ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

Οι αγώνες μας για τη Μακεδονία δεν είναι προς πώληση Η Ένωση των Απανταχού Μανιατών "Η Μάνη" εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία καταγγέλλει την κυβέρνηση για την επικίνδυνη για τα εθνικά μας θέματα συμφωνία των Πρεσπών. Σε κάποιο σημείο της ανακοίνωσής τους οι Μανιάτες αναφέρουν ότι  " Μαζί με τους Μανιάτες και οι Κρητικοί και οι Μακεδόνες και οι Θρακιώτες και οι Βορειοηπειρώτες έδωσαν αιματηρό παρών σε όλους τους αγώνες, που δεν βγαίνουν ούτε προς πώληση ούτε προς μια πρόσκαιρη πολιτική ανταλλαγή. Αλλά να είστε σίγουροι ότι εάν χρειαστεί ΠΑΛΙ ΘΑ ΞΑΝΑΑΝΕΒΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ." Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση:

Ο πανηγυρικός για την 105η Επέτειο της απελευθερώσεως του Κιλκίς, που εκφωνήθηκε στην Μητρόπολη Κιλκίς, την 21 Ιουνίου 2018 Ο πίνακας απεικονίζει τη Μάχη της Δοϊράνης Το Κιλκίς είναι ο πιο εύφορος τόπος της Μακεδονίας μας. Δεν έχει νερά, δεν έχει ποτάμια, για να αρδεύουν τα χωράφια του. Και όμως είναι η πλουσιότερη γη. Γιατί; Διαβάζω ένα ωραίο κείμενο, γραμμένο πριν από 30 χρόνια. Ο συγγραφέας του, Σταύρος Λίβας, ζει, γύρω στα τέλη της δεκαετίας του 20, τα παιδικά του χρόνια στο Κιλκίς: «Ένα απέραντο "Εθνικό Νεκροταφείο", που κρύβει στα σπλάχνα του τα κορμιά χιλιάδων παλληκαριών, είναι ο τόπος μας. Και πάνω στα κορμιά αυτά στήθηκαν τα θεμέλια αυτής της πόλης. Και το σιτάρι που φτιάχνει το ψωμί μας, θεριεύει και μεστώνει, ρουφώντας από τη γη αίμα αντί για νερό.  Κάθε λόφος γύρω μας κι ένας "κρανίου τόπος". Κάθε χωράφι κι ένας "αγρός αίματος", για να χρησιμοποιήσω τους χαρακτηρισμούς του Ευαγγελίου, που τόσο ταιριάζουν στην περίπτωση. ...

Κάποτε Έλληνες από όλα τα μέρη της Ελλάδας πολεμούσαν για τη Μακεδονία - Τώρα την ξεπουλάει η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, με την ανοχή των κομμάτων

Δύο χιλιάδες Κύπριοι κατατάσσονται το φθινόπωρο του 1912 στον ελληνικό στρατό, αφήνουν το νησί και παίρνουν την ανηφοριά, παίρνουν τα μονοπάτια, να βρουν τα σκαλοπάτια, που παν στην Λευτεριά Στα 1963 ο τροπαιούχος Νομπελίστας μας ποιητής Γ.Σεφέρης, κατά την παραλαβή του Νόμπελ λογοτεχνίας, ξεκίνησε την καθεριωμένη ομιλία με τα εξής λόγια:  «Ανήκω» έλεγε «σε μία μικρή χώρα. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στην Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό, παρά τους αγώνες του λαού του, την θάλασσα και το φως του ηλίου» . Προτάσσει στην έξοχη αυτή περιγραφή, όχι τυχαία, ο ποιητής, τους αγώνες του λαού μας, για την βγαλμένη απ' τα κόκκαλα των Ελλήνων, τα ιερά, ελευθερία.  «Τιμιώτερον εστίν πατρίς»,  να το φυσικό λίπασμα του Ελληνισμού.

Το Μακεδονικό ζήτημα, εξακολουθεί να δεσπόζει στην επικαιρότητα. Σήμερα, αξίζει να αναφερθούν ορισμένοι, από τους χιλιάδες Μακεδονομάχους. Κάποιους γνωστούς, κάποιους λιγότερο γνωστούς και κάποιους σχετικά άγνωστους. Είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής για όλους εκείνους που αγωνίστηκαν για μια ελεύθερη, ελληνική Μακεδονία. Μερικοί έχασαν τη ζωή τους, άλλοι τραυματίστηκαν.

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, το πρώτο ελληνικό Μουσείο, ιδρύθηκε το 1829, αμέσως μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας από την Οθωμανική κυριαρχία και τη δημιουργία του νέου ελληνικού κράτους, ενώ το σημερινό κύριο κτίριο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου θεμελιώθηκε στις 3 Οκτωβρίου 1866, σε σχέδια των αρχιτεκτόνων E. Ziller και L. Lange. 

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΤΥΧΗΣ Η ΑΡΕΤΗΣ ΛΟΓΟΣ Αʹ I. Οὗτος ὁ τῆς Τύχης λόγος ἐστίν, ἴδιον καὶ μόνης αὑτῆς ἔργον ἀποφαινομένης Ἀλέξανδρον.... VI......, Ἀλέξανδρος δὲ τῷ λόγῳ τὸ ἔργον παρέσχεν. Οὐ γάρ, ὡς Ἀριστοτέλης συνεβούλευεν αὐτῷ, τοῖς μὲν Ἕλλησιν ἡγεμονικῶς τοῖς δὲ βαρβάροις δεσποτικῶς χρώμενος, καὶ τῶν μὲν ὡς φίλων καὶ οἰκείων ἐπιμελόμενος τοῖς δ´ ὡς ζῴοις ἢ φυτοῖς προσφερόμενος, πολέμων πολλῶν καὶ φυγῶν ἐνέπλησε καὶ στάσεων ὑπούλων τὴν ἡγεμονίαν, ἀλλὰ κοινὸς ἥκειν θεόθεν ἁρμοστὴς καὶ διαλλακτὴς τῶν ὅλων νομίζων, οὓς τῷ λόγῳ μὴ συνῆγε τοῖς ὅπλοις βιαζόμενος καὶ εἰς ταὐτὸ συνενεγκὼν τὰ πανταχόθεν, ὥσπερ ἐν κρατῆρι φιλοτησίῳ μίξας τοὺς βίους καὶ τὰ ἤθη καὶ τοὺς γάμους καὶ τὰς διαίτας, πατρίδα μὲν τὴν οἰκουμένην προσέταξεν ἡγεῖσθαι πάντας, ἀκρόπολιν δὲ καὶ φρουρὰν τὸ στρατόπεδον, συγγενεῖς δὲ τοὺς ἀγαθούς, ἀλλοφύλους δὲ τοὺς πονηρούς· τὸ δ´ Ἑλληνικὸν καὶ βαρβαρικὸν μὴ χλαμύδι μηδὲ πέλτῃ μηδ´ ἀκινάκῃ μηδὲ κάνδυι διορίζειν, ἀλλὰ τὸ μὲν Ἑλληνικὸν ἀρετῇ τὸ δὲ βαρβαρικὸν κακίᾳ τεκμαίρεσθ...

Στις 20/5/2019 αναβαθμισμένο. Τα νέα συγκλονιστικά δεδομένα του Μηχανισμού των Αντικυθήρων , η τεχνολογία των γραναζιών στην Αρχαιότητα, οι κοίλοι φακοί και οι αποδείξεις για τους «φορητούς υπολογιστές» της εποχής στην Αρχαία Ελλάδα. Ο ομότιμος καθηγητής φυσικής του διαστήματος Ξενοφώντας Μουσάς σε ένα συναρπαστικό ταξίδι γνώσης από τον Δημόκριτο και τον Θαλή , μέχρι τον Αρχιμήδη. Μαζί του ο ερευνητής Αιγιακών Γραφών Δρ. Μηνάς Τσικριτσής , παρουσιάζει την Αρχαιοαστρονομική πληροφορία που εμφανίζουν τα κοσμήματα των μελισσών και τα σύμβολα και οι αναπαραστάσεις τους, της Κρητομυκηνιακής περιόδου.

Η τύχη της σορού του Αλέξανδρου και ο τόπος ταφής του, αποτελούν ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της ιστορίας. Μέσα σε μια διαρκή και αέναη δίνη υποθέσεων, το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε είναι, να ερευνήσουμε και να ακολουθήσουμε τις πιο αξιόπιστες πηγές, και τις ιστορικές αναφορές της εκάστοτε εποχής, και αναπαριστώντας εκείνα γεγονότα,ο καθένας ας καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα. Το μυστήριο της ταφής του θα συνεχίσει να γοητεύει και να προκαλεί τους ερευνητές για πολύ ακόμη. Ο τάφος του ανθρώπου που άλλαξε ολόκληρο, τον τότε γνωστό κόσμο, θα συνεχίζει να παραμένει ο μεγαλύτερος αρχαιολογικός γρίφος και ένα υπέροχο μυστήριο που έχει λάβει μια μεταφυσική διάσταση,κάνοντας αυτή την αέναη αναζήτηση του ακόμη πιο γοητευτική.

Ο Δοιδάλσας ή Δοιδάλσης είναι γλύπτης από τη Βιθυνία που έδρασε στα μέσα του 3ου αι. π.Χ. και πιθανόν φιλοτέχνησε το λατρευτικό άγαλμα του Διός Στρατίου στη Νικομήδεια της Βιθυνίας. Το μόνο βέβαιο έργο του όμως είναι ένα άγαλμα Αφροδίτης Λουόμενης, το οποίο τον έκανε διάσημο. Πιστεύεται πως ήταν μέλος της σχολής του Λυσίππου και επίσημος γλύπτης της αυλής του βασιλιά της Βιθυνίας, Νικομήδη Α΄ (279-255 π.Χ.).