ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

Αγαθοκλής, τύραννος των Συρακουσών Η ζωή και τα έργα του Αγαθοκλή, τυράννου των Συρακουσών, σύμφωνα με τον Διόδωρο τον Σικελιώτη. Έδρασε στα χρόνια των διαδόχων του Μ. Αλεξάνδρου. Αντιμετώπισε και σταμάτησε την επέκταση των Καρχηδονίων στη Σικελία και την Ευρώπη. Ελληνικός θρίαμβος στον ποταμό Τύνητα  310 πΧ.

Η Αθήνα είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας. Είναι από τις παλαιότερες πόλεις του κόσμου, με την καταγεγραμμένη ιστορία της να φθάνει ως το 3.200 π.Χ. Το αρχικό όνομα της Αθήνας ήταν Ακτή ή Ακτική και το είχε πάρει από τον πρώτο της βασιλιά, Ακταίο. Το δεύτερο όνομά της, Κεκροπία, είχε προέλθει από τον βασιλιά Κέκροπα.

Στις 25 Αυγούστου 1898, εκατοντάδες χριστιανοί σφαγιάστηκαν και μαζί τους 17 άγγλοι στρατιώτες και ο πρόξενος της Αγγλίας στο Ηράκλειο Λυσίμαχος Καλοκαιρινός. Πυρπολήθηκαν καταστήματα και συνοικίες χριστιανών και η εικόνα επανέφερε στη μνήμη τις σκληρότερες στιγμές της τουρκικής θηριωδίας. Το χρονικό της σφαγής στο Ηράκλειο της Κρήτης

Ο Αγαθοκλής, αποτελεί μια από τις πλέον αντυπωσιακές προσωπικότητες της αρχαίας ελληνικής ιστορίας. Γνήσιος τυχοδιώκτης, κατόρθωσε από μισθοφόρος οπλίτης του στρατού των Συρακουσίων, να αναδειχτεί σε αυτοκράτορα, ηγέτη της ισχυρότερης ελληνικής πόλης στην Ιταλία, των Συρακουσών.

Μια αριστοκρατική κατοικία στην «οδό Βεζούβιου» με κομψά διακοσμημένα δωμάτια και μια τοιχογραφία του Πρίαπου , που δείχνει στην πράξη της ζύγισης του μορίου του σε μια ζυγαριά , στην είσοδο. Αυτό είναι το τελευταίο εύρημα που αποκαλύφθηκε στην Πομπηία κατά τη διάρκεια πρόσφατων ανασκαφών στις πλαγιές του Regio V (τμήμα 5)  που έχουν θέα στη «οδό Βεζούβιου» .

Ο πρόωρος θάνατος του Μεγάλου Αλεξάνδρου προκάλεσε την έκρηξη συγκρούσεων μεταξύ των στρατηγών και επίδοξων διαδόχων του. Δυστυχώς το προσωπικό μικροσυμφέρον επικράτησε της λογικής. Ακολούθησαν σφοδρές μάχες, δολοπλοκίες, δολοφονίες και λοιπές ασχήμιες, επί 22 συνεχή έτη, από τον θάνατο του μεγάλου στρατηλάτη.

Μανώλης Καλατζής - Λευκωσία Συγκλονιστική μαρτυρία σχεδόν μισό αιώνα μετά τη ματωμένη εισβολή στο χωριό Σύσκληπος της Κύπρου: «Ήμουν 12 ετών, με βίαζαν οι Τούρκοι και δίπλα αποκεφάλιζαν τον αδελφό μου» αποκαλύπτει φέτοςγια πρώτη φορά μια γυναίκα που δεν μπορεί να ξεχάσει εκείνο το καλοκαίρι που σταμάτησε ο χρόνος... Έχει περάσει σχεδόν μισός αιώνας από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. «Οχι μισός αιώνας. Είναι 44 χρόνια», με διορθώνει ένας φίλος που έχασε το σπίτι του εκείνο το καλοκαίρι. Μετράει βασανιστικά ένα-ένα τα χρόνια που βρίσκεται μακριά από τον τόπο όπου γεννήθηκε. Είναι και άλλοι που μετρούν μήνες. Πέρασαν 528 μήνες από την ημέρα που έχασαν τα αδέλφια, τους γονείς, τους φίλους τους. Δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν στη μάχη, υπήρξαν απώλειες σε ένα έγκλημα διαρκείας.

Η αποχώρηση των Γερμανών από την Ελλάδα (Οκτώβριος 1944) συνέπεσε με την επικράτηση στην Αλβανία του Εμβέρ Χότζα (Enver Hoxha) γεννημένου στο Αργυρόκαστρο το 1908, ο οποίος επεδίωξε και μπήκε κάτω από τη σοβιετική κηδεμονία. Έτσι, αφού εξασφάλισε την υποστήριξη μίας από τις μεγάλες δυνάμεις της εποχής και εξουδετέρωσε κάθε αντίπαλο μέσα στην Αλβανία, μπόρεσε απερίσπαστα να ασχοληθεί με την εγκαθίδρυση του ιδιότυπου μαρξιστικού του καθεστώτος. Όπως είναι γνωστό ο Χότζα κυβέρνησε την Αλβανία ως το θάνατό του το 1985.

Το 1570 οι Τούρκοι επιτέθηκαν στην κατεχόμενη από τους Βενετούς Κύπρο. Αφού κατέλαβαν τη Λευκωσία και την Αμμόχωστο, το μαρτυρικό ελληνικό νησί πέρασε στον έλεγχό τους. Στο μεταξύ με ενέργειες της Βενετίας ο πάπας και η Ισπανία είχαν συμφωνήσει να ενισχύσουν την Κύπρο. Του Παντελή Καρύκα Για τον σκοπό αυτό είχε συγκεντρωθεί αξιόλογος χριστιανικός στόλος με 120 τουλάχιστον πολεμικά και 25.000 Ισπανούς στρατιώτες, ως αποβατική δύναμη, ο οποίος λίγο μετά την άλωση της Λευκωσίας είχε φτάσει στα νερά του Καστελόριζου. Ο χριστιανικό στόλος όμως δεν κινήθηκε, αφήνοντας τους πολιορκημένους της Αμμοχώστου στην τύχη τους.

Το μνημείο για το Έλλη στην Τήνο 78 χρόνια μετά, οι μνήμες ξυπνούν, την ημέρα της γιορτής της Μεγαλόχαρης, μέσα στο Πάσχα του καλοκαιριού στο νησί της Τήνου… 15 Αυγούστου 1940 το καταδρομικό πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού «ΈΛΛΗ», που είχε πάρει μέρος στη Μικρασιατική εκστρατεία, ήταν αγκυροβολημένο έξω από το λιμάνι της Τήνου. Το ίδιο το σημαιοστολισμένο πλοίο και το πλήρωμά του θα έπαιρναν μέρος στις εορταστικές εκδηλώσεις για την Κοίμηση της Θεοτόκου.

Παναγία Σουμελά. Η Μεγαλόχαρη, η Παναγία των Ποντίων απανταχού της γης, το ισχυρό θρησκευτικό, πνευματικό σύμβολο του ποντιακού ελληνισμού. Την ύμνησαν οι Πόντιοι για αιώνες, προσέτρεξαν σε βοήθεια της στις πιο δύσκολες στιγμές της ιστορίας τους, την τιμούν και την προσκυνούν οι απόγονοί τους και όλος ο Ορθόδοξος ελληνισμός. Και φέτος, τον Δεκαπενταύγουστο, ημέρα της γιορτής της Κοιμήσεως της Παναγίας, λατρευτικές εκδηλώσεις διοργανώνονται στις πλαγιές του όρους Βερμίου, στην Καστανιά Ημαθίας, όπου χτίστηκε το νέο μοναστήρι της Παναγιάς Σουμελάς, στις αρχές της δεκαετίας του 1950, σε ανιστόρηση του προσκυνήματος της παλιάς ιστορικής μονής του Πόντου.

Η Μακεδονική Φάλαγγα, είχε, ως σχηματισμός, καταλυτική επίδραση στην παγκόσμια στρατιωτική ιστορία, επηρεάζοντας την σκέψη μεγάλων στρατηγών μέχρι και τον 18ο αιώνα. Αν και συχνά ακούγεται πως η φάλαγγα ήταν ένας άκαμπτος, μονολιθικός σχηματισμός αυτό δεν ισχύει, τουλάχιστον στην εποχή του Αλεξάνδρου και των άμεσων διαδόχων του.

Το 1768 ένας ακόμα Ρωσοτουρκικός πόλεμος είχε ξεσπάσει. Η τσαρίνα Αικατερίνη η Μεγάλη αποφάσισε να ξεσηκώσει και τους Έλληνες, ώστε να δημιουργήσει αντιπερισπασμό κατά των Τούρκων στη Μεσόγειο. Έτσι, το 1770, ρωσική μοίρα, υπό τους Αλέξιο και Θεόδωρο Ορλόφ εμφανίστηκε στο Αιγαίο και ξεσήκωσε τους Έλληνες σε επανάσταση.

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες ξαναζωντανεύουν στη συλλογική μνήμη των Ελληνοκυπρίων τα τραγικά εκείνα γεγονότα του Αυγούστου του 1964 από τον άνανδρο βομβαρδισμό της Τηλλυρίας με βόμβες ναπάλμ από τους Τούρκους. Αποτέλεσμα της βάρβαρης επίθεσης, ο θάνατος 55 ανθρώπων, 28 εκ των οποίων πολίτες, ο ξεριζωμός από τις πατρογονικές εστίες εκατοντάδων Ε/κ, καθώς και ανυπολόγιστες υλικές ζημιές. Στο ιστορικό βίντεο από το αρχείο του British Pathe, απαθανατίζονται όλες οι τραγικές εικόνες τις πρώτες εκείνες μέρες στην περιοχή.

Μ Ν Η Μ Η ηρωικώς πεσόντων, αγέραστη, ένδοξη και ιερή. Μνήμη εθνική των Ελλήνων, οδηγεί τη σκέψη κάθε Αύγουστο, 54 τώρα χρόνια, στα αιματοβαμμένα χώματα της Τηλλυρίας των 60 θυσιασθέντων, Κυπρίων και Ελλαδιτών της νεοσύστατης τότε Εθνικής Φρουράς, εθελοντών και ιδιωτών, των πολεμικών επιχειρήσεων απόκρουσης της τουρκικής επιδρομικότητας, του Αυγούστου 1964.

Το 444 μ.Χ. ο διαβόητος ηγέτης των Ούννων Αττίλας, εισέβαλε στα βυζαντινά εδάφη και λεηλάτησε, έσφαξε και άρπαξε, κατά την συνήθεια της φυλής του, λέγοντας, αυτάρεσκα, ότι όπου πατούσε δεν ξαναφύτρωνε καν χορτάρι! Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Β’ υποχρεώθηκε να αποδεχθεί τους εξευτελιστικούς όρους του Αττίλα, καταβάλλοντας του σχεδόν 1.050 κιλά χρυσού.

Όταν δημιουργήθηκε το σύγχρονο ελλαδικό κράτος, στην Ευρώπη κυριαρχούσε, ελέω διαφωτισμού, ένα συγκεκριμένο ιδεολογικό, πολιτικό και θεσμικό πλαίσιο. Το νέο κράτος όφειλε να συμβαδίζει με τα ευρωπαϊκά δεδομένα να είναι δηλαδή ένα νεωτερικό κράτος-έθνος. Συνεπώς, η Δύση και οι ντόπιοι εκπρόσωποι της προώθησαν ένα μοντέλο νεορομαντικού εθνικισμού, επιχειρώντας να επιβάλουν στους Έλληνες μια εθνική συνείδηση αρχαιόπληκτης παρθενογένεσης.

Η πόλη της Κύμης στην Κάτω Ιταλία ιδρύθηκε στον κόλπο της Νάπολη, τον 8ο αιώνα π.Χ. από Έλληνες αποίκους από την Εύβοια. Μέσω της πόλης αυτής μεταφέρθηκε στην Ευρώπη το Χαλκιδικό αλφάβητο, το οποίο είναι ο πρόγονος του λατινικού αλφαβήτου.

Όταν ο αυτοκράτορας Αδριανός περιόδευσε σε εκείνη την καταπράσινη χώρα αντιλήφθηκε ένα πράγμα: Ήταν αδύνατο να κατακτήσεις μια χώρα σαν τη Σκωτία, τόσο μακρινή και με άγνωστα υψίπεδα. Έτσι, αποφάσισε να οχυρώσει την περιοχή, διασφαλίζοντας τουλάχιστον τη ρωμαϊκή κυριαρχία μέχρι και τη βόρεια Βρετανία. Ωστόσο, το μηχανικό του χρησιμοποίησε πέτρα για να χτίσει ένα εντυπωσιακό τείχος και όχι ξύλο, όπως συνήθιζε ο ρωμαϊκός στρατός.

Μία από τις σπουδαιότερες γεωργικές εργασίες, αναμφισβήτητα είναι η λίπανση των καλλιεργουμένων φυτών. Ο μεγάλος Ρώσος φυσιολόγος Τιμιριάζεφ έλεγε: “Η τέχνη της γεωργίας επικεντρώνεται σε ένα σημείο. Στη θρέψη και τη λίπανση των φυτών”. Άνθρωποι και ζώα εξαρτώνται από τα φυτά για την τροφή τους και τα φυτά εξαρτώνται από τα θρεπτικά στοιχεία, τα στοιχεία της ζωής, για την ανάπτυξη και την απόδοσή τους. Τα θρεπτικά αυτά στοιχεία, ούτε δημιουργούνται ούτε χάνονται, απλά αλλάζουν τη χημική τους μορφή και κυκλοφορούν από θέση σε θέση. Αυτή η αέναη κυκλοφορία των θρεπτικών στοιχείων (ανακύκληση) στη φύση αποτελεί το βασικό θεμέλιο της ζωής. Η ανακύκληση η οποία γίνεται στη φύση, είτε αυτόματα, είτε με παρεμβάσεις των ανθρώπων, διασφαλίζει σε μικρό ή μεγάλο βαθμό την αειφορία.

Η ασπίδα υπήρξε το κατεξοχήν αμυντικό όπλο σε όλους τους στρατούς της υφηλίου από την προϊστορία. Ωστόσο μόνο οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποίησαν τις περίφημες οκτώσχημες και Αργολικές ασπίδες ως επιθετικά όπλα. Του Παντελή Καρύκα Οι μινωικοί και πρώιμοι μυκηναϊκοί στρατοί χρησιμοποιούσαν τις μεγάλες ποδήρεις ασπίδες, τους ομηρικούς σάκους, καθαρά σε αμυντικό ρόλο. Οι ασπίδες αυτές κάλυπταν τον πολεμιστή από τα πόδια έως τον λαιμό, αλλά ήταν δύσχρηστες. Όλα όμως άλλαξαν με την, άγνωστο πότε ακριβώς, υιοθέτηση από τους Μυκηναίους φαλαγγίτες, της οκτώσχημης ασπίδας.

Οι Γαλάτες είχαν επιτεθεί στην Ελλάδα, σπέρνοντας τον τρόμο και τον θάνατο. Παρόλα αυτά αποκρούστηκαν τελικά και υποχρεώθηκαν να καταφύγουν στη Μικρά Ασία. Περνώντας τον Ελλήσποντο οι βάρβαροι Γαλάτες άρχισαν να λεηλατούν τα πάντα στο πέρασμά τους. Τα γαλατικά στίφη ξεχύθηκαν ανεξέλεγκτα καταστρέφοντας πόλεις και χωριά. Κάποιος έπρεπε να τους σταματήσει. Του Παντελή Καρύκα Την ευθύνη ανέλαβε ο Σελευκίδης βασιλιάς Αντίοχος Α’, ο γιος του ιδρυτή της Σελευκιδικής αυτοκρατορίας Σέλευκου Α’ Νικάτορα.