ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

Η τραγωδία της Δυτικής Μακεδονίας κατά την περίοδο της κατοχής δεν έχει όμοιά της. Όλοι οι εχθροί τον ελληνισμού εμφανίζονται εκεί κατά την περίοδο της δουλείας, δρώντες με όλες τις σκοτεινές τους οργανώσεις. Η περίοδος 1941-44 εμφανίζει ανάλογα με αυτή του Μακεδονικού Αγώνα. Γερμανοί, Ιταλοί, Βούλγαροι, Αλβανοί, Ρουμάνοι συναγωνίζονταν συστηματικά για να καταστρέψουν τον ελληνισμό, να αλλοιώσουν τον εθνολογικό του χαρακτήρα.

Τι να γράψει κανείς για τον Πόλεμο του 1940; Ο Πόλεμος αυτός είναι κάτι πολύ παραπάνω από αλληλοδιάδοχα πολεμικά συμβάντα, μάχες και επιχειρήσεις. Απέχει παρασάγγες από την πραγματικότητα όποιος επιχειρήσει να αντιμετωπίσει με τέτοια ασέβεια ένα τέτοιο καταπληκτικό γεγονός, μια πραγματική θρησκευτική τελετουργία. Ο Πόλεμος του 1940 ξεφεύγει από τη σφαίρα της λογικής, από την ορθολογιστική εξέταση, μέσω της επιστήμης της ιστορίας.

Επί σκοπόν! (Αποστολέας: Ιωάννης Γρατσανίτης). ΜΥΡΤΩ ΚΑΤΣΙΓΕΡΑ, ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΠΠΑΤΟΥ «Εκεί εδοξάσθη το τσαρούχι του τσολιά και η αρβύλα του φαντάρου». Με αυτά τα λόγια περιγράφει στο ημερολόγιό του ο τότε υπολοχαγός του Πυροβολικού Γεώργιος Καϊμάρας την ιστορική μάχη στο Καλπάκι Ιωαννίνων, στις αρχές Νοεμβρίου, όπου ανακόπηκε για πρώτη φορά η προέλαση των ιταλικών στρατευμάτων που είχαν εισβάλει στην Ελλάδα. Ο Γ. Καϊμάρας υπηρέτησε στο ελληνοαλβανικό μέτωπο από την έναρξη του πολέμου μέχρι την 28η Απριλίου 1941 – δηλαδή την υποχώρηση του ελληνικού στρατού στην Αθήνα μετά τη γερμανική εισβολή. Στο ημερολόγιό του, το οποίο απέστειλε στην «Κ» η κόρη του Νόρα Παντελάκη, γράφει για την ελληνική νίκη στο Καλπάκι:

Ἀθλοφόρε τὰ ἔθνη τροπούμενον Δημήτριον νύττουσι λόγχαι Χριστέ μου, Ζηλοῦντα πλευρᾶς λογχονύκτου σῆς πάθος. Εἰκοστῇ μελίαι Δημήτριον ἕκτῃ ἀνεῖλον. Βιογραφία Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε περί το 280 – 284 μ.Χ. και μαρτύρησε επί των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού το 303 μ.Χ. ή το 305 μ.Χ. ή (το πιο πιθανό) το 306 μ.Χ.

Από τις αρχές Οκτωβρίου του 1912 η Ελλάδα βρισκόταν σε πόλεμο με την παραπαίουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία, έχοντας ως συμμάχους τη Βουλγαρία και τη Σερβία (Α’ Βαλκανικός Πόλεμος). Θέατρο των επιχειρήσεων, η περιοχή της Μακεδονίας.

Διαμαντής Γιάννης Θ. Ολοκληρώνοντας το μικρό αφιέρωμα στην προεπαναστατική δράση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, τον συναντάμε την άνοιξη του 1806, να αφήνει την πατρίδα του τον Μοριά για τον ασφαλέστερο προορισμό κάθε Έλληνα που είχε σηκώσει τ’ άρματα κατά των Οθωμανών, τα Επτάνησα, που στα τέλη του 18ου αιώνα και στις αρχές του 19ου είναι η καρδιά του ανυπότακτου ελληνισμού.

Είναι αδύνατον να χωρίσεις την ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την ιστορία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Το μνημείο των εκτελεσθέντων στο Μεσόβουνο Εορδαίας (φωτ.: kozan.gr) Οι θηριωδίες των γερμανικών δυνάμεων κατοχής υπήρξαν ιδιαίτερα φρικτές σε ολόκληρη την Ελλάδα. Οι μαζικές σφαγές και τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας από τους Ναζί και τους συμμάχους τους ήταν ιδιαίτερα σκληρά στη δυτική Μακεδονία.

[1ος Βαλκανικός Πόλεμος] – Ο ελληνικός στόλος καταλαμβάνει τη Λήμνο και εγκαθιστά το κέντρο επιχειρήσεων του Αιγαίου στον όρμο του Μούδρου.

Με επικεφαλής το στρατάρχη Maison, Schneider, οι Γάλλοι στρατηγοί Higonnet και Durrieux θα απελευθερώσουν το Ρίο. Οι Γάλλοι στρατιώτες του Μαιζών με αρχηγό τον Σνάιδερ, που αποβιβάστηκαν στις 4 Οκτωβρίου του 1828 στην παραλία της Αχαΐας για να καταδιώξουν τους Τούρκους από τα φρούρια της Πάτρας και του Ρίου, βρήκαν αρχικά αντίσταση. Υπογράφηκε όμως στις 7 Οκτώβρη του 1828, η παράδοσή των δυο αυτών φρουρίων.

Το μεγαλείο της προσωπικότητας του Ιώνα Δραγούμη αποκαλύπτεται μέσα από το προσωπικό του αρχείο σε μία έκθεση που παρουσιάζεται στο κτήριο της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα.

Στις 13 Οκτωβρίου 1904, σκοτώνεται, στο χωριό Στάτιστα Καστοριάς, που σήμερα φέρει το όνομά του, ο Παύλος Μελάς, η εμβληματική μορφή του Μακεδονικού Αγώνα.

Στις 13 Οκτωβρίου 1904 σκοτώνεται, σε ηλικία μόλις 34 ετών, ο Μακεδονομάχος και λοχαχός του Πυροβολικού, Παύλος Μελάς, στη Στάτιστα, (ένα χωριό του νομού Καστοριάς που ονομάστηκε μετά «Μελάς» προς τιμήν του), μετά από μάχη μεταξύ της ένοπλης ομάδας ανταρτών που διοικούσε ο Μελάς και αποσπάσματος του Οθωμανικού στρατού.

Το ερχόμενο καλοκαίρι εκτιμάται ότι θα μπορεί να δέχεται επισκέπτες το ανάκτορο στο οποίο γεννήθηκε ο Μέγας Αλέξανδρος στην παραθαλάσσια τότε Πέλλα. Στο κτίριο αυτό, τμήμα του οποίου είχε ανασκαφεί το 1957, όταν κανείς δεν γνώριζε ότι επρόκειτο για το ανάκτορο, μεγάλωσε ο βασιλιάς των Μακεδόνων ενώ στην παλαίστρα που βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το κτίσμα, ο διάδοχος αθλούνταν με τους γόνους της αριστοκρατίας και στην τεράστια κολυμβητική δεξαμενή γύμναζαν το σώμα τους.

Η κατάσταση στην Ελλάδα τον Σεπτέμβριο του 1827 - Τα τουρκικά πλοία στον Κορινθιακό Κόλπο -Η παράτολμη ενέργεια του Άστιγξ με την «Καρτερία» και άλλων πλοιάρχων να φτάσουν στον Κόλπο της Αγκάλης

O Χρύσιππος ο Σολεύς ήταν φιλόσοφος της Στωικής σχολής, η οποία ιδρύθηκε στην Αθήνα από τον Ζήνωνα. Οι σχολές των φιλοσόφων στην αρχαία Αθήνα ήταν διάφορες. Μια από αυτές ήταν η Στωική σχολή. Ο Χρύσιππος ήταν ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της και θεωρείται ένας από τους θεμελιωτές της. Γεννήθηκε στους Σόλους ή την Ταρσό της Κιλικίας και γι’ αυτό ονομαζόταν Χρύσιππος ο Σολεύς. Όταν έφτασε στην Αθήνα πήρε μαθήματα από τον Ζήνωνα, τον ιδρυτή της Στωικής Σχολής. Μετά τον θάνατό του αλλά και τον θάνατο του Κλεάνθη, έγινε επικεφαλής την σχολής των Στωικών. Συνετέλεσε έτσι τόσο στην διάδοση όσο και στην συστηματοποίηση της στωικής φιλοσοφίας, κυρίως μέσω των γραπτών του, αφού έγραψε περισσότερα από 750 έργα, από τα οποία κανένα δεν σώζεται. Είχε κακή άρθρωση αλλά σπουδαίο γραπτό λόγο. Έγραψε περισσότερα από 750 έργα, τα οποία δεν σώζονται και μελέτησε τους ποιητές Όμηρο, Ησίοδο και Πίνδαρο. Πίστευε ότι η αρετή είναι το μόνο καλό και οι άνθρωποι οφείλουν να συμμορφώνονται με τους ν...

Στις γραμμές που ακολουθούν δεν είναι η συναισθηματική περιπλάνηση που κυριαρχεί. Είναι η αναζήτηση των βημάτων των λησμονημένων Ελλήνων Βλάχων των Σκοπίων ("Βόρεια Μακεδονία", ονομάζεται στη διπλωματική γλώσσα μετά τη συμφωνία των Πρεσπών) με τον πόθο να αποκαλυφθεί το παρόν, που θα ξυπνήσει καθήκοντα και θα αναστατώσει συνειδήσεις. Γνωστός μας, λίγο πριν ξεσπάσει ο κορωναϊός, είχε βρεθεί στο Μοναστήρι των Σκοπίων για επαγγελματικούς λόγους. Αναζήτησε ένα ξενοδοχείο για να κοιμηθεί. Μίλησε αγγλικά στον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου και του έδωσε το διαβατήριο για την καταγραφή των στοιχείων. Μόλις αυτός είδε την καταγωγή του πελάτη, του είπε σε άριστα Ελληνικά: "Κι εγώ Έλληνας Βλάχος είμαι. Από την Ήπειρο. Μπορεί να μη το ξέρουν πολλοί εδώ, αλλά το μολογάει η καρδιά μου". Και πρόσθεσε, σχεδόν θυμωμένος και θλιμμένος μαζί: "Η Ελλάδα μας ξέχασε"... Κάποτε στο Μοναστήρι, όπως και στο Κρούσοβο, υπήρχε ζωντανή Ελληνοβλάχικη κοινότητα. Τώρα, μετά από πολλά χρόνια π...