Το 1040 η Βουλγαρία αποτελούσε επαρχία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μετά την υποταγή της από τον Βασίλειο Βουλγαροκτόνο. Ωστόσο το έτος αυτό ο ευγενής Πέτρος Δελεάνος που είχε, θεωρητικά, εξελληνιστεί, έφυγε από την Κωνσταντινούπολη και κατέφυγε στο Βελιγράδι από όπου κήρυξε επανάσταση κατά της αυτοκρατορίας διακηρύσσοντας εαυτόν εγγονός του τσάρου Σαμουήλ. Ο Δελεάνος, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, έλαβε το όνομα Πέτρος – από τον ομώνυμο αγιοποιημένο Βούλγαρο τσάρο. Η επανάσταση γρήγορα εξαπλώθηκε και οι Βούλγαροι έφτασαν σφάζοντας μέχρι την Θήβα. Η επιτυχία του Δελεάνου όπως προκάλεσε το ενδιαφέρον του Αλουσιάνου, ανεψιού του τσάρου Σαμουήλ, ο οποίος έσπευσε να ενωθεί με τους επαναστάτες με την προοπτική, ακόμα-ακόμα, να διεκδικήσει τον βουλγαρικό θρόνο. Στο μεταξύ ο Δελεάνος, αφού είχε απαλλαγεί από έναν ακόμα επίδοξο διεκδικητή, τον Τιχομίρ, είχε προελάσει και νικήσει τους Βυζαντινούς, υπό τον απόλεμο αυτοκράτορα Μιχαήλ Δ’ Παφλαγόνα έξω από την Θεσσαλονίκη, κατέλαβε και...