ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

Από τις 5 Οκτωβρίου 1912 η Ελλάδα βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το πρωί της ίδιας ημέρας οι ελληνικές δυνάμεις περνούσαν τη μεθόριο. Ένα κλίμα συγκρατημένου ενθουσιασμού επικρατούσε καθώς οι στρατιώτες απελευθέρωναν μέτρο το μέτρο χώματα ελληνικά. Οι μνήμες όμως του «μαύρου ‘97» δεν επέτρεπαν, προς το παρόν τουλάχιστον, την εκδήλωση άκρατου ενθουσιασμού.

Αντίσταση στο ψεύδος Γεωργίου Ἀ. Λεβενιώτη Λέκτορος βυζαντινῆς ἱστορίας (Φιλοσοφικὴ Σχολή, ΑΠΘ) Ἐγκατάσταση Σλάβων στὰ Βαλκάνια, 6ος αἰ. μ. Χ. Ἀπὸ τοὺς ὕστερους ρωμαϊκοὺς καὶ πρώιμους βυζαντινοὺς αἰῶνες (οὐσιαστικὰ ἀπὸ τὸν ὕστερο 4ο αἰ. μ. Χ.) μέχρι τὶς ἀπαρχὲς τῆς «θεματικῆς» αὐτοκρατορικῆς διοίκησης τῶν μέσων βυζαντινῶν χρόνων (7ος – 8ος αἰ.) ἡ εὐρύτερη γεωγραφικὴ Μακεδονία ὑπαγόταν διοικητικὰ στὶς ὁμώνυμες ἐπαρχίες (provinciae) τῆς Μακεδονικῆς διοικήσεως (dioecesis Macedonia)· ἡ συγκεκριμένη διοίκηση εἶχε ἐπικεφαλῆς ἕναν βικάριο (vicarius) καὶ ἀποτελοῦσε μία ἀπὸ τὶς δύο ὑποδιαιρέσεις (Μακεδονικὴ καὶ Δακικὴ) τῆς ἐπαρχότητας πραιτωρίου τοῦ Ἰλλυρικοῦ (praefectura praetorio per Illyricum). Τὰ ἐδάφη τῆς γεωγραφικῆς Μακεδονίας ὑπάγονταν ἀρχικὰ στὴν ἐπαρχία Μacedonia καθὼς καὶ στὴ βραχύβια Μacedonia Salutaris (ca. 379/80 – τέλη 4ου / ἀρχὲς 5ου αἰ.) ποὺ ἁπαντὰ στoν κατάλογο ἀξιωμάτων Νοtitia Dignitatum (τέλη 4ου – ἀρχὲς 5ου αἰ., τελικὴ σύνταξη ca. 425-429).

Ἡ νίκη τῶν Βυζαντινῶν κατὰ τῶν Βουλγάρων (πάνω) καὶ ὁ θάνατος τοῦ Σαμουὴλ τῆς Βουλγαρίας (κάτω) Ἡ Μάχη τοῦ Κλειδίου (γνωστὴ καὶ μὲ τὸ ὄνομα Μάχη τῆς ὁροσειρᾶς Μπέλλες) διεξήχθη στὶς 29 Ἰουλίου 1014 μεταξύ της Βυζαντινῆς καὶ τῆς Βουλγαρικῆς Αὐτοκρατορίας. Ἡ μάχη ἀποτέλεσε τὸ ἀποκορύφωμα τῆς 50χρόνης διαμάχης μεταξύ του Σαμουὴλ τῆς Βουλγαρίας καὶ τοῦ Βασιλείου τοῦ Βουλγαροκτόνου. Ἡ μάχη τελείωσε μὲ νίκη τῶν Βυζαντινῶν. Ἡ μάχη διεξήχθη στὴν περιοχὴ μεταξύ των βουνῶν τῶν Μπέλλων καὶ του Ογκραζντέν, στὸ σημερινὸ βουλγάρικο χωριό Κλειδίον. Ἡ ἀποφασιστικὴ μάχη ἔγινε στὶς 29 Ἰουλίου, μὲ ἐπίθεση τῶν Βυζαντινῶν, ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ Νικηφόρου Ξιφία, ἡ ὁποία εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὴν καταστροφὴ τῶν Βουλγάρων. Αὐτὴ ἡ μάχη ἀποτέλεσε μεγάλο πλῆγμα γιὰ τοὺς Βούλγαρους. Οἱ Βούλγαροι στρατιῶτες αἰχμαλωτίστηκαν καὶ τυφλώθηκαν μετὰ ἀπὸ διαταγὴ τοῦ Βασιλείου Β’, ὁ ὁποῖος ἀργότερα πῆρε τὸ ὄνομα «Βουλγαροκτόνος». Ὁ Σαμουὴλ ἐπέζησε ἀπὸ τὴ μάχη, ἀλλὰ πέθανε 2 μῆνες ἀργότερα, ἀπὸ καρδιακὴ ἀνεπάρκεια. Θεωρεῖτα...

Τμήμα Μακεδονομάχων. Η βουλγαρική επιβουλή κατά της Μακεδονίας υπήρξε παλαιά, χρονολογούμενη από τους χρόνους του Βυζαντίου. Το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα, μετά τη δημιουργία του βουλγαρικού κράτους, οι Βούλγαροι, μέσω της Εσωτερικής Μακεδονικής Επαναστατικής Οργάνωσης (ΕΜΕΟ), επιχείρησαν να ελέγξουν τη Μακεδονία. Η Ελλάδα αντέδρασε, καθυστερημένα, όπως πάντα. Μετά τη θυσία του Παύλου Μελά, πάντως, ελληνικά σώματα Μακεδονομάχων, πέρασαν στη Μακεδονία για να αντιμετωπίσουν τις συμμορίες των Βούλγαρων κομιτατζήδων.

Διακόσιες χιλιάδες λαού στην κατεχόμενη Αθήνα πραγματοποιούν μαχητική διαδήλωση εναντίον της απόφασης των Γερμανών να παραχωρήσουν στη Βουλγαρία ολόκληρη τη Βόρεια Ελλάδα ως τον Αξιό. Εκατό διαδηλωτές νεκροί στην άσφαλτο θα κάνουν τον Χίτλερ να αναστείλει την απόφαση «επ’ αόριστον». Στις 22 Ιουλίου 1943 κορυφώθηκαν οι διαδηλώσεις κατά της επικείμενης επέκτασης της βουλγαρικής κατοχής στη Μακεδονία, με πολυπληθές μαχητικό συλλαλητήριο στην Αθήνα, το οποίο πνίγηκε στο αίμα από τις δυνάμεις κατοχής.Στις 14 Ιουλίου 1943 οι εφημερίδες δημοσίευσαν γερμανική ανακοίνωση που ανέφερε:

Άρθρο του Χρήστου Καπούτση Είναι το απόγευμα της 19ης Ιουλίου του 1974, η ζέστη είναι αποπνικτική και οι παραλίες της Κύπρου, είναι γεμάτες από κόσμο που αναζητούν λίγη δροσιά. Οι δείκτες των ρολογιών δείχνουν 18.23 και κείνη την ώρα το επίγειο ραντάρ της Ναυτικής Διοίκησης Κύπρου, που βρισκόταν στο βορειοανατολικό άκρο της Κύπρου και συγκεκριμένα στο ακρωτήρι Άγιος Ανδρέας, εντόπισε την Τουρκική νηοπομπή, 4 αποβατικά σκάφη, στα ανοικτά της Κυρήνειας.

Το αρματαγωγό «Λέσβος» καθελκύστηκε το 1942 ως USS «Boone County». Ήταν ένα αρματαγωγό τύπου LST 1 (Landing Ship Tanks = πλοίο αποβίβασης αρμάτων). Το σκάφος είχε εκτόπισμα, με πλήρες φορτίο, περί τους 4.000 τόνους. Είχε μήκος 100 μ. και μέγιστη ταχύτητα μόλις 12 κόμβων. Ήταν οπλισμένο με αντιαεροπορικά πυροβόλα των 40 και των 20 χλστ. Του Παντελή καρύκα Στην Ελλάδα δόθηκε το 1960 και ονομάστηκε «Λέσβος» (L-172). To 1974 κυβερνήτης του ήταν ο πλωτάρχης Ελευθέριος Χανδρινός. Στις 13 Ιουλίου 1974 απέπλευσε από το μικρό λιμανάκι των Κεχριών, με προορισμό την Κύπρο. Έφτασε στην Κύπρο και αφού αποβίβασε μια δύναμη αντικαταστατών των ανδρών της ΕΛΔΥΚ που υπηρετούσαν στο νησί, απέπλευσε από την Κύπρο στις 19 Ιουλίου, το απόγευμα, μεταφέροντας 450 άνδρες που είχαν ολοκληρώσει την υπηρεσία τους στην ΕΛΔΥΚ και θα επέστρεφαν στην Ελλάδα.

Γράφει ο Παντελής Καρύκας Οι Άραβες αποτέλεσαν τη μεγαλύτερη απειλή για την ύπαρξη της Βυζαντινής αυτοκρατορίας μέχρι την έλευση των Τούρκων. Μετά τις αρχικές τους επιτυχίες και την κατάκτηση της Αιγύπτου, της Παλαιστίνης και άλλων βυζαντινών εδαφών, στόχος τους ήταν η κατάκτηση της Βασιλίδας των πόλεων, της Κωνσταντινούπολης.

Από τις ανασκαφές στο πλαίσιο των κατασκευαστικών εργασιών του Διαδριατικού Αγωγού Φυσικού Αερίου Ίσωμα, νεκροταφείο ρωμαϊκής περιόδου Αρχαιολογικά κατάλοιπα ανθρώπινης δραστηριότητας στην Κεντρική Μακεδονία από την προϊστορική έως τη βυζαντινή περίοδο έχει φέρει στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη, στο πλαίσιο των κατασκευαστικών εργασιών του Διαδριατικού Αγωγού Φυσικού Αερίου (ΤΑΡ AG).

To ενδιαφέρον των διεθνών ΜΜΕ έχει προσελκύσει η είδηση της ανακάλυψης μια πήλινης πλάκας επί της οποίας βρίσκονται 13 στίχοι από τη ραψωδία Ξ της Οδύσσειας. Το ΒΒC στέκεται στις εκτιμήσεις του ελληνικού Υπουργείου Πολιτισμού, σύμφωνα με τις οποίες η πήλινη αυτή επιγραφή ίσως να συνιστά το αρχαιότερο γραπτό αρχείο του ομηρικού έπους που έχει ποτέ βρεθεί στην Ελλάδα.

Η Μακεδονία είναι η αρχαιότερη πολιτική εφημερίδα της βόρειας Ελλάδας. Ιδρύθηκε το 1911 (το πρώτο της φύλλο κυκλοφόρησε στις 10 Ιουλίου 1911) από τον εκδότη Κωνσταντίνο Βελλίδη. Μετά το θάνατό του (1936) ανέλαβε ο γιος του Ιωάννης Βελλίδης, και μετά το θάνατο του τελευταίου (1978) αρχικά η σύζυγός του Άννα και από το 1980 η κόρη τους Κατερίνα Βελλίδη.

Να απαντήσουν οι δωσίλογοι, οι προδότες όχι στα όργανά τους, τα κομματικά, αλλά στις ιερές σκιές των ηρώων των Βαλκανικών Πολέμων. Με τις πέτρες πολεμούσαν οι αετοί μας, για να διώξουν τους προγόνους των σκοπιανών, τους κομιτατζήδες. Με τις πέτρες…Θα βγουν από τα μνήματα και θα θρηνούν για την κατάντια μας…

Επτά διακεκριμένοι αξιωματικοί του Περσικού στρατού ανέλαβαν να μεταφέρουν μήνυμα προς τον Αμύντα βασιλιά της Μακεδονίας, για την υποταγή του στον Δαρείο βασιλιά της Περσίας, προσφέροντάς του "γην και ύδωρ ". Ο γιός του Αμύντα και διάδοχός του Αλέξανδρος Α',απευθυνόμενος στους Πέρσες πρέσβεις,κατά τη διάρκεια συμποσίου, τους είπε μεταξύ των άλλων: "...προς δε και βασιλεί τον πέμψαντι απαγγείλητε ω ς α ν ή ρ Ε λ λ η ν , Μ α κ ε δ ώ ν ύπαρχος,ευ υμάς εδέξατο .. "(= να πείτε στο βασιλιά σας, που σας έστειλε, ότι ένας Ελληνας βασιλιάς της Μακεδονίας σας περιποιήθηκε όπως πρέπει(βασιλικά) ...) Παραθέτω την παραπάνω περικοπή (Ηροδ.Ε',20) για να επισημάνω το "..ως Ελλην,Μακεδών.." δηλαδή την ταύτιση του Ελληνα με τον Μακεδόνα,που έκανε ο Αλέανδρος Α' το 513 π.Χ. Αντιδιαστέλλοντας ο κ. Ζάεφ,το 2018 στις Πρέσπες,παρουσία του Ελληνα πρωθυπουργού, ξεκαθαρίζει: -Εσείς οι Ελληνες και εμείς οι Μακεδόνες.....

Ύβρεις δέχονταν τότε οι Μακεδονομάχοι από μιά μειοψηφία που ήθελε τη «μικρή Ελλάδα», όπως υβρίζονται –ακροδεξιοί, φασίστες, πατριδοκάπηλοι, κλπ.- και σήμερα από τους εθνομηδενιστές του ΣΥΡΙΖΑ όσοι αντιστέκονται στο ΞΕΠΟΥΛΗΜΑτης Μακεδονίας. Έλεγε τότε ο Ίων Δραγούμης «Κανένα εμπόδιο, καμμιά δυσκολία δεν άφησαν που να μην έστησαν κατάντικρυ στη θέληση του Παύλου (ΜΕΛΑ) εκείνοι που κατάλαβαν τάχα και πείσθηκαν, πως ήταν ανάγκη και μπορούσε να γίνει κάτι. Βγήκαν και οι εφημερίδες γεμάτες λέξεις: «Δημοκόποι, Μακεδονοκόποι, εκμεταλλευταί της φιλοπατρίας, τσαρλατάνοι». Επειδή αργούσαν ν΄ αποφασίσουν, αποφάσισε ο Παύλος. Και ο Παύλος αποφάσισε να δώσει ό,τι είχε. Και είχε τον εαυτό του… … Στη Μακεδονία δεν πέθανε, παρά ζει και βασιλεύει. Ένα κοριτσάκι στη Βέροια, που το ρώτησαν ποιος είναι ο βασιλιάς των Ελλήνων, αποκρίθηκε χωρίς δισταγμό: Ο Παύλος Μελάς». Πηγή: «Μαρτύρων και Ηρώων Αίμα» - Ίων Δραγούμης Ioannis Bougas