ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

Εορτάζοντας τα Ελληνικά Γράμματα, εορτάζουμε δύο πράγματα: την ελληνική γλώσσα και τους πολιτιστικούς θησαυρούς που δημιούργησε. Της Πολυβίας Παραρά*

“Με ηνάγκασαν οι αντίπαλοί μου οι οποίοι πυρετικώς μ’ επολεμούσαν τον πρότερον χρόνον. Με συκοφαντίες, περιφρόνησιν, υποτίμησιν της αξίας μου, διαμάχες πολλές. Ποτές μου δεν έπαυσα να μεθοδεύω κόλπα πρωτότυπα ή να μετέρχομαι παλαιά στρατιωτικά και διπλωματικά τεχνάσματα διά να εξαπατήσω Τούρκους και Αρβανίτες. Δεν τα εννοούν εκείνοι οι λόγιοι τα καπάκια.

Νικήτας Σταματελόπουλος 1782 – 25 Σεπτεμβρίου 1849. Ήρωας του ’21, γνωστός τοις πάσι με το προσωνύμιο Νικηταράς ο Τουρκοφάγος. Γεννήθηκε το 1787 στο χωριό Μεγάλη Αναστάσοβα των Πισινών Χωριών του Μυστρά (σημερινή Νέδουσα Μεσσηνίας, στους πρόποδες του Ταϋγέτου, 25 χλμ από την πόλη της Καλαμάτας. Όπως μας διηγείται ο ίδιος στα απομνημονεύματά του που κατέγραψε ο Γ. Τερτσέτης αναφέρει:

Η Ελληνικότητα στην Κύπρο χτυπιέται με σχέδιο απ’ όλες τις πλευρές Η Ελληνικότητά μας σήμερα, χτυπιέται από όλες τις δυνατές πλευρές και από όλα τα επίπεδα. Δεν είναι κάτι νέο, ούτε κάτι παράξενο, αλλά μια συνεχή στον χρόνο διαδικασία αμφισβήτησης της ΕΘΝΙΚΗΣ μας υπόστασης, δηλαδή του Ελληνορθόδοξου χαρακτήρα μας, του τρόπου ζωής μας.

1. Οι Έλληνες δεν ήταν οι πρώτοι που επαναστάτησαν ενάντια στους Οθωμανούς Η Ελληνική Επανάσταση, που ξεκίνησε το 1821 και τελείωσε το 1830 με την αναγνώριση εθνικού ανεξάρτητου κράτους με το όνομα Ελλάς, είναι η δεύτερη στα Βαλκάνια. Την πρώτη την έκαναν οι Σέρβοι το 1804. Είχαν αρχηγό τους τον Γεώργιο Πέτροβιτς Καραγκεόργεβιτς, τον Καραγιώργη της Σερβίας, τον οποίον τιμούμε με δρόμο στην πρωτεύουσά μας επειδή υπήρξε σημαντική προσωπικότητα που έπαιξε ρόλο και στα ελληνικά πράγματα. Η σερβική επανάσταση ήταν μακρόσυρτη, ολοκληρώθηκε το 1830, αλλά με αυτονομία. Δηλαδή προέκυψε ένα αυτόνομο κράτος και όχι ανεξάρτητο, όπως αργότερα το ελληνικό.

Γενάρης τοῦ 21. Ὑποπτευόμενες ἐνδεχόμενη συνωμοσία τῶν Ἑλλήνων κατὰ τῆς φίλης τους Τουρκίας καὶ, μὴ δυνάμενες νὰ ἐκμηδενίσουν τὸν κίνδυνο, Ἀγγλία καὶ Αὐστρία ἀποφασίζουν νὰ συνωμοτήσουν. Μὲ πρόταση τοῦ Μέττερνιχ, συγκαλεῖται στὸ Λαϋμπὰχ ἡ Σύνοδος τῶν Ἡγεμόνων τῆς Εὐρώπης. Εἶχε ἤδη προαποφασισθεῖ ὄχι μόνον ἡ καθιέρωση ἀπονομῆς ἀνεξαρτησίας σὲ ὑπόδουλα Ἔθνη ἀλλὰ καὶ ἡ καταδίκη σὲ δουλεία γιὰ Ἔθνη ποῦ θεωροῦνταν ἀνίκανα ἀνεξαρτησίας, βάσει νόμου παραγραφῆς. Συνελόντι εἰπεῖν, εἶχε προαποφασισθεῖ ἡ ἐπαίσχυντος νομιμοποίηση τῆς δουλείας.

Ο μεγάλος φιλέλληνας Λόρδος Βύρων Ηγετική φιγούρα του βρετανικού Ρομαντισμού των αρχών του 19ου αιώνα έζησε μια ζωή γεμάτη από κάθε άποψη. Νέος, ωραίος και αριστοκρατικής καταγωγής, ο Τζορτζ Γκόρντον Νοέλ, 6ος βαρώνος του Μπάιρον (εξελληνισμένα, Λόρδος Βύρων), απόλαυσε τη ζωή ως το μεδούλι: την υπερβολή του πλούτου, αναρίθμητα ερωτικά ειδύλλια, σκανδαλώδεις δεσμούς (με τις φήμες να τον θέλουν να διατηρεί ακόμα και αιμομικτική σεξουαλική σχέση με την ετεροθαλή αδερφή του) και πολλά ακόμα.

Θ. Κολοκοτρώνης προς Κεχαγιά του Ιμπραήμ: «Αυτά που μας φοβερίζεις να τα κόψεις και να κάμεις ούτε πόλεμος είναι, ούτε πέραση έχουν σ’ εμάς. Εδώ, τώρα, ξανάγινε Ελλάδα. Όχι τα σπίτια, όχι τα δένδρα να μας κάψεις, αλλά και πέτρα πάνω στην πέτρα να μην αφήσεις, όσοι Ελληνες μείνουν, ακόμη και ένας μονάχα, πάντα θα πολεμούμε για τον τόπο μας, στους κάμπους ή και στα βουνά για την ελευθερία μας. Μην ελπίζεις λοιπόν πως θα ξαναγίνουμε δούλοι και πως τη γη μας θα την κάμεις δική σου. Βγάλ ’το απ’ το νου σου!»

Ένας ταχυδρόμος έφερε το δυσάρεστο μήνυμα στην Υψηλή Πύλη, την 1η Μαρτίου του 1821: Ο υπασπιστής του τσάρου Αλέξανδρου Α’ της Ρωσίας, στρατηγός Αλέξανδρος Υψηλάντης, εδώ και πέντε μέρες, ξεσήκωσε τους Έλληνες της Μολδοβλαχίας σε επανάσταση και βοηθά και τους Βλάχους του Βλαδιμηρέσκου που επαναστάτησαν από τις 17 Ιανουαρίου. Για τον σουλτάνο Μαχμούτ Β’, το μήνυμα ήταν σαφές: Ο τσάρος παρασπόνδησε τη στιγμή που η Οθωμανική αυτοκρατορία είχε προβλήματα και προσπαθούσε να του πάρει κι άλλα εδάφη. Το ίδιο άλλωστε είχε κάνει και η μεγάλη Αικατερίνη, καμιά τριανταριά χρόνια πριν.

Σπάνια για έναν ήρωα, όπως για τον Μάρκο Μπότσαρη, η ιστορική αλήθεια από τη μια κι ο μύθος, η δόξα και ο θρύλος που τη συνοδεύουν απ’ την άλλη, βρίσκονται σε τέτοια αντιστοιχία.

Ο Διονύσιος Βούρβαχης (Constantin Denis Bourbaki), σύμφωνα με τα γαλλικά αρχεία, γεννήθηκε στην Κεφαλονιά την 1η Αυγούστου του 1787 και στη συνέχεια πολιτογραφήθηκε Γάλλος στις 9 Νοεμβρίου 1818. Στη βιβλιογραφία αναφέρεται συνήθως ως φιλέλληνας ελληνικής καταγωγής.

«Η ισότητα μεταξύ των ανθρώπων και η ατομική ευδαιμονία αναγνωρίζονται τώρα ως οι μόνοι νόμιμοι αντικειμενικοί σκοποί μίας κυβερνήσεως». Τόμας Τζέφερσον, γράμμα στον Αδαμάντιο Κοραή, 1823

Οι νεομάρτυρες αποτέλεσαν ανάχωμα στον αφελληνισμό επί Τουρκοκρατίας Υπέρμαχοι της ελευθερίας, της εκκλησίας και της πατρίδας *Της Χρυστάλλας Αγάθωνος

Στις δηλώσεις του με τον Πορτογάλο ομόλογό του ο Έλληνας Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε στον πρώτο "Έλληνα Πορτογάλο", τον συνταγματάρχη Αντόνιο Αλμέιδα, ο οποίος, όπως είπε, πολέμησε στο πλευρό των Ελλήνων το 1821, και έναν αιώνα μετά ο εγγονός του με το ίδιο όνομα "έπεσε" για την απελευθέρωση της Μακεδονίας.

Με ανάρτησή του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης που έχει τίτλο “Δείγμα τής ΣΥΝΕΧΕΙΑΣ τής ελληνικής γλώσσας”, ο καθηγητής Γεώργιος Μπαμπινιώτης ξετινάζει το σαθρό επιχείρημα των εθνομηδενιστών, που θέλουν το νέο ελληνικό έθνος, όπως το ονομάζουν, να αποτελεί δημιούργημα των τελευταίων δύο αιώνων και να μην έχει σχέση με τον ελληνισμό της αρχαιότητας.

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού Οι Πόντιοι – Καππαδόκες Πατέρες είναι οι θεμελιωτές της Θεολογίας της Εκκλησίας μας, διότι κατόρθωσαν να διατυπώσουν με ακρίβεια το ορθόδοξο δόγμα, το οποίο είναι συνώνυμο με τη σωτηρία μας. Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος Γρηγόριος Επίσκοπος Νύσσης, μια πραγματικά μεγάλη εκκλησιαστική φυσιογνωμία του 4ου μ. Χ. αιώνος, ο οποίος έβαλε τη δική του σφραγίδα στη διατύπωση των σωστικών αληθειών της χριστιανικής μας πίστεως.

του Στάθη Κεφαλούρου Ο πιο δόκιμος τρόπος να τιμήσεις κάτι άγιο, είναι να το μιμηθείς. Αυτό μας προτείνουν κι οι ιερείς σε κάθε μεγάλο εσπερινό προς τιμή των πολυάριθμων αγίων μας. Αυτό οφείλουμε να κάνουμε κι εμείς με το είκοσι ένα. Να το μιμηθούμε. Τρεις τέτοιους τρόπους βρήκα εγώ και ευπειθώς σας τους αναφέρω.

Με την Επανάσταση του 1821 το έθνος δημιούργησε κράτος. Δεν έχουμε τη γέννηση ενός έθνους, αλλά τη γέννηση ενός κράτους. Κωνσταντίνος Χολέβας

Ήδη επί Τουρκοκρατίας, και με κορύφωση τα έτη μετά την απελευθέρωση, το Δυτικό-κοσμικό Πνεύμα έχει εισβάλει σε τέτοιο βαθμό στην Ελλάδα, ώστε να απειλή την παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, μα και της Ανατολής γενικώτερα. Η δυτική ιδεολογία είχε δημιουργήσει μία κοσμική παράδοση, η οποία εστόχευε στην ελαχιστοποίηση του ρόλου της Εκκλησίας.Παρατηρείται αύξησις της θρησκευτικής αδιαφορίας, αλλά και της αθεΐας, με ενδεικτικό παράδειγμα την περίπτωση του Θεοφίλου Καΐρη, ο οποίος, αν και ιερέας, ων επηρεασμένος από την Γαλλική Επανάσταση θέλησε να επιβάλη την δική του θρησκεία (ειδικώς σχεδιασμένος ναός, ειδικές εορτές, τελετές, προσευχές, έως και ειδικό ημερολόγιο, ακολουθών ως προς ετούτο το σημείο, ακριβώς τα πρότυπα της Γαλλικής Επαναστάσεως), αρνούμενος τον Χριστιανισμό.

Με αφορμή τον εορτασμό του εθνικού ορόσημου των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821, η ΕΡΤ θα μεταδίδει καθημερινά, από 1ης Ιανουαρίου 2021, ένα διαφορετικό μονόλεπτο βασισμένο σε χωρία κειμένων αγωνιστών του ’21 και λογίων της εποχής, με γενικό τίτλο «Το ’21 μέσα από κείμενα του ’21».

Γράφει ο Φιλίστωρ Πρόλογος – η Πελοπόννησος έτοιμη να επαναστατήσει Μετά την Συνέλευση της Βοστίτσας τον Ιανουάριο του 1821 και παρά τις διαφορετικές απόψεις που εκφράστηκαν για την εκκίνηση η την αναβολή του Αγώνα, εκδηλώθηκε μια συντονισμένη προσπάθεια σε όλους τους νομούς της Πελοποννήσου για μια στοιχειώδης προετοιμασία. Ο Μητροπολίτης Χριστιανουπόλεως (Κυπαρισσίας) Γερμανός, ανέλαβε να ενημερώσει τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη στη Μάνη, το Θεόδωρο Δεληγιάννη, στην Καρύταινα, καθώς και τη μοναστική κοινότητα του Μεγάλου Σπηλαίου. Ο Δημήτριος Τομαράς, πήρε εντολή να ενημερώσει το Μητροπολίτη Ιγνάτιο της Πρέβεζας και τους Υδραίους. Ορίστηκε ταμίας ο Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος, γιατί ήταν πολύ τίμιος και όλοι τον εμπιστεύονταν, ενώ ανατέθηκε στον έμπιστο Ιερόθεο τον Μεγαλοσπηλαιώτη, να περιέλθει όλη την Πελοπόννησο και να συγκεντρώσει τις συνδρομές από τους ορκισμένους Φιλικούς.

Στις 5/18 Ιανουαρίου του 1912, στα πλαίσια του Α’ Βαλκανικού Πολέμου ανάμεσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και τον συμμαχικό συνασπισμό Ελλάδας, Βουλγαρίας, Σερβίας και Μαυροβουνίου διεξήχθη μία από τις κρισιμότερες μάχες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Η μάχη αυτή ήταν ναυτική και έμεινε στην Ιστορία ως η Ναυμαχία της Λήμνου. Μεγάλοι της πρωταγωνιστές υπήρξαν ο Αρχηγός του Στόλου του Αιγαίου, Παύλος Κουντουριώτης και το θρυλικό θωρηκτό «Αβέρωφ».

«η Ρωμιοσύνη θα χαθεί όντας ο κόσμος όλος λείψει» Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου Το πρώτο κείμενο του 2021 της παρούσης σειράς αφιερωμάτων στο 1821, που οι Πανέλληνες εορτάζουν την Εθνική τους Παλιγγενεσία, αφιερώνεται στους Νεομάρτυρες. Είναι όσοι κατά την οθωμανική τυραννία προτίμησαν τα μαρτύρια και τον θάνατο από το να αλλαξοπιστήσουν. Έτσι με το αίμα τους όχι μόνο διατήρησαν στη ζωή τον Ελληνισμό, αλλά και τον οδήγησαν στην Ελευθερία.

Είναι εμπνευσμένη από τις πηγές, τους ιστορικούς συγγραφείς που έζησαν τα ίδια τα γεγονότα Η εντυπωσιακή έκθεση που «διηγείται« τα γεγονότα της Μάχης των Θερμοπυπλών και της Ναυμαχία της Σαλαμίνας, η «ἱστορίης ἀπόδεξις» που διοργανώθηκε Στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού για τα 2500 χρόνια από την επέτειο δύο ιστορικών μαχών του 480 π.Χ., είναι πλέον διαθέσιμη στο διαδίκτυο. Πρόκειται για μία αρθρωτή έκθεση εμπνευσμένη από τις πηγές, τους ιστορικούς συγγραφείς, που έζησαν τα ίδια τα γεγονότα ή έζησαν τον απόηχο τους, ενώ η επίδρασή τους καλύπτει ένα μεγάλο φάσμα της καλλιτεχνικής δημιουργίας ακόμη και σήμερα.