ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

Στις 30 Μαρτίου 1870 μια ομάδα ξένων εκδρομέων, ανάμεσά τους ο Βρετανός λόρδος Μάνκαστερ με τη σύζυγό του, οι γραμματείς της βρετανικής και της ιταλικής πρεσβείας και οι συνοδοί τους απήχθησαν από τη συμμορία των ληστών Αρβανιτάκιδων. Οι ληστές ζήτησαν λύτρα 25.000 στερλινών και αμνηστία για να απελευθερώσουν τους κρατουμένους τους. Τελικά απελευθέρωσαν τον λόρδο και όλες τις γυναίκες. Η τότε κυβέρνηση Ζαΐμη δέχτηκε να δώσει τα χρήματα, αλλά όχι να χορηγήσει αμνηστία, αφού αυτό αντίκειτο στο σύνταγμα που προέβλεπε τη χορήγηση αμνηστίας μόνο για πολιτικά αδικήματα και όχι για αδικήματα του κοινού ποινικού δικαίου.

Ἡ καταγωγή τῆς γλώσσης μας – Ἡ ὁμιλία τοῦ τ. προέδρου τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν Ἀ. Κουνάδη Η ΠΡΟΒΛΗΘΕΙΣΑ τόν 18ο αἰῶνα ἄποψη, ὅτι ἡ Ἑλληνική γλῶσσα ἀνήκει στήν Ἰνδοευρωπαϊκή οἰκογένεια γλωσσῶν, καθώς καί ἡ ἄποψη ὅτι τό Ἑλληνικό ἀλφάβητο εἶναι Φοινικοσημιτικῆς προελεύσεως ἀπετέλεσαν ἀντικείμενα συνεχιζομένων μέχρι σήμερα ἐντόνων συζητήσεων καί ἀμφισβητήσεων. Δύο θέματα, τά ὁποῖα δέν πρέπει νά ἀφήνουν ἀδιάφορο κανένα Ἕλληνα, ἀφοῦ τό ὑψίστης σημασίας ἀγαθό τῆς πολιτισμικῆς μας κληρονομιᾶς, ἡ Ἑλληνική γλῶσσα, προφορική καί γραπτή, ἀρρήκτως συνδεδεμένη μέ τήν ταυτότητα, τήν συνέχεια, τήν ἐπιβίωση καί τήν προοπτική τοῦ Ἑλληνισμοῦ, εἶναι ὑπόθεση ὅλων μας. Βεβαίως καί τοῦ ὁμιλοῦντος, λόγω τῆς μακρόχρονης ἐνασχόλησής μου μέ τήν Ἐκπαίδευση καί τήν συναφῆ ἀρθρογραφία μου, μέ τήν ὁποία ἐστηλίτευσα τίς ὀλέθριες νομοθετικές παρεμβάσεις στή γλῶσσα μας, μέ τόν ψευδεπίγραφο χαρακτηρισμό ὡς Ἐκπαιδευτικῶν Μεταρρυθμίσεων. Δεδομένου ὅτι τά δύο αὐτά θέματα εἶναι διεπιστημονικοῦ χαρακτῆρα καί μάλιστ...

OLYMPUS DIGITAL CAMERA Αμαλία Κ. Ηλιάδη, φιλόλογος-ιστορικός, Δ/ντρια 5 ου ΓΕΛ Τρικάλων (Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Βυζαντινής Ιστορίας από το Α.Π.Θ.) Στον ανταγωνισμό μεταξύ των θρησκειών της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας η άμυνα ήταν γενικώς ισχυρότερη από την επίθεση. Ακόμα και  προσηλυτιστικές λατρείες, όπως της Ίσιδος και του Μίθρα, όφειλαν σε μεγάλο βαθμό τη διάδοσή τους στην εξόρμηση των Ανατολικών θιασωτών τους σ’ όλο το ρωμαϊκό κόσμο. Ο προσηλυτισμός όμως σ’ αυτές δεν σήμαινε και την απάρνηση των άλλων λατρειών. Με την παρακμή του εμπορίου και των μετακινήσεων στον τρίτο και τέταρτο αιώνα, η διαδικασία της προπαγάνδας καθυστέρησε αναπόφευκτα. Η μόνη θρησκεία που κέρδιζε συνεχώς έδαφος κατά την περίοδο αυτή εις βάρος των άλλων λατρειών, ήταν ο Χριστιανισμός.

«Ραγιάδες έχεις, μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι… των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι». Ο Κωστής Παλαμάς γράφει για τη ταπεινωμένη Ελλάδα όπου «ο ψεύτης είδωλο είναι εδώ, το προσκυνά η πλεμπάγια» Το 1908 η Ελλάδα για άλλη μια φορά είναι ταπεινωμένη. Μετά την πτώχευση του Τρικούπη και τις ήττες, οι δανειστές ελέγχουν την πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας. Ίντριγκες, ψέμματα, φόροι και χαράτσια.

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης. Με προτροπή ενός φίλου, διάβασα ένα  σημείωμα από τον Ιούνιο του 2018 , το οποίο παρέπεμπε σε αρκετούς γεωγραφικούς και εθνολογικούς χάρτες και του 18ου και 19ουαιώνα, καθώς και σε ένα βιβλίο του 1919 ενός αμερικανού Ιστορικού, το οποίο ανέφερε ότι στην Συνθήκη του Βουκουρεστίου η «Μακεδονία» μοιράστηκε σε τρία κράτη. Δεν το λέει έτσι ακριβώς, αλλά αυτό είναι το νόημα. Οι χάρτες είναι αποδεκτοί. Το πνεύμα του κειμένου όχι. Οι  αντιρρήσεις μου είναι οι εξής: Πρώτον , είναι πράγματι αποδεκτό ότι ορισμένοι χαρτογράφοι ή ιστορικοί χρησιμοποιούσαν το όνομα «Μακεδονία» για να περιγράψουν μία συγκεκριμένη  γεωγραφική περιοχή . Αυτό δεν το αρνείται κανείς.

Ο Ελύτης, ο μεγάλος αυτός νομπελίστας, είχε δώσει μία εμβληματική ομιλία στην οποία αναφέρθηκε στην Κύπρο. Μπορεί η ομιλία αυτή να έχει ξεχαστεί αλλά όσα αναφέρει μέσα είναι πολύ σημαντικά. Ο Νομπελίστας ποιητής, σε αυτή την ξεχασμένη ομιλία, αναφέρεται στην εμπειρία του από τους 5 μήνες που έζησε στην Κύπρο το καλοκαίρι του 1970 αποδίδοντας μοναδικά την ιστορία και την παλλόμενη ταυτότητά της. Μιλάει και για τον Μακάριο, ενώ σημειώνει:

Αυτός είναι ο θησαυρός από χρυσάφι που βρέθηκε θαμμένος στο μαντείο των Δελφών. Τα σπουδαία δώρα των βασιλιάδων της Μικράς Ασίας και της Ανατολής, ανακαλύφτηκαν λίγο πριν από τον πόλεμο του ’40 από Γάλλους αρχαιολόγους Το μαντείο των Δελφών δεν ήταν ξακουστό μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλο τον, τότε γνωστό, κόσμο. Απόδειξη αποτελούν τα δεκάδες αναθήματα που έστελναν οι βασιλιάδες της Ανατολής για να πάρουν χρησμό από την Πυθία. Τα πανάκριβα αντικείμενα είναι γνωστά μέσα από περιγραφές του Ηροδότου και χάρη σε μια σπουδαία ανακάλυψη, που έγινε τον περασμένο αιώνα από Γάλλους αρχαιολόγους.