ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

Μια ομάδα του Université Catholique de Louvain υπό την αιγίδα της Εφορείας Αρχαιοτήτων του Λασιθίου και της Βελγικής Σχολής στην Αθήνα, με τη βοήθεια ειδικών και φοιτητών από πολλά ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια, συνέχισε την ανασκαφή ενός μνημειώδους κτιρίου στο Κεφάλι - στο Σίσσι (Λασίθι, Κρήτη) κατά το καλοκαίρι του 2017.

Έχει λεχθή, ότι η ευτυχία διαρκεί πολύ λίγο, ενώ, αντίθετα, οι δύσκολες ώρες είναι ασύγκριτα περισσότερες. Αυτό, ακριβώς, συνέβη στην πολύπαθη Βόρειο Ήπειρο, τον περασμένο – εικοστό – αιώνα. Ειδικώτερα από το 1940 κι’ ύστερα. Όταν ο Ελληνικός Στρατός, καταδιώκοντας τον Ιταλό επιδρομέα, έφθανε δαφνοστεφανωμένος νικητής στην Βόρειο Ήπειρο, οι Βορειοηπειρώτες ζούσαν το όνειρο. Ζούσαν την ελευθερία. Κι’ όπως πίστευαν, την Ένωσή τους με την Μάνα Ελλάδα. Κορυτσά, Άγιοι Σαράντα, Αργυρόκαστρο, Χειμάρρα – όλη η Βόρειος Ήπειρος έπλεε σε πελάγη ευτυχίας, κάτω από την σκέπη της Γαλανόλευκης.

Το λιμάνι, διαστ. 100 Χ 75 μ., κατασκευάστηκε σε λιμνοθάλασσα που προϋπήρχε και συνδεόταν με τη θάλασσα με τεχνητό κανάλι (μήκους 50 μ., πλάτους 10 μ. και βάθους 2 μ.). Περιβαλλόταν από τοίχους που συνδεόταν με τα τείχη της πόλης με οχυρωματικούς πύργους. Πίσω από το κυρίως λιμάνι υπήρχε μία δεύτερη, ανεξάρτητη, υφάλμυρη λιμνοθάλασσα που ίσως ήταν χώρος ναυπηγείων.Στην κορυφή του ακρωτηρίου Γραμβούσα (αρχαία Κόρυκος) εντοπίζεται η Ακρόπολη, με δύο τουλάχιστον ναούς, δημόσια κτίρια, δεξαμενές. Ολόκληρο το ακρωτήριο ήταν ένα φρούριο που περιβαλλόταν από πύργους και προμαχώνες ενώ στους πρόποδές του υπάρχει διπλός οχυρωματικός τοίχος, μήκους 550 μ., με τρεις αμυντικούς προμαχώνες. Άλλα κτίρια της πόλης έχουν βρεθεί κατά μήκος της ανατολικής πλευράς του ακρωτηρίου και στην πεδιάδα.

ΝΕΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΙΕΡΟ ΤΗΣ ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ ΣΤΗΝ ΑΜΑΡΥΝΘΟ ΕΥΒΟΙΑΣ Κατόπιν 100 ετών έρευνας εντοπίστηκε και ταυτοποιήθηκε , σύμφωνα με τις αρχαίες γραπτές πηγές, το ιερό που υπήρξε από τα σημαντικότερα της Εύβοιας. Tα λείψανα του ιερού της Αμαρυσίας Αρτέμιδος στην Αμάρυνθο ανακάλυψε, μετά από εκατό και πλέον χρόνια έρευνας, ομάδα αρχαιολόγων της Ελβετικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Ελλάδα σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Ευβοίας.

Δύο χρυσά νομίσματα της αυτοκρατορίας της Ανατολικής Ρώμης βρέθηκαν σε έναν κινέζο τάφο ηλικίας 1.500 χρόνων στην Xian City της Βορειοδυτικής Κίνας, δήλωσε την Πέμπτη το Επαρχιακό Ινστιτούτο Αρχαιολογίας του Shaanxi (SPIA). Επιβεβαιώνει την ιστορία του μεταξιού στην Βυζαντινή αυτοκρατορία .

ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ : Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΠΟΛΥΖΩιΔΗΣ ΠΟΥ ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΕΙΣ ΘΑΝΑΤΟΝ ΤΩΝ Δ.ΠΛΑΠΟΥΤΑ ΚΑΙ Θ.ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ - ΘΕΛΕΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ....ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ Ο Αναστάσιος Πολυζωίδης, γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1802 ήταν Έλληνας πολιτικός, δημοσιογράφος, συγγραφέας και δικαστικός. Είχε εκλεγεί πληρεξούσιος και είχε πάρει θέσεις υπουργού Παιδείας, νομάρχη, μέλους του Αρείου Πάγου και του Συμβουλίου της Επικράτειας στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος. Γεννήθηκε στο Μελένικο της βορειονατολικής Μακεδονίας. Τις σπουδές του τις ξεκίνησε στην Βιέννη το 1817 στα νομικά, ιστορία και κοινωνικές επιστήμες. Το 1821 τον βρήκε στο Βερολίνο, προκειμένου να συνεχίσει τις σπουδές του. Με το ξεκίνημα της επανάστασης διέκοψε τις σπουδές του και επέστρεψε στην Ελλάδα.

«Αξιολάτρευτά μου παιδιά, πολυαγαπημένη μου γυναίκα, χαίρετε, Αυτήν την στιγμήν που σας γράφω είναι Τρίτη 10 η ώρα, βράδυ. Ακριβώς πριν 5 λεπτά μας ειδοποίησαν ότι χαράματα της Παρασκευής 21.9.56 θα εκτελεστούμε. Ίσως όταν διαβάζετε αυτό το γράμμα μου εγώ δεν θα υπάρχω αναμεταξύ στους ζωντανούς.

Ερείπια μιας ελληνικής εκκλησίας που χρονολογείται η κατασκευή της πριν 800 χρόνια έχει ανακαλυφθεί στην αρχαία ελληνική πόλη του Αδραμυττίου στην βορειοδυτική Μ,Ασία Ο διευθυντής του Πανεπιστημίου Καλών Τεχνών του Βόρειου Αιγαίου, δήλωσε ότι οι ανασκαφές στο Adramytteion συνεχίζονται από το 2012. «Οι ανασκαφές συνεχίζονται σε έναν τομέα σε λόφο το οποίο αποκαλούμε« Περιφέρεια C. ' Μια μεγάλη εκκλησία βρέθηκε κατά τις ανασκαφές μεταξύ 2000 και 2006, που χρονολογούνται από τον 11ο αιώνα.

Ο «Σαρκοφάγος του Ηρακλή», μια ελληνική σαρκοφάγος η οποία εξήχθη παράνομα με λαθρεμπόριο από την Μ.Ασία είχε βρεθεί κατά τη διάρκεια μιας παράνομης ανασκαφής στην περιοχή που ονομάζουν σήμερα Aksu της Αττάλειας στην Μ.Ασία στη δεκαετία του 1960, έχει πλέον επιστραφεί Η ΕΛΛΗΝΙΣ ΑΤΤΑΛΕΙΑ Η ελληνική σαρκοφάγος με τον γλυπτό διάκοσμο, η οποία κατασχέθηκε από τις ελβετικές αρχές κατά τη διάρκεια ελέγχου απογραφής στο αεροδρόμιο της Γενεύης το 2010, έχει επιστραφεί στους αξιωματούχους της Τουρκίας για το πολιτισμό και τον τουρισμό στη Γενεύη.

Η αρχαία Μινώα, περιελάμβανε το κεντρικό τμήμα του νησιού με τα σημερινά χωριά Χώρα και Κατάπολα. Στα Κατάπολα, ένα από τα καλύτερα προστατευμένα φυσικά λιμάνια των Κυκλάδων, στην κορυφή του λόφου της Μουντουλιάς, σώζονται τα ερείπια του οικισμού της Μινώας, που ιδρύθηκε από Σαμίους αποίκους τον 7ο αιώνα π.κ.χ.

Οι εργασίες συντήρησης του θεάτρου του Διονύσου ξεκίνησαν στα τέλη της δεκαετίας του 1970, με συγκολλήσεις και σφραγίσεις των εδωλίων, συμπλήρωση του δαπέδου της ορχήστρας και αποκατάσταση των βάθρων της δυτικής παρόδου. Ακολούθησε η αποκατάσταση των αναλημμάτων των παρόδων και ορισμένων βάθρων στην ανατολική εξ αυτών.   ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ   

Ο Ορφέας γοητεύει τα ζώα. Ψηφιδωτό από έπαυλη της Πάφου. 3ος αι. μ.Χ. Της Μαρίνας Μαραγκού Χαιρετίζουμε στο θρυλικό πρόσωπο του Ορφέα έναν μεγάλο μύστη της Ελλάδας, πρόγονο της ποίησης και της μουσικής. Υπό την έννοια ότι αυτές οι δύο υποδεικνύουν την αποκάλυψη της αιώνιας αλήθειας. Ο Ορφέας λάμπει στη διάρκεια όλων των εποχών με την προσωπική εκείνη ακτίνα ενός δημιουργικού ανδρικού πνεύματος του οποίου η ψυχή δονήθηκε από έρωτα για το αιώνιο θήλυ που ζει και πάλλεται με τριπλή μορφή μέσα στη φύση, στο ανθρώπινο είδος και στον ουρανό.

Το Βουθρωτό είναι αρχαιολογικός χώρος και αρχαία ελληνική πόλη στην Αλβανία, περίπου 20 χιλιόμετρα νότια από τους Αγίους Σαράντα σε ένα λόφο με θέα το κανάλι Βιβάρι. Κατοικημένo από τα προϊστορικά χρόνια, το Βουθρωτό υπήρξε έδρα Ελληνικής πόλης και αργότερα χριστιανικής επισκοπής. Μετά από μια περίοδο υπό βυζαντινή διοίκηση και σύντομη κατοχή από τους Βενετούς, η πόλη εγκαταλείφθηκε στα τέλη του Μεσαίωνα λόγω χαμηλού και υγρού εδάφους.

Ένα κείμενο του D. BAUD – BOVY Genève, Septembre 1913 οι φωτογραφίες είναι του FREDERIC BOISSONNAS το κείμενο και οι φωτογραφίες είναι από το φωτογραφικό λεύκωμα του Frederic Boissonnas με τίτλο “L’EPIRE - BERCEAU DES GRECS” (ΗΠΕΙΡΟΣ – ΤΟ ΛΙΚΝΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ) Μετάφραση – Λογοτεχνική προσαρμογή Γεώργιος Κατσίλας Ιατρός Απόφοιτος της Ζωσιμαίας Σχολής Καθώς αφήναμε πίσω μας τα Ιωάννινα, ο ήλιος του Ιουνίου άρχισε να υψώνεται πάνω από τον κάμπο, σκορπίζοντας πλαγιαστά τις ακτίνες του στα ψηλά χόρτα, γεμάτα υγρασία από την καταιγίδα της προηγούμενης μέρας. Ο δρόμος που ακολουθήσαμε, σπαρμένος με πέτρες εδώ κι εκεί, ξετυλίγονταν στο βάθος, υγρός και κόκκινος. Κάποιες τέντες στημένες δίπλα στα απομεινάρια χωριών που πυρπολήθηκαν, μας θύμισαν ότι αυτός ο κάμπος πριν από λίγο καιρό, υπήρξε ένα μεγάλο πεδίο μαχών και ότι χιλιάδες άνθρωποι είχαν νοιώσει εκεί την ανάσα του αναπόφευκτου θανάτου. Βοσκοί με γοερές φωνές συγκέντρωναν τα κοπάδια τους. Γυναίκες με το βαρελάκι ή τη στάμν...

Μία ἀκόμη ἔνδοξη σελίδα τοῦ Ἑλληνισμοῦ ποὺ «γράφτηκε» σὲ τοῦτο τὸν ἱερὸ τόπο Ὁ τροπαιοῦχος νομπελίστας μᾶς Γ. Σεφέρης, κατὰ τὴν παραλαβὴ τοῦ βραβείου Νόμπελ λογοτεχνίας, τὸ 1963, στὴν καθιερωμένη ὁμιλία, ἔδωσε ἕναν ἐξαίσιο ὁρισμὸ τῆς πατρίδας μας. «Ἀνήκω» ἔλεγε, «σὲ μιὰ μικρὴ χώρα. Ἕνα πέτρινο ἀκρωτήρι στὴν Μεσόγειο, ποὺ δὲν ἔχει ἄλλο ἀγαθὸ παρὰ τοὺς ἀγῶνες τοῦ λαοῦ του, τὴ θάλασσα καὶ τὸ φῶς τοῦ ἥλιου». Προτάσσει στὴν ἔξοχη αὐτὴ περιγραφή, ὄχι τυχαία, ὁ ποιητὴς τοὺς ἀγῶνες γιὰ τὴν ἀπ’ τὰ κόκαλα βγαλμένη τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερὰ ἐλευθερία μας.

1: Θαλαμοειδής τάφος Προσηλίου. Άποψη της πρόσοψης του μνημειακού τάφου και της ξερολιθιάς που έφραζε την είσοδο. Φωτογραφία: Γιάννης Γαλανάκης Ένας από τους μεγαλύτερους μυκηναϊκούς λαξευτούς τάφους που έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα στην Ελλάδα ήρθε στο φως στο Προσήλιο του Δήμου Λεβαδέων, κοντά στον Ορχομενό, κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους του πενταετούς προγράμματος συνεργασίας ανάμεσα στο Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού/Εφορεία Αρχαιοτήτων Βοιωτίας και της Βρετανικής Σχολής Αθηνών/Πανεπιστήμιο του Cambridge. Συγκεκριμένα, πρόκειται για τον ένατο σε μέγεθος θαλαμοειδή τάφο, από τους περίπου 4.000 που έχουν ανασκαφεί τα τελευταία 150 χρόνια.​

Ἡ προκυμαία της Σμύρνης φλεγεται Εὐάγγελος Στ. Πονηρός Σχολικός σύμβουλος θεολόγων Πειραιῶς, Δ΄ Ἀθηνῶν, Κυκλάδων Προφανῶς δέν ὑπάρχει κανένας ὁ ὁποῖος νά φαντάζεται ὅτι δέν ἔγινε τό φρικιαστικό ἱστορικό γεγονός, τό ὁποῖο ἔχουμε συνηθίσει νά ὀνομάζουμε “μικρασιατική καταστροφή” καί περιλαμβάνει τή σφαγή μεγάλου μέρους τῶν χριστιανῶν τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης, Ἑλλήνων, Ἀρμενίων, Ἀσσυρίων, τήν ἀπαγωγή καί ἐξισλαμισμό ἀρκετῶν γυναικῶν καί κοριτσιῶν, τήν κακοποίηση, καταλήστευση καί ἐκδίωξη τῶν περισσοτέρων ἀπό τούς ὑπολοιπομένους.

Ιστορικά Στοιχεία Ο άνθρωπος παρατηρώντας τη φύση και κάνοντας χρήση των πόρων της, αναζήτησε σ’αυτήν την ανακούφιση και θεραπεία για τους σωματικούς του πόνους. Από πολύ νωρίς με την εμπειρία του κατάλαβε τη σημασία ιδιαίτερα που έχει το νερό, ως φυσικός πόρος. Οι αρχέγονοι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν το νερό από ένστικτο, προκειμένου να πλύνουν και να απαλύνουν τους πόνους από τις πληγές τους.

"Θανέειν πέπρωται άπασι" έλεγε ο Πυθαγόρας. Δηλαδή "είναι γραφτό σε όλους να πεθάνουν". Και ποιος δεν το ξέρει θα μουρμουρίσει κάποιος και θα έχει δίκιο.Το μόνο που ξέρουμε στα σίγουρα, παρόλο που μας ..διαφεύγει. Αλλά ας μην χαθούμε σε κουβέντες και ας πάμε να ξετυλίξουμε το κουβάρι. Γιατί και πως να συνδέεται άραγε ο θάνατος με την δεξίωση, τις επιτύμβιες στήλες και εν τέλει με την χειραψία των δεξιών χειρών; 

Στην Κρήτη τοποθετούν το αρχαιότερο γνωστό μέρος βάδισης του ανθρώπου τα ίχνη δίποδης βάδισης που είχαν βρεθεί τυχαία το 2002 στο Καστέλι Χανίων. Πλέον πιστοποιήθηκε ότι ανήκουν σε κάποιο άγνωστο προγονικό είδος του ανθρώπου και άρα είναι τα παλαιότερα που έχουν ποτέ εντοπιστεί, καθώς χρονολογούνται πριν από 5,7 εκατ. χρόνια.

  Συνήθως πιστεύουν ότι οι Έλληνες ντύνονταν στα λευκά, αλλά αυτή η γνώμη είναι λαθεμένη. Το …πλήθος στην Αθήνα παρουσίαζε μια εικόνα πολύ γραφική, που δεν έμοιαζε καθόλου με μια μονότονη πομπή λευκών μορφών. Η ενδυμασία ήταν κατασκευασμένη από υφάσματα με ζωηρά χρώματα, κάποτε μάλιστα από πολλά χρώματα (ειδικότερα η ενδυμασία των νέων) : πορφυρό, κόκκινο, πράσινο και γαλάζιο.

Πρώτον, ο Αριστοτέλης αποτελεί το θεμέλιο όλης της μεταγενέστερης φιλοσοφίας. Σύμφωνα με τη διατύπωση του Barnes, «κανένας πριν από αυτόν δεν είχε συνεισφέρει τόσο πολύ στη γνώση και κανένας ύστερα από αυτόν δεν μπορεί να φιλοδοξεί να συναγωνιστεί τα επιτεύγματα του». Μέχρι τον 17ο αιώνα η ιστορία της φιλοσοφίας ταυτίζεται ουσιαστικά με τη διάδοση, την ερμηνεία και την κριτική του αριστοτελισμού.

Σχέδιο εποικισμού «εξαπολύουν» οι Τούρκοι στα Πριγκηπονήσια Τον περαιτέρω εποικισμό των Πριγκιποννήσων στη Θάλασσα του Μαρμαρά, νότια της Κωνσταντινούπολης, στο στόμιο του κόλπου της Νικομηδείας, σχεδιάζει η τουρκική κυβέρνηση σύμφωνα με καταγγελίες ακτιβιστών. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της τουρκικής εφημερίδας Hurrıyet, το νέο οικιστικό σχέδιο (με αλλαγή του οικοδομικού κανόνα), ενδέχεται να ανοίξει τον δρόμο στην αύξηση του πληθυσμού στα Πριγκηπόννησα. Το δημοσίευμα αναφέρει ότι το νέο σχέδιο εγκρίθηκε από τον Δήμο των Πριγκιποννήσων και τον Δήμο της Κωνσταντινούπολης και εκκρεμεί η έγκριση του από το 5ο Τμήμα του Συμβουλίου Διατήρησης της Πολιτιστικής και Φυσικής Κληρονομιάς της Κωνσταντινούπολης. Στο σχέδιο περιλαμβάνονται τα νησιά: Πρίγκηπος, Πρώτη, Αντιγόνη και Χάλκη, ενώ εξαιρούνται η Πλάτη, η Οξειά και η Αντιρόβυθος. ΕΙΚΟΝΕΣ 

Αντίθετα με ό,τι πιστεύαμε ως σήμερα, η Άλγεβρα δεν είναι επινόηση των Αράβων. Νέα μελέτη αποδεικνύει ότι παλαιότερα οι αρχαίοι Έλληνες είχαν εφεύρει «αλγεβρικούς» τρόπους επίλυσης πρακτικών προβλημάτων. Μέσα σε αυτά τα δύο έγγραφα κρύβεται μια σημαντική για τα Ελληνικά Μαθηματικά ανακάλυψη. Καθηγητής Γιάννης Χριστιανίδης Όπως εξηγεί ο κ. Χριστιανίδης, υπάρχει μια γενικότερη διελκυστίνδα σε παγκόσμιο πλέον επίπεδο σχετικά με τη συνεισφορά των Αράβων ως προς αυτό που ονομάζουμε «Άλγεβρα».

Του Χρήστου Κονταρίδη* Ο ιδρυτής του σύγχρονου τουρκικού κράτους, Μουσταφά Κεμάλ, πέθανε το 1938, κατορθώνοντας κατ’ αρχάς να σώσει τη χώρα του από την πλήρη διάλυση μετά την ήττα που υπέστη κατά το Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και εν συνεχεία, καταργώντας τον θεσμό του σουλτάνου, να την μετατρέψει σε μία δημοκρατία κοσμικού χαρακτήρα της οποίας ηγήθηκε για σχεδόν μία εικοσαετία κυβερνώντας απολυταρχικά και δημιουργώντας σταδιακά στους πολίτες της μία συνείδηση τουρκικού εθνικισμού. Ο διάδοχός του, Ισμέτ Ινονού, συνέχισε την πολιτική του προκατόχου του πάνω σε ένα όραμα παντουρκισμού και κρατώντας τη χώρα του ουδέτερη κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ένας από τους βασικότερους συντελεστές της τελικής ήττας του Ελληνικού στρατού και της συνεπακόλουθης Μικρασιατικής Καταστροφής υπήρξε η σημαντική μπολσεβικική υλικοστρατιωτική βοήθεια που παρείχαν οι Ρώσοι κομμουνιστές στον Κεμάλ. Ήδη από τις αρχές του 1919 χάρις την γεωμετρική αριθμητική αύξηση του Κόκκινου στρατού και την πετυχημένη στιβαρή ηγεσία του Τρότσκι, η αντεπανάσταση των "Λευκών" είχε ουσιαστικά αποτύχει όπως και η συμμαχική εκστρατεία στην Ουκρανία στην οποία η Ελλάδα συμμετείχε με μια μεραρχία. Έτσι το νέο κομμουνιστικό καθεστώς κατάφερε να στερεωθεί στο εσωτερικό και ξεκίνησε τις επεμβάσεις στο εξωτερικό υποβοηθώντας κομμουνιστικές εξεγέρσεις στην Γερμανία (Σπαρτακιστές) και στην Ουγγαρία το 1920 (Μπέλα Κουν).

Ο Ηρόδοτος αποτελεί μία από τις πολυτιμότερες πηγές της Ιστορίας της αρχαιότητας. Διαβάζοντας κανείς τις αναφορές του στις πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της εποχής του στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου και συγκρίνοντας τες με το σήμερα βρίσκει πολλές ομοιότητες, αλλά και το μίτο της εξήγησης τους Περί «Αξιοκρατικής Διακυβέρνησης» (Τερψιχόρη) Η δεύτερη εξέγερση των Ελλήνων της Ιωνίας κατά της περσικής κυριαρχίας (τέλη 6ου αιώνος π.Χ.) άρχισε από τη Νάξο και τη Μίλητο. Την εποχή εκείνη η Μίλητος είχε φτάσει σε ύψιστο βαθμό οικονομικής και κοινωνικής ευημερίας και αποτελούσε το καύχημα της Ιωνίας. Ομως τα πράγματα δεν ήταν πάντοτε έτσι.

Ένα Αναπάντητο Ερώτημα Του Δρ. Σπυρίδωνος Πλακούδα* Ο Αύγουστος αποτελεί τον «μαύρο» μήνα του Ελληνισμού εξαιτίας δύο επετείων: της Μάχης του Αφιόν Καραχισάρ το 1922 (και κατ΄ επέκταση, της ήττας της Ελλάδας στην Μικρασιατική Εκστρατεία) και τον Αττίλα ΙΙ στην Κύπρο το 1974. Οι δύο επέτειοι σηματοδοτούν το τέλος της Μεγάλης Ιδέας και τη δραστική περιστολή του Ελληνισμού εντός των στενών ορίων του καχεκτικού νεοελληνικού κράτους από τον Έβρο έως το Καστελόριζο.

Ήταν 31 Αυγούστου 1922 (14 Σεπτεμβρίου με το παλαιό ημερολόγιο). Η μικρασιατική τραγωδία φτάνει στο αποκορύφωμά της. Οι ορδές του Κεμάλ είχαν αποφασίσει να εξαφανίσουν καθετί ελληνικό από την πρωτεύουσα της Ιωνίας. Η Σμύρνη παραδίνεται στις φλόγες. Χιλιάδες Σμυρναίοι, κυρίως ηλικιωμένοι και γυναικόπαιδα καταφεύγουν στην προκυμαία της πρωτεύουσας του Μικρασιατικού Ελληνισμού, αναζητώντας σανίδα σωτηρίας και τρόπο διαφυγής. Πίσω τους οι Τούρκοι στρατιώτες και οι απειλητικές φλόγες, μπροστά τους η θάλασσα. Καμιά βοήθεια από κανέναν, από πουθενά.