ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

Το σκάνδαλο με τους «Ερμοκοπίδες» και οι κατηγορίες προς τον Αλκιβιάδη Θλίψη και οργή προκαλεί διεθνώς η πολιτική των τζιχαντιστών με την καταστροφή μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς με βαριοπούλες και εκρηκτικά. Ίσως τα διπλωματικά και πολιτικά μεγέθη είναι διαφορετικά αλλά η Unesco και άλλοι διεθνείς φορείς, που καταγγέλλουν αυτή την πρακτική, δεν έχουν ασχοληθεί ποτέ με την καθημερινή κακοποίηση των αρχαίων μνημείων στην Ελλάδα από τους κάθε είδους «διαμαρτυρόμενους».

Οι Τούρκοι, η πτώση του Βυζαντίου, η μεγάλη Ιδέα Οι λόγοι που η Ρωμανία καταστράφηκε οριστικά στα 1453 πρέπει να αναζητηθούν στο διάστημα μεταξύ 11ου και αρχών του 14ου αιώνα, κι όχι στα 1453. Μετά το θάνατο του Βασιλείου Β' του Μακεδόνα, στα 1025 η Ρωμανία εκτείνονταν από την Νότια Ιταλία ώς την Αρμενία και την Βόρεια Συρία, και από το Δούναβη ώς την Κύπρο και την Κρήτη. Οι Βούλγαροι είχαν ηττηθεί, οι Δυτικοί δεν ήταν ακόμα απειλητικοί, οι Άραβες παρήκμαζαν, και η Ρωμανία ήκμαζε.

Περίπου 200 αντικείμενα από την  Απουλία και την Μεγάλη Ελλάδα (Magna Graecia )και μερικά της Ετρουρίας  αγγεία, μικρά αγάλματα, κεραμικά και χάλκινα αρχαιολογικά ευρήματα ,παράνομα «φυλάσσονταν» στο σπίτι ενός πρώην έμπορου έργων τέχνης έχουν βρεθεί από την ιταλική αστυνομία στη βόρεια Ιταλία.

Οι Οπαονες -οπιδέω (Ομρ.)= ακολουθώ Tο φαινόμενο της οπαδικής συνήθειας αλλά και της βίας είναι τόσο παλιό όσο και η τέλεση μαζικών αθλητικών εκδηλώσεων προς τέρψη του φιλοθεάμονος κοινού. Στην αρχαία Eλλάδα, οι αθλητικοί αγώνες ήταν γεγονός με βαθύτατη πνευματική διάσταση, εναρμονισμένο με τις αρχές της ελληνικής φιλοσοφίας, που ήθελαν το σώμα και το πνεύμα να τελούν σε κατάσταση απόλυτης ισορροπίας.Eίχαν κυρίως εκπαιδευτικό χαρακτήρα, αφού συντελούσαν στην ψυχική διάπλαση των πολιτών και στην εξύψωση του φρονήματός τους, ενώ υπενθύμιζαν στους Eλληνες ότι, παρά τις συχνές προστριβές τους, εξακολουθούσαν να αποτελούν ενιαίο έθνος με κοινούς στόχους και ιδανικά.

Μια εξαιρετική περιήγηση με τριδιάστατη αναπαράσταση στην Βασιλεύουσα με αποτύπωση αρκετών σπουδαίων κτηρίων της .

Γιώργος Καλλινίκου Εξήντα ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται την ερχόμενη Παρασκευή από εκείνη την ανοιξιάτικη μέρα, που η πύλη του θανάτου στάθηκε υπερβολικά μικρή για να περάσει η τιτάνια ψυχή ενός υπερήφανου Έλληνα. Εξήντα ολόκληρα χρόνια από εκείνη την ημέρα, που ένα τρανταχτό «Όχι», συγκλόνισε τα βουνά της Κύπρου. Συντάραξε τους κάμπους. Ανάγκασε τα πουλιά να σιγήσουν. «Εκείνο τ’ «όχι» δεν το επανέλαβε η ηχώ, ήταν πολύ βαρύ για να το μεταφέρει», αποτύπωσε με απαράμιλλο τρόπο ο τεράστιος Μόντης. «Εκείνο το πρωί, ένας άνθρωπος θ’ άλλαζε τ’ όνομα των βουνών», προσθέτει ο ποιητής, σφραγίζοντας τον τρόπο με τον οποίο η Ιστορία οφείλει να περιλάβει στις σελίδες της τη θυσία του τιτάνα Γρηγόρη Αυξεντίου . Ήταν μόλις 29 ετών. Δεν είχε προλάβει να ζήσει.

Παναγιώτης Ήφαιστος Ο Γρηγόρης Αυξεντίου είναι μια ηρωική μορφή του αγώνα για Ελευθερία των Ελλήνων της Κύπρου. Όπως και κάθε άλλη αντίστοιχη και ανάλογη περίπτωση σε όλες τις εποχές και για όλα τα έθνη, το ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ του Αυξεντίου συμβολίζει την αντίσταση στην βαρβαρότητα (εδώ την αποικιοκρατική) και την αξίωση των ανθρώπων να είναι ελεύθεροι, δηλαδή πολιτικά κυρίαρχοι.

Με τον Κρίνο Ζ. Μακρίδη Ό,τι και να πράξουν τα κόμματα ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ και άλλοι ντόπιοι και ξένοι, το Ενωτικό Δημοψήφισμα και ο αγώνας της ΕΟΚΑ, και ο διακαής και προαιώνιος πόθος της Ένωσης των Ελλήνων της Κύπρου με την Ελλάδα θα ζει στις καρδιές μας Το πρόσφατο θέμα που προέκυψε μετά την ψήφιση από την πλειοψηφία της Βουλής των Αντιπροσώπων τροπολογίας του ΕΛΑΜ, με την οποία αποφασίστηκε όπως στην επέτειο του Ενωτικού Δημοψηφίσματος του 1950 αναγιγνώσκεται στα σχολεία μια σχετική εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας και γίνεται ολιγόλεπτη συζήτηση, είναι, για εμάς στο Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης, πολυδιάστατο.

Μετρώ τα χρόνια από την εποχή του ελληνικού πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής σε τούτο το νησί της Αφροδίτης και τα βρίσκω πως είναι τέσσερις φορές τα δέκα δάχτυλά μου, και τρία ακόμα. Αυτά τα τρία δάχτυλα φέρνουν στο νου μου τον Ιερομόναχο Διονύσιο του εθνικού μας ποιητή. Στο απαράμιλλο έργο του «Η γυναίκα της Ζάκυθος», ο Σολωμός βάζει τον Διονύσιο (την ομώνυμη δηλαδή περσόνα του) ν’ αναρωτιέται πόσοι είναι οι δίκαιοι στον κόσμο και αρχίζει να συγκρίνει τον αριθμό τους με τα πέντε δάχτυλα του δεξιού χεριού του.

Στις 26 Φεβρουαρίου 1821 στο ναό των Τριών Ιεραρχών του Ιασίου τελείται δοξολογία και ο Μητροπολίτης Βενιαμίν ευλογεί τη σημαία της Επαναστάσεως με έμβλημα το Σταυρό, την εικόνα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης και την επιγραφή «Εν τούτω Νίκα», και από την άλλη τον μυθικό φοίνικα με τη φράση «Εκ της τέφρας μου αναγεννώμαι».

Ο Οδυσσέας μεταμορφωμένος σε γέρο από την Αθηνά ,συνομιλεί με την Πηνελόπη. Παρευρίσκονται ο Τηλέμαχος, ο Λαέρτης και ο Εύμαιος Πήλινη ανάγλυφη πλάκα από τη Μήλο, πε. 460-450 π.Χ.-Νέα Υόρκη, Μητροπολιτικό Μουσείο Μανώλης Αρ. Χριστουλάκης. Ιατρός Όσο συχνότερα, επιμελέστερα και πιο συστηματικά μελετάμε τον Όμηρο, τόσο περισσότερο εκπλησσόμαστε από τον πλούτο των γνώσεών του και τις πληροφορίες που περιέχονται στα έπη του. Οι περισσότεροι έχουμε μείνει με την εντύπωση ότι ο Όμηρος μπορεί να είναι ένα μυθικό πρόσωπο, μιας και δεν έχουμε καμιά σχετική πληροφορία γι αυτόν καταγεγραμμένη σε κάποιο αρχαίο κείμενο, αλλά και για το ότι έτσι μας δίδαξαν στο σχολείο επηρεασμένοι από τους Γερμανούς Ομηριστές (Βόλφ, Βιλάμοβιτς κ.α.).

«Ἐγεννήθηκα στὸ χωριὸ Στύψη τῆς Λέσβου στὰ 1866. Καὶ οἱ γονεῑς μου ἦταν ἀπὸ τὴ Στύψη. Ὁ πατέρας μου ἦταν ἔμπορος. Νέος ἀκόμη πῆγε ἀπέναντι, στὸ Ἀδραμύττι, καὶ ἄνοιξε κατάστημα. Ὅταν ὅμως ἔφθασε σὲ ὥρα γάμου, ἦρθε πάλι στὴ Στύψη καί παντρεύτηκε. Καὶ πάλι ξαναγύρισε στὸ Ἀδραμύττι. Μὰ ἐρχόταν στὶς γιορτές. Ὅταν ἔγινα ἐγὼ δύο χρονῶν, ἦρθε καὶ μᾶς πῆρε ὅλους στὸ Ἀδραμύττι. Ἐκεῖ γεννήθηκαν οἱ ἔξι ἀδελφές μου, ἡ μία πέθανε πολὺ μικρή, καὶ τελευταῖος ὁ ἀδελφός μου Εὐριπίδης, ποὺ καὶ αὐτὸς πέθανε νέος…[…]». (Ἀπὸ τὰ Ἀπομνημονεύματά του)

ΝΑΥΤΙΚΟ ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ -Tabula anemographica seu Pyxis Nautica. Auteur : Janssonius, Joannes (1588-1664)Date : 1652 ΟΙ ΑΝΕΜΟΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Ἀττικός ἐρυθρόμορφος κύλικας (χρονολογείται γύρω στό 485-480 π.Χ.). Παρουσιάζει σκηνές ἀπό ἀθηναϊκό σχολεῖο τοῦ 5ου αἰώνα π.Χ., ἀποδίδεται στόν ἀγγειογράφο Δούρη καί ἐκτίθεται στό Ἀρχαιολογικό Μουσεῖο τοῦ Βερολίνου. «Πρέπει, γενικά, νά ἐμποδίζουμε τά παιδιά ἀπό τό νά συναναστρέφονται φαύλους ἀνθρώπους, δεδομένου ὅτι παίρνουν κάποιο μέρος τῆς κακίας τους. Αὐτό τό παράγγελμα δίνει ὁ Πυθαγόρας μέ τίς αἰνιγματώδεις φράσεις του, τίς ὁποῖες θά παραθέσω καί θά ἐξηγήσω· αὐτές, ἄλλωστε, ἔχουν σημαντική συμβολή ὅσον ἀφορᾶ τήν ἀπόκτηση τῆς ἀρετῆς. Γιά παράδειγμα:“Μήν δοκιμάσεις μελανούρια”, πού σημαίνει μή συναναστρέφεσαι μαύρους στήν ψυχή, γιά τόν κακό τους χαρακτήρα.

Ὁ στρατηγός Μακρυγιάννης διακρίθηκε καί γιά τόν πηγαῖο τρόπο πού ἐκφραζόταν. Ὡστόσο, ὁ θυελλώδης Καραϊσκάκης ἦταν μακράν πιό ἀπολαυστικός! Ἐδῶ βλέπουμε μία ἐπιστολή διπλωματικοῦ καί στρατιωτικοῦ ἐνδιαφέροντος. Ἀποστολέας ἦταν ὁ ἀρχιστράτηγος Ρούμελης Γεώργιος Καραϊσκάκης καί παραλήπτης ὁ Κιουταχής. Εἶναι ἐμφανής ὁ αἰσθαντικός, κομψός ἀλλά καί ἐναργής τρόπος γραφῆς τοῦ Ἕλληνα πολεμιστῆ, ὁ ὁποῖος σεβόμενος τόν χρόνο τοῦ παραλήπτου τῆς ἐπιστολῆς δέν μακρηγορεῖ.

Στην Ορθοδοξία διασώζονται πανάρχαιες Ελληνικές θρησκευτικές παραδόσεις Του Σπύρου Νόνικα Η φύση αποτελεί τον καθοριστικό πα­ράγοντα σε οτιδήποτε συμβαίνει στον τόπο τούτο, που στους ιστορικούς χρό­νους ονομάστηκε Ελλάς. Όταν οι πρώτοι άνθρωποι στάθηκαν όρθιοι στα δύο τους πόδια σύντομα κατάλαβαν ενστικτωδώς ότι ήσαν ανίσχυροι, αδύναμοι και έρμαια τυχαίων φυσικών γεγονότων από τα οποία εξαρτώταν η επιβίωσή τους.

Mια ιδιαίτερα αξιόλογη ανακατασκευή με ψηφιακά μέσα της αρχαίας πόλης της Κορίνθου όπως ήταν στο δεύτερο αιώνα μ.Χ. την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας παρουσιάζεται σε ένα ολιγόλεπτο video από τους Danila Loginov, Andrey Zarov και Vyacheslav Derbenev,

«Εἴμαστε ἀπὸ καλὴ γενιὰ» Ἐλύτης Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός Ὁ Καποδίστριας «δύο χρόνια κοντὰ μᾶς κυβέρνησε ἀγγελικά. Καὶ μᾶς γύμναζε καὶ στὴν οἰκονομίαν. Ὅτι καὶ ὁ Κυβερνήτης μας μίαν κότα ἔτρωγε τέσσερις ἡμέρες» (Μακρυγιάννης, «Ἀπομνημονεύματα»).

Αντί Εισαγωγής Ο Προμηθεύς Δεσμώτης[1] «Μύθος λόγου τινος έμφασις εστιν, ανα­κλώντος επ’ άλλα την διάνοιαν» (Πλούταρ­χος). Ο μύθος, κάθε μύθος, είναι συμβολισμός. Πίσω από τις εικόνες του πρέπει να αναζητήσει κανείς τον βαθύτερο «λόγον», αυτόν πού οδήγησε στην πλάση του. Τούτο είναι συχνά δυσχερέστατο για την πρόσθετη αιτία, ότι οι μύθοι ήσαν παμπάλαιες εικονικές περιγραφές, μεταδιδόμενες προ­φορικώς από γενεάς εις γενεάν, κάθε μία των οποίων προσέθετε ή αφαιρούσε κάποιο ακόμη στοιχείο της περιγραφής τους,

Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης υπήρξε το αποτέλεσμα της πολιορκίας της βυζαντινής πρωτεύουσας, της οποίας Αυτοκράτορες ήταν ο Αλέξιος Δ” ο Αλέξιος Ε” Μούρτζουφλος και ο Θεόδωρος Α” από την Δ” Σταυροφορία , με επικεφαλής τον Ερρίκο Δάνδολο, τον Βονιφάτιο τον Μομφερατικό και τον Βαλδουίνο Α”. Η σταυροφορία διήρκεσε μέχρι το 1204 , όταν τελικά η Κωνσταντινούπολη αλώθηκε. [/caption] Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Το μυθιστόρημα του Παπαδιαμάντη «Οι έμποροι των Εθνών» κυκλοφόρησε για πρώτη φορά, σε συνέχειες, στην εφημερίδα «Μη Χάνεσαι» από το Νοέμβριο του 1882 ως το Φεβρουάριο του 1883. Έκτοτε εκδίδεται κι επανεκδίδεται και η πρόβλεψη ότι θα εξακολουθήσει να κεντρίζει το εκδοτικό ενδιαφέρον εσαεί δεν είναι καθόλου παρακινδυνευμένη.

Ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πατρών Σταύρος Παπαμαρινόπουλος σε μια συγκλονιστική συνεντευξη για την αξία των Αρχαίων Ελληνικών στις εγκεφαλικές λειτουργίες και τις δυνατότητες του τομέα Φυσικής της Πληροφορίας.

O Ηρακλής σε συμπόσιο. 500-490 π.Χ Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου O« Ζωγράφος του Βερολίνου » ήταν το όνομα που δόθηκε από τον μεγάλο μελετητή της Οξφόρδης Sir John Beazley (1885-1970) σε έναν ανώνυμο Αθηναίο αγγειογράφο του πέμπτου αιώνα π.Χ.,( διότι το αντικείμενο που μελέτησε «βρέθηκε» στην πόλη αυτή .Έτσι πολλοί ετερόκλητοι παράγοντες λαμβάνουν λίγη δόξα από την ελληνικό πολιτισμό αναδρομικά...έτσι πλέον «βαπτίζεται » ένα ελληνικό έργο τέχνης από την αρχαιότητα με το όνομα της πόλης, που βρέθηκε το κλεμμένο ή απαλλοτριωμένο αντικείμενο ή κάποιου που το έχει κλέψει ή «αγοράσει» ή του «ανασκαφέα » που το «βρήκε» ) του οποίου το χέρι, την εργασία ο Beazley αναγνωρίζει σε πάνω από 200 πλήρη ή αποσπασματικά αγγεία σε συλλογές σε όλο τον κόσμο.

Κάτω Πάφος-Μαλούτενα: Κυκλική λεκάνη στην «Ελληνιστική Οικία», από ανατολικά. Φωτογραφία: K. Żywic Τη λήξη των ανασκαφών του 2016 στην Κάτω Πάφο-Μαλούτενα ανακοίνωσε το Τμήμα Αρχαιοτήτων Κύπρου. Οι ανασκαφές διεξήχθησαν από την Πολωνική Αρχαιολογική Αποστολή, υπό τη διεύθυνση του δρος H. Meyza (Πανεπιστήμιο Βαρσοβίας).

(Δυο ζωντανές μαρτυρίες από στόματα των αντιπάλων τους) Ηλιάδης Σάββας, δάσκαλος Από το βιβλίο «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΕΥΓΕΛΗΣ» , του δημοδιδασκάλου και Μακεδονομάχου Ιωάννου Ξανθού, καταγομένου από την Γευγελή της Μακεδονίας, μεταφέρουμε το παρακάτω απόσπασμα: Μέρος ΣΤ΄:«ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΕΙΣ ΓΕΥΓΕΛΗΝ» Την 11ην Ιουλίου 1908 ανεκηρύχθη το Τουρκικόν Σύνταγμα και εις Γευγελήν. Κατά την ημέραν ταύτην όλοι οι Οθωμανοί της Γευγελής και των πέριξ χωρίων κατήλθον εις πάνδημον ένοπλον συλλαλητήριον προ του Διοικητηρίου, όπυ είχον κατέλθει και παρουσιασθή μικρά αντάρτικα σώματα Ελληνικά και κομιτατζήδων.

ΣΕΡΒΟΙ-ΣΕΡΒΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΩΝ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΩΝ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ Β΄ ΚΟΜΝΗΝΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΣΕΡΒΩΝ Ὅτι ὁ ἄρχων Σερβλίας ἐξ ἀρχῆς, ἤγουν ἀπὸ τῆς βασιλείας Ἡρακλείου τοῦ βασιλέως, δουλικῶς ἐστιν ὑποτεταγµένος τῷ Ῥωµαίων βασιλεῖ, καὶ οὐδέποτε τῷ ἄρχοντι Βουλγαρίας καθυπετάγη1. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ

Στις 16 Φεβρουαρίου 1914 το Δέλβινο και οι Άγιοι Σαράντα ανακηρύσσουν την Αυτονομία τους. Παρά τις διαταγές της Ελληνικής Κυβέρνησης προς τις Aρχές για παρεμπόδιση των εκδηλώσεων, η Προσωρινή Κυβέρνηση στο Αργυρόκαστρο αποφάσισε η ανακήρυξη της Αυτονομίας να γίνει επίσημα στις 17 Φεβρουαρίου και μάλιστα να λάβει πανηγυρικό χαρακτήρα για την τόνωση του ηθικού του λαού. Ως τόπος ορίσθηκε κατάλληλος χώρος κοντά στο Αργυρόκαστρο, στις όχθες του ποταμού Δρίνου.

Ο Κωνσταντίνος Θ', 1042 - 1055 Ο Μονομάχος - ο οποίος από την απομόνωση της εξορίας βρέθηκε στον αυτοκρατορικό θρόνο να συμβασιλεύει με τις δύο γηραλέες αυτοκράτειρες (Ζωή και Θεοδώρα), καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια της Κωνσταντινούπολης. Κατά τον Ζωναρά, ο Μονομάχος υπήρξε την ώραν υπέρλαμπρος, ωραίος σαν τον Αχιλλέα, χωρίς όμως να διαθέτει και κάποια από τις αρετές του ομηρικού ήρωα. Υπήρξε άνθρωπος εύθυμος, ομιλητικός, εκλεπτυσμένος, ευγενικός και συμπαθητικός. Αγαπούσε τις χαρές και τις απολαύσεις της ζωής και διακατέχονταν από τη διακαή επιθυμία να ζήσει βίον φιλήδονον και απολαυστικόν (Μιχαήλ Ψελλός). Προκειμένου να πραγματοποιήσει αυτές τις επιθυμίες του, κατασπαταλούσε το δημόσιο χρήμα με πλήρη ασυνειδησία. Συγχρόνως, διασπάθιζε το δημόσιο χρήμα σε γενναίες παροχές προς τους ευνοούμενους και προς τις ευνοούμενες. Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ Θ΄ΜΟΝΟΜΑΧΟ H ευημερία και η παντοδυναμία του βυζαντινού κράτους κατά τη βασιλεία της μακεδονικ...

Πώς έπληξε η βόμβα το μνημείο του παγκόσμιου πολιτισμού για να το μάθει και ο ανιστόρητος Αλβανός πρωθυπουργός Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη akontogiannidis@yahoo.gr Ο Αλβανός πρωθυπουργός είχε γράψει τον περασμένο Νοέμβρη, ότι μια γκραβούρα μας θυμίζει ότι το μνημείο στην Ακρόπολη, ο Παρθενών, «αν είναι ακόμα ζωντανό προς χάρη του κόσμου και της κοινότητας του, αυτό οφείλεται στο κουράγιο και το όραμα του αλβανού αρχιεπισκόπου της Αθήνας Γκιέργκι Ντουσχαμάνιτ, ο οποίος το 1686 διαπραγματεύθηκε με τον βενετσιάνικο στόλο του Φραντσίσκο Μοροζίνι να μην βομβαρδισθεί η πόλη, παρ’ ότι εκεί βρισκόταν η τουρκική φρουρά…

«Άνοιξε μάνα μας γλυκειά, την άφθαρτη καρδιά σου κι αγκάλιασέ τα τα φτωχά, τα μαύρα τα παιδιά σου» Αριστοτέλης Βαλαωρίτης Τούτη την εποχή, που μας «εκύκλωσαν αι του βίου ζάλαι» και μας περικύκλωσαν οι σάπιοι και οι υπέρμαχοι του αφελληνισμού, καταφύγιο και παρηγορία είναι η εθνική μας ιστορία. Ξεφεύγεις από τις αναθυμιάσεις, τα πνιγηρά «κατορθώματα» των ποικιλώνυμων γραικύλων.

Εδώ παρουσιάζονται οι επιβλητικές ακροπόλεις από δύο κυρίως αρχαίες ελληνικές πόλεις - παρέχοντας έτσι μας μια γεύση από την ελληνική αρχιτεκτονική που εκτείνεται σε όλη την Μεσόγειο.. ΒΙΝΤΕΟ 1-Η φημισμένη Ακρόπολη που συμβολίζει την δύναμη της Αθήνας ,στην κυριολεξία με το ύψος της , η δε ιστορία αυτής επάνω στην ψηλή βραχώδη προεξοχή με ύψος 490 ποδιών πηγαίνει απίστευτα πίσω περίπου το 3500 π.Χ., καθιστώντας την έτσι παλαιότερη ακόμη και από την Μεγάλη Πυραμίδα.

Τριδιάστατη αναπαράσταση της πόλεως της Θεσσαλονίκης και του συγκροτήματος του παλατιού ου Γαλέριου κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ.

Πόλις και πολιτική Πόλις είναι μια κοινότητα προσώπων ή πολιτών, μια κοινότητα χώρου ή τόπου, λατρειών, εθίμων και νόμων, η οποία είναι ικανή να διαχειριστεί τον εαυτό της (μερικώς ή πλήρως). Ο ακριβέστερος ορισμός της πόλης-κράτους θα ήταν «κράτος των πολιτών». Στην κλασική περίοδο η πόλις είχε κανονικά ένα αστικό κέντρο (άστυ), αλλά αν χρησιμοποιήσουμε τον όρο πόλις μόνο γι’ αυτό το κέντρο θα ήταν λάθος: το αστικό κέντρο ήταν μέρος μόνο της πόλης, στην έννοια της οποίας πρέπει επίσης να συμπεριληφθεί και η ύπαιθρος. Αν και μεγάλο μέρος του ελληνικού κόσμου ήταν οργανωμένο όχι σε πόλεις, αλλά σε φυλετικά κράτη, κατά την αρχαϊκή και προπάντων κλασική περίοδο η πόλις ήταν πολιτικά και πολιτιστικά η ηγετική μορφή κράτους.

Το διπλωματικό παρασκήνιο πριν τη ναυμαχία - Ο καθοριστικός ρόλος του Κόδριγκτον - Η πανωλεθρία του τουρκοαιγυπτιακού στόλου στο Ναβαρίνο - Οι συνέπειες της νίκης των Ευρωπαίων για την Ελληνική Επανάσταση Μιχάλης Στούκας Είναι γνωστό ότι από το 1824, όταν τα στρατεύματα του Ιμπραήμ έφτασαν στην Πελοπόννησο για πρώτη φορά, οι ελληνικές δυνάμεις βρέθηκαν σε πολύ δύσκολη θέση. Η προέλαση των Αιγυπτίων ανακόπηκε μόνο στα όρια της Μάνης και τους Μύλους της Λέρνης. Στις περιοχές που είχαν καταληφθεί, ο Κολοκοτρώνης, μετά την αποφυλάκισή του, με μια μορφή κλεφτοπόλεμου παρενοχλούσε τα εχθρικά στρατεύματα και προσπαθούσε να αποτρέψει το "προσκύνημα" των ντόπιων στον Ιμπραήμ.

Πλινθώματα από ορείχαλκο, κορινθιακά κράνη και αμφορείς βρέθηκαν στα ανοικτά των ακτών της Σικελίας στην αρχαία Ελληνική πόλη του Γέλα Το πλοίο ταξίδευε και΄στην ελληνική πόλη της Μασσαλίας ΒΙΝΤΕΟ Ελληνικά αντικείμενα του 7ου αιώνα π.Χ στην Σικελία στην ελληνική πόλη Γέλα αποτελούμενα από 47 ράβδους ορείχαλκου, δύο κορινθιακά κράνη, αρχαϊκούς αμφορείς και μια σφαιρική φιάλη « Μασσαλιώτισσα » (δηλ., Από την αρχαία ελληνική αποικία της

Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων του Θάνου Δασκαλοθανάση Η Υστεροβυζαντινή περίοδος ή Περίοδος των Παλαιολόγων ή Παλαιολόγεια Αναγέννηση είναι μια ιστορική περίοδος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που ξεκινά το 1261, όταν η πρωτεύουσα Κωνσταντινούπολη, που ως τότε βρισκόταν υπό την κατοχή των Φράγκων, ανακαταλαμβάνεται από τον Mιχαήλ H΄ Παλαιολόγο. Η περίοδος λήγει με την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους το 1453.

Ένα χρόνο πριν από την τουρκική εισβολή, ο Χρήστος Χριστίδης, γνωστός και ωs Δαμωνίδης, έγραψε σ’ ένα βιβλίο του πως, «διχοτόμηση δεν θα πει να κοπεί μονομιάς η Κύπρος στη μέση περίπου. Θα πει να βάλει πόδι σε ένα, έστω και μικρό κομμάτι του νησιού, μια λαίμαργη γειτονική δύναμη». Ένα πόδι έβαλε ήδη η Τουρκία στην Κύπρο, όταν με τις Συμφωνίες Ζυρίχης , Έλληνες επέτρεψαν με τις υπογραφές τους την επιστροφή τουρκικών στρατευμάτων, στο έδαφος της Νήσου μετά από ογδόντα περίπου χρόνια, πράγμα που η Συνθήκη της Λωζάννης απαγόρευε.

Το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής είχε τη φαεινή ιδέα να προτείνει την κατάργηση από το ωρολόγιο πρόγραμμα γενικής παιδείας της Β' Λυκείου του κειμένου της Αντιγόνης του Σοφοκλή, που μέχρι σήμερα διδάσκεται από το πρωτότυπο επί δίωρο σε όλες τις γενεές επί γενεών των μαθητών που φοιτούν στην αντίστοιχη τάξη εδώ και όσο θυμόμαστε. Θεώρησε περιττή και ανούσια τη μεταλαμπάδευση στα παιδιά υπέρτατων νοημάτων που το έργο αυτό επαγγέλλεται εδώ και δυόμισι χιλιάδες χρόνια.

Οι ΗΠΑ επιστρέφουν στην Ελλάδα κλεμμένη μαρμάρινη σαρκοφάγο ύστερα από 30 χρόνια περιπλάνησης Μαρμάρινη σαρκοφάγος, που είχε κλαπεί από τη Θεσσαλονίκη το 1988, επιστρέφει στην Ελλάδα μετά από περίπου 30 χρόνια

Ο ήρωας Ανδρέας Παναγίδης Αγαπητέ Χρίστο σ’ ευχαριστώ και σε συγχαίρω που αναδεικνύεις το ήθος και το μεγαλείο της θυσίας των Ηρώων της ΕΟΚΑ για να καταδείξεις την από κάθε άποψη σημερινή μας γύμνια. Είναι να αναρωτιέται κανείς πώς είναι δυνατόν ένας λαός με τόσους λαμπρούς Ήρωες να ψηφίζει και να ανέχεται σήμερα πολιτικούς ηγέτες που στερούνται στοιχειώδους πατριωτισμού και φιλοπατρίας, χωρίς ηθικούς και πολιτικούς φραγμούς που είναι έτοιμοι να παραδώσουν την Κύπρο μας στην Τουρκία!!

Ιστορικό ντοκιμαντέρ - αφιέρωμα στα νεοκλασικά σπίτια της Αθήνας, με κείμενα Γιάννη Τσαρούχη και εικόνες Σπύρου Βασιλείου, διαρκείας 20 λεπτά, έτος παραγωγής 1980. Παραγωγή, σενάριο, διεύθυνση φωτογραφίας και σκηνοθεσία: Νίκος Γραμματικόπουλος

Και όμως η Κωνσταντινούπολη ήδη τον 11ο αιώνα διέθετε πάρκα προστασίας και συλλογής άγριων ζώων. Από την Χρονογραφία του Μιχαήλ Ψελλού, του Κωνσταντίνου Σάθα ...Λαμβάνουμε την πληροφορία.....«Καθώς λοιπόν ο αυτοκράτορας διασκέδαζε και με τα δύο είδη κυνηγιού, για να μην αφανίζει με το κυνήγι τα ζώα που ήταν κλεισμένα σε πάρκα, έβγαινε συχνά να κυνηγήσει και τα ελεύθερα χρησιμοποιώντας κατά την προαίρεσή του πότε τα λαγωνικά και πότε τα γεράκια...

Η υψηλή επιστημονική κατάρτιση στο «Βυζάντιο». Καταγραφή και ονοματοδοσία μελών και σημείων του ανθρωπίνου σώματος. -12ος αιώνας. Σε ένα σημείο από το ...« Τα πρώτα νοσοκομεία παγκοσμίως ήταν Ρωμέϊκα » σε αυτόν εδώ τον ιστότοπο διαβάζουμε... «Ο Αλέξανδρος ο Τραλλιανός, από την άλλη, τόλμησε να προχωρήσει πέραν του ερανισμού και της επεξηγήσεως του έργου του Ιπποκράτους, του Γαληνού και άλλων αρχαίων θεραπόντων. Βασίσθηκε και στις δικές του παρατηρήσεις, και τόλμησε κάποιες φορές να κρίνει τον ίδιο τον Γαληνό, όταν οι απόψεις του μεγάλου ιατρού δεν συμφωνούσαν με αυτά που ο ίδιος είχε παρατηρήσει. Ακόμη, περιέλαβε στο έργο του καινούργιες φαρμακευτικές θεραπείες» (σ. 222)

Στά 1765 ὁ J. Bocher (Γάλλος ἀρχιτέκτονας), συναντᾶ στήν Ἀρκαδία, τόν μνημειώδη ναό τοῦ Ἐπικούριου Ἀπόλλωνος. Ἕνας ναός "ξεχασμένος" στούς αἰῶνες, γνωστός μόνο στούς κατοίκους τῆς περιοχῆς ὡς "κολῶνες", "στύλες" ἤ "στυλιά". Ἀπό ἐκείνη τή χρονική στιγμή ἔγινε πόλος ἕλξης καί ἐνέπνευσε ἀπό εὐρωπαίους καλλιτέχνες, ἐπιστήμονες, ἀρχαιολόγους, ἕως διπλωμάτες καί στρατιωτικούς πράκτορες.

του Χαράλαμπου Χαραλαμπίδη Όταν η ΕΟΚΑ άνοιγε τον δρόμο προς τη λευτεριά, με τις γυναίκες της κοινότητας σε πρωταγωνιστικό ρόλο Άοπλες, αλλά με λιονταρίσια καρδιά, ανάγκασαν τους Βρετανούς στρατιώτες και τους προδότες που τους συνόδευαν να διακόψουν τις έρευνες και να εγκαταλείψουν άρον-άρον το χωριό τους

Παραμύθια και αλήθειες της «Μεγάλης» Αλβανίας Η Αλβανία, ένα απομονωμένο κράτος και ένας λαός μετέωρος, που ζει κάτω από αυταρχικά καθεστώτα και παραπαίει μεταξύ διάφορων «προστατών», φαίνεται να κυλάει προς το τελευταίο σκαλοπάτι του άκρατου εθνικισμού, που μέσα από ιστορικές παραχαράξεις προσπαθεί να αποκτήσει πολιτιστική-ιστορική ταυτότητα, ανακαλύπτοντας σε αυτή την κρίσιμη στιγμή εχθρούς παντού, προκειμένου να επιβιώσει πάνω σε μύθους.

Ο πολεμικός χορός των αρχαίων Ελλήνων που χόρεψαν οι μυθικοί δαίμονες Κουρήτες για να σώσουν τον νεογέννητο Δία από τα χέρια του Κρόνου. Διασώθηκε από τους Πόντιους που τον χορεύουν οπλισμένοι και ντυμένοι με μαύρα ρούχα Ο χορός Πυρρίχιος αποκαλείται και Σέρρα, γιατί στον ποταμό Σέρα της Τραπεζούντας υπήρχαν οι πιο φημισμένοι χορευτές. Ο σημερινός χορός των Ποντίων είναι εξέλιξη του αρχαίου Πυρρίχιου, του πολεμικού χορού των αρχαίων Ελλήνων, που αποτελούσε μέρος στρατιωτικής εκπαίδευσης. Αρχές του περασμένου αιώνα, ο Κ. Παπαμιχαλόπουλος ταξίδεψε στον Πόντο και έγραψε ένα έργο με τίτλο «Περιήγησις εις Πόντον», όπου

"Συγκεκριμένα οργανώνει και χρηματοδοτεί έρευνα για τη «συλλογή και αρχειοθέτηση οπτικοακουστικών μαρτυριών για τη γερμανική Κατοχή στην Ελλάδα», επιχειρώντας με παραπλανητικό τρόπο να ξαναγράψει σύμφωνα με τα συμφέροντά της την Ιστορία της στυγνής γερμανικής Κατοχής στη χώρα μας , .."

«Η ναυμαχία της Σαλαμίνος». Πίνακας του Γερμανού ζωγράφου Wilhelm von Kaulbach (1805 – 1874) «Εκεί τους περιμένουν τα πιο μεγάλα κακά να πάθουν, πληρωμή για την αυθάδεια και τις σκέψεις που θεόν δεν λογαριάζουν· γιατί στην χώρα την ελληνική σαν ήρθαν, των θεών τ' αγάλματα να ξεγυμνώσουν δεν ντρέπονταν και τους ναούς να κάψουν. Κι οι βωμοί αφανισμένοι και των θεών τα ιερά είν' από ρίζα, ανάκατα, αναποδογυρισμένα από θεμέλια. [...]

Στρατηγός από την Αρκαδία, εφηύρε υδραυλικό σύστημα για αποστολή έτοιμων μηνυμάτων, όπως «επίθεση», «συναγερμός» Στην αρχαιότητα δημιουργήθηκε μία από τις πιο διορατικές εφευρέσεις. Ο Αινείας ο Τακτικός ανακάλυψε την πρώτη μέθοδο υπεραστικής επικοινωνίας. Το 350 π.Χ. εφηύρε τον υδραυλικό τηλέγραφο, συσκευή που μπορούσε να μεταφέρει γρήγορα «έτοιμα μηνύματα», σε μεγάλες αποστάσεις.

Στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Το Αθέατο Μουσείο είναι η επιτυχημένη δράση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου που προβάλλει επιλεγμένες αρχαιότητες από τον κόσμο των αποθηκών. Κάθε δύο μήνες ένα αντικείμενο παρουσιάζεται στους επισκέπτες για πρώτη φορά και ξεδιπλώνει την αφήγηση της άγνωστης ιστορίας του.

Βρετανός συγγραφέας λέει πως βρήκε τη διαθήκη του Μ. Αλεξάνδρου, που κατονόμαζε ως διάδοχο τον αγέννητο γιο του, Αλέξανδρο Δ’. Ποιοι δολοφόνησαν την γυναίκα του και γιατί. Ήταν ένας από τους ικανότερους στρατιωτικούς ηγέτες της γνωστής ιστορίας, και θεωρείται από πολλούς ως ο μεγαλύτερος Έλληνας που έζησε ποτέ: Ο Μέγας Αλέξανδρος άφησε το αποτύπωμά του στην ιστορία με την εκστρατεία του στην Περσία, φέρνοντας τον ελληνικό πολιτισμό στα βάθη της Ασίας, ιδρύοντας πόλεις που στέκονται και σήμερα. Η διάδοση του ελληνικού πολιτισμού και του ελληνικού τρόπου σκέψης στον γνωστό τότε κόσμο, επηρέασε και διαμόρφωσε την πορεία της ιστορίας για αιώνες μετά.

Έφη Σαπουνά-Σακελλαράκη Σε ένα σημείωμά του ο Γιάννης Σακελλαράκης γράφει: Όταν άρχισα την ανασκαφή στο Ιδαίο Άντρο τον Αύγουστο του 1982, ο Γιαχουντής, Ανωγειανός βοσκός, μου είπε ότι πότιζε τα ζώα του στη Ζώμιθο. Ζώμιθος. Ζώμινθος. Αμέσως ήχησε στ’ αυτιά μου μία λέξη προελληνική, όπως δηλώνει η κατάληξη -ινθος. Μία μινωική λέξη.Και δεν ήταν μόνο η λέξη μινωική. Ήταν και ο τόπος μινωικός. Τοίχοι, που μόλις διακρίνονταν πάνω από το χώμα και μέσα στη βλάστηση, διέτρεχαν το ύψωμα, συναντούσαν ο ένας τον άλλον και έφτιαχναν ορθογώνια. Θραύσματα κεραμεικής βρίσκονταν διάσπαρτα στο έδαφος και κατηφόριζαν τις πλαγιές του. Και το όνομα του τόπου παρέμενε, τόσους αιώνες μετά, μινωικό.

Οι Έλληνες, ένας πολυώνυμος λαός. Οι Έλληνες ήταν γνωστοί με πολλά διαφορετικά ονόματα στην ιστορία. Οι πολεμιστές που έπεσαν στις Θερμοπύλες έπεσαν ως Έλληνες, ενώ αιώνες αργότερα όταν κήρυττε ο Ιησούς οποιοδήποτε πρόσωπο μη-εβραϊκής πίστης αποκαλείτο Έλληνας. Επί αυτοκράτορα Μεγάλου Κωνσταντίνου ήταν γνωστοί ως Ρωμαίοι, και πάντα οι γείτονές τους στη Δύση θα τους έλεγαν Γραικούς, ενώ στην Ανατολή Αλ Ρουμ (Ρωμαίοι).

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΙ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΤΟΠΟΙ Σκέφθηκα να γράψω μερικές αράδες για τις εντυπώσεις που μάζεψα σε δυο ταξίδια που έκανα πρόσφατα σ’ ένα τόπο που βρίσκεται τόσο κοντά αλλά και τόσο μακριά από την Ελλάδα. Πρόκειται για τα Ελληνόφωνα χωριά της Κ. Ιταλίας δηλαδή τα απομεινάρια της Μεγάλης Ελλάδας που τα περισσότερα βρίσκονται στην Απουλία στην χερσόνησο του Σαλέντο, κοντά στη πόλη του Λέτσε, εκεί που καταλήγει το τακούνι της ιταλικής μπότας και κάποια - λίγα - στη νότια πλευρά της Καλαβρίας κοντά στο Ρήγιο χαμένα στα βουνά του Ασπρομόντε.

Ανάγλυφη παράσταση με τον θεό Διόνυσο, Ρωμαϊκό αντίγραφο.A marble relief depicting the god Dionysos leading the Horae, personifications of the seasons in Greek mythology. 1st century CE Roman copy of an earlier Greek original. (Louvre Museum, Paris) Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Μετά τα γεγονότα στο Λέχαιο ο Αγησίλαος εκστράτευσε εναντίον της Ακαρνανίας. Λεηλάτησε τους αγρούς, άρπαξε πολλά ζώα κι επικράτησε, όταν οι Ακαρνάνες του έκαναν επίθεση με πολλούς πελταστές προσπαθώντας να επαναλάβουν την τακτική του Ιφικράτη στο Λέχαιο. Αποχώρησε όμως άμεσα επιτρέποντας στους κατοίκους να σπείρουν τη γη, αν και θα μπορούσε να το αποτρέψει παρατείνοντας την παραμονή του. Το αποτέλεσμα της πράξης αυτής φάνηκε την επόμενη χρονιά (έχουμε μπει πια στο 388 π.Χ.) όταν απείλησε τους Ακαρνάνες με νέα εκστρατεία εναντίον τους:

Αρίσταρχος ο Σαμόθραξ Από την αποθέωση του Ομήρου (1827) του Ζαν Ωγκύστ Ντομινίκ Ενγκρ Πηγή: wikipedia Ο Μεγαλύτερος φιλόλογος της αρχαιότητας Πόσοι άραγε γνωρίζουν ότι η Σαμοθράκη είναι γνωστή παγκοσμίως για το άγαλμα της Νίκης και τις αρχαιότητές της, είναι και πατρίδα ενός από τους μεγαλύτερους, αν όχι του μεγαλύτερου, φιλολόγους της αρχαιότητας.