Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Απρίλιος, 2015

Καποδίστριας Ιωάννης: ο σθεναρός αντίπαλος του Μέτερνιχ

Εικόνα
Ο Ιωάννης Καποδίστριας στη Ρωσία Στη μάχη του Φρίντλαντ, στις 14 Ιουνίου 1807, Γάλλοι και Πολωνοί τσάκισαν τους Ρώσους. Σαν να μην έγινε τίποτα, ο τσάρος Αλέξανδρος Α’ και ο αυτοκράτορας της Γαλλίας, Ναπολέων Βοναπάρτης, συναντήθηκαν στο Τιλσίτ της Πάνω Πρωσίας, να τα πουν. Τόσο πολύ συμπάθησαν ο ένας τον άλλο, που ο Αλέξανδρος πούλησε Άγγλους, Σέρβους και Ρωμιούς και, στις 7 Ιουλίου, συμφώνησε να γίνει σύμμαχος του Ναπολέοντα. Του χάρισε και τα Επτάνησα κι ό,τι άλλο κατείχε η Ιόνιος Πολιτεία.

Καποδίστριας Ιωάννης: ο σθεναρός αντίπαλος του Μέτερνιχ

Εικόνα
Ο Ιωάννης Καποδίστριας στη Ρωσία Στη μάχη του Φρίντλαντ, στις 14 Ιουνίου 1807, Γάλλοι και Πολωνοί τσάκισαν τους Ρώσους. Σαν να μην έγινε τίποτα, ο τσάρος Αλέξανδρος Α’ και ο αυτοκράτορας της Γαλλίας, Ναπολέων Βοναπάρτης, συναντήθηκαν στο Τιλσίτ της Πάνω Πρωσίας, να τα πουν. Τόσο πολύ συμπάθησαν ο ένας τον άλλο, που ο Αλέξανδρος πούλησε Άγγλους, Σέρβους και Ρωμιούς και, στις 7 Ιουλίου, συμφώνησε να γίνει σύμμαχος του Ναπολέοντα. Του χάρισε και τα Επτάνησα κι ό,τι άλλο κατείχε η Ιόνιος Πολιτεία.

Ο Όρκος του Ιπποκράτη στα αρχαία ελληνικά

Εικόνα
Αρχαίο κείμενο Ὄμνυμι Ἀπόλλωνα ἰητρὸν, καὶ Ἀσκληπιὸν, καὶ Ὑγείαν, καὶ Πανάκειαν, καὶ θεοὺς πάντας τε καὶ πάσας, ἵστορας ποιεύμενος, ἐπιτελέα ποιήσειν κατὰ δύναμιν καὶ κρίσιν ἐμὴν ὅρκον τόνδε καὶ ξυγγραφὴν τήνδε. Ἡγήσασθαι μὲν τὸν διδάξαντά με τὴν τέχνην ταύτην ἴσα γενέτῃσιν ἐμοῖσι, καὶ βίου κοινώσασθαι, καὶ χρεῶν χρηίζοντι μετάδοσιν ποιήσασθαι, καὶ γένος τὸ ἐξ ωὐτέου ἀδελφοῖς ἴσον ἐπικρινέειν ἄῤῥεσι, καὶ διδάξειν τὴν τέχνην ταύτην, ἢν χρηίζωσι μανθάνειν, ἄνευ μισθοῦ καὶ ξυγγραφῆς, παραγγελίης τε καὶ ἀκροήσιος καὶ τῆς λοιπῆς ἁπάσης μαθήσιος μετάδοσιν ποιήσασθαι υἱοῖσί τε ἐμοῖσι, καὶ τοῖσι τοῦ ἐμὲ διδάξαντος, καὶ μαθηταῖσι συγγεγραμμένοισί τε καὶ ὡρκισμένοις νόμῳ ἰητρικῷ, ἄλλῳ δὲ οὐδενί. Διαιτήμασί τε χρήσομαι ἐπ' ὠφελείῃ καμνόντων κατὰ δύναμιν καὶ κρίσιν ἐμὴν, ἐπὶ δηλήσει δὲ καὶ ἀδικίῃ εἴρξειν. Οὐ δώσω δὲ οὐδὲ φάρμακον οὐδενὶ αἰτηθεὶς θανάσιμον, οὐδὲ ὑφηγήσομαι ξυμβουλίην τοιήνδε. Ὁμοίως δὲ οὐδὲ γυναικὶ πεσσὸν φθόριον δώσω. Ἁγνῶς δὲ καὶ ὁσίως διατηρήσω βίον τὸν ἐμὸν καὶ τέχ...

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ. Εικόνες από τη βασιλίδα των πόλεων, την αλησμόνητηΠόλη.

Εικόνα
Το κοιμητήριο του Σισλί με τους διάσημους «ενοίκους» του, το Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου, το πογκρόμ του ' 56 όπως το βίωσε ένας Τούρκος και άλλα πολύ ενδιαφέροντα θέματα, θα τα αποκαλούσα σπάνια ντοκουμέντα, που αξίζει να δείτε και να ακούσετε! ν.μ.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ. Εικόνες από τη βασιλίδα των πόλεων, την αλησμόνητηΠόλη.

Εικόνα
Το κοιμητήριο του Σισλί με τους διάσημους «ενοίκους» του, το Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου, το πογκρόμ του ' 56 όπως το βίωσε ένας Τούρκος και άλλα πολύ ενδιαφέροντα θέματα, θα τα αποκαλούσα σπάνια ντοκουμέντα, που αξίζει να δείτε και να ακούσετε! ν.μ.

Η εισβολή των Γερμανών στην Αθήνα, και η τελευταία δραματικήραδιοφωνική εκπομπή

Εικόνα
27 Απριλίου 1941: Η σβάστικα κυματίζει στην Ακρόπολη Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη Στις 7:30 το πρωί της 27ης Απριλίου 1941, σαν σήμερα, μια φοβερή έκρηξη στον Πειραιά, ακούστηκε ως την Αθήνα και κατατρόμαξε τους πάντες. Οι Εγγλέζοι ανατίναξαν μια μεγάλη αποθήκη με πυρομαχικά, για να μην πέσουν στα χέρια των Γερμανών. Τις προηγούμενες μέρες οι Γερμανοί βομβάρδισαν ανηλεώς τον ναύσταθμο και το λιμάνι του Πειραιά, πλήττοντας και το επιβατηγό πλοίο «Ελλάς» σκοτώνοντας πολλά γυναικόπαιδα που έφευγαν στα νησιά…

Η εισβολή των Γερμανών στην Αθήνα, και η τελευταία δραματικήραδιοφωνική εκπομπή

Εικόνα
27 Απριλίου 1941: Η σβάστικα κυματίζει στην Ακρόπολη Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη Στις 7:30 το πρωί της 27ης Απριλίου 1941, σαν σήμερα, μια φοβερή έκρηξη στον Πειραιά, ακούστηκε ως την Αθήνα και κατατρόμαξε τους πάντες. Οι Εγγλέζοι ανατίναξαν μια μεγάλη αποθήκη με πυρομαχικά, για να μην πέσουν στα χέρια των Γερμανών. Τις προηγούμενες μέρες οι Γερμανοί βομβάρδισαν ανηλεώς τον ναύσταθμο και το λιμάνι του Πειραιά, πλήττοντας και το επιβατηγό πλοίο «Ελλάς» σκοτώνοντας πολλά γυναικόπαιδα που έφευγαν στα νησιά…

Πλάτων: περί της «ευλογημένης» Αττικής γης

Εικόνα
Κάποτε οι θεοί έβαλαν σε κλήρο τις διάφορες περιοχές όλης της γης και τις μοιράστηκαν μεταξύ τους, χωρίς τσακωμούς. […] Αφού λοιπόν έγινε η διανομή με κλήρο, πήρε καθένας το μερίδιό του και κατοίκησαν στην περιοχή που κέρδισαν. […] Άλλοι λοιπόν από τους θεούς, αφού πήραν με κλήρο διάφορους τόπους, τους τακτοποίησαν. Στον Ήφαιστο και την Αθηνά, όμως, επειδή είχαν κοινή φύση, σαν αδέλφια από τον ίδιο πατέρα, και είχαν την ίδια κατεύθυνση στη σοφία και τις καλές τέχνες, έτυχε να πέσει στον κλήρο αυτή εδώ η περιοχή, η οποία από τη φύση της τους ταίριαζε και ήταν κατάλληλη για την αρετή και τη φρόνησή τους. […] Ακόμα, λεγόταν για τη χώρα μας το εξής πιθανό και πιστευτό, ότι δηλαδή τα σύνορά της τότε έφθαναν μέχρι τον Ισθμό, και από το άλλο μέρος της ξηράς μέχρι τον Κιθαιρώνα και την Πάρνηθα, κι ότι κατέβαιναν τα σύνορα μέχρι τον Ασωπό ποταμό έχοντας στα δεξιά την Ωρωπία και στ’ αριστερά τη θάλασσα. Αυτός ο τόπος ξεπερνούσε κάθε άλλον στη γονιμότητα, γι’ αυτό και μπορούσε τότ...

Πρωταγόρας: Ο μύθος του Προμηθέα και του Επιμηθέα

Εικόνα
Ο Πρωταγόρας είναι διάλογος του Πλάτωνα , που γράφτηκε στην πρώτη σωκρατική περίοδο της συγγραφικής του δραστηριότητας και αναφέρεται στους ηθικούς κινδύνους που ελλοχεύουν για όσους νέους υποστούν την παιδαγωγική επίδραση των σοφιστών. Τόπος του διαλόγου είναι το σπίτι του πλουσίου Αθηναίου Καλλία, ο οποίος φιλοξενούσε τον σοφιστή και φιλόσοφο Πρωταγόρα. ...Μιλάει ο Πρωταγόρας... Ήταν κάποτε μια εποχή, που υπήρχαν θεοί, αλλά δεν υπήρχαν ζώα καμιάς ράτσας πάνω στη γη. Και όταν ήρθε η ώρα που όρισε και γι’ αυτά η μοίρα να ’ρθουν στον κόσμο, τα πλάθουν οι θεοί μέσα στη γη από ένα μείγμα που έκαναν από χώμα και φωτιά και απ’ ό,τι μπορεί να ενωθεί με χώμα και φωτιά. Λοιπόν, την ώρα που ήταν να τ’ ανεβάσουν στο φως του ήλιου, έδωσαν εντολή στον Προμηθέα και τον Επιμηθέα να τα φροντίσουν και να τους μοιράσουν αξιοσύνες, τέτοιες που να ταιριάζουν στον καθένα τους. Τότε ο Επιμηθέας ζητά από τον Προμηθέα τη χάρη, μόνος του να κάμει τη μοιρασιά: «Κάνω εγώ τη μοιρασιά, του είπε, ...

ΑΡΧΑΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΦΥΛΕΣ ΚΥΝΩΝ

Εικόνα
Όπως γράφει ο αείμνηστος αρχαιολόγος Σπύρος Μαρινάτος : “Όλοι οι πολιτισμένοι λαοί της αρχαιότητος είχον καλλιεργήσει κύνας. Οι Αιγύπτιοι συχνά μας τους παρουσιάζουν εις τα μνημεία των, εκ της κοιλάδος δε του Νείλου φαίνεται ότι κατάγονται ορισμένα είδη ευρωπαϊκών κυνών”. Συγγενείς του κυνός στην μεγάλη οικογένεια των κυνιδών είναι οι αλεπούδες, οι λύκοι και τα τσακάλια… Από την ελληνική μυθολογία βλέπουμε ότι πολλά τέρατα είχαν την μορφή σκύλου : η Σκύλλα και η Χάρυβδις, ο Κέρβερος κ.ά. Αυτό ίσως να οφείλεται στο ότι την παλαιότατη εκείνη εποχή ο σκύλος, όντας άγριο και μη εξημερωμένο ζώο, συμπεριφέρονταν ανταγωνιστικά απέναντι στον άνθρωπο… Με την πάροδο του χρόνου ο σκύλος εξημερώθηκε και απέκτησε ένα διαφορετικό πρόσωπο, αυτό του πιστού φύλακα, συντρόφου και φίλου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Άργος, ο πιστός τετράποδος φίλος του Οδυσσέως, ο οποίος περιμένει να δει το αφεντικό του πριν ξεψυχήσει, όπως μας διασώζει ο Όμηρος στην Οδύσσεια. ΕΠΊΤΟΙΧΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΉ ΑΠΌ ΤΗΝ ΠΟΜ...

Η αρχαία Μυτιλήνη

Εικόνα
Επί χρόνια, σχεδόν 40, όσοι περνούσαν από το οικόπεδο με τις βρωμούσες στην πλάτη του Ασύλου Ανιάτων, που μετεξελίχθηκε σε Γυμνάσιο Επάνω Σκάλας και σήμερα στεγάζει το 6ο Γυμνάσιο της περιοχής, γελούσαν σαν τους έλεγες πως… αυτό είναι το ιερό της Κυβέλης! Κι όμως έτσι ήταν… Ο παρατημένος αρχαιολογικός χώρος της οδού Αρχιπελάγους από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1970 είχε ανασκαφεί, στο πλαίσιο του έργου της κατασκευής νέας πτέρυγας του Ασύλου Ανιάτων της Αγιάσου, σύμφωνα με σχεδιασμό της Μητρόπολης Μυτιλήνης που ασκούσε τότε κοινωνική πολιτική στον τομέα αυτό. Ανασκαφέας ήταν η τότε επιμελήτρια αρχαιοτήτων της ΙΖ΄ Εφορείας Αρχαιοτήτων Μυτιλήνης κ. Δέσποινα Χατζή, η οποία και έκανε ό,τι έκανε, μετέφερε τα όποια ευρήματα βρήκε στο αρχαιολογικό μουσείο κι ο αρχαιολογικός χώρος έμεινε έρμαιο μπάζων, αγριόχορτων, φιδιών και ποντικών. Μαζί με το χώρο έρμαιο αφέθηκε και η γνώση της ιστορίας και της αξίας της περιοχής. Ώσπου ήρθαν οι εργασίες, στο πλαίσιο του έργου ανάδ...

Πώς πέθανε ο ποιητής Όμηρος που αψήφησε το χρησμό του μαντείου; Οθρύλος με το αίνιγμα που δεν κατάφερε να λύσει και τον οδήγησε στοθάνατο

Εικόνα
Ο μεγαλύτερος επικός ποιητής των Ελλήνων πέθανε επειδή παράκουσε ένα χρησμό της Πυθίας. Σύμφωνα με τον περιηγητή Παυσανία , ο Όμηρος επισκέφτηκε το μαντείο των Δελφών για να ρωτήσει την Πυθία ποιοι ήταν οι γονείς του και η καταγωγή του. Η Πυθία απάντησε με τον εξής χρησμό: «Πατρίδα της μητέρας σου είναι η νήσος Ίος, η οποία θα σε δεχθεί όταν πεθάνεις, αλλά φυλάξου από το αίνιγμα των νεαρών παιδιών». Ο ποιητής όμως παράκουσε τον χρησμό και ταξίδεψε μέχρι την Ίο. Εκεί είδε μερικά μικρά παιδιά που ψάρευαν στην ακτή. Τα ρώτησε τι έπιασαν και τα παιδιά του απάντησαν: «Όσσ’ έλομεν λιπόμεσθα, όσ’ ουχ έλομεν φερόμεσθα». Δηλαδή, ότι πιάσουμε το αφήνουμε, ότι δεν πιάσουμε το φέρουμε μαζί μας. Τα παιδιά αναφέρονταν στις ψείρες. Όσες έβρισκαν, τις σκότωναν, αλλά όσες δεν έβρισκαν, τις έφεραν στο κεφάλι τους. Ο Όμηρος δεν κατάφερε να βρει την απάντηση, αλλά θυμήθηκε την προειδοποίηση της Πυθίας. Τρομοκρατήθηκε και απομακρύνθηκε γρήγορα. Ο δρόμος ήταν λασπωμένος και ο ποιητής στη βιασύνη του...

ΙΣΤΟΡΙΑΙ ΗΡΟΔΟΤΟΥ 3 ; ΒΙΒΛΙΟΝ Ε΄ : ΤΕΡΨΙΧΟΡΗ. - ΒΙΒΛΙΟΝ ΣΤ : ΕΡΑΤΩ

Εικόνα
ΤΟΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ  Α΄ ΜΕΡΟΣ ΒΙΒΛΙΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ ΤΕΡΨΙΧΟΡΗ. 1. Οι δε εν τη Ευρώπη καταλειφθέντες υπό του Δαρείου Πέρσαι, των οποίων ηγετών ήτο ο Μεγάβαζος, πρώτους μεταξύ των Ελλησποντίων υπέταξαν τους Περινθίους, οίτινες δεν ήθελον να ήναι υπήκοοι του Δαρείου και οίτινες προηγουμένως πολλά είχον πάθει υπό των Παιόνων. Τωόντι διατάξαντος του θεού τους παρά τον Στρυμόνα Παίονας να στρατεύσωσι κατά των Περινθίων και προσθέσαντος ότι «εάν μεν οι Περίνθιοι αντιστρατοπεδευθέντες σας προκαλέσωσιν εις μάχην καλούντες υμάς ονομαστί, πολεμήσατε αυτούς, εάν δε δεν βοήσωσι μη, τους προσβάλετε,» οι Παιάνες έπραξαν τούτο. Περιμενόντων δε των Περινθίων εις το προάστειον, εγένετο ενταύθα τριπλή μονομαχία μεταξύ αυτών εκ προκλήσεως, διότι συνεπλάκησαν ανήρ προς άνδρα, ίππος προς ίππον και κύων προς κύνα. Επειδή δε οι Περίνθιοι ενίκων εις τα δύο, και επαιάνιζον χαίροντες, ενόησαν οι Παίονες ότι αύται ήσαν αι κραυγαί περί ων είχεν ειπεί το χρηστήριον, και είπον μεταξύ των• «Ήλθεν η ώρα να εκπληρ...