ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

Ομιλία του Ομότιμου Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη με θέμα: «Ο Φιλελληνισμός ως φιλελεύθερο κίνημα στις ευρωπαϊκές χώρες. Ιδεολογικές, πολιτικές και γεωπολιτικές προεκτάσεις», η οποία έγινε στις 24.5.2021, στο πλαίσιο διαδικτυακής συζήτησης που διοργάνωσε η Ένωση Καλαβρυτινών Αθήνας με θέμα: «Φιλελληνικό Κίνημα – Αναφορές στα Καλάβρυτα και την Αγία Λαύρα». Ολόκληρη η συζήτηση έχει αναρτηθεί εδώ: https://youtu.be/DH5KCgTRiKE

Διαδικτυακή διάλεξη του Ομότιμου Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη με θέμα «Το Βυζάντιο των Ελλήνων κατά την Οθωμανοκρατία», η οποία έγινε στις 29.5.2021 στο πλαίσιο εκδηλώσεων που διοργάνωσε η Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών με αφορμή την 568η επέτειο της άλωσης της Πόλης.

Τὸν εἶδες μὲ τὰ μάτια σου, γιαγιά, τὸν Βασιλέα, ἢ μήπως καὶ σὲ φάνηκε, σὰν ὄνειρο, νὰ ποῦμε, σὰν παραμύθι τάχα; -Τὸν εἶδα μὲ τὰ μάτια μου, ὡσὰν καὶ σένα νέα, πὰ νὰ γενῶ ἑκατὸ χρονῶ, κι᾿ ἀκόμα τὸ θυμοῦμαι, σὰν νἄταν χτὲς μονάχα. Στὴν Πόλη, στὴν Χρυσόπορτα, στὸν πύργον ἀπὸ κάτου, εἶν᾿ ἕνα σπήλαιο πλατύ, στρωμένο σὰν παλάτι, σὰν ἅγιο παρακκλήσι; Κανένας Τοῦρκος δὲν μπορεῖ νὰ κρατηθῇ κοντά του, κανεὶς τῆς σιδερόπορτας ναὕρῃ τὸ μονοπάτι, νὰ πὰ νὰ τὸ μηνύσῃ. Μόνο κανένας Χριστιανός, κανένας ποὺ τὸ ξέρει, περνᾷ π᾿ αὐτοῦ κρυφὰ κρυφὰ καὶ τὸν σταυρό του κάνει μὲ φόβο καὶ μ᾿ ἐλπίδα. Ἔτσι κι᾿ ἐγώ, βαστούμενη στὸ πατρικό μου χέρι, ἐπῆγα καὶ προσκύνησα. Καὶ ἐδ᾿ αὐτοῦ μ᾿ ἐφάνη- Ὄχι μ᾿ ἐφάνη! Εἶδα: Μέσ᾿ στὸ σκοτάδι τὸ βαθὺ ἕν᾿ ἄστρο, σὰν λυχνάρι, σὰν μία φλόγα μυστική, ἀπ᾿ τὸν Θεὸ ἀναμμένη. γαλάζια λάμψι χύνει. Καὶ φέγγει τὴν λευκόχλωμη τοῦ Βασιλέως χάρι, ποὺ μὲ κλεισμένα βλέφαρα ἐξαπλωμένος μένει στὴν ἀργυρή του κλίνη. – Ἀπέθανε, γιαγιά; – Ποτέ, παιδάκι μου! Κοιμᾶται, κοιμᾶται μόνο! Τὴν χρυσὴ κορῶνα ...

Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, ψηφώντας τις στρατιές των Οθωμανών έξω από τα τείχη της Βασιλεύουσας, αποφασίζει πως προτιμά να πεθάνει μαζί με τους στρατιώτες του, παρά υποταχθεί και να παραδώσει γη και ύδωρ. Ο ιστορικός της Αλώσεως της Πόλης, Γεώργιος Φραντζής, διασώζει την επιστολή του Μωάμεθ Β’ και την ηρωική απάντηση του τελευταίου αυτοκράτορα. Πρωτότυπο κείμενο:

Ο θανάσιμος τραυματισμός του Ιωάννη Ιουστινιάνη (29 Μαΐου 1453) γράφει ο Κωνσταντίνος Λινάρδος Στις 26 Ιανουαρίου του 1453, κατέφτανε στην Κωνσταντινούπολη μαζί με 700 στρατιώτες, ο κατά Δούκα “ επιδέξιος ανήρ και εις παραταγάς και συνασπισμούς πολέμων δοκιμώτατος “ Γενουάτης, Ιωάννης Ιουστινιάνη Λόγγο. Τον είχε καλέσει ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, απονέμοντας του, με την άφιξη του το ανώτατο αξίωμα του Πρωτοστράτορα, καθώς και τον τίτλο του Δεσπότη της Λήμνου. Πρώτη τους ενέργεια η επιθεώρηση των τειχών και κοινή τους απόφαση η άμυνα να επικεντρωθεί στο εξωτερικό τείχος πίσω από την τάφρο, ενώ ο Ιουστινιάνης αρχικά ανέλαβε την υπεράσπιση των τειχών που βρίσκονταν κοντά στο παλάτι. Ο ερχομός του τόνωσε το ηθικό των αμυνομένων, ενώ η παρουσία του συνέβαλλε τα μέγιστα στην απόκρουση των επιθέσεων του Οθωμανικού στρατού.

Η πρώτη προσπάθεια αποτίναξης του τουρκικού ζυγού από τους υποδουλωμένους Έλληνες πραγματοποιήθηκε πενήντα χρόνια πριν την Ελληνική Επανάσταση, το 1770. Τα Ορλωφικά, όπως έμεινε στην ιστορία η αποτυχημένη επανάσταση, υποκινήθηκε από τους Ρώσους και την τσαρίνα Αικατερίνη Β’.

Η 29η Μαΐου είναι ημέρα μνήμης και οδύνης για τον Ελληνισμό Γράφει ο Αναστάσιος Λαυρέντζος Η 29η Μαΐου είναι ημέρα μνήμης και οδύνης για τον Ελληνισμό. Αυτή τη μέρα του 1453 η υπερχιλιόχρονη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, πλήρως εξελληνισμένη στην τελική της φάση, πέρασε οριστικά στο παρελθόν. Είχε βεβαίως προηγηθεί μια μακρά πορεία παρακμής και αποσύνθεσης, ώστε η πτώση της Πόλης να είναι απλώς η τελευταία πράξη. Πώς όμως το μακροβιότερο κρατικό μόρφωμα στη Δυτική Ιστορία έφτασε στο τέρμα του και ποια τα βαθύτερα αίτια της παρακμής του; Τι διδάγματα θα μπορούσε να αντλήσει ο σύγχρονος παρατηρητής;

Σταυρίδης Φώτιος Ἡ νικηφόρος μάχη τοῦ Βαλτετσίου, θεωρεῖται ἀπό τούς ἱστορικούς ὡς ἡ πρώτη σημαντική νίκη τοῦ Ἀγῶνα. Ἡ μάχη κράτησε εἰκοσιτρεῖς ὧρες καί τό ἀποτέλεσμά της ἐμψύχωσε κατά πολύ τούς Ἕλληνες ἐπαναστάτες, οἱ ὁποῖοι κατατρόπωσαν τό ἄνθος τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ. Ὁ Χουρσίτ πασᾶς εἶχε στείλει τόν ἀγαπημένο του Κεχαγιάμπεη γιά νά καταστείλει τήν ἐπανάσταση στό Μοριᾶ. Ἄν νικοῦσε ὁ Κεχαγιάμπεης, τότε θά εἶχε πληγεῖ ἡ ἐπανάσταση στήν καρδιά της καί καμμία ἄλλη σκλαβωμένη περιοχή δέν θά τολμοῦσε νά σηκώσει κεφάλι. Ὁ Κεχαγιᾶς εἶχε ἐντολή, ἀμέσως μετά τή συντριβή τῶν γκιαούρηδων, νά ἐποικίσει τόν Μοριᾶ μέ μεγάλο ἀριθμό μουσουλμάνων ἀπό τήν Ἀσία, ὥστε ἡ Πελοπόννησος νά χάσει τήν ἑλληνικότητά της μιά γιά πάντα.

Του Γιώργου Σταματίου Δύο άγρια φονικά συνέβησαν στις Σπέτσες, κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Οι φόνοι απλών ανθρώπων στο ηρωικό και πολυάνθρωπο νησί (8.000 οι κάτοικοί του), ιδιαίτερα κατά τα χρόνια της Επανάστασης, όπου τα ήθη είχαν εξαχρειωθεί, ήταν συνηθισμένο φαινόμενο, όπως μας πληροφορεί και ο Δημ. Βικέλας διά στόματος του Λουκή Λάρα (ψευδώνυμο πραγματικού, «υποκρυπτόμενου», πρόσφυγα από τη Χίο)ήρωα του ομώνυμου μυθιστορήματός του. «Τις εσκέπτετο περί αστυνομίας, τις περί δικαστηρίων τότε; Απέναντι τοσαύτης αιματοχυσίας και της ζωής η αξία είχεν εκπέσει εις την κοινήν εκτίμησιν.

80 Χρόνια από τη «Μάχη της Κρήτης»: Θεατές και Αθέατες πλευράς της Ιστορίας 80 Χρόνια από την «Μάχη της Κρήτης» , την επιχείρηση αεραπόβασης των Γερμανών με το συνθηματικό όνομα «Unternehmen Merkur» (Επιχείρηση Ερμής) , της πλέον εκτεταμένης από αέρος κατάληψης του 5ου μεγαλύτερου νησιού σε έκταση της Μεσογείου , με τις πολυσήμαντες «πρωτιές» μίας μοναδικής στο είδος και στην έκταση της αεραποβατικής επιχείρησης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Εκείνο το ανοιξιάτικο πρωινό της 20ης Μαΐου 1941, καθώς οι πρώτοι Γερμανοί αλεξιπτωτιστές ρίχνονταν στο κενό από τα τρικινητήρια μεταγωγικά αεροπλάνα με τους ναζιστικούς σταυρούς στα μεταλλικά τους φτερά πάνω από την Κρήτη, τα επόμενα λεπτά, οι επόμενες ώρες και οι επόμενες δώδεκα δραματικές ημέρες που επακολουθήσαν, θα ήταν πάντα χαραγμένες στη μνήμη όσων επέζησαν, αφού στο έδαφος, μετά το πρώτο σοκ της πτώσης, ο θάνατος θα παραμόνευε παντού στο ηλιόλουστο αυτό νησί της Μεσογείου, με την μακρά παράδοση αντίστασης ενάντια σε κάθε κατακτητή. Η Μάχη της Κρήτης ή όπως είναι περισσότερο γνωστή στον αγγλοσαξονικό κόσμο ως η μάχη για την Κρήτη είχε αρχίσει.

Στις 17 Μαΐου 1914, υπογράφηκε στην Κέρκυρα μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Αφού η επίσημη Ελλάδα μας άφησε στη μοίρα μας, πήραμε τα όπλα για να βρούμε το δίκιο μας.

Απόσπασμα από ομιλία του Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη με θέμα «Πως φτάσαμε στην Μικρασιατική Καταστροφή, οι επιπτώσεις για τον Ελληνισμό», η οποία έγινε στις 15.12.2014 και διοργάνωσε ο Σύλλογος Σμυρναίων Νέας Ιωνίας Αττικής.

12 Μαΐου 1821: Στο Βαλτέτσι κρίθηκε η άλωση της Τριπολιτσάς Ὁ Μόρα Βαλεσί Χουρσίτ πασσᾶς, πού πολιορκοῦσε τόν Ἀλῆ πασσᾶ τῶν Ἰωαννίνων, ἀνησυχοῦσε τόσο γιά τήν κατάσταση τῆς περιοχῆς του, ὅσο καί γιά τούς θησαυρούς πού εἶχε ἀφήσει στό σεράϊ του στήν Τριπολιτσᾶ. Πρότεινε λοιπόν στόν κεχαγιά τοῦ Κιοσέ Μεχμέτ, τόν Μουσταφᾶ μπέη, νά ἀναλάβει τήν ἐξολόθρευση τῶν γκιαούρηδων στόν Μοριᾶ.

Γιώργος Καραμπελιάς: Κρυφό Σχολείο: Ιστορικά τεκμήρια & τα «φώτα» της στραβομάρας των εθνομηδενιστών 30.000 γλώσσες έκοψαν οι Τούρκοι επειδή μιλούσαν ελληνικά. Το έκαναν και στους Αρμενίους

Το έμβλημα της Δυναστείας των Παλαιολόγων Τό παρακάτω απόσπασμα είναι από τό βιβλίο τού Γάλλου ιστορικού Alfred Rambaud (1842 – 1905) “Η Ελληνική Αυτοκρατορία τόν 10ο αιώνα” γραμμένο τό 1870. Aποτελεί έναν ύμνο γιά τό Βυζάντιο καί πρόκειται γιά ένα απαγορευτικό κείμενο γιά τά σύγχρονα ελληνικά δεδομένα καί τό πολιτικό καί “προοδευτικό” πανεπιστημιακό κατεστημένο πού επιζητεί νά βυθίσει τήν βυζαντινή ιστορία στήν απόλυτη λήθη. Τέτοια κείμενα θά έπρεπε νά βρίσκονται στά σχολικά βιβλία τής ιστορίας, γιά νά διδάσκονται τά παιδιά μας τό μεγαλείο τών Ρωμιών προγόνων τους. Τό διάβασα, εντυπωσιάστηκα καί δέν μπόρεσα νά αντισταθώ στόν πειρασμό νά τό μεταφράσω σάν μία ελάχιστη προσφορά στήν πόλη πού γεννήθηκε καί έζησε ο πατέρας μου.

Το πιστό αντίγραφο της Αργούς, Μονήρη Πεντηκόντορος ιστοφόρο πολεμικό, που κατασκευάστηκε το 2008 Image by Dimitris Vetsikas from Pixabay Ο Μινωικός πολιτισμός στην Κρήτη, ο Ελλαδικός πολιτισμός στην ηπειρωτική Ελλάδα και ο Κυκλαδικός πολιτισμός στα νησιά του Αιγαίου, παρά τις διαφορές τους στα ταφικά έθιμα, στην αρχιτεκτονική και στην τέχνη, είχαν γενετικές ομοιότητες στη διάρκεια της πρώιμης Εποχής του Χαλκού πριν περίπου 5.000 χρόνια.

Η εισήγηση του Ομότιμου Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη με θέμα «Σαμιακή Πολιτεία - Το Κοινό της Σάμου. Γιατί αποσιωπάται η Σαμιακή Επανάσταση από την επίσημη ιστορία» και οι τοποθετήσεις του στην διαδικτυακή ημερίδα για την Σαμιακή Επανάσταση του 1821 με θέμα: «1821-2021. Σάμος 200 χρόνια από την Επανάσταση», που διοργάνωσε ο Σύλλογος Καρλοβασιτών Αττικής στις 8 Μαΐου 2021. Ολόκληρη η εκδήλωση έχει αναρτηθεί στο κανάλι της « Σαμιακής Πολιτείας - Λυκούργος Λογοθέτης ».

Η Κύπρος και η Βόρειος Ήπειρος αποτελούν δύο από τις πιο σημαντικές κοιτίδες του ελληνισμού από την αρχαιότητα. Αν και ο όρος «Βόρειος Ήπειρος» επινοήθηκε ιστορικά πρόσφατα, με σκοπό να προσδιορίσει όλα εκείνα τα ελληνικά κέντρα της Ηπείρου που δεν συμπεριλήφθηκαν στο νεοελληνικό κράτος, αποτελεί πια σήμα κατατεθέν των Ελλήνων που συνεχίζουν να κρατάνε την εθνική και θρησκευτική τους ταυτότητα κάτω από αντίξοες συνθήκες.

Ρίγη συγκίνησης προκάλεσε το άκουσμα του Εθνικού Ύμνου στο παρεκκλήσιο του Τιμίου Σταυρού εντός της Νέας Μονής της Χίου όπου βρίσκονται τα οστά των σφαγιασθέντων κατά τη φοβερή καταστροφή της Χίου από τους Τούρκους το 1822. Φέτος στην επέτειο των 200 χρόνων από την Ελληνική επανάσταση του 1821, ο πατήρ Διονύσιος τέλεσε τρισάγιο τιμώντας τη μνήμη των νεκρών, μετά την Ακολουθία του Επιταφίου τη Μεγάλη Παρασκευή.

Σταυρίδης Φώτιος Οἱ Σελτζοῦκοι Τοῦρκοι εἶχαν κάνει τήν ἐμφάνισή τους στόν χῶρο τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ἤδη ἀπό τόν 11ο αἰῶνα. Ἀνῆκαν στό τουρκικό φῦλο τῶν Οὐγούζων καί μετακινήθηκαν ἀπό τίς ἄγονες στέππες τῆς Μογγολίας πρός τά εὔφορα ἐδάφη τῆς Μεσοποταμίας, ὅπου ἀσπάστηκαν ὁμαδικά τό σουνιτικό Ἰσλάμ. Ὁ ληστρικός τρόπος ζωῆς τους καί ἡ δομή τῆς κοινωνίας τους, συνδυάστηκαν ἄριστα μέ τήν ἰσλαμική θρησκεία, τῆς ὁποίας ἔγιναν οἱ κύριοι φορεῖς στή Μέση Ἀνατολή.