ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

Πέρασαν χρόνια από τη μεγάλη ανακάλυψη αλλά ο τάφος στην Αμφίπολη φαίνεται ότι δεν έχει αποκαλύψει ακόμη όλα τα μυστικά του. Ένα καλά “κρυμμένο” μυστικό ήρθε στο φως πρόσφατα, μια ιδιομορφία που δείχνει ότι ο τύμβος Καστά έχει πολλά ακόμη να... διηγηθεί. Το μυστικό βρίσκεται στην είσοδο. Ο τάφος στην Αμφίπολη αν και είναι κυκλικός δεν έχει είσοδο που οδηγεί απευθείας στο κέντρο του, ο άξονας του διαδρόμου της εισόδου είναι έκκεντρος…

Αντίγραφο του έργου «Σφαγαί της Χίου» του Κ. Κουνελλάκη από τη Δημόσια Βιβλιοθήκη Χίου «Κοραής» Η Χίος, τον 19ο αιώνα, βρισκόταν σε τροχιά μεγάλης οικονομικής και πνευματικής άνθησης. Στο νησί ζούσαν 30.000 ντόπιοι, οι περισσότεροι από τους οποίους ασχολούνταν με το εμπόριο, 2.000 Τούρκοι, 2.000 Καθολικοί και λίγοι Εβραίοι. Οι Χιώτες είχαν μάλιστα ανοίξει εμπορικούς οίκους σε όλα τα μεγάλα λιμάνια της Ευρώπης, καταφέρνοντας να αποκομίσουν τεράστια κέρδη.

Βλάσης Αγτζίδης Παρότι η Επανάσταση του 1821 έχει μελετηθεί σε μεγάλο βαθμό, εν τούτοις διάφορες παράμετροι που σχετίζονται με το ιδεολογικό, κοινωνικό αλλά και γεωγραφικό πλαίσιο, παραμένουν ακόμα άγνωστοι. Στις παραμέτρους αυτές περιλαμβάνεται και η συμμετοχή των Ελλήνων που κατοικούσαν σε περιοχές που είτε δεν εντάχθηκαν από την αρχή στο ελεύθερο ελληνικό κράτος, είτε χάθηκαν οριστικά για τον ελληνικό κόσμο μετά το 1922. Η συμβολή των εθελοντών στα επαναστατικά γεγονότα φαίνεται ότι ήταν εξαιρετικά μεγάλη. Ο Κωνσταντίνος Βακαλόπουλος γράφει:

Βίντεο αντίκρουσης με πληθώρα στοιχείων και παραπομπών σε ιστορικές πηγές Άρθρα στο Αντίβαρο κάτω από το θέμα της Ελληνικής Επανάστασης 1821 Άρθρα από το «παλιό Αντίβαρο» Άρθρα – απαντήσεις στη σειρά εκπομπών του ΣΚΑΙ «1821» Πλούσιος κατάλογος με ντοκουμέντα, φωτογραφίες, πίνακες, σημαίες, μνημεία, αρχειακό υλικό από τη βιβλιοθήκη του Αντίβαρο

Ιωάννης Κ. Νεονάκης MD, MSc, PhD Ο Νικηφόρος Φωκάς, ο Ελ Νικφούρ των Αράβων, ο φόβος και ο τρόμος του Ισλάμ είναι μια εξόχως εμβληματική μορφή, πηγή παραδειγματισμού και έμπνευσης για όλους εμάς. Ουσιαστικά «ενσαρκώνει» και συγκεφαλαιώνει τον κεντρικό άξονα της πατρίδας μας της Ρωμανίας, της μίας δηλαδή διαχρονικής Ορθόδοξης Πολιτείας στη γη. Και αυτός ο άξονας δεν είναι άλλος παρά τα λόγια στην παράκληση που λένε: ”Σοι μόνω αμαρτάνομεν, αλλά και Σοι μόνω λατρεύομεν, ουκ οίδαμεν προσκυνείν Θεώ αλλοτρίω.”

Η ταινία προβλήθηκε το 2017 στο 5ο Λύκειο Καβάλας με αφορμή την επέτειο της 25ης Μαρτίου και παρακολουθεί τις εξελίξεις του ελλαδικού χώρου από την άλωση του 1453 ως και τη δημιουργία του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους με ποικίλες αναφορές στην ιστορία και τον πολιτισμό του ελληνισμού κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, τα πολεμικά γεγονότα και τη διπλωματία του Αγώνα κ.α. μέσα από ένα συνδυασμό αφήγησης, εικονιστικού υλικού με επεξηγηματικές λεζάντες, χάρτες και βίντεο (αποσπάσματα από ιστορικά ντοκιμαντέρ) αλλά και την κατάλληλη μουσική υπόκρουση.

Βασίλης Φορτούνης δάσκαλος Σε λίγες μέρες όλοι εμείς οι νεοέλληνες θα τιμήσουμε την εξέγερση των προγόνων μας εναντίον των Οθωμανών κατακτητών το 1821. Θα ακουστούν, όπως πάντα διθυραμβικά λόγια, για τους ήρωες – αγωνιστές του 1821. Για όλους αυτούς του ανθρώπους που έδωσαν τα πάντα για να υπάρχει η σημερινή ελεύθερη πατρίδα. Ποιο ήταν όμως… το ευχαριστώ εκ μέρους της τότε ελληνικής πολιτείας προς αυτούς; Σπάνια σκύβουμε σε αυτή τη όχι και τόσο ευχάριστη πλευρά!

του Βασίλη Φουρτούνη Δάσκαλου, Προέδρου Συλλόγου Εκπ/κών «Ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ» Αγαπητοί φίλοι, Χρόνια πολλά για τη μέρα. Τη μέρα που τόσα χρόνια θεωρούμε ότι ξεκίνησε η επανάσταση του 1821, που είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία του νεότερου ελληνικού κράτους. Θέλοντας να συμβάλλω κι εγώ με τις ταπεινές μου δυνάμεις στην ιστορική αλήθεια δημοσιεύω σήμερα μια επιστολή του Πέτρου Μαυρομιχάλη και όχι Πετρόμπεη με ημερομηνία 25 Μαρτίου 1821, προς τα ευρωπαϊκά κράτη με την οποία ζητούσε βοήθεια για το τότε μικρό ελεύθερο ελληνικό κράτος.

Φθάνοντας οι Οθωμανοί Τούρκοι στην Μικρά Ασία ηττημένοι και διωγμένοι από τα μέρη και τους λαούς που πέρασαν, συνάντησαν μία πλούσια αυτοκρατορία αλλά ευάλωτη. Ξεκίνησαν αμέσως τις επιδρομές και τις λεηλασίες των πόλεων και της υπαίθρου. Οι μαρτυρίες είναι πολλές όπως και τα γραπτά όχι μόνον από Βυζαντινούς αλλά και από Σύριους συγγραφείς της εποχής που γράφουν αραβικά για την άφιξη των Οθωμανών. Οθωμανικές πηγές δεν έχουμε διότι Τούρκοι που να γράφουν εκείνη την μακρινή εποχή δεν υπάρχουν.

Ο Κύπριος Μακεδονομάχος Γεώργιος Αργυρίου Κυπραίος Του Πέτρου Παπαπολυβίου Η πρόσφατη αναζωπύρωση του ζητήματος της ονομασίας της ΠΓΔΜ μας επιτρέπει να αναφερθούμε σήμερα στις σχέσεις της Κύπρου με τη Μακεδονία στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Μετά την ανακήρυξη της Κρητικής αυτονομίας (1898), η Μακεδονία απορρόφησε το ενδιαφέρον της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και της κοινής γνώμης, με οριακό σημείο την εξέγερση του Ίλιντεν (1903). Το ενδιαφέρον αυτό μεταδόθηκε και στην Κύπρο και είναι χαρακτηριστικό ότι στο πρωτοχρονιάτικο φύλλο του 1904 της «Αλήθειας», της μεγαλύτερης εφημερίδας της Λεμεσού, δέσποζε πρωτοσέλιδα το ποίημα του εκδότη της, Μενέλαου Δ. Φραγκούδη, με τίτλο «Μακεδονία».

Στην μνήμη ενός αγωνιστού της ελευθερίας που δολοφονήθηκε απο τους κατακτητές... για να ντρέπονται οι σύγχρονοι εθελόδουλοι της πολιτισμένης Δύσης και για να μην ξεχνούμε τον ρόλο της Αγγλίας σε αγαστή συνεργασία με την Τουρκία στο Κυπριακό. Ευαγόρας Παλληκαρίδης «Μπορεί σε κάποια μάχη γραμμένο η μοίρα να 'χει να μη νικήσουμε. Μα πάμε με καμάρι Και λέμε «όποιον πάρει» Και θα νικήσουμε»

ΓΙΩΤΑ ΜΥΡΤΣΙΩΤΗ Οι περισσότεροι Ελληνες (62%) απαντούν ότι είναι ελάχιστες οι πληροφορίες, όπως και η δέουσα προσοχή στην προβολή της ελληνικής κληρονομιάς. Στη φωτογραφία, τοιχογραφία από το Ακρωτήρι της Θήρας. Πολύτιμη, χρήσιμη, συναρπαστική, σημαντική για την εθνική αυτοσυνειδησία και την εθνική μας ταυτότητα. Ετσι αντιλαμβάνονται την αρχαιολογία οι εννέα στους δέκα Ελληνες, πολλοί περισσότεροι από τους Ευρωπαίους άλλων χωρών. Τη βαθμολογούν ψηλά ως επιστήμη, οι μισοί σχεδόν (55%) θεωρούν ότι είναι η ιστορία της Ελλάδος, κρίνουν τον ρόλο της σημαντικό για τη συγκρότηση της ελληνικής ταυτότητας, αλλά εκτιμούν (62%) ότι δεν αναγνωρίζεται η αξία της.

Τα Δωδεκάνησα (για την ακρίβεια είναι 14) ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων δεμένα με τις τύχες του Ελληνισμού. Εν τούτοις, μόλις το 1947 ενσωματώθηκαν στο ελληνικό κράτος. Εξαιτίας της γεωγραφικής τους θέσης δέχθηκαν καταστρεπτικές επιδρομές από τους Πέρσες, τους Σαρακηνούς, τους Βενετούς, τους Γενουάτες, τους Σταυροφόρους και τους Τούρκους (Σελτζούκους και Οθωμανούς). Από το 1309 περιήλθαν στην εξουσία των Ιωαννιτών Ιπποτών και έμειναν υπό την κυριαρχία τους έως το 1522, οπότε καταλήφθηκαν από τους Οθωμανούς Τούρκους.

Κάθε Μάρτη, η σκέψη γυροφέρνει ξανά και ξανά στη μνήμη της όσιας μορφής του Γρηγόρη Αυξεντίου. Κάθε Μάρτη, η Κύπρος ανηφορίζει ταπεινά και γονατίζει ευλαβικά μπροστά στο κρησφύγετο του υπαρχηγού της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ) στου Μαχαιρά τα όρη. Κάθε Μάρτη, ο όπου γης Ελληνισμός σκύβει ευλαβικά και προσκυνά τον μεγάλο Έλληνα, τον πιστό Χριστιανό, τον ανιδιοτελή πατριώτη, τον πρώτο μεταξύ των πρώτων που έδωσαν τη ζωή τους για την πανώρια λευτεριά και την αιώνια Ελλάδα.

Στoν Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέα, Πετραλώνων Σε βλέπω συχνά Γρηγόρη, μπροστά μου ολοζώντανο, μ’ εκείνο το χαμόγελο που αφήνει να φαίνεται το κενό ανάμεσα στα πάνω μπροστινά σου δόντια, το περιποιημένο μουστακάκι, το σπινθηροβόλο βλέμμα... Το κεφάλι σου στολίζει το πηλήκιο του Έλληνα Αξιωματικού και στις επωμίδες σου λάμπει το ταπεινό αστεράκι του Ανθυπολοχαγού που στους ώμους σου συναγωνίζεται τα διάσημα πολλών Στρατηγών. Το μεγάλο σου όνειρο να φοιτήσεις στη Σχολή Ευελπίδων και να υπηρετήσεις την Ελλάδα σαν Αξιωματικός δεν μπόρεσε να πραγματοποιηθεί, αλλά ο πόθος σου ν’ αποκτήσεις προσόντα που θα βοηθούσαν την μικρή μας Κύπρο στην διεκδίκηση της Ελευθερίας, σ’ οδήγησε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών, απ’ όπου βγήκες με προσόντα ανεκτίμητα για τον Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. για Ένωση με την Μητέρα Ελλάδα που ξεκίνησε την 1η Απριλίου του 1955.