ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

του Γιάννη Κ. Λάμπρου, φιλόλογου-ιστορικού, συγγραφέως Στις 15/11/1967 η Εθνική Φρουρά υπό τις διαταγές του στρατηγού Γρίβα επιτέθηκε εναντίον του τουρκοκυπριακού χωριού Κοφίνου και του τουρκικού τομέα του μεικτού χωριού Άγιος Θεόδωρος, που μαζί με το τουρκοκυπριακό χωριό Μαρί σχημάτιζαν θύλακο, πρόξενο μεγάλων προβλημάτων στην περιοχή. Ο Γρίβας ενήργησε με εντολή της κυπριακής Κυβέρνησης και με την ανεπιφύλακτη έγκριση του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμύνης της Ελλάδας και του υπουργού Άμυνας, Γρηγορίου Σπαντιδάκη. Η στρατιωτική επιχείρηση στην Κοφίνου, κατά την οποία σκοτώθηκαν 22 Τούρκοι, προκάλεσε τη θυελλώδη αντίδραση της Τουρκίας, η οποία μεταξύ άλλων απαίτησε την αποχώρηση της Ελληνικής Μεραρχίας και του Γρίβα από την Κύπρο και τη διάλυση της Εθνικής Φρουράς. Σε περίπτωση άρνησης της Ελλάδας να συμμορφωθεί, η Τουρκία απειλούσε με εισβολή στην Κύπρο και επίθεση στον Έβρο.

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς Επιλέγουμε να αναφερθούμε σε έναν από τους θεμελιώδεις οργανωτές της Φιλικής Εταιρείας διότι η προτομή του στην πλατεία Φιλικής Εταιρείας (Κολωνάκι) αντιμετωπίζει περιπέτειες. Να αναφερθούμε στον άνθρωπο που υπήρξε από τους πρωτουργούς του μεγάλου γεγονότος της ελληνικής Εθνεγερσίας. Τέλειωσε τη ζωή του σε συνθήκες πρωτοφανούς ανέχειας και πλήρους φτώχειας, «οδυνηρώς τε και ελεεινώς καταλύσαντι το ζην», όπως έγραψε ο Μισαήλ Αποστολίδης.

Διαδικτυακή συζήτηση μελών του Res Publica με τον Καθηγητή και πρώην Πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη, η οποία έγινε στις 24.11.2020 και αναλύθηκαν ζητήματα γύρω από τον Ελληνικό και τον Βυζαντινό πολιτισμό και τη δημοκρατία.

Γιώργος Καλλινίκου Ξημερώματα της 25ης Νοεμβρίου 1958. Στα βουνά της Πιτσιλιάς πυκνό σκοτάδι. Μόνο τα αστέρια και το φεγγάρι έριχναν το φως τους. Λες και ήθελαν να προειδοποιήσουν τους λεβεντονιούς. Να τους φωτίσουν όσο μπορούσαν την περιοχή. Να αντιληφθούν την ενέδρα. Ούτε το φεγγάρι ούτε τα αστέρια, όμως, γνώριζαν ότι εκείνη τη νύκτα στα Αγρίδια θα γραφόταν Ιστορία. Οι δυο νέοι βγήκαν από το κρησφύγετό τους. Κατευθύνθηκαν σε μια δεξαμενή για να γεμίσουν τα παγούρια τους νερό. Τότε ακούστηκε μια φωνή: «Αλτ». Σαν κραυγή των λύκων ακούστηκε. Ακόμη και το φεγγάρι τρόμαξε. Το φως του τρεμόσβησε στιγμιαία. Για κλάσματα δευτερολέπτων. Αμέσως μετά, μερικές ριπές όπλων διέλυσαν τη γαλήνη της νύκτας. Τα πουλιά πέταξαν αλαφιασμένα από τα δέντρα. Μαζί πέταξε και μια ψυχή. Άνοιξε τα φτερά της και χύθηκε προς το Πάνθεον των Αθανάτων.

Σαν σήμερα πριν 123 χρόνια υπογράφηκε η Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης, που ακολούθησε την ήττα της Ελλάδας στον ελληνοτουρκικό πόλεμο που χαρακτηρίστηκε «Ατυχής πόλεμος». Πριν από 123 χρόνια η ελληνική κυβέρνηση υπέγραφε τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης, με την οποία ολοκληρώθηκε ο ελληνοτουρκικός πόλεμος, που βρήκε την Ελλάδα βαθιά πληγωμένη και έμελλε να χαρακτηρισθεί ως «Ατυχής πόλεμος». Τη Συνθήκη υπέγραψε στις 22 Νοεμβρίου (με το ημερολόγιο της εποχής, στις 4 Δεκεμβρίου με το νέο) του 1897 ο Αλέξανδρος Ζαΐμης, ο οποίος είχε αναλάβει πρωθυπουργός έπειτα από την παραίτηση της κυβέρνησης του Θεόδωρου Δηληγιάννη. Έπειτα από διαβουλεύσεις με τις Μεγάλες Δυνάμεις, οι εδαφικές απώλειες για την Ελλάδα ήταν μικρές, αφού επανέκτησε τη Θεσσαλία, η οποία είχε χαθεί κατά τη διάρκεια της επέλασης του στρατού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ενώ ιδρύθηκε και η αυτόνομη Κρητική Πολιτεία υπό οθωμανική επικυριαρχία. Το βαρύτερο τίμημα από τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης για το ελληνικό κράτος ωστόσο ...

Πάνω από 38.000 Ελληνες εξοντώθηκαν στα γκούλαγκ της Σιβηρίας την εποχή του Στάλιν. Ελάχιστοι βγήκαν ζωντανοί από τα φοβερά κάτεργα. Μία από τις τελευταίες επιζήσασες, η 93χρονη σήμερα Κλεοπάτρα Μουφίδου, μιλά στην «Κ», φωτίζοντας το άγνωστο -σε όλες του τις πτυχές- πογκρόμ εναντίον χιλιάδων αθώων.Τρία κύματα διωγμών «σάρωσαν» τους Έλληνες της Σοβιετικής Ενωσης, από το 1930 έως το 1949. 38.000 Ελληνες στα γκούλαγκ της Σιβηρίας Του Σταυρου Τζιμα Οι τελευταίοι επιζήσαντες από τους διωγμούς του Στάλιν φωτίζουν με τις μαρτυρίες τους την «περίοδο του μεγάλου τρόμου»

Ο ήρωας της Επανάστασης του 1821, Κίτσος Τζαβέλας Ο Έπαρχος της Δυτικής Ελλάδας, Κωνσταντίνος Μεταξάς, προσκάλεσε να υπερασπίσουν το Μεσολόγγι τους Κίτσο Τζαβέλα, Ράγκο, Ίσκο, Κώστα Μπότσαρη κ.α. με τους 3500 αγωνιστές που βρίσκονταν μέσα στην πόλη.

Η Δ' Σταυροφορία υπήρξε ένα γεγονός μοναδικό στην ιστορία των Σταυροφοριών, το οποίο καταρράκωσε την ενότητα της Χριστιανικής Εκκλησίας και διεύρυνε το χάσμα ανάμεσα στην Ορθόδοξη και την Καθολική Εκκλησία, που είχε δημιουργηθεί μετά το σχίσμα του 1054 και το οποίο δεν έχει γεφυρωθεί ως σήμερα. Το έτος 1204 μπορεί να φαντάζει μακρινό σε πολλούς, όμως ο αντίκτυπος των γεγονότων εκείνων ακόμα ταλανίζει τις σχέσεις των δύο Εκκλησιών και προσδιορίζει αντιλήψεις και στερεότυπα.

Από τις 18 Μαΐου 1565 που οι Τούρκοι αποβιβάστηκαν στη Μάλτα με σκοπό την κατάληψη του νησιού και την εξόντωση του Τάγματος των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη, σημειώθηκαν τρομακτικής έντασης μάχες. Αν και οι Τούρκοι, μετά από άγριες συγκρούσεις και πολλές απώλειες κυρίευσαν το μικρό οχυρό του Αγίου Έλμου, δεν είχαν τίποτε άλλο να επιδείξουν. Με συνεχείς όμως επιθέσεις κατά των άλλων δύο οχυρών των ιπποτών, αυτών του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Αγγέλου, είχαν καταφέρει να προκαλέσουν σοβαρή αιμορραγία στους υπερασπιστές, παρά και τις δικές τους μεγάλες απώλειες.

του Δημήτρη Βεριώνη, πολιτισμολόγου H δημιουργία του νεοελληνικού κράτους στηρίχθηκε, σε μεγάλο βαθμό, στην αναζήτηση και ανάδειξη ενός συμπαγούς, ενιαίου και διαχρονικού ελληνικού κόσμου. Πάνω σε αυτά τα δεδομένα κτίστηκε η ιδεολογική συγκρότηση του ελληνικού έθνους-κράτους. Οι Έλληνες αναζήτησαν στο παρελθόν τους την επιβεβαίωση του δίκαιου αιτήματος της ύπαρξης τους ως κρατική οντότητα, κατά τα κρίσιμα χρόνια που ακολούθησαν την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Σε αυτό το πλαίσιο το κλέφτικο τραγούδι, όντας κομμάτι του δημοτικού τραγουδιού, υιοθετήθηκε ως ένα καθαρά εθνικό πολιτισμικό προϊόν, με διακριτά εθνικά χαρακτηριστικά και στοχεύσεις και αποτέλεσε σημαντικό φορέα της εθνικής ταυτότητας. Οι κλέφτες και οι αρματολοί

Στις 30 Ιουνίου 1944 το ΙΙ/16 αντάρτικο τάγμα της Χ μεραρχίας των ΕΟΕΑ του ΕΔΕΣ τελούσε υπό τον, τότε, λοχαγό Ζιώγα. Το τάγμα διέθετε τον 5ο Λόχο, υπό τον εύελπι Χρίστο Χριστόπουλο, τον 6ο Λόχο υπό τον υπολοχαγό Πέτρο Γριβάκο και τον 2ο Λόχο Μηχανημάτων (βαρέων όπλων), υπό εύελπι Γ. Παναγιωτακόπουλο. Στις 15 Ιουνίου το τάγμα ήταν έτοιμο για μάχη. Οι άνδρες του 5ου Λόχου ήταν βετεράνοι αντάρτες. Ο Λόχος Μηχανημάτων, διέθετε μόλις 10 άνδρες. Μετά την απελευθέρωση της Παραμυθιάς, το ΙΙ/16 τάγμα είχε λάβει θέσεις στην περιοχή του Κεφαλόβρυσου Θεσπρωτίας χωρίς τον Λόχο Μηχανημάτων. Την αυγή της 30ης Ιουνίου 1944 στον δρόμο ενώπιον των θέσεων των Ελλήνων εμφανίστηκαν δύο γερμανικά οχήματα. Το ένα ρυμουλκούσε ένα πυροβόλο των 47 χλστ. και το άλλο το βλητοφόρο. Ακολουθούσαν 10 γερμανικά αυτοκίνητα με στρατιώτες, περί τους 200-250 και περίπου 100 πεζοί και έφιπποι Αλβανοί Τσάμηδες.

ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ: Κώστας Κυριακού: Βορειοηπειρώτης αγωνιστής, συγγραφέας Μιὰ συγκλονιστικὴ συνέντευξη μὲ τιμώμενο πρόσωπο τὸν ζωντανὸ θρύλο τοῦ Βορειοηπειρωτικοῦ ἀγώνα γιὰ τὰ δικαιώματα τῆς Ἐθνικῆς Ἑλληνικῆς Μειονότητας, Κώστα Κυριακοῦ, πού δοκίμασε ὁ ἴδιος, ὅσο λίγοι, τήν ἀγριότητα και τό μίσος τῶν Ἀλβανῶν διωκτῶν του και ποὺ πέρασε δέκα ὁλόκληρα χρόνια στὰ κάτεργα τῆς Ἀλβανίας χωρὶς νὰ λυγίσει οὔτε λεπτό. Ὁ ψυχωμένος Βορειοηπειρώτης, με αφορμή τό νέο του βιβλίο ” Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ”, περιγράφει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν μέχρι και σήμερα οι βορειοηπειρώτες στην Αλβανία, αποκαλύπτει με ντοκουμέντα τα ύπουλα σχέδια από το στυγνό καθεστώς Αλία, αλλά και στιγματίζει την συνεχιζόμενη αδιαφορία της επίσημης πολιτείας για τα ανεκπλήρωτα δίκαια και το μέλλον τοῦ Βορειοηπειρωτικοῦ Ελληνισμού. ΣΗΜΕΙΩΣΗ: ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ 2020

Ο συγγραφέας και μελετητής της παγκόσμιας μουσικής ιστορίας, Κρίστοφερ Κινγκ, υπογράφει ένα συναρπαστικό μουσικό οδοιπορικό στα χωριά της Ηπείρου, στην πανέμορφη αυτή γωνιά της Ελλάδας. Του Δημήτρη Ραπίδη

Την 1η Νοεμβρίου 1821 περισσότεροι από 200 Αθηναίοι κατευθύνθηκαν στο Μαρούσι και το Χαλάνδρι, ανάμεσά τους και ο Μαρουσιώτης Σπύρος Λέκκας. Οι Τούρκοι αποφάσισαν πως θα έπρεπε να τους χτυπήσουν άμεσα. Οι δυο αντίπαλοι συναντήθηκαν την επόμενη μέρα στο Χαλάνδρι – ή, κατά μια άλλη εκδοχή, στη θέση Παλιογέφυρο του Αμαρουσίου. Οι Έλληνες αριθμούσαν τους 250 και ήταν άοπλοι, ενώ οι Τούρκοι ήταν πάνω από 150. Οι εκεί συγκεντρωμένοι αγωνιστές αποφάσισαν, για να έχουν περισσότερα πλεονεκτήματα, να ταμπουρωθούν στο ρέμα, στη θέση του γεφυριού του δρόμου Αθήνας-Μαρουσιού, στο Παλιογέφυρο όπως είναι σήμερα γνωστό. Στη σφοδρή αυτή μάχη σκοτώθηκαν 32 Τούρκοι και δύο μόνο Έλληνες, ο Αναστάσιος Λέκκας και ο Γιώργος Καλόγερος. Η σκληρή αυτή μάχη έληξε με τη νίκη των Ελλήνων, την ολοκληρωτική ήττα της τουρκικής δύναμης και την εγκατάλειψή της στο πεδίο της μάχης.

Φωτογραφία αρχείου - Εορτασμός του "ΟΧΙ" στη Βόρειο Ήπειρο στο στρατιωτικό νεκροταφείο του χωριού Βουλιαράτες. Υπάρχουν (τουλάχιστον) δύο είδη λογοκρισίας. Η ετερολογοκρισία παραπέμπει σε κάποιον εξωγενή σε σχέση με τον παραγωγό λόγου παράγοντα που διαθέτει την ισχύ να επιβάλει κανόνες χρήσης της γλώσσας στη δημόσια (ενίοτε και στην ιδιωτική) σφαίρα και να παρακολουθεί την εφαρμογή τους. Εκφράζεται είτε προληπτικά, ως απαγόρευση αποκλίνουσας χρήσης της γλώσσας, είτε κατασταλτικά, ως επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση που δεν λειτουργήσει το πρώτο.

Εθνική Εορτή προχθές και επί χρόνια γινόταν κατάθεση στεφάνων στο ηρώο αφιερωμένο στους ήρωες αυτού του πολέμου. Ελάχιστα όμως τα στεφάνια φέτος στο ηρώο στην Μπομποστίτσα. Μόνο από Έλληνες της περιοχής που χωρίς οργάνωση καταθέτουν λουλούδια και στεφάνια προς τιμή και μνήμη των πεσόντων και εμείς ως ιστοσελίδα.