ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

Την αρχαία ελληνική γραμματεία απασχόλησαν επανειλημμένως τα μεγάλα ερωτήματα της πολιτικής θεωρίας και πράξης. Ιδιαίτερα, τα πλεονεκτήματα και οι αδυναμίες της δημοκρατίας έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον πολλών αρχαίων συγγραφέων που αντιπροσωπεύουν διαφορετικά είδη της.

«τα εγγύτατα της ξυμπάσης γνώμης… » [ Θουκυδίδης 1.22] Του Χρίστου Κράππα Ξεκινώ τις λίγες αυτές γραμμές για τις συνομιλίες του Κυπριακού, με δύο ρήσεις που η θυμοσοφία των λαών μέσα από το ιστορικό γίγνεσθαι έχει αποκρυσταλλώσει. Την πρώτη την διέσωσε ο Έρνεστ Χεμινγουέη ως ανταποκριτής αμερικανικής εφημερίδας στην Κωνσταντινούπολη το 1923 με την ανταλλαγή των πληθυσμών. Γυρίζοντας στο ξενοδοχείο καθημαγμένος και αηδιασμένος από αυτά που έβλεπε στους δρόμους από τα ατέλειωτα καραβάνια με αντίθετες κατευθύνσεις, η υπάλληλος του ξενοδοχείο τουρκάλα το αντελήφθη και για να τον ηρεμίσει του είπε: «Δεν φταίει πάντα το τσεκούρι, αλλά, και το δέντρο!!!»

Η αδιαλλαξία σε αυτή τη φάση της Τουρκίας στις λεπτομέρειες του εδαφικού, άνοιξε ένα παράθυρο ελπίδας, ώστε η πολιτική ηγεσία της Κύπρου, να καταλάβει τη λάθος βάση της συζήτησης , που οδηγεί από το θέμα εισβολής και κατοχής εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας , σε κατάλυση της κρατικής οντότητας , της μόνης διεθνώς αναγνωρισμένης . Αυτό είναι και το «κλειδί»  που εμποδίζει μέχρι σήμερα την Τουρκία , να «τουρκοποιήσει» όλο το νησί. Αυτά είπε μεταξύ άλλων ο Μητροπολίτης Πάφου κ. Γεώργιος.

ΔΙΑΣΚΕΠΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ-ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΠΑΦΟΣ, ΚΥΠΡΟΣ, 26 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2016 Λουκάς Αξελός Κυπριακό 2016: Η θέση μας θα είναι πάντα εδώ. Και θα ιδούμεν την τύχη μας οι αδύνατοι με τους δυνατούς Αν και δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια, αυτό που στο λυκαυγές του 21ου αιώνα φαινόταν ως το κυρίαρχο στοιχείο στην διαμόρφωση του παγκόσμιου χάρτη, η ολοκληρωτική δηλαδή επικράτηση της παγκοσμιοποιημένης Νέας Τάξης και του νεοφιλευθερισμού, αποδείχθηκε ανακριβές. Ήδη έχει μπει σε παρατεταμένη κρίση δομικού χαρακτήρα τόσο σε επίπεδο μητροπολιτικών χωρών όσο και σε επίπεδο περιφέρειας.

ΜΙΧΑΗΛ ΝΤΑΣΚΑΓΙΑΝΝΗΣ Ο στρατιωτικός ηγέτης που διακρίθηκε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον κατά το μεγάλο ξεσηκωμό για τα τακτικά και στρατηγικά χαρίσματά του, έδωσε νέα πνοή στον εθνικό αγώνα με τις νίκες του ήταν αναμφίβολα ο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Ανάμεσα στα στρατιωτικά κατορθώματά του, η νίκη στην Αράχωβα κατέχει εξέχουσα θέση. Στις 25 Oκτωβρίου, ο αρχιστράτηγος, αφού άφησε στην Ελευσίνα ικανή στρατιωτική δύναμη υπό το Bάσο Mαυροβουνιώτη για να υπερασπιστεί τη θέση αυτή, αναχώρησε για τη Pούμελη με 3.000 άντρες. O στρατός του μπορεί να ήταν αριθμητικά μικρός, αποτελούνταν όμως από τους καλύτερους μαχητές που διέθετε η Eλλάδα, πολλοί από τους οποίους είχαν λάβει μέρος στην ηρωική έξοδο του Mεσολογγίου.

Ο δυνάστης της Καρίας Μαύσωλος εκμεταλλεύτηκε τη δυσαρέσκεια των Ροδίων απέναντι στους Αθηναίους και κατά τη διάρκεια του "Συμμαχικού πολέμου" (357–355 π.Χ.) εγκατέστησε καρικές φρουρές στη Ρόδο. Σημειώνεται ότι οι Αθηναίοι κήρυξαν τον πόλεμο αυτόν στους πάλαι ποτέ συμμάχους τους, τους Βυζαντίους, Ροδίους, Χίους και Κώους, οι οποίοι αρνήθηκαν να τους καταβάλουν τις συμμαχικές εισφορές, τις "συντάξεις".

Ποια η αναζήτηση του Μ.Αλεξάνδρου στην σκληρότερη έρημο του κόσμου; Μήπως εκπλήρωνε μια θεϊκή αποστολή; Πέτυχε; Γράφει ο Γιάννης Σοφούλης Τι αναζητούσε ο Μέγας Αλέξανδρος στην "Φυλακή της Ερήμου"; Έχουν ειπωθεί πολλά για την εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου συνολικά και πιο ειδικά για το τμήμα της εκείνο που έλαβε χώρα στην κεντρική Ασία. Πιο συγκεκριμένα αυτό το τμήμα που πραγματοποιήθηκε στην έρημο της Τάκλα Μακάν! Ποιος ήταν ο πραγματικός στόχος του όταν τόλμησε να διασχίσει μια από τις σκληρότερες ερήμους του πλανήτη (κατά πολλούς η σκληρότερη). Τι ήταν αυτό που τον οδήγησε να υπερνικήσει όλα τα εμπόδια και να αψηφήσει τις πλέον αντίξοες συνθήκες, για να κάνει αυτή τη διαδρομή;

Ελαιογραφία του Φ. Φολτζ Ο Περικλής αγορεύει στην Εκκλησία του Δήμου Ο Αριστοφάνης και ο Θουκυδίδης καταγράφουν το φαινόμενο της Μαρίνας Μαραγκού Υπό την αρχή του Περικλή η αθηναϊκή δημοκρατία γνώρισε πολιτικό και οικονομικό θρίαμβο που συνοδεύθηκε από μια ανεπανάληπτη ανάπτυξη του πολιτισμού, ο οποίος προσέλαβε κλασική μορφή. O Πελοποννησιακός Πόλεμος (431-404 π.Χ.) όμως, η μεγάλη αναπόφευκτη εμφύλια σύρραξη ανάμεσα στη Σπάρτη και στην Αθήνα, χώρισε την Ελλάδα σε δύο εχθρικά στρατόπεδα και είχε ως αποτέλεσμα την κατάρρευση της αθηναϊκής ηγεμονίας και τη διασάλευση των αρχών της ελληνικής πόλης-κράτους.

Μετά τη λήξη της πρώτης περιόδου του Ελληνοϊταλικού Πολέμου (13 Νοε. 1940) και την επιτυχή απόκρουση της ιταλικής εισβολής άρχισε η συνεχώς εντεινόμενη ελληνική αντεπίθεση για την απελευθέρωση των πόλεων της Βόρειας Ηπείρου . Κατά την έναρξη της ελληνικής αντεπίθεσης εναντίον των Ιταλών στις 14 Νοεμβρίου 1940 το 65ο Σύνταγμα Πεζικού, ανήκε στη Χ Μεραρχία Πεζικού, η οποία υπό το Γ΄ Σώμα Στρατού συμμετείχε στην επιθετική ενέργεια προς Μοράβα – Κορυτσά . Στις 0630 της 14ης Νοεμβρίου, το 65ο Σύνταγμα Πεζικού (μείον τάγμα), σε σύνδεσμο με τα τμήματα της ΙΧ Μεραρχίας που ενεργούσαν βορειότερα, επιτέθηκε αιφνιδιαστικά στο βόρειο τομέα της Χ Μεραρχίας. Μέχρι τις 0800, κατέλαβε το χ. Βόζιγραδ εντός του βορειοηπειρωτικού εδάφους και μέχρι το μεσημέρι έφθασε μπροστά από το ύψ. 1259, όπου και καθηλώθηκε από τη σθεναρή αντίσταση των Ιταλών.

Για κάποιον λόγο οι Έλληνες καλλιτέχνες έφτιαχναν μικρούς φαλλούς και στα αγάλματα και στις ζωγραφιές των αγγείων, οπότε υπήρχε κάποιος κανόνας που υπαγόρευε το μέγεθος. Ψάχνοντας να βρω στοιχεία που να εξηγούν γιατί οι φαλλοί των δούλων ήταν διαφορετικού μεγέθους από του ήρωα, βρήκα πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την ιδεολογία που συνόδευε την τέχνη και την απεικόνιση του ιδανικού σώματος στην αρχαία ελληνική τέχνη, -το οποίο χρησιμοποιείται για να υποδείξει τις διαφορετικές κοινωνικές τάξεις και να ξεχωρίσει τους ευγενείς από τους σκλάβους και τους σώφρονες από τους άφρονες. Από τον Μ.Ηulot

Ο Ηρακλής που συμβατικά οι εσπέριοι τον αναφέρουν «των Φαρνέζε» ,για να κλέψουν λίγο από την ελληνική δόξα στην αιωνιότητα , αντίγραφο ρωμαϊκής περιόδου του Γλύκωνα του Αθηναίου , του αυθεντικού του Λύσιππου ή από το εργαστήριο του Λυσίππου , του Σικυώνιου ,του προσωπικού καλλιτέχνη του Μεγάλου Αλεξάνδρου , ο ανδριάντας δημιουργήθηκε τον 4ο. αι. π.Χ. -Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νεαπόλεως ( Νάπολι)

ΤΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΔΟΧΩΝ ΤΟΥ Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΔΟΞΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Το πλαίσιο για την ανάπτυξη της ελληνιστικής τέχνης από τον θάνατο του Αλεξάνδρου το 323 π.Χ. έως και την κατάκτηση από τους Ρωμαίους από την Αίγυπτο το 30 π.Χ..και την συνέχεια όπου ο ελληνική γλυπτική συνεχίστηκε διαχρονικά και μέσα στον Ρωμαϊκό κόσμο και την Ρωμηοσύνη. Ως ελληνιστική εποχή ορίζεται το διάστημα από την ανάρρηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο θρόνο του Μακεδόνικου βασιλείου (336 π.Χ.) έως τη ναυμαχία του Ακτίου (31 π.Χ.).

Επιστολικό δελτάριο: Επιχειρήσεις του Στρατού ξηράς στο Δρίσκο το 1912. Στις 24 Νοεμβρίου 1912 ο Κ. Σαπουντζάκης έδωσε διαταγή να καταληφθούν τα Γιάννενα. Ιδιαίτερα δε στους Γαριβαλδινούς και στον αρχηγό τους Αλεξ. Ρώμα έδωσε διαταγή να καταλάβουν την περιοχή του Δρίσκου και τα παράλια της λίμνης των Ιωαννίνων. Έτσι, τρεις λόχοι Γαριβαλδινών με αρχηγό τους τον ταγματάρχη Μπαρδόπουλο κατέλαβαν τη στενωπό των Λυγκιάδων στις 26 Νοεμβρίου 1912, επικρατώντας στην περιοχή του Τουρκικού στρατοπέδου του Δρίσκου. Άλλοι τρεις λόχοι με αρχηγό τον Ρώμα ενώθηκαν με Μονάδες του Ελληνικού πεζικού κι απομάκρυναν τον Τουρκικό στρατό από την πεδιάδα. Οι Τούρκοι, περισσότεροι από 600, τράπηκαν σε φυγή, αφήνοντας πίσω τους πολεμικό υλικό . Αρκετοί συνελήφθηκαν αιχμάλωτοι.

Να διεκδικήσουμε το δικαίωμα στη μνήμη, για να μην διεκδικήσουν τα σύνορα της... ψυχής τους... "Ἡ μία πλευρά τοῦ Ὀρτάκιοϊ πρό τῆς καταστροφῆς, βγαλμένη τό ἔτος 1887." Ὑπῆρχε στήν πεδιάδα τῆς Βιθυνίας, στό Σαγγάριο ποταμό, τό 1640, ἡ κωμόπολη Κυβέλεια. Οἰ κάτοικοί της ἦταν Χριστιανοί καί συνεχῶς κατεδιωκόμενοι ἀπό τούς Τούρκους. Ἡ Κυβέλεια καταστράφηκε ἀπό πλημμύρα τοῦ ποταμοῦ ἐνῶ οἱ κάτοικοι διασκορπίστηκαν σέ διάφορα μέρη. Οἱ περισσότεροι, ἔχοντας τόν τρόμο τῶν Τούρκων ὁδηγό τους, κατέφυγαν στήν ἐνδοχῶρα, ἀναζητώντας ἀσφάλεια μέσα στήν πυκνή βλάστηση καί τά πανύψηλα δέντρα. Ἀπέναντι στόν Ὄλυμπο τῆς Προῦσσας ἔχτισαν μέ ὑποτυπώδη ὑλικά τά σπίτια τους καί ὀνόμασαν τό μικρό χωριό τους, Ὀρτάκιοϊ.

Μαινάδα (βάκχη) με τύμπανον και σάτυρος με δίαυλο (διπλό αυλό) “Τι είναι γλώσσα; Ποια η προέλευσή της;” – διαβάζουμε στην είσοδο του συνεδριακού μεγάρου όπου γίνεται ένα άκρως ενδιαφέρον διεθνές συμπόσιο. Εντός του, φυσικά, οι πάντες… διαφωνούν με τους πάντες, όμως υπάρχει και μια επωδός, όπου όλοι σχεδόν συμφωνούν, κάτι που διέφυγε της προσοχής ακόμη και του Δαρβίνου: προϋπόθεση για την ανάπτυξη της γλώσσας, λένε, είναι να υπάρχει εμπιστοσύνη στους κόλπους τής φυλής – αυτό που εμείς ονομάζουμε “κοινωνία”! Άρα, κάποιος κοινωνικός μετασχηματισμός αύξησε την εμπιστοσύνη σε πρωτοφανή επίπεδα, απελευθερώνοντας εν δυνάμει γλωσσοπλαστικές ικανότητες που παρέμεναν αδρανείς. Υπό κανονικές συνθήκες, όπως είναι γνωστό τοις πάσι, “οι λέξεις είναι φτηνές”, “έπεα πτερόεντα”, “λόγια τού αέρα”, σύμβολα αναξιόπιστα, που δεν μπορούσαν να εμπνεύσουν εμπιστοσύνη στα μέλη τής φυλής για την επιβίωσή τους – δηλαδή η γλώσσα ήταν αναξιόπιστη ως βάσιμη εξελικτικά στρατηγική.

Η Πολιτεία αποτελεί το πιο περιεκτικό και εκτενές έργο του Πλάτωνα μετά τους Νόμους.[1] Ο φιλόσοφος γράφει το έργο στο απόγειο της συγγραφικής και πνευματικής δημιουργίας του με αποτέλεσμα να αποτελεί ένα έργο-κλειδί για την ευρύτερη κατανόηση του πλατωνικού στοχασμού. Το φάσμα του «στοχασμού» της Πολιτείας του Πλάτωνα χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα μεγάλο εύρος, αφού πραγματεύεται διάφορα γνωστικά πεδία και θεμελιώδη θέματα[2]. Μέσα σε αυτά τα γνωστικά πεδία που πραγματεύεται το έργο εμπεριέχονται τα εξής: η μεταφυσική, η οντολογία, η ηθική, η γνωσιολογία, η πολιτική επιστήμη, η αισθητική και η φιλολογία. Όπως είναι φανερό το εύρος που καλύπτει ο συγκεκριμένος διάλογος είναι απίστευτα μεγάλο και τον καθιστά μία μοναδική σύνθεση υψηλού φιλοσοφικού στοχασμού, η οποία δημιουργεί διαφορετικά συναισθήματα στον απλό αναγνώστη και μελετητή, είτε πλήρους αποδοχής είτε πλήρους απόρριψης[3].

Άγνωστοι θησαυροί δίπλα... στη λίμνη.- Άνοιξαν οι πύλες της αρχαίας Αιανής Η αρχαιολογική θέση στην Επισκοπή Σερβιανών Μια πήλινη σφραγίδα της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου από την περιοχή του Κατσικά Ιωαννίνων, μια χάλκινη περόνη από την προϊστορική εγκατάσταση στη θέση Κρύα, καθώς και άλλα ευρήματα από την άγνωστη μέχρι πρόσφατα Μέση Εποχή του Χαλκού (1730-1529 π.Χ.) στην κοιλάδα των Μολοσσών, που προέρχονται από τα λείψανα εγκατάστασης στη θέση «Παλαμπούτι» στο Νεοχωρόπουλο, είναι μεταξύ των εκθεμάτων της πρώτης προϊστορικής ενότητας της έκθεσης με τίτλο «Αρχαιολογία του λεκανοπεδίου Ιωαννίνων. Από τις απαρχές ως την Υστερη Αρχαιότητα».

ΟΙ ΜΕΣΟΠΛΕΙΣΤΟΚΑΙΝΙΚΕΣ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ; Του Δρ Νίκου Α. Πουλιανού (Δημοσιεύθηκε στις ανακοινώσεις του XVI Συμποσίου Προϊστορικής Τέχνης στη Valcamonica της Ιταλίας, 24-29 Σεπτ. 1998. Εκδ. Prof. E. Anati.) ΠΕΡΙΛΗΨΗ Mία αρχέγονη, πιθανότατα ανθρωπόμορφη, αναπαράσταση βρέθηκε στο λιγνιτωρυχείο Καρδιάς Πτολεμαΐδας της ΔΕΗ, σε βάθος 10 -12 περίπου μέτρων από την επιφάνεια του εδάφους.

Μπορεί για τους μη γνώστες τέτοιων θεμάτων να μην έχει και τόσο μεγάλη σημασία η εύρεση μιας επιγραφής από την αρχαιότητα ,αλλά εδώ θα μπορέσουμε να δούμε πόσες εκπληκτικές πληροφορίες για το μακρινό παρελθόν συνάγονται από μερικές τέτοιες επιγραφές.Η εργασία αυτή μας οδηγεί με αξιοθαύμαστη ακρίβεια σε στοιχεία, συνήθειες, φαινόμενα, γεγονότα και καταστάσεις που ούτε μπορούσαμε να φανταστούμε. Πρωτότυπος τίτλος : Τέσσερις νέες επιγραφές από την Έδεσσα και την Αλμωπία ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Εξαιτίας της έλλειψης συστηματικών ανασκαφικών ερευνών στις επαρχίες Έδεσσας και Αλμωπίας της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας, τα τέσσερα ενεπίγραφα μνημεία, που δημοσιεύονται κατωτέρω, αποτελούν αντικείμενα περισυλλογών ή παραδόσεων. Τρία είναι επιτύμβια, ενώ το τέταρτο ανήκει στην κατηγορία των αναθηματικών.

Λίνδος, Ρόδος. 1954. Ερείπια της ελληνικής στοάς στην Ακρόπολη. © Robert A. McCabe. 8 Δεκεμβρίου 2016 - 19 Μαρτίου 2017 Έκθεση φωτογραφίας με τίτλο «Robert McCabe. Αναμνήσεις και μνημεία του Αιγαίου» παρουσιάζει το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, από τις 8 Δεκεμβρίου 2016 έως τις 19 Μαρτίου 2017, στο πλαίσιο της έκθεσης «Κυκλαδική Κοινωνία 5000 χρόνια πριν».

Άθικτος θαλαμωτός τάφος του 7ου αι. π.Χ. ανακαλύφθηκε στην νεκρόπολη  Vulci στην Ιταλική ,με ελληνικής τέχνης σχέδια. Ένας  ετρουσκικός θαλαμωτός τάφος που χρονολογείται στο δεύτερο μισό του έβδομου αιώνα π.Χ. έχει ανασκαφεί στη νεκρόπολη του Poggio Mengarelli, που βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Πάρκο  Vulci. Ένα ακόμα σύνολο άθικτων σημαντικών κεραμικών αντικειμένων μεγάλης  καλλιτεχνικής και ιστορικής αξίας έχει βρεθεί στον τάφο, ένας από τους πιο αρχαίους θαλαμωτούς Ετρουσκικούς (Τυρρηνικούς) τάφους που  ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα.

Θραύσμα από αττικό ερυθρόμορφο αγγείο με την μορφή του Ερμή που βρέθηκε στην Ποσειδωνία Paestum Ένα θραύσμα αθηναϊκού ερυθρόμορφου αγγείου του πέμπτου αιώνα π.Χ., με παράσταση του Ερμή θεού των Ελλήνων και όχι μόνον, όπου φοράει τα φτερωτά του σανδάλια του, έχει βρεθεί από τους αρχαιολόγους στην Ποσειδωνία ,το Paestum ,στη νότια Ιταλία. Είναι απλά ένα από τα πολλά μη αναμενόμενα ευρήματα», δήλωσε ο διευθυντής του Αρχαιολογικού Πάρκου, Gabriel Zuchtriegel.

Μερικά από τα ερωτικά χρονογραφήματα που κοσμούν τους τοίχους της Πομπηίας Αποκατάσταση τοιχογραφιών στην Πομπηία στα «Λουτρά των προάστειων » αναδεικνύει ρωμαϊκές ερωτικές τοιχογραφίες Ο καθηγητής Massimo Osanna, Έφορος του Αρχαιολογικού Χώρου της Πομπηίας , αποφάσισε να δώσει στους επισκέπτες την ευκαιρία να επισκεφθούν τις πρόσφατα ανακαινισμένο Λουτρά και να δούνε τις ερωτικές τοιχογραφίες τους κατά την περίοδο των διακοπών των Χριστουγέννων

Αφού πολίτες είχαν ζητήσει από το Κοινοβούλιο να καταστεί δυνατό η Αγία Σοφία να λειτουργήσει ως Μουσείο, η κυβέρνηση αποφάσισε ότι η Αγία Σοφία θα συνεχίσει να λειτουργεί ως Μουσείο και Μνημείο. Μετά από μια αναφορά που κατατέθηκε από πολίτες από την «Ένωση Μονίμων Ιδρύματων και Υπηρεσιών σε Ιστορικά Αντικείμενα και το Περιβάλλον» ...Προς το 7ο Διοικητικό Δικαστήριο της Άγκυρας σχετικά με το δικαίωμα να προσκυνήσουν στην Αγία Σοφία - πρώην Ελληνική Ορθόδοξη Χριστιανική πατριαρχική βασιλική και αυτοκρατορικό τζαμί που αργότερα έγινε Μουσείο - μια έκκληση που είχε κατατεθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας απορρίφθηκε επίσης σε μια απόφαση-ορόσημο. Έκρινε επίσης ότι η απόφαση αυτή είναι αμετάκλητη

Πήλινος κέρνος της Πρωτο-Γεωμετρικής περιόδου Η αρχαιότητα προέρχεται από την ιδιωτική συλλογή του Χριστάκη Χατζηπροδρόμου, η οποία πριν από την τουρκική εισβολή του 1974 βρισκόταν στην οικία του στην Αμμόχωστο. Ένας αρχαίος κυπριακός πήλινος κέρνος (τελετουργικό αγγείο) της Πρωτο-Γεωμετρικής περιόδου (1050-900 π.Χ.) επαναπατρίστηκε στην Κύπρο από το Ηνωμένο Βασίλειο, όπως ανακοίνωσε το Τμήμα Αρχαιοτήτων Κύπρου. Η αρχαιότητα εντοπίστηκε σε οίκο πώλησης αρχαιοτήτων του Λονδίνου, μετά από διαδικτυακές έρευνες του Τμήματος Αρχαιοτήτων.

Σύμφωνα με τις προδιαγραφές που «πέρασαν» από το ΚΑΣ Χρειάζεται συνολική, ενιαία και διεπιστημονική αντιμετώπιση η αναβάθμιση του αρχαιολογικού χώρου του Κεραμεικού . Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού που, σε συνεργασία με το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών (το οποίο ανασκάπτει την περιοχή από τον 19ο αιώνα), προχωρούν στα απαραίτητα βήματα. Το πρώτο –ίσως και το πιο σημαντικό αφού θα καθορίσει και τα υπόλοιπα– είναι η εξέταση, διατύπωση και έγκριση των προδιαγραφών που απαιτούνται για την εκπόνηση ενός στρατηγικού σχεδίου στην περιοχή. Οι προδιαγραφές, δηλαδή, ενός master plan.

Στη διάρκεια της ανασκαφικής έρευνας αποκαλύφθηκε τμήμα της κυκλικής ορχήστρας του αρχαίου θεάτρου της Θουρίας. Εντοπίστηκε το καλοκαίρι του 2016 στην Μεσσηνία Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών που διενεργήθηκαν το φετινό καλοκαίρι στην αρχαία Θουρία υπό την αιγίδα της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας με τη Διεύθυνση της επίτιμης Εφόρου Αρχαιοτήτων Δρος Ξένης Αραπογιάννη, εντοπίστηκε το αρχαίο θέατρο της πόλης, άγνωστο έως σήμερα.

Τίποτα στην αρχαιότητα δεν ήταν τυχαίο. Το μεγαλείο της ελληνικής γλώσσας φαίνεται και από τη σύνδεσή της με τα μαθηματικά και τη μουσική. Παράδειγμα η επιλογή των ονομάτων των εννέα Μουσών, όπως παρακάτω. Το μυστικό που κρύβουν και οι εννέα Μούσες Δύο Μούσες εφεύραν τη θεωρία και την πράξη στη μάθηση. Τρεις Μούσες εφεύραν τους τρεις μουσικούς τόνους αδρόν, μέσον και ισχνόν τις τρεις χορδές της Λύρας, τις τρεις προσωδίες οξεία, βαρεία, περισπωμένη και τους τρεις χρόνους παρεληλυθότα, ενεστώτα, μέλλοντα τα τρία πρόσωπα, τους τρεις αριθμούς, το τρίγωνο των αστέρων και άλλα τριάριθμα. Τέσσερις Μούσες εφεύραν τις τέσσερις διαλέκτους:

Η αναζήτηση για τις ρίζες του εθίμου της βασιλόπιτας, μας οδηγεί πίσω, στην αρχαιότητα, στις προσφορές άρτου ή και μελιπήκτων των αρχαίων ημών προγόνων, προς τους θεούς, κατά τη διάρκεια εορτών. Το κόψιμο της βασιλόπιτας είναι από τα ελάχιστα αρχέγονα έθιμα που επιβιώνουν. Οι Λαογράφοι αναζητούν τη ρίζα του εθίμου στην αρχαιοελληνική παράδοση. Οι Αρχαίοι Έλληνες προσέφεραν στους θεούς σε κάθε μεγάλη καμπή του χρόνου ή της ζωής τους «εορταστικούς άρτους». ..

Η μονή Εικοσιφοινίσσης, όπως και άλλες στη βόρεια Ελλάδα, λεηλατήθηκε στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (φωτ. Βικιπαίδεια). Είχε κλαπεί από τη μονή Εικοσιφοινίσσης Δράμας Ένα σπάνιο χειρόγραφο του κειμένου της Καινής Διαθήκης, του 9ου αιώνα, που είχε κλαπεί κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο από τη μονή Εικοσιφοινίσσης Δράμας και βρέθηκε στις ΗΠΑ, πρόκειται να μεταφερθεί στην Ελλάδα από τον αρχιεπίσκοπο Αμερικής, Δημήτριο, την ερχόμενη Τρίτη, 29 Νοεμβρίου. Το κειμήλιο βρέθηκε στη βιβλιοθήκη της Λουθηρανικής Σχολής του Σικάγου, η οποία το αγόρασε από συλλέκτη και, αφού το μελέτησε, το επιστρέφει τώρα στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΤΟΥ ΜΙΘΡΙΔΑΤΟΥ ΣΤ’ ΕΥΠΑΤΟΡΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΥ-Α' Α' Μιθριδατικός πόλεμος [89 – 85 π.Χ] Περικλής Δημ. Λιβάς […Εν ολίγοις, δεν άφησε τίποτε ανθρωπίνως δυνατόν, που να μην προσπαθήσει ή κατορθώσει, εξαπολύοντας την μεγαλύτερη, ως τότε, προέλαση που εκτεινόταν από την Ανατολή μέχρι την Δύση, διοχλώντας, τρόπον τινά, ολόκληρο τον κόσμο, ο οποίος στράφηκε εναντίον του, διαμορφώνοντας απροσδόκητες συμμαχίες υπό την περιρρέουσα ασφυκτική απειλή των πειρατών ή εξοργίζοντας τα όμορα κράτη με ατέρμονες εχθροπραξίες …]-Αππιανός

Β’και Γ’ Μιθριδατικός πόλεμος [83 – 81 π.Χ και 75 – 63 π.Χ] Περικλής Δημ. Λιβάς Β’ Μιθριδατικός Πόλεμος Αίτια του πολέμου Ο δεύτερος Μιθριδατικός πόλεμος ξεκίνησε με τον ακόλουθο τρόπο. Ο Μουρήνας, ο οποίος είχε αφεθεί από τον Σύλλα με δύο λεγεώνες του Φιμβρία να διευθετήσει τις υποθέσεις της υπόλοιπης Ασίας, αναζήτησε ασήμαντες αφορμές για πόλεμο, φιλοδοξώντας να θριαμβεύσει. Ο Μιθριδάτης, μετά την επιστροφή του στον Πόντο, πολέμησε με τους Κόλχους και τις φυλές πέριξ του Κιμμερίου Βοσπόρου [1], οι οποίες είχαν στασιάσει εναντίον του. Οι Κόλχοι του ζήτησαν να τους δώσει το γιο του, ως κυβερνήτη τους και όταν αυτό έγινε, ανταποκρίθηκαν με πίστη και υποταγή. Ο βασιλέας υποψιάστηκε ότι η απαίτησή τους αυτή, προκλήθηκε από τον ίδιο τον γιό του, ο οποίος είχε βλέψεις για τον θρόνο. Ακολούθως τον κάλεσε και αφού του έδεσε τα πόδια με χρυσά δεσμά τον σκότωσε, παρά τις υπηρεσίες που του είχε προσφέρει τόσο στην Ασία όσο και στις μάχες με την Φιμβρία.

Με τον όρο Νεαραί ή νέοι νόμοι (Novellae constitutiones) εννοείται το τέταρτο και τελευταίο τμήμα του νομοθετικού έργου του Ιουστινιανού το οποίο προανήγγειλε ο αυτοκράτορας στην εισαγωγική του διάταξη De emendatione codicis justiniani et secunda eius editione. Τα υπόλοιπα τμήματα του νομοθετικού του έργου ορίζονται ως εξής

«Βλέπουν» δεύτερο μνημείο στον λόφο της Αμφίπολης Ένα δεύτερο, πολύ μικρότερο μνημείο είναι πολύ πιθανό να κρύβει ο λόφος Καστά στην Αμφίπολη . Όπως είπε χθες το βράδυ ο καθηγητής Γεωφυσικής του ΑΠΘ, διευθυντής του Εργαστηρίου Εφαρμοσμένης Γεωφυσικής Γρηγόρης Τσόκας, ο οποίος έχει πραγματοποιήσει γεωφυσική διασκόπηση στον λόφο, από τις έρευνές του εντοπίστηκαν στόχοι δυτικά του μνημείου που χρήζουν ανασκαφικής πιστοποίησης.

Η Μίλητος υπήρξε η σημαντικότερη πόλη της Ιωνίας κατά την Αρχαϊκή περίοδο. Υπάρχουν αρκετές αντιφατικές μυθολογικές παραδόσεις σχετικά με την ίδρυση της πόλης. Σύμφωνα με την εκδοχή του Παυσανία, οι πρώτοι κάτοικοι ήταν αυτόχθονες Κάρες, υπό τον Άνακτα και τον Αστέριο, τους οποίους πλαισίωσαν Κρήτες άποικοι υπό τον Μίλητο, σταλμένοι από το Μίνωα. Οι Μινωίτες συνυπήρξαν με τους Κάρες και συνοίκισαν την πόλη που έκτοτε άλλαξε όνομα και από Ανακτορία καλούνταν Μίλητος. Αντίθετα, ο Στράβων θεωρεί ότι οι Κρήτες είχαν ως οικιστή τον Σαρπηδόνα, αλλά προέρχονταν από την Κρητική πόλη Μίλητο (Μίλατο).

Στρατηγικά λάθη Η Ιωνική Επανάσταση (499-494 π.Χ.) παρά την άποψη του Ηρόδοτου ότι ήταν τυχαία και εξελίχθηκε χωρίς σχέδιο, εκδηλώθηκε πρόωρα σε μια χρονική συγκυρία κατά την οποία δεν είχαν συνεκτιμηθεί ορθώς όλοι οι παράμετροι και οι δυσκολίες. Χωρίς ικανή και ενιαία ηγεσία, υποτιμώντας την περσική στρατιωτική ισχύ και εσωτερικά διασπασμένοι, οι Ίωνες της Μικράς Ασίας οδηγήθηκαν σε μια εξέγερση η οποία γρήγορα κατέληξε σε αδιέξοδο.

Ακέραιος Τυρρηνικός( Ετρουσκικός) τάφος με πριγκιπικά κτερίσματα που ανακαλύφθηκαν στο Vulci Περισσότερες εκπλήξεις στην Τυρρηνική (ετρουσκική) νεκρόπολη της Poggio Mengarelli στο Vulci όπου έχει ανακαλυφθεί ένας ηγεμονικός τάφος και χρονολογείται από τα τέλη του όγδοου αιώνα π.Χ.. Οι αρχαιολόγοι έχουν βρεθεί μπροστά σε μια ακόμα έκπληξη με άθικτα κτερίσματα θαμμένα περίπου 2.800 χρόνια πριν για να τιμηθεί η μνήμη ενός πλούσιου μέλος της ανθούσας ετρουσκικής αριστοκρατίας.

Η Βυζαντινή δεξαμενή βρίσκεται κάτω από αχυρώνα στη νοτιοανατολική Μικρά Ασία -Β.Μεσοποταμία Οι ανασκαφές στην Βυζαντινή πόλη της Δάρας στην Βόρεια Μεσοποταμία έχουν αποκαλύψει μία κιστέρνα του 6ου αιώνα της Βυζαντινής περιόδου σε έναν χώρο που χρησιμοποιείται σήμερα από τους κατοίκους ως αχυρώνας Οι υπεύθυνοι δήλωσαν ότι οι ανασκαφικές εργασίες συνεχίζονται στην περί 3,000-ετών βυζαντινή πόλη Δάρας και ότι το μεγαλύτερο μέρος της ρωμαϊκής (Βυζαντινής ) περιόδου πόλης της Δάρας παρέμεινε κάτω από τα σπίτια του παρακείμενου οικισμού .

Λεπτομέρεια από ψηφιδωτό της Αντιόχειας. Από τη δρα Christine Kondoleon Το Ίδρυμα Αναστάσιος Γ. Λεβέντης και το Λεβέντειο Δημοτικό Μουσείο Λευκωσίας διοργανώνουν την 25η διάλεξη εις μνήμην Κωνσταντίνου Λεβέντη με τίτλο «Living the Good Life in the Roman East: The Evidence of Domestic Mosaics» («Διάγοντας την καλή ζωή στη Ρωμαϊκή Ανατολή: μαρτυρίες από ψηφιδωτά οικιών»). Η διάλεξη θα δοθεί από τη δρα Christine Kondoleon, επιμελήτρια Ρωμαϊκής και Ελληνικής Τέχνης στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης.

«Ανάκτορα και κοινωνική συνοχή. Κατανοώντας την ανάδυση των Μινωικών ανακτόρων κατά τη διάρκεια της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού» είναι ο τίτλος της διάλεξης που θα δώσει ο Peter Tomkins.[/caption] «Ανάκτορα και κοινωνική συνοχή. Κατανοώντας την ανάδυση των Μινωικών ανακτόρων κατά τη διάρκεια της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού» είναι ο τίτλος διάλεξης που θα δώσει ο Peter Tomkins (Εργαστήριο Wiener, Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών), την Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2016, και ώρα 18.30, στο κτίριο της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας (Πανεπιστημίου 22).

Οι Ψυχολογικές Επιχειρήσεις Πολέμου  εμφανίστηκαν στην αρχαιότητα και εξελίχθηκαν σημαντικά στην αρχαία Ελλάδα. Σε εμπόλεμες αλλά και σε ειρηνικές περιόδους υπήρξαν άνθρωποι οι οποίοι κρυφά ή φανερά ασχολούνταν με όλες τις πιθανές διαστάσεις του ψυχολογικού πολέμου, κάτι που σήμερα κατέχουν τα πρωτεία –μεταξύ άλλων– οι ΗΠΑ[1].

Κατά τη διάρκεια του χειµώνα οι Αθηναίοι, ακολουθώντας πατροπαράδοτο έθιµο, έθαψαν δηµοσία δαπάνη τους πρώτους πεσόντες του παρόντος πολέµου κατά τον ακόλουθο τρόπο: Κατασκευάζουν µια σκηνή, στην οποία εκθέτουν τα οστά των πεσόντων επί τρεις ηµερες προ της ταφής, και ο καθένας προσκοµίζει για τον δικό του νεκρό ό,τι (αφιέρωµα) θέλει.

Οι Ιάπωνες αρχαιολόγοι ανακοίνωσαν σήμερα την ανακάλυψη για πρώτη φορά στην Ιαπωνία νομισμάτων της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στα ερείπια πύργου στο νησί Οκινάουα, σε απόσταση δέκα χιλιάδων χιλιομέτρων από τη Ρώμη. «Στην αρχή σκέφτηκα ότι εκπρόκειτο για νομίσματα του ενός σεντ που έπεσαν από τις τσέπες Αμερικανών στρατιωτών», δήλωσε στο AFP ο αρχαιολόγος Χιρόκι Μιγιάτζι. «Αλλά αφού τα ξέπλυνα με νερό, έπαθα σοκ: ήταν πολύ αρχαιότερα».

Η βυζαντινή εκκλησία της πόλεως που ενέπνευσε τους αρχιτεκτονικούς ρυθμούς που χρησιμοποιήθηκαν  αργότερα από τους μουσουλμάνους στους ναούς τους . Στην Ιορδανία ως επί των πλείστων ομιλούσαν ελληνικά  Το Διοικητικό Συμβούλιο Τουρισμού της Ιορδανίας ανέφερε την ανακάλυψη ενός αρχαίου τάφου στην βόρεια πόλη Beit Ras, που ήρθε  στο φως κατά τη διάρκεια εργασιών για την επέκταση ενός τοπικού δικτύου αποχέτευσης.

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός. Ήρθε και μίλησε τις προάλλες εδώ στο Κιλκίς ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης, σε μία λαμπρή εκδήλωση για την επέτειο μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων. Εξαιρετική και συγκινητική ήταν η συμμετοχή μαθητών δημοτικών σχολείων της πόλης μας (2ου και 4ου Δ.Σ.), οι οποίοι δίνουν και την πρέπουσα και αποστομωτική απάντηση στον κυρ-Φίλη υπουργό. Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης, είναι γνωστό, ότι πρωτοστάτησε και αγωνίστηκε σθεναρώς για την υιοθέτηση, ψήφιση και καθιέρωση της 19ης Μαΐου, κάθε έτους, ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας. Ουδείς το αρνείται και πάντες τον τιμούν γι’ αυτό, αλλά και για τον μη συμφυρμό του με την «σοσιαλεπώνυμη» λοιμική.

Στις 2 Νοεμβρίου το πρωί οι Ιταλοί είχαν ολοκληρώσει τις προετοιμασίες τους για την αποφασιστική τους επίθεση και από τις 09:00 σμήνη ιταλικών αεροσκαφών σε διαδοχικά κύματα άρχισαν να βομβαρδίζουν τον Τομέα Νεγράδων και ιδιαίτερα τη Γκραμπάλα, το Καλπάκι, τη Μονή Βελάς, το αεροδρόμιο Ιωαννίνων και τη γέφυρα Μαζαράκη, χωρίς όμως σοβαρά αποτελέσματα. Βομβάρδισαν επίσης τα Ιωάννινα με αρκετές ζημιές και θύματα μεταξύ του άμαχου πληθυσμού. Τις μεσημβρινές ώρες αποχώρησε η αεροπορία και άρχισε σφοδρός βομβαρδισμός της τοποθεσίας από το ιταλικό πυροβολικό, με μεγαλύτερη πυκνότητα κατά της τοποθεσίας Ελαίας—Γκραμπάλας, με ασήμαντα όμως και πάλι αποτελέσματα.

Το παράδειγμα των Δωδεκανήσων Ν. Λυγερός Για τα Δωδεκάνησα και οι Βασιλικοί και οι Βενιζελικοί έχουν άποψη, ενώ η απελευθέρωσή τους και η ένωσή τους με την Ελλάδα δεν οφείλεται σε κανέναν από τους δυο. Και οι δυο παρατάξεις, για τις οποίες πραγματικά αναρωτιέται κανείς αν έχουν διαβάσει ιστορία, διότι σίγουρα ποτέ δεν την έγραψαν, ξεχνούν με έντεχνο τρόπο τον τεράστιο ρόλο της Ιταλίας και από την καλή και από την κακή πλευρά. Το 1909 που καταργήθηκαν τα προνόμια των Προνομιούχων νησιών του Αρχιπελάγους, ο παράγοντας ήταν αποκλειστικά εξωτερικός και δεν υπήρξε καμιά εσωτερική

Ο Χρήστος Χατζηλιού συντηρεί τον χάλκινο Απόλλωνα Πειραιώς.-Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Φεβρουάριος 1960.-© James Burke / Life Collection / Getty Images / Ideal Image Σε περιόδους κρίσης και όταν οι Αθηναίοι έπρεπε να εγκαταλείψουν την πόλη, έθαβαν τα πολύτιμα αντικείμενά τους με την ελπίδα να τα ξαναβρούν όταν επιστρέψουν. Ακόμα και στις περιπτώσεις που δεν επέστρεψαν ποτέ, η αρχαιολογική έρευνα έφερε στο φως τους «θαμμένους θησαυρούς» τους και κατόρθωσε να αφηγηθεί την ιστορία τους Από τον Κώστα Πασχαλίδη, Δρ. Αρχαιολογίας, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, ΥΠΠΟΑ

Η σταδιακή κατάρρευση του μυκηναϊκού πολιτισμού, που την τοποθετούμε με βάση τα αρχαιολογικά ευρήματα ανάμεσα στο τέλος του 13ου και το τέλος του 12ου αιώνα π.Χ., είναι σημαντικό ιστορικό ορόσημο για την Ελλάδα. -Σημασία έχει ακόμη η διαπίστωση ότι στους επόμενους αιώνες, τον 11ο και τον 10ο, σημειώνεται στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής μια σημαντική τεχνολογική αλλαγή: εξαπλώνεται η τεχνική κατεργασίας του σιδήρου και το νέο αυτό μέταλλο υποκαθιστά τον χαλκό σε διάφορες χρήσεις, όπως η κατασκευή όπλων και εργαλείων. Με αυτή την εξέλιξη η ανθρώπινη ιστορία περνάει από την Εποχή του Χαλκού στην Εποχή του Σιδήρου. Παράλληλα, στον χώρο της ανατολικής Μεσογείου σημειώνονται πολεμικές επιδρομές και μετακινήσεις πληθυσμών και συντελούνται κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές.

Η πρώτη φωτογραφία του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου μετά την ολοκλήρωση της ανέγερσής του, το 1889. Από τον επιμελητή αρχαιοτήτων του ΕΑΜ, δρα Κώστα Πασχαλίδη Στη μακρά ιστορία του πρώτου τη τάξει μουσείου της χώρας, του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, είναι αφιερωμένη η διάλεξη που διοργανώνει ο «Άλλος Τόπος Επικοινωνίας και Πολιτισμού» τη Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2016, στη Βίλα Στέλλα του Ηρακλείου Αττικής (Γαλήνης και Σοφίας), στις 19.30, με ομιλητή τον αρχαιολόγο και επιμελητή αρχαιοτήτων του μουσείου, δρα Κώστα Πασχαλίδη.