Από τη γλαύκα στο ευρώ–Τα νομίσματα της αρχαιότητας και του Βυζαντίου
Ένας έμπορος από την Αίγινα έφθασε στον Πειραιά, στα τέλη της 6ης εκατονταετίας π.Χ., και θέλησε να αγοράσει 12 κρατήρες οίνου* από φημισμένο αθηναϊκό εργαστήρι αγγειοπλαστικής. Ο αγγειοπλάστης ζήτησε τρεις οβολούς για κάθε κρατήρα** και ο έμπορος θέλησε να πληρώσει με αιγινήτικες δραχμές. «Γλαύκες δεν έχεις;» τον ρώτησε ο αγγειοπλάστης. Ο έμπορος απάντησε πως δεν ήξερε τι (νόμισμα) είναι οι γλαύκες και ζήτησε να μάθει πού θα τις βρει. «Στην αγορά«, του συνέστησε ο Αθηναίος. «Και πώς θα τις ζητήσω;» «Με δραχμές, θα αλλάξεις τις αιγινήτικες «χελώνες» σου, αγαπητέ«. «Γλαύκες λέμε το αργυρό τετράδραχμο«, εξήγησε ο Αθηναίος στον νησιώτη έμπορο. «Κι όποιος διαθέτει δραχμές κομίζει γλαύκας εις Αθήνας», συμπλήρωσε περιπαιχτικά. Παροιμιώδης έμεινε αυτή η φράση από το πτηνό της θεάς Αθηνάς (κουκουβάγια) που έφερε στην άλλη του όψη το αθηναϊκό, «λάλον» τετράδραχμο-το πιο γνωστό νόμισμα στην αρχαία Ελλάδα, σταθερής αξίας μέχρις του 1ου αιώνος π.Χ. Την ισοτιμία της αθηναϊκής δραχμής με εκείν...