδέσποτος σκοπευτής της Αδριατικής, που έσπερνε πανικό και όλεθρο στις ιταλικές νηοπομπές και τα σούρτα φέρτα του Άξονα. Σωστότερα, ήταν ένα φάντασμα που πλανιόταν πάνω από τους Ιταλούς, την ίδια ώρα που αποδείκνυε περίτρανα τη ναυτοσύνη του ελληνικού έθνους και τη μαχητικότητα του πνεύματός του.

Ο χωροφύλακας Μανώλης Πατεράκης που οργάνωσε την απαγωγή του ναζί διοικητή της Κρήτης! Ήταν 17 Μαΐου 1944 όταν ένα συμμαχικό αεροσκάφος προσγειώνεται στο Κάιρο, μεταφέροντας στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα τον δαφνοστεφή γερμανό στρατηγό Χάινριχ Κράιπε. Δεν είναι βέβαια μόνος, καθώς στο πλάι του είναι δύο βρετανοί κομάντο, ο Πάτρικ Λι-Φέρμορ και ο Γουόλτερ Στάνλεϊ Μος, οι οποίοι τον είχαν απαγάγει από την Κρήτη στις 26 Απριλίου. Αυτό βέβαια δεν αποκαλύπτει όλη την εικόνα της ιστορίας μας, καθώς ο Κράιπε δεν θα έπεφτε ποτέ στα χέρια των Συμμάχων χωρίς τη βοήθεια τόσο του ηρωικού κρητικού λαού όσο και μεμονωμένων ανταρτών του νησιού.

Επιμένουμε Ελληνικά; Γιώργος Κυρμελής Ἐπιμένουμε οἱ Ἓλληνες καί ἐπιμένουμε -ἀκόμη- ἑλληνικά, «ὃσοι πιστοί». Τοῦτο τό «ὃσοι πιστοί» δηλώνει τή φθορά πού ὁ τόποςκαί ὁ κόσμος τοῦ τόπου αὐτοῦ ὑφίσταται, πού σημαίνει «ψαχνόμαστε», κοιτάζουμε δίπλα καί μετριώμαστε.

Οι  διάλογοι  του Μεταξά με  Γκράτσι και Παπάγο,  του ΓΕΣ  με την 8χρονη κόρη του μεράρχου Ιωαννίνων και τα πρώτα Διατάγματα Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη   Οι εορτασμοί των λαμπρών ιστορικών επετείων, όπως το ΄Επος του ’40, υπενθυμίζουν στους ΄Ελληνες  τα σπουδαία έργα του παρελθόντος, από τα οποία καλούνται οι νεώτεροι να αντλούν διδάγματα και να επιστρατεύουν δυνάμεις όταν βρεθούν σε παρόμοιες καταστάσεις.

Αύριο συμπληρώνονται 76 χρόνια από το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1940, όταν ήχησαν οι σειρήνες και οι καμπάνες του πολέμου. Όλοι οι Έλληνες, χωρίς καμιά άλλη σκέψη, υπάκουσαν στο εθνικό προσκλητήριο, πήραν το όπλο και έτρεξαν στις χιονισμένες κορφές της Πίνδου για να υπερασπιστούν την Πατρίδα και να πεθάνουν με τιμή. Σ' αυτή την προσπάθεια, όπως λέει στο Αθηναϊκό Πρακτορείο ο δρ Ιστορίας και πρόεδρος του Φιλολογικού Ιστορικού Λογοτεχνικού Συνδέσμου Τρικάλων Θεόδωρος Νημάς, μεγάλη ήταν και η συμβολή των Θεσσαλών και ιδιαίτερα των στρατευμένων παιδιών της περιοχής Τρικάλων, τα οποία, μέσα από τις γραμμές του 5ου και του 51ου Συνταγμάτων Πεζικού, αντιμετώπισαν από τους πρώτους τον εισβολέα και εν συνεχεία, στα βουνά της Ηπείρου και της Αλβανίας, έγραψαν μοναδικές σελίδες δόξας.

΄Βυζαντινό πλοίο με την συσκευή καταγραφής Ένας υπερσύγχρονης τεχνολογίας εξοπλισμός έφερε στο φως αρχαία Βυζαντινά, Μεσαιωνικά και Οθωμανικά κουφάρια πλοίων Το ερευνητικό project της Ναυτικής Αρχαιολογίας του Εύξεινου Πόντου δεν έψαχνε για ναυάγια. Η αποστολή του ήταν να ερευνήσει τη Βουλγαρική ακτή της Μαύρης Θάλασσας για δεδομένα σχετικά με τα επίπεδα της ανόδου της θάλασσας μετά την τελευταία Εποχή των Παγετώνων 20.000 χρόνια πριν.

ΑΜΦΙΠΟΛΗ 2014 - ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ. Σύνοψις από τα Μ.Μ.Ε.

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου «Ο Γιώργος Σαραντάρης ήτο ο πρώτος λογοτέχνης που έπεσεν εις τον αγώνα της πατρίδος του δια την ελευθερίαν». Ο «Αθηναίος» της Καθημερινής Ο Γιώργος Σαραντάρης ήταν θύμα της άνανδρης επίθεσης της φασιστικής Ιταλίας, στις 28 Οκτωβρίου 1940. Ο Νομπελίστας ποιητής μας Οδυσσέας Ελύτης χαρακτηρίζει την απώλειά του ως «την πιο άδικη». Καταγγέλλει το επιστρατευτικό σύστημα, που επικρατούσε την εποχή εκείνη «που κατάφερε να κρατήσει στα Γραφεία και στις Επιμελητείες όλα τα χοντρόπετσα θηρία των αθηναϊκών ζαχαροπλαστείων και να ξαποστείλει στην πρώτη γραμμή το πιο αγνό και ανυπεράσπιστο πλάσμα. Έναν εύθραυστο διανοούμενο που μόλις στεκότανε στα πόδια του, που όμως είχε προφτάσει να κάνει τις πιο πρωτότυπες και γεμάτες από αγάπη σκέψεις για την Ελλάδα και το μέλλον της. Ήταν σχεδόν μια δολοφονία». Και συνεχίζει ο Ελύτης:

O ΒΡΕΤΑΝΟΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ, ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΣΤΟ ΚΕΜΠΡΙΤΖ, ΑΦΟΥ ΤΑΡΑΞΕ ΤΑ ΝΕΡΑ ΔΙΑΤΥΠΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΠΩΣ ……ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΙΝΔΟΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ..!!! Κομμάτια έκαναν οι κάτοικοι του προϊστορικού Αιγαίου μαρμάρινα ειδώλια σε λατρευτικές τελετές, υποστηρίζει ο Βρετανός αρχαιολόγος λόρδος Κόλιν Ρένφριου που επιχειρεί να ρίξει φως στο αρχαιολογικό αίνιγμα της Κέρου.

Η Αρχαία Ελλάδα ή κατά την αρχαιότητα η Ελλάδα....αποτελεί(ούσε)  πυξίδα πολιτισμού για όλους τους λαούς του κόσμου. Τα αρχαία εκθέματα προσελκύουν εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο στην Ελλάδα, όμως χιλιάδες είναι τα παραδείγματα αρχαιοελληνικής τέχνης που μπορεί κανείς να βρει σε μουσεία του εξωτερικού. Η ομάδα του ellines.com ξεχώρισε τις 5 αρχαιότητες που βρίσκονται σε μουσεία στο εξωτερικό και αναδεικνύονται, βάσει της δημοφιλίας τους ως τα κορυφαία εκθέματα των συγκεκριμένων μουσείων. 1. Τα Γλυπτά του Παρθενώνα – Βρετανικό Μουσείο

ΑΡΧΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ : Ναύκληροι στην ρωμαϊκή Μίλητο Ηλίας Αρναούτογλου Λ αμβάνω υπόψη μου το υλικό μέχρι τα τέλη του 2ου ή τις αρχές του 3ου αι. μ.Χ. με εξαίρεση τις πηγές από την Αίγυπτο όπου ο όρος ναύκληρος περιλαμβάνει και τους εμπλεκόμενους με τη ναυσιπλοΐα στον Νείλο.

Από τις αρχές Οκτωβρίου του 1912 η Ελλάδα βρισκόταν σε πόλεμο με την παραπαίουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία, έχοντας ως συμμάχους τη Βουλγαρία και τη Σερβία (Α' Βαλκανικός Πόλεμος). Θέατρο των επιχειρήσεων, η περιοχή της Μακεδονίας. Ο ελληνικός στρατός βάδιζε από νίκη σε νίκη στη Δυτική Μακεδονία. Όμως, από την αρχή των εχθροπραξιών σοβούσε σοβαρή διαφωνία μεταξύ του αρχιστράτηγου Κωνσταντίνου και του πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου.

Πέρα από το μυθολογικό έπος των  «Διονυσιακών» του Νόννου  το οποίο αναφέρεται σε ένα καθαρά αστρονομικό ή ουράνιο επίπεδο με απολήξεις στην χθόνα σχετικά με τις εκστρατείες του Διονύσου στην ανατολή, λαμβάνουμε ως κύρια πηγή το  «Περί Ίσιδος και Οσίριδος» του Πλουτάρχου κεφ. 13. «Και όταν εβασίλευε ο Όσιρις τους μεν Αιγύπτιους αμέσως απήλλαξε από την γεμάτη στερήσεις θηριώδη ζωή αφού τους δίδαξε την γεωργία, τους εθέσπισε νόμους και τους δίδαξε να τιμούν τους θεούς (σημ: αστρονομία, φιλοσοφία, τέχνη, μυθολογία). Μετά ταξίδεψε σε όλη τη γη και εξημέρωσε τους τρόπους των ανθρώπων και ελάχιστες φορές μάλιστα χρειάστηκε τα όπλα γιατί τις περισσότερες φορές τους έθελγε μέσω της μουσικής, του τραγουδιού και της πειθούς του λόγου. Γι’ αυτό και οι Έλληνες πίστευαν ότι είναι ο ίδιος με τον Διόνυσο»

Τα «Διονυσιακά» ή «Διονυσιακών βιβλία μη΄» (μη΄= 48) είναι ελληνικό επικό ποίημα του Νόννου του Πανοπολίτη . Αποτελείται από 21.419 στίχους σε 48 βιβλία. Περιγράφει την ζωή και τον θρίαμβο του θεού Διονύσου, και κυρίως την εκστρατεία του στην Εγγύς Ανατολή και στις Ινδίες. Οι σκηνές που περιγράφονται εκτυλίσσονται σε όλα τα τότε γνωστά μέρη της Γης. Το κείμενο έχει σωθεί ολόκληρο σε ένα μόνο αντίγραφο, το Codex Laurentianus 32.16 που κατασκευάστηκε το 1280 περίπου και αγοράστηκε το 1423 από τον Ιταλό λόγιο και βιβλιοσυλλέκτη Φραγκίσκο Φίλελφο. Η πατρότητα του αρχικού κειμένου ήταν άγνωστη μέχρι τον 15ο και 16ο αιώνα, όταν ο Άντζελο Πολιτζιάνο το 1489 και ο Γκέρχαρντ Φάλκενμπουργκ το 1569 ταξινόμησαν το έπος στα έργα του Νόννου, σύμφωνα με τις πληροφορίες που έδινε ο Αγαθίας στις Ιστορίες (4.23).

Ένας ληνός της αρχαίας Δράμας με αναθηματική επιγραφή Η γέννηση του Διονύσου του Βασίλειου Κ. Πασχαλίδη ΔΡΑΜΙΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ Δράμα 1992. Ο Διόνυσος δεν ελατρεύετο μόνον στην αρχαία Αθήνα (Διονύσια) αλλά και στην αρχαία Δράμα. Ήταν προστάτης της αμπέλου και του κρασιού. Στη Δράμα υπήρχαν, στην αρχαιότητα, όπως και σήμερα, γύρω-γύρω από τον οικισμό απέραντοι και πλούσιοι αμπελώνες και πολλά εργαστήρια για το πάτημα του σταφυλιού και την παραγωγή του κρασιού. Όλη η ανατολική και βόρεια πλευρά, που ξεκινά μετά τον σκεπασμένο ξηροχείμαρρο και όπου σήμερα υπάρχουν σπίτια και καταστήματα ήταν στην αρχαιότητα αμπελότοπος με εκτάσεις αμπελοφυτείας και δενδροφυτείας.

  Ο θεός Χρόνος αποκαλούμενος και Αιών με την Γαία και τις τέσσερις εποχές κρατά τον ζωδιακό κύκλο 220 μ.Χ.. Η Ιλιάδα του Ομήρου το αρχαιότερο σύγγραμμα αστρονομίας Η θεώρηση ενός σύγχρονου Φυσικού. Ο Ζωδιακός Κύκλος ,οι αστερισμοί και η Μυθολογία των Ελλήνων  Ο κατάλογος των αστερισμών που δημιουργήθηκε το 1922 από την Διεθνή Αστρονομική Ένωση.  Έλληνες Αστρονόμοι   Στον αστερισμό του Ομήρου «Ύπνος δεν έπεσε στα βλέφαρα τον, αλλά κοιτούσε συνεχώς την Πούλια. τον Βουκόλο που δύει αργό, την Άρκτο που την λεν κι Αμάξι. Δεν φεύγει από τη θέση της γυρίζοντας, μόνο παραμονεύει τον Ωρίωνα, και μόνο αυτή δεν λέει να πέσει στα λουτρά του Ωκεανού.» Ομήρου Οδύσσεια, ραψωδία ε, στίχοι 271-275. Μετάφραση Δ. Μαρωνίτης

 Ένας  σκύφος , είδος «ευρύστομου» ποτηριού με δυο λαβές , «δίωτον» ,μπορεί να παριστά μερικές από τις πρώτες απεικονίσεις των αστερισμών στην Αρχαία Ελλάδια .  Εδώ, ένας ταύρος, φίδι, κουνέλι / μικρό σκυλί και μεγάλα σκυλί τίθενται ως διακοσμητικά -φωτ. : John Barnes Έ νας  2.600 ετών  σκύφος του κρασιού  που  σήμερα εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Λαμίας  έχει από καιρό θεωρηθεί ότι   απεικονίζει μια τυχαία συλλογή των ζώων. Αλλά το κομμάτι της αρχαίας κεραμικής, που ονομάζεται και σκύφος, μπορεί να περιέχει στην πραγματικότητα μία  από τις  πρώτες ελληνικές  απεικονίσεις των αστερισμών ,αυτό  δείχνει μια νέα ανάλυση.

Νύμφες Υάδες: Οι θεότητες της βροχής και τροφοί του Διόνυσου Υάδες παραλαμβάνουν τον Διόνυσο βρέφος Στην ελληνική μυθολογία οι Υάδες, λέξη που σημαίνει «οι της βροχής», ήταν αδελφές Νύμφες, που έφερναν τη βροχή (από το αρχαίο ρήμα υώ = βρέχω). Οι Υάδες θεωρούνταν οι θεότητες της βροχής στον ουρανό και στη γη οι νύμφες της γονιμοποιού υγρασίας, οι πηγές και οι ποταμοί, οι τροφοί της φύσης. Στα αρχαία κείμενα οι Υάδες αναφέρονται σαν βροχερά άστρα, τα οποία δημιουργούν θύελλες, υγρασία και «υετόν», γιατί η θέση τους σε σχέση με τον Ήλιο επιδρούσε στον καιρό... Μερικοί, μάλιστα, υποθέτουν, ότι η ονομασία προέρχεται από τις λέξεις «ύειν» και «υετός», που σημαίνουν«βρέχει» και «βροχή». Παλαιότερα ονομάζονταν Δωδωνίδες νύμφες αλλά όταν ο Δίας τις μεταμόρφωσε σε αστέρια τις ονόμασε Υάδες (από το ρήμα ὕω=στέλνω βροχή), γιατί την ημέρα που γεννήθηκε ο Διόνυσος ο Δίας έριξε βροχή στη γη (Απολλόδ. 3.29)· ή από το επίθετο του Διόνυσου, Ὕης που δόθηκε στον θεό, επειδή την περίοδο των γιορ...

ΠΕΡΣΕΥΣ ΚΑΙ ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ. Ο ΠΕΡΣΕΑΣ ΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΗΤΟΣ. ΔΕΞΙΑ ΕΠΑΝΩ Ο ΕΥΓΝΩΜΩΝ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΜΕΔΑΣ 1ο΅ΑΙΩΝ π.Χ Ο δράκος [1] , θηλυκό δράκαινα ή δράκισσα , είναι μυθικό ανθρωποφάγο τέρας, με μορφή ερπετού τεράστιων διαστάσεων, με φτερά νυχτερίδας, αγκαθωτή ουρά, με ένα η περισσότερα κεφάλια,  με στόμα που βγάζει φλόγες, με υπερβολικά τονισμένα  κάποια χαρακτηριστικά, όπως κέρατα, μάτια, δόντια, που  διαθέτει τεράστια δύναμη, η οποία εκδηλώνεται με εντυπωσιακό τρόπο.

Η Λάμια Στην ελληνική μυθολογία η Λάμια ήταν βασίλισσα της Λιβύης που έγινε δαίμονας. Παίρνοντας τη μορφή φαντάσματος, άρπαζε παιδιά και τα καταβρόχθιζε. Η Λάμια ήταν κόρη του θεού Ποσειδώνα και της Λιβύης. Η ίδια ήταν βασίλισσα της Λιβύης και σύζυγος του Βήλου. Την αγάπησε ο Δίας και από την ένωση τους γεννήθηκαν πολλά παιδιά τα οποία σκότωσε η Ήρα από τη ζήλια της. Η Λάμια από τη στενοχώρια της μεταμορφώθηκε σε τέρας που σκότωνε παιδιά. Η Ήρα τότε την καταδίκασε να μην κοιμάται ποτέ, ο Δίας όμως την λυπήθηκε και της έδωσε την δυνατότητα να βγάζει τα μάτια της και να τα ξαναβάζει όποτε θελήσει. Κατά τον Στησίχορο από τα παιδιά της επέζησαν η Σκύλλα και ο Τρίτωνας.

Ευρήματα πρόσφατης ανασκαφής ενός σημαντικού ανακτόρου στο εσωτερικό της μυκηναϊκής ακρόπολης Τμήμα μεγάλου λουτήρα, όπως βρέθηκε επάνω στο δάπεδο του κεντρικού δωματίου Χρυσή ψήφος που έχει σχήμα άνθους παπύρου, ένα χάλκινο εγχειρίδιο με χρυσά καρφιά, σφραγιδόλιθος από στεατίτη με παράσταση αλόγου, δύο πήλινα πλακίδια με γραπτή διακόσμηση και οπές ανάρτησης, σπαράγματα τοιχογραφιών, ένας μεγάλος λουτήρας με το αποτύπωμα καμένου καλαθιού στο πλάι του αλλά και πλήθος κεραμικής, κυρίως κύλικες και κύπελλα που συνηθίζονταν στα συμπόσια: Ολα ευρήματα πρόσφατης ανασκαφής ενός σημαντικού ανακτορικού κτιρίου στο εσωτερικό της μυκηναϊκής ακρόπολης της Θήβας, τα οποία παρουσιάσθηκαν χθες το βράδυ στο...

 Γ.Κοντογιώργης ΚΟΣΜΟΣΥΣΤΗΜΑ: σύνολο κοινωνιών που διαθέτει εσωτερική αυτάρκεια και συνοχή ως προς τις καταστατικές του παραμέτρους (την οικονομία, την επικοινωνία, κ.ά.), καθώς και κοινές θεμέλιες αξιακές και ιδεολογικο-πολιτισμικές ορίζουσες. Διακρίνουμε το δεσποτικό και το ανθρωποκεντρικό κοσμοσύστημα. ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟΣΥΣΤΗΜΑ: Απαντάται συγκροτημένο στη μικρή κλίμακα και στη μεγάλη κλίμακα. Το ανθρωποκεντρικό ή ελληνικό κοσμοσύστημα μικρής κλίμακας έχει ως υπόβαθρο το φυσικό επικοινωνιακό περιβάλλον, ως θεμελιώδη κοινωνία την πόλη, ενώ διαθέτει περιορισμένο γεωγραφικό βάθος. Το αποκαλώ επίσης ελληνικό, διότι συγκροτήθηκε από τον ελληνισμό, ο οποίος διατήρησε την ανθρωποκεντρική του ηγεσία έως το τέλος, παρόλον ότι εντάχθηκαν κατά καιρούς σ' αυτό και άλλοι λαοί, ορισμένοι από τους οποίους μάλιστα το ηγεμόνευσαν εν όλω ή εν μέρει. Το ελληνικό ή ανθρωποκεντρικό κοσμοσύστημα μικρής κλίμακας διένυσε μία ολοκληρωμένη εξελικτική διαδρομή, η οποία διακρίνεται σε δ...

 «Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φως θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε μεταξύ τους με μουσική». Νικηφόρος Βρεττάκος ~ Στον Η/Υ «Ίβυκο» αποθησαυρίστηκαν 6 εκατομμύρια λεκτικοί τύποι της γλώσσας μας όταν η Αγγλική έχει συνολικά 490.000 λέξεις και 300.000 τεχνικούς όρους δηλαδή ως γλώσσα είναι μόλις το 1/100 της δικής μας. Στον «Ίβυκο» ταξινομήθηκαν 8.000 συγγράμματα 4.000 αρχαίων Ελλήνων και το έργο συνεχίζεται. Μιλώντας γι’ αυτό ο καθηγητής Theodore F. Brunner είπε…  ~ «Σε όποιον απορεί γιατί ξοδεύτηκαν τόσα εκατομμύρια δολάρια για την αποθησαύριση των λέξεων της Ελληνικής, απαντούμε: Μα πρόκειται για την γλώσσα των προγόνων μας και η επαφή με αυτούς θα βελτιώσει τον πολιτισμό μας.» Οι υπεύθυνοι του προγράμματος υπολογίζουν ότι οι ελληνικοί λεκτικοί τύποι θα φθάσουν στα 90 εκατομμύρια, έναντι 9 εκατομμυρίων της λατι...

Ο Νικηφόρος Φωκάς γεννήθηκε περί το 912 στην Καππαδοκία και ήταν γόνος της φημισμένης οικογένειας των Φωκάδων, πολλά μέλη της οποίας κατέλαβαν υψηλά αξιώματα στην αυτοκρατορία και αναδείχθηκαν στον στρατιωτικό αλλά και πολιτικό τομέα. Ο παππούς του ονομαζόταν και αυτός Νικηφόρος και είχε ηγηθεί των ρωμέικων δυνάμεων στην Ιταλία και την Σικελία επί Βασιλείου Α'. Έχοντας κάνει βίωμα στη ζωή του τη λέξη πειθαρχεία πρωταρχικό μέλημά του είναι να ενταχθεί στον Αυτοκρατορικό στρατό. Εντάχθηκε λοιπόν και το 945 ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Z' ο Πορφυρογέννητος του ανέθεσε τη διοίκηση του Ανατολικού Θέματος, που βρισκόταν υπό την απειλή των Αράβων. Ήταν οι.... κύριοι αντίπαλοι του, τους οποίους κατατρόπωσε σε σειρά μαχών για να κερδίσει τον χαρακτηρισμό «Ο Ωχρός Θάνατος των Σαρακηνών». Το έτος 959 μ.Χ. κάθεται στο θρόνο ο Ρωμανός Β', γιος του Κωνσταντίνου Ζ' του Πορφυρογέννητου, στεφθείς αυτοκράτωρ υπό του πατρός του το 945 μ.Χ. σε παιδική ηλικία.

Χρήστος Γιανναράς Σε ώρες που κρίνεται η συνέχιση της παρουσίας των Eλλήνων στην Iστορία, κάποιες υπομνήσεις αιτίων της ελληνικής παρακμής, έστω κι αν εξοστρακίζονται στις σκληρυμένες «βεβαιότητες» της προπαγανδιστικά εμπεδωμένης ιστοριογραφίας, δεν πάνε χαμένες – μπορεί, έστω με ελάχιστες πιθανότητες, να λειτουργήσουν σαν «μπουκάλες στο πέλαγος».

Για να κατανοήσουμε καλά το Βυζάντιο δεν φτάνει να γνωρίζουμε τα εδαφικά του όρια, τη χρονική διάρκεια της ιστορίας του και την εθνολογική του σύσταση. Πρέπει, πρώτα πρώτα να καταλάβουμε ποιες δυνάμεις το ωθούσαν στη μακρόχρονη ζωή του, ποιες μεταβολές προσδιόριζαν την κοινωνική του εξέλιξη και ποιος ήταν ο ρόλος του νέου ιστορικού καταλύτη της μεσαιωνικής εποχής, της Εκκλησίας και του Χριστιανισμού. Μόνο όταν εξετάσουμε τις δυναμικές αυτές κατηγορίες θα μπορέσουμε να ολοκληρώσουμε τις αντιλήψεις μας για το Βυζάντιο και να αποκτήσουμε σωστή ιστορική θεώρηση της μακρόχρονης ελληνικής αυτοκρατορίας.

Φωτογραφία του Λάκη Παπαδάκη, συνεργάτη του Βρετανικού Ινστιτούτου Εσωτερικής Διακόσμησης, καθηγητή Τέχνης και Σχεδίου στο Υπουργείο Παιδείας της Κύπρου

(ένα ακριβοθώρητο μνημείο) Κατά το παρελθόν, είχα επιχειρήσει να επισκεφτώ τον αρχαιολογικό χώρο που θα παρουσιάσουμε σήμερα..δυστυχώς πάντα, υπήρχε απαγορευτικό..ακόμη και για φωτογράφηση.. πριν λίγες μέρες, έπεσε τηλεφώνημα από ένα καλό φίλο, (ο οποίος θα μας απασχολήσει και στο μέλλον) για να πάμε μια και όπως είπε, ήταν ανοικτά..για να πω την αλήθεια, δεν το πίστευα μέχρι που το είδα με τα μάτια μου..ας αρχίσουμε λοιπόν.. επί της λεωφόρου Μαραθώνος υπάρχουν ταμπέλες που καθοδηγούν τους ενδιαφερόμενους..προς το τέλος της Νέας Μάκρης..

Το 1915 ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος βρισκόταν σε εξέλιξη. Η Ελλάδα κρατούσε ουδέτερη στάση και ο βασιλιάς Κωνσταντίνος είχε δηλώσει ότι θα έμπαινε στον πόλεμο μόνον αν εκδηλωνόταν βουλγαρική επίθεση. Στην αντίπερα όχθη, ο Ελευθέριος Βενιζέλος πίεζε για έξοδο στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ. Ο βασιλιάς ήρθε σε ρήξη με τον Βενιζέλο, ζήτησε την παραίτηση του και νέος πρωθυπουργός έγινε ο Αλέξανδρος Ζαΐμης. Στις 4 Οκτωβρίου η Σερβία δέχτηκε επίθεση από τους Βούλγαρους και οι συμμαχικές δυνάμεις κλήθηκαν να βοηθήσουν. Στο μεταξύ, στρατεύματα της Αντάντ είχαν αποβιβαστεί από τον Σεπτέμβριο στη Θεσσαλονίκη.

ΕΛΛΗΝΕΣ Η' ΡΩΜΙΟΙ; ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ  ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ Η συγκρότηση εθνικής ταυτότητος και αυτοσυνειδησίας ενός έθνους είναι μία πολύπλοκη και πολυσύνθετη διαδικασία, πολλές φορές διαρκεί αιώνες και επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, ιστορικούς, πολιτικούς, πολιτισμικούς, γεωγραφικούς, θρησκευτικούς, ιδεολογικούς. Συχνά η διαμόρφωση εθνικής αυτοσυνειδησίας και ταυτότητος, η αίσθηση δηλ του συνανήκειν σε ένα έθνος με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, είναι μία επώδυνη διαδικασία που περνά μέσα από αντιπαραθέσεις με άλλους λαούς και πολιτισμούς, διαπερνά ιστορικές περιόδους, γνωρίζει ήττες και οδυνηρές καταστάσεις. Όλα αυτά ισχύουν πολύ περισσότερο όταν ομιλούμε για το ελληνικό έθνος, με την πανάρχαια και πολυετή ιστορία του αλλά και τις πολλές ιστορικές περιπέτειες.

Πρέπει να διαβάσει κάποιος τα στοιχεία που προκύπτουν από γνήσια έγγραφα ,αρχής γενομένης τον 16ο αι. για να μπορέσει να σχηματίσει μια ιδέα πώς περνούσαν οι Έλληνες τους αιώνες αυτούς μετά την κατάκτηση των Οθωμανών και των Ενετών του ελληνικού χώρου .Πως επιβίωναν και πώς περνούσε η ζωή στα κατεχόμενα ελληνικά εδάφη τα μαύρα χρόνια.  Αίτηση του προέδρου της Kοινότητας για την απελευθέρωση Έλληνα σκλάβου 12 Σεπτεμβρίου 1826...- Αιτήσεις για την απονομή της ιδιότητας του Βενετού πολίτη και για την πρόσληψη του Αντωνίου Καλορμάνου στη δουκική καγκελαρία -......Η Μαρία Φωνάκη, ορφανή από μητέρα και πατέρα, ζητά να χωρίσει από τον Κεφαλονίτη Ζαφείρη Περιστιάνο του ποτέ Ιωάννη. Ως αιτία διαζυγίου προβάλλεται το γεγονός ότι εξαπατήθηκε από τον ιερέα του Αγίου Γεωργίου, παπα-Αντώνιο, ο οποίος της παρουσίασε το Ζαφείρη ως….. - Ο Κύπριος Βερνάρδος Ακρης με αίτησή του παρακαλεί τους Αναμορφωτές του Πανεπιστημίου της Πάδοβας (Riformatori dello Studio di Padova) να ε...

 ΠΑΛΙΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ  Ο Μινωικός πολιτισμός ήταν μπροστά από την εποχή του;  Μικρή αναφορά για το Ακρωτήρι της Θήρας  Νέα στοιχεία δείχνουν ότι ο μινωικός πολιτισμός είναι πιο παλιός Στις τοιχογραφίες προκαλεί εντύπωση μια σειρά από σπείρες διακοσμημένες με κουκκίδες, διαμέτρου περίπου 32 εκατοστών. Όπως απέδειξαν οι ο κ. Παπαοδυσσεύς και οι συνεργάτες του, οι σπείρες είναι σχεδόν τέλειες σπείρες του Αρχιμήδη, με αποκλίσεις από την μαθηματική φόρμουλα που δεν ξεπερνούν το ένα τρίτο του χιλιοστού.

21 Οκτωβρίου 1912  ο Συνταγματάρχης Ιππικού Παναγιώτης Σπηλιάδης εισέρχεται έφιππος στην Πρέβεζα και οι Τούρκοι παρατεταγμένοι στην παραλία με τα όπλα στο Εδαφος του παραδίδουν τας πολεμικάς σημαίας. Η Πρέβεζα μετά από 500χρονια είναι και πάλι Ελληνική Η Μάχη της Νικόπολης. Η Νικόπολη ας θυμήσουμε ότι κτίστηκε από τον ρωμαίο αυτοκράτορα Αύγουστο, σε ανάμνηση της ναυμαχίας του Ακτίου που έγινε στις 2/9 του 31 π.Χ. μεταξύ του Γαΐου Οκταβιανού (μετέπειτα Καίσαρα Αυγούστου) και του ΜάρκουΑντωνίου και τη Κλεοπάτρα, που μετά τη δολοφονία του Καίσαρα διεκδικούσαν το θρόνο της απέραντης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

"οι τε είχον Φθίην ήδ' Ελλάδα καλλιγύναικα Μυρμιδόνες δε καλεύντο και Έλληνες και Αχαιοί" Β -683,4 ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΤΥΜΟΛΟΓΗΣΗΣ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΖΟΥΣΑΝ ΑΥΤΟΧΘΟΝΑ ΕΔΩ ΚΑΝΕΙ Ο καθ. ΑΔΑΜΗΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ Το  όνομα  Ελλάς - Έλλην . Οι Μύθοι. Οι  αρχαίοι  ανέφεραν  ένα  φυλετικό  μύθο, με  τον οποίο  "ερμήνευαν"  την εθνική  τους  ονομασία  "Έλληνες" συνδέοντάς  τη  με  το όνομα   του  μυθικού  βασιλιά  και  γενάρχη "Έλληνα" (θεωρία  του  κοινού  προγόνου - γενάρχη) απ'  τον  οποίο  προήλθαν  όλα  τα  ελληνικά  φύλα .

Προς την δημιουργία της πόλεως-κράτους- Η Αθήνα και η Σπάρτη  NIKOΛAOΣ KAΛTΣAΣ Την κατάρρευση και τον αφανισμό των μυκηναϊκών βασιλείων κατά τα τέλη του 12ου αι. π.Χ. ακολουθεί στον ελληνικό κόσμο μια περίοδος περίπου τεσσάρων αιώνων, κατά την οποία σημαντικά γεγονότα διαμορφώνουν μια νέα κατάσταση πραγμάτων, η οποία εισάγει στους ιστορικούς χρόνους. Σημαντικότερο φαινόμενο από το 1125 έως το 800 π.Χ. είναι οι μετακινήσεις πληθυσμών, που ζούσαν έως τότε στην περιφέρεια του μυκηναϊκού κόσμου, προς τις περιοχές των άλλοτε ακμαζόντων βασιλείων.

Ιωνικότητα και ελληνικότητα κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. Αγορά Αθηνών -αναπαράσταση- Ο Ναός του Πατρώου Απόλλωνος. Πατρώος αποκαλείται ο θεός, ως πατέρας του Ίωνα, γενάρχη των Ιώνων και των Αθηναίων.Ο μικρός ναός του Απόλλωνος Πατρώου οικοδομήθηκε στο γ΄ τέταρτο του 4ου αι. π.Χ., στη δυτική πλευρά της Αγοράς, δίπλα στη Στοά του Διός Ελευθερίου. Στέγαζε το λατρευτικό άγαλμα του Απόλλωνος Αλεξικάκου, έργο του Καλάμιδος, καθώς και άλλα φημισμένα γλυπτά. Η περιγραφή του κτηρίου από τον Παυσανία είναι σημαντική, καθώς υποδεικνύει τα έργα τέχνης που είχαν στηθεί εμπρός και μέσα στο ναό. Το άγαλμα της λατρείας ήταν του Ευφράνορος και ταυτίζεται με το μεγάλο μαρμάρινο ντυμένο ακέφαλο άγαλμα που φυλάσσεται στο Μουσείο της Αγοράς. Σήμερα σώζεται σε ύψος 2,54 μ. Ο θεός ήταν ενδεδυμένος και κρατούσε λύρα.Μπροστά από το σηκό, ενδεχομένως στον πρόναο, όπως υποστηρίζει ο ανασκαφέας, είχαν στηθεί ένα άγαλμα του Απόλλωνα από το Λεωχάρη (α΄ μισό 4ου αι. π.Χ.) και το άγαλμα του Απόλλωνος Αλεξικάκ...

Θεμιστοκλής του Νεοκλέους ο Φρεάριος 527-459 π.Χ. Ο Θεμιστοκλής του Νεοκλέους ο Φρεάριος (527 π.Χ. - 459 π.Χ.) ήταν Έλληνας πολιτικός και στρατηγός. Υπήρξε αρχηγός της δημοκρατικής παράταξης στην κλασική Αθήνα, έλαβε μέρος στη Μάχη του Μαραθώνα [1] το 490 π.Χ. και στη Ναυμαχία του Αρτεμισίου το 480 π.Χ.. Έμεινε όμως γνωστός ως ο θεμελιωτής της ναυτικής δύναμης της Αθήνας και ως ο κυριότερος συντελεστής της αποφασιστικής νίκης των Ελλήνων εναντίον των Περσών στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας στις 22 Σεπτεμβρίου του 480 π.Χ., που σηματοδότησε την αρχή του τέλους της περσικής παρουσίας στη Μεσόγειο. Ο Θεμιστοκλής πιθανολογείται ότι γεννήθηκε το 527 π.Χ. (κατά άλλη εκδοχή το 524 π.Χ.[2]). Ο πατέρας του ονομαζόταν Νεοκλής από την οικογένεια των Λυκομηδών και, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, δεν τραβούσε ιδιαίτερα την προσοχή[3]. Η ταυτότητα της μητέρας του είναι πιο ασαφής. Κατά μία εκδοχή ήταν θρακικής καταγωγής και λεγόταν Αβρότονον και κατά άλλη εκδοχή λεγόταν Ευτέρπη και ήταν καρικής κ...

ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ Το κεντρικό τμήμα της πεδιάδας καλυπτόταν μέχρι πρόσφατα από ένα έλος, που αποξηράνθηκε μεταξύ 1931 και 1940. Η δημιουργία του ανάγεται στην Προϊστορία και εξηγείται από την ίδια την μορφολογία της πεδιάδας: αυτή περικυκλώνεται από όλες τις πλευρές από μεσαίες και υψηλές οροσειρές (Παγγαίο, Μενοίκιο, Φαλακρό, όρη Λεκάνης, Σύμβολο, με υψόμετρο από 800 ως 2000 μ.), στους πρόποδες των οποίων σχηματίζονται αλλουβιακοί κώνοι που φτάνουν τα 200 μ., ενώ στο κέντρο το υψόμετρο κυμαίνεται μόλις μεταξύ 45 και 80 μ. από τη θάλασσα.Ενώ λοιπόν τα χαμηλότερα μέρη καλύπτονταν με νερό, οι παρυφές της πεδιάδας πρόσφεραν

Με αφορμή το βιβλίο Τσαμουριά από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις συνομιλία με τον συγγραφέα και καθηγητή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Αθανάσιο Γκότοβο. Τα στοιχεία από τα γερμανικά αρχεία που παρουσιάζει ο κύριος Γκότοβος είναι καταπέλτης για τους τουρκαλβανοτσιάμηδες.