ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης  Κάθε χρόνο, όταν πλησιάζει το τέλος Μαΐου έρχεται πάντα στο νου μου, με μια αίσθηση μελαγχολίας είναι αλήθεια, η Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς Τούρκους (29 Μαΐου 1453) και μαζί της ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Δραγάσης Παλαιολόγος και οι συναγωνιστές του.

Γράφει ο Αναστάσιος Λαυρέντζος  Η 29η Μαΐου είναι ημέρα μνήμης και οδύνης για τον Ελληνισμό. Αυτή τη μέρα του 1453 η υπερχιλιόχρονη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, πλήρως εξελληνισμένη στην τελική της φάση, πέρασε οριστικά στο παρελθόν. Πριν την Άλωση, είχε βεβαίως προηγηθεί μια μακρά πορεία παρακμής και αποσύνθεσης, ώστε η πτώση της Πόλης να είναι απλώς η τελευταία πράξη. Πώς όμως το μακροβιότερο κρατικό μόρφωμα στη Δυτική Ιστορία έφτασε στο τέρμα του και ποιά τα βαθύτερα αίτια της παρακμής του; Τι διδάγματα θα μπορούσε να αντλήσει ο σύγχρονος παρατηρητής;

Ο Αναστάσιος Δαγκλής (Ναστούλης ήταν το χαϊδευτικό του) γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1800 στο Σούλι. Ήταν γιος του οπλαρχηγού Γκόγκα Δαγκλή ή Νταγκλή (1762-1807), αρχηγού της ονομαστής φάρας των Δαγκλήδων.

Το κεφάλι του αγάλματος είναι σε εξαιρετική κατάσταση Για αριστούργημα κάνει λόγο η δήμαρχος της Αιώνιας Πόλης. Μαρμάρινη κεφαλή εντόπισαν αρχαιολόγοι κατά τη διάρκεια ανασκαφών στα ερείπια του μεσαιωνικού τείχους στη Ρώμη.

Η αρχή του Δυτικού Μεσαίωνα: Κατάλυση Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, εγκαθίδρυση πρώτων βαρβαρικών κρατών Γράφει ο Χαράλαμπος Ε. Ανδριανόπουλος* 1. Ο ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΡΩΜΑΪΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ (476μΧ) α. Το δυτικό τμήμα της αυτοκρατορίας κατά τον 4ο και 5ο αιώνα

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΡΩΜΗΟΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΟΥ ΣΗΜΑΣΙΑ π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνού Για το όνομα Ρωμηός (=Ρωμαίος) υπάρχει μεγάλη σύγχυση, σ’ εκείνους φυσικά που ερασιτεχνικά ασχολούνται με την ιστορία, ενώ όσοι έχουν τις επιστημονικές προϋποθέσεις μπορούν να κατανοήσουν την έννοια και ιστορική σημασία των εθνικών μας ονομάτων. Το όνομα «Έλλην» είναι το κυριότερο όνομα του έθνους των Ελλήνων. Η έννοιά του όμως ποικίλλει κατά περιόδους και  άλλοτε είναι φυλετική και άλλοτε εθνική ή πολιτιστική ή θρησκευτική, στους τελευταίους δε αιώνες καθαρά εθνική.

O Κλεοφών (... - 405 π.Χ.) ήταν πολιτικός και πιθανόν αρχικά έμπορος στο επάγγελμα, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην αρχαία Αθήνα προς τα τέλη του Πελοποννησιακού πολέμου υπερασπιζόμενος με πάθος την άμεση δημοκρατία αλλά και τη συνέχιση του πολέμου, ενώ η Αθήνα είχε ακόμα το περιθώριο να συνθηκολογήσει σχετικά αξιοπρεπώς.  Χαρακτηρίστηκε από πολλούς δημαγωγός και από τους ολιγαρχικούς –που εντέλει τον εκτέλεσαν- ακραίος δημοκράτης, βάρβαρος, λαοπλάνος, εμποράκος και προδότης. Οι υπερασπιστές του αντιλέγουν ότι πέθανε πάμφτωχος και δεν είχε προσωπικά κίνητρα πλουτισμού από τον πόλεμο ότι υπήρξε ο πιο βασικός εκφραστής του δημοκρατικού κόμματος, και ότι η επιρροή του οφειλόταν στο ότι εκπροσωπούσε μια μεγάλη μερίδα Αθηναίων οι οποίοι είχαν λόγους να αντίκεινται στην ειρήνη.

Μια γερμανική-αιγυπτιακή αρχαιολογική αποστολή που εργάζεται στο El Matareya στην αρχαία Ηλιούπολη δηλαδή στην Αίγυπτο  έχει ανακαλύψει πολλά τεχνουργήματα κατά τη διάρκεια ανασκαφών του 2019. Οι εργασίες έλαβαν χώρα στο Al Moaskar, στο Nectanebo Α'  και στις περιοχές 251 (οδός Moataseem).

Τα υπολείμματα που αποκαλύφθηκαν στην νότια πάροδο του αρχαίου θεάτρου, με διαδοχικές στρώσεις μεγάλων πέτρινων πλίνθων, προερχόμενων από τη νότια πάροδο και την σκηνή, και τα οποία αφαιρέθηκαν.  ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΑ ΝΕΜΕΣΗ

Η Μπουμπουλίνα μαζί με την Μαντώ Μαυρογένους, οι δύο κορυφαίες γυναικείες μορφές της Επανάστασης του ’21. Κόρη του υδραίου πλοιάρχου Σταυριανού Πινότση και της επίσης υδραίας Σκεύως Κοκκίνη, που καταγόταν από εφοπλιστική οικογένεια, γεννήθηκε στις 11 Μαΐου 1771 στις φυλακές της Κωνσταντινούπολης, όπου ο πατέρας της εκρατείτο για συμμετοχή στα Ορλοφικά.

Σχέδιο από την εξαιρετικά σπάνια έκδοση του "Οι τάφοι των Ελλήνων" (1837) του βαρώνου Ότο Στάκελμπεργκ  Ένα αθησαύριστο κείμενο της κορυφαίας Ελληνίδας αρχαιολόγου Σέμνης Καρούζου που ψηφιοποιείται για πρώτη φορά . Να επιχειρήσουμε ανασκόπηση των νεκρικών εθίμων μέσα στην Αθήνα, σ' όλες τις λεπτομέρειες, αυτό θα ήταν τεράστιο, ίσως και ασυγχώρητο τόλμημα. Γιατί θα έπρεπε να συμβουλευθούμε όλες τις εκθέσεις και όλα τα δημοσιεύματα που εδώ και ενάμιση αιώνα συγκεντρώθηκαν, σκορπισμένα εδώ και εκεί, με περιγραφές των τάφων που ανασκάπτονταν, τυχαία και βιαστικά οι περισσότεροι, όσων δεν έμεινε η εύρεση μυστική, για να μην εμποδιστή η εργασία κάποιας οικοδομής ή –το πιο συχνό- για να γίνει εμπόρευμα το περιεχόμενο του τάφου.

Το 533 μ.Χ. ο Ιουστινιανός ανέθεσε στον στρατηγό Βελισάριο την κατάκτηση του ληστρικού κράτους των Γερμανών Βανδάλων στη Βόρεια Αφρική. Για τον σκοπό αυτό του διέθεσε μόλις 5.000 ιππείς και 10.000 πεζούς. Από τους ιππείς οι 1.000 ήταν Ούννοι και Γερμανοί, οι 1.500 επίλεκτοι βουκελάριοι, υπό τον Ιωάννη Τρωγλίτη, και οι λοιποί καβαλάριοι υπό τον παιδικό φίλο του Ρουφίνο. Το πεζικό αποτελείτο από βαριά οπλισμένους σκουτάτους (δορυφόρους) και από ψιλούς ακροβολιστές, τοξότες, σφενδονήτες και ακοντιστές. Αρχηγός του πεζικού ορίστηκε ο Ιωάννης ο εκ Δυρραχίου. Με αυτές τις δυνάμεις θα έπρεπε ο Βελισάριος να πολεμήσει, σε μια χώρα πεδινή, εναντίον των εκλεκτότερων ιππέων του κόσμου, όπως θεωρούντο οι Βάνδαλοι.

Σωκράτης Οι γλύπτες της κλασικής και της ελληνιστικής εποχής (αρχές 5ου αι. – τέλη 1ου αι. π.Χ.), απέδιδαν στους ανδριάντες επιφανών (φιλοσόφων, ποιητών, ιατρών, ρητόρων, στρατηγών κ.ά.), τα πραγματικά τους χαρακτηριστικά, αλλά με κάποιες ιδεαλιστικές επεμβάσεις, διαφορετικού βαθμού σε κάθε μεμονωμένο έργο (Pollitt, 2006, σελ. 99). Μέσω αυτών των έργων, προβάλλονταν το πνεύμα των εικονιζόμενων προσώπων και εκφραζόταν έντονα ο δημόσιος ρόλος τους, προς μίμηση.

Αρχαιολογικό έγκλημα στη Δήλο: Άδηλον το σπανιότερο ψηφιδωτό του κόσμου... Το πιο σημαντικό ψηφιδωτό του Διόνυσου, με μπάζα, απροστάτευτο.  Ψηφιδωτό της Οικίας των Προσωπείων. Ο Διόνυσος πάνω στην Λεοπάρδαλη.   Η Δήλος ακόμα βρωμάει και ζέχνει από εγκληματική εγκατάλειψη  Καημένη Δήλος! Τι σού έμελλε να πάθεις! Η πολύπαθη Δήλος, το ιερό Νησί του Απόλλωνα, έχει δεινοπαθήσει στη σύγχρονη εποχή και εδώ και δεκαετίες υποβαθμίζεται σκανδαλωδώς από το Ελληνικό Κράτος. Σαν αρχαιολογικός χώρος, είναι θύμα «σκοτεινών» δυνάμεων τοπικών συμφερόντων που ενδεχομένως να προέρχονται από τη γειτονική Μύκονο. Από αμέλεια του κράτους, επίσης, συγκεκριμένα του Υπουργείο Πολιτισμού, να φροντίσει τα στοιχειώδη απαραίτητα για να χειριστεί την τεράστια τουριστική κίνηση του νησιού.

Το αμφισβητούμενο αγγείο και ο ρόλος ενός Έλληνα Το Μουσείο Τέχνης του Τολέδο και το ιταλικό Υπουργείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς ανακοίνωσαν ότι έχουν καταλήξει σε συμφωνία για τον επαναπατρισμό (;) ενός αντικειμένου στη συλλογή του Μουσείου. Ο αττικός κόκκινος σκύφος, ένα πήλινο αγγείο διακοσμημένο με την ιστορία της επιστροφής του Ηφαίστου στον Όλυμπο, αποδίδεται στον Ζωγράφο της Κλεοφόν της Αθήνας και χρονολογείται περίπου στα 420 π.Χ.

Χρειάστηκαν λίγα μόνο χρόνια ώστε να γίνει εφικτό αυτό που οι Οθωμανοί δεν είχαν καταφέρει επί αιώνες. Να σβήσουν το ελληνικό στοιχείο. Με πρωτοφανή βαρβαρότητα και ακόμη πιο σοκαριστική μεθοδικότητα και σχεδιασμό, οι Νεότουρκοι επιχείρησαν να αφανίσουν τον ποντιακό ελληνισμό από την περιοχή.

Η γενοκτονία του ποντιακού ελληνισμού - που από το 1994 αναγνωρίζεται επισήμως από την ελληνική πολιτεία με την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου, ως Ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου - αναφέρεται στα βίαια, μαζικά, φονικά γεγονότα, της δεύτερης και των αρχών της τρίτης δεκαετίας του 20αι., που έλαβαν χώρα στην καταρρέουσα τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία, μέχρι τη δημιουργία του σύγχρονου τουρκικού κράτους.

Μια σημαντική μελέτη για το ανάκτορο της Αρχαίας Πέλλας, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Μέγας Αλέξανδρος, πήρε χθες το «πράσινο φως» από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Πρόκειται για τη μελέτη συντήρησης, αποκατάστασης και ανάδειξης του Μνημειακού Προπύλου και του Κτηρίου Ι, δυο σημαντικών κτηρίων που ανήκαν στο τεράστιο οικοδομικό συγκρότημα του ανακτόρου, το οποίο είχε έκταση περίπου 56 στρέμματα.

Μια σημαντική μελέτη για το ανάκτορο της Αρχαίας Πέλλας, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Μέγας Αλέξανδρος, πήρε χθες το «πράσινο φως» από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Πρόκειται για τη μελέτη συντήρησης, αποκατάστασης και ανάδειξης του Μνημειακού Προπύλου και του Κτηρίου Ι, δυο σημαντικών κτηρίων που ανήκαν στο τεράστιο οικοδομικό συγκρότημα του ανακτόρου, το οποίο είχε έκταση περίπου 56 στρέμματα.

Πάρις Βαρβαρούσης, Πανεπιστήμιο Αθηνών   Η ανάγλυφη στήλη βρίσκεται σε οικία στους Κήπους Αλιάρτου και μεταφέρθηκε εκεί, για να στολίσει τον προαύλιο χώρο της, όταν οι Άγγλοι κατά την αποξήρανση της Κωπαΐδας δημιούργησαν ένα μεγάλο πάρκο όπου οικοδόμησαν κατοικίες και κτήρια διοίκησης του Οργανισμού Κωπαΐδας.

Από τον Don Theodoro και τον Ιωάννη Φωκά, ως τον Μιχαήλ Ωρίωνα και τον Ιωάννη Παραδείση – Η Νέα Σμύρνη της... Φλόριντα Ένα μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία του ελληνισμού, είναι αναμφίβολα, η μετανάστευση. Από τα πανάρχαια χρόνια με την ίδρυση αποικιών σε όλο σχεδόν τον γνωστό τότε κόσμο, ως τις μέρες μας με το brain drain, οι Έλληνες σαν να είναι νομοτέλεια, εγκαταλείπουν την πατρίδα για μία καλύτερη ζωή, χωρίς ποτέ όμως να τη λησμονούν.

Η σχέση της με τον Ι. Καποδίστρια και τον λήσταρχο Νταβέλη Η Δούκισσα της Πλακεντίας και ο σύζυγός της στρατηγός Λεμπρέν / Φωτογραφία: YouTube Το όνομά της είναι γνωστό σε όλους, όμως πόσοι αλήθεια γνωρίζουν το πρόσωπο που κρύβεται πίσω από την Δούκισσα της Πλακεντίας. Η Σοφί ντε Μπαρμπουά – Λεμπρέν, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1785 στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ. Ηταν κόρη του επιτετραμμένου Γάλλου Διπλωμάτη Φραγκίσκου Μπαρμπέ ντε Μπαρμπουά και της Αμερικανίδας Ελίζαμπεθ, κόρης του κυβερνήτη της Πενσιλβάνια.

Το βασίλειο της Κομμαγηνής, στα σύνορα σημερινής Τουρκίας και Συρίας, ήταν άλλη μια επαρχία που αποσπάστηκε από το κράτος των Σελευκιδών, περί το 163 -162 π.Χ. Ο σατράπης της περιοχής Πτολεμαίος εκμεταλλευόμενος την αδυναμία των Σελευκιδών ίδρυσε δικό του κράτος.

Ήδη από τα μέσα του 15ου αιώνα, οι σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Ελλήνων είχαν αρχίσει συσφίγγονται. Έως την ανάρρηση όμως του Μεγάλου Πέτρου στον θρόνο της Αγίας Ρωσίας, οι αγαθές σχέσεις μεταξύ Ελλήνων και Ρώσων ήταν περισσότερο «πλατωνικές». Ο Μέγας Πέτρος όμως, από τη στιγμή που αποφάσισε να αναβιβάσει τη Ρωσία σε μεγάλη δύναμη, είδε τη χρησιμότητα των Ελλήνων στα σχέδια του.