ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

Λεπτομέρεια από το ελληνικό « Ψηφιδωτό του Νείλου» της «ελληνιστικής» περιόδου που βρέθηκε στην ελληνική Πραίνεστο (7αι . π.Χ. ) 22 χιλιόμετρα ανατολικά της Ρώμης Οι αρχαίοι μας πρόγονοι διαιρούσαν τη μέρα και τη νύχτα τους διαφορετικά από ότι εμείς σήμερα. Η μέρα τους ξεκινούσε με το θαμπό, ακόμα, φως της αυγής. Συνήθως, τα κομβικά της σημεία ήταν τα γεύματα. Έτσι, στο πρώτο φως της μέρας έτρωγαν κάτι ελαφρό. Το γεύμα αυτό το ονόμαζαν ακράτισμα και συνήθως περιλάμβανε κριθαρένιο ή σταρένιο ψωμί βουτηγμένο σε λίγο ανέρωτο κρασί, τον άκρατον οίνον.

Η ήττα του Αυτοκράτορα Ρωμανού Διογένη στο Μάντζικερτ και η αρχή της κατάκτησης της Μικράς Ασίας από τους Σελτζούκους Τούρκους (26 Αυγούστου 1071 μ. Χ.) Η μάχη του Μαντζικέρτ , το 1071, αποτέλεσε την αρχή του τέλους της βυζαντινής κυριαρχίας στη Μικρά Ασία. Η ήττα του στρατού του αυτοκράτορα Ρωμανού Δ’ Διογένη από τους Σελτζούκους άνοιξε τον δρόμο στην τουρκική κατάκτηση. Φυσικά οι σύγχρονοι Τούρκοι δεν θα μπορούσαν να μην εορτάσουν μια τέτοια επέτειο.

(Φωτ.: levantineheritage.com) Στις 25 Αυγούστου αρχίζει ο ρόγχος της ετοιμοθάνατης Σμύρνης. Αργά τη νύχτα κουρασμένοι οι Έλληνες αποσύρονται από την προκυμαία στα σπίτια τους απελπισμένοι. Τα επίτακτα πλοία δεν δέχονται να τους παραλάβουν. Είχε δώσει αυστηρές εντολές ο Στεργιάδης να μην παραλαμβάνουν πολίτες. Κι όμως χιλιάδες θα μπορούσαν να σωθούν γιατί πολλά ήσαν τα επίτακτα πλοία που μπορούσαν σε λίγες ώρες να τους μεταφέρουν στη Χίο και τη Μυτιλήνη.

213 χρόνια μετά.. Στον ίδιο τόπο. Τον τόπο της θυσίας. Η Μάχη του Σέλτσου και η τελευταία θυσία των Σουλιωτών το 1804, που έπεσαν στον γκρεμό δίπλα από την Ιερά Μονή Σέλτσου στην Κοιλάδα του Αχελώου, ένα δεύτερο Ζάλογγο.. Στον ίδιο τόπο, τιμήθηκε η θυσία εκείνων, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που πραγματοποίησε ο Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη.

Προχθές, λοιπόν, μπαίνει ένας φοιτητάκος, γύρω στα 20-22. Παραγγέλνει «έναν κυπριακόν καφέν», κάθεται στο κεντρικό τραπέζι, όπως αρμόζει σε έναν άρχοντα, και ανοίγει την εφημερίδα Πολίτης. Τον ήξερα. Με βλέπει που στραβοκοιτάζω όταν ανοίγει τη νατοϊκή φυλλάδα. Με κοιτάζει επίμονα, μπας και του φτύσω μέσα στον καφέ του. Εξάλλου, αυτοί οι διανοούμενοι και προοδευτικοί φοιτητές ποτέ δεν γλείφουν ό,τι φτύνει ο άλλος. Ή, τουλάχιστον, έτσι νομίζουν. Του πάω τον καφέ, με κοιτάζει υποτιμητικά –όπως πρέπει να κοιτάζει ένας νέος με σπουδές στην Ευρώπη έναν καφετζή– και ψοφώντας για συζήτηση, μου λέει:

Επικεφαλής της κτηνωδίας που θα εξελιχθεί σε λίγες ώρες, ο συνταγματάρχης Ιωάννης Πλυντζανόπουλος, ο ταγματάρχης Γιώργος Σγούρoς και ο διοικητής του μηχανοκίνητου τμήματος της Αστυνομίας Νίκος Μπουραντάς. Λίγο πριν από την απελευθέρωση από τους Γερμανούς, στην Κοκκινιά, γράφηκε μία από τις πιο μαύρες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας μας Κοκκινιά. Πέμπτη 17 Αυγούστου 1944 Κοντά στις 2:30 το πρωί ξεκινά το δράμα της ομαδικής σφαγής που θα ακολουθήσει όταν ανέβει ο ήλιος ψηλά. Δεκάδες γερμανικά καμιόνια περικυκλώνουν τις γύρω περιοχές που περικλείουν την Κοκκινιά, από Κορυδαλλό, Αιγάλεω, Δαφνί και Ρέντη μέχρι Κερατσίνι, Φάληρο και Πειραιά, ο κλοιός σφίγγει. Μαζί με τους Ναζί κατακτητές καταφθάνει στην προσφυγούπολη του Πειραιά, τη «Μικρή Μόσχα», όπως είχαν βαπτίσει την Κοκκινιά, και το μηχανοκίνητο τμήμα του δοσίλογου Ν. Μπουραντά.

Ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος του 1940-41 (στην Ελλάδα αναφέρεται και ως Πόλεμος του '40 ή Έπος του '40) ήταν η πολεμική σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και συνασπισμού Ιταλίας και Αλβανίας, η οποία διήρκεσε από τις 28 Οκτωβρίου 1940 μέχρι τις 31 Μαΐου 1941, όταν και ολοκληρώθηκε η κατάληψη της χώρας από τις Γερμανικές δυνάμεις, οι οποίες επιτέθηκαν στην Ελλάδα στις 6 Απριλίου 1941.

Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη akontogiannidis@yahoo.gr Στην πατρίδα μας, είναι δύο πόλεις, τα Ανώγεια Ρεθύμνης και το Δοξάτο Δράμας, που γνώρισαν τις άγριες σφαγές των γερμανών κατακτητών και μετρούν από τρία ολοκαυτώματα η καθεμιά. Τα Ανώγεια της Κρήτης, δυο φορές των Τούρκων ( 1822 από τον Σερίφ Πασά και 1867 από τον Ρεσίτ Πασά) και μία των Γερμανών το 1944 και το Δοξάτο της Μακεδονίας, τρείς φορές από τον ίδιο κατακτητή, τους Βουλγάρους (1913, 1917 και 1941) με συνολικά 1.200 θύματα σε τριάντα χρόνια! Δεν απομένει, οι εξαιρετικοί και δραστήριοι δήμαρχοι των δύο αυτών μαρτυρικών πόλεων, Μανώλης Καλλέργης (Ανωγείων) και Δημήτρης Δαλακάκης (Δοξάτου), να προχωρήσουν στην αδελφοποίηση τους.

Ο Ποσειδώνας δεν λατρεύτηκε μόνο ως θεός της θάλασσας, αλλά και ως προστάτης των ίππων και των ιπποδρομιών. Την ιδιότητά του αυτή τεκμηριώνει στο νέο βιβλίο του «Ογχήστιος Ποσειδώνας, Λατρεία και πολιτική» (εκδ. Παπαζήση) ο ερευνητής θεμάτων προϊστορικής και κλασικής Βοιωτίας Πάρις Βαρβαρούσης και η φιλόλογος σύζυγός του Παναγιώτα Παπαευαγγέλου. Οι δύο συγγραφείς βασίζονται σε κείμενα αρχαίων Ελλήνων και Λατίνων συγγραφέων καθώς και στο πλούσιο επιγραφικό και αρχιτεκτονικό υλικό που ήρθε στο φως από την ανασκαφική έρευνα.

Ο πρωθυπουργός του Πακιστάν Zulfikar Ali Bhutto με το δικτάτορα της Λιβύης, Muammar Qaddafi, και τους ηγέτες Παλαιστίνης, Σαουδικής Αραβίας και Κουβέιτ προσεύχονται σε τέμενος στη Λαχώρη στις 23 Φεβρουαρίου 1974. Το εμπάργκο εξαγωγής πετρελαίου που επέβαλαν τα αραβικά κράτη στις χώρες της Δύσης λόγω στήριξης του Ισραήλ στο Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ τον Οκτώβριο του 1973 λειτούργησε συσπειρωτικά για τον ισλαμικό κόσμο.[/caption] Μια άγνωστη πτυχή της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το καλοκαίρι του 1974 παραμένει η ενεργός στήριξη που παρείχαν τα μουσουλμανικά κράτη στην Τουρκία τόσο σε πολιτικό όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο, με την αποστολή εφοδίων, καυσίμου και υλικών.

Η απόρρητη έκθεση του κυβερνήτη πλωτάρχη Γαβριήλ για την τουρκική εισβολή Στα άκρως απόρρητα πολεμικά ημερολόγια του υποβρυχίου «Γλαύκος» περιγράφεται με δραματικό τρόπο η επιθυμία των ναυτικών δυνάμεων να πολεμήσουν και η έλλειψη βούλησης της χούντας του Ιωαννίδη, η οποία κατέρρευσε λίγο αργότερα, παραδίδοντας ένα κομμάτι του Ελληνισμού στην Τουρκία Μια κυπριακή παροιμία λέει: «Το “αν” το φυτέψανε και δεν φύτρωσε». Το καλοκαίρι του 1974 ο Ελληνισμός υπέστη μια ήττα. Πολιτική, στρατιωτική και ψυχολογική. Από τότε και για 43 χρόνια δημιουργήθηκαν πολλά «αν», στα οποία κανείς δεν θα μπορέσει να δώσει ποτέ απαντήσεις.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, βάσει των κανονισμών της ΕΕ, το "διαζύγιο" της Βρετανίας από την Ε.Ε. θα πρέπει να εγκριθεί από κάθε εθνικό κοινοβούλιο στην ΕΕ, άρα και του Ελληνικού Το ανοιχτό επί πολλά έτη ζήτημα των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα απασχολεί τα γερμανικά Μέσα εν όψει Brexit. Όπως χαρακτηριστικά υπογραμμίζει άρθρο που δημοσιεύθηκε στη Die Welt με τίτλο «Brexit έναντι μαρμάρινης ζωοφόρου», η Ελλάδα θα μπορούσε να απαιτήσει από τη Μεγάλη Βρετανία την επιστροφή των Μαρμάρων. «Θα ήταν το αίσιο τέλος μίας ιστορίας χωρίς τέλος» υπογραμμίζει το άρθρο της εφημερίδας υπενθυμίζοντας ότι ο λόρδος Έλγιν απέσπασε γλυπτά και θραύσματα από τον Παρθενώνα «υπό αμφίβολες συνθήκες», για να τα πουλήσει το 1816 στο Βρετανικό Μουσείο, όπου εκτίθενται μέχρι σήμερα.

Ο αρχαιολογικός χώρος της Κνωσού, στις αρχές του 1900 Μια όπερα που δεν έχει ξαναπαιχτεί κι ένας αρχαιολογικός χώρος που δεν έχει ξαναδοθεί για εκδήλωση «συναντώνται», στις 28 Σεπτεμβρίου στην Κρήτη. Πρόκειται για το Ανάκτορο της Κνωσού που παραχωρείται, για πρώτη φορά, με σκοπό να παρουσιαστεί η όπερα «Μίνως» της Μαριέλλης Σφακιανάκη, δισέγγονης του Μίνωα Καλοκαιρινού, ο οποίος το 1878 ανακάλυψε το Ανάκτορο της Κνωσού. Όμως, σε αντίθεση με τον 'Αγγλο αρχαιολόγο 'Αρθουρ Έβανς, που συνέδεσε άρρηκτα το όνομά του με την Κνωσό,  ο Έλληνας ανασκαφέας έμεινε στην αφάνεια.     ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ    

Του Γιώργου Λαμπράκη Οδός Αντιστρατήγου Στυλιανού Καλμπουρτζή. Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα που σέβεται τους Ήρωές της, θα ήταν μια πραγματικότητα. Κι αν θέλετε να δούμε παραδείγματα άλλων χωρών, όχι μόνο στη γενέτειρά του τη Θεσσαλονίκη, αλλά και σε άλλες πόλεις της χώρας το όνομα ενός εκ των κορυφαίων προσωπικοτήτων (δεν ήταν δα και ... πολλές) που έσωσε την τιμή των ελληνικών όπλων κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στη Κύπρο το 1974, θα είχε δοθεί σε ένα δρόμο, θα γίνονταν σημείο αναφοράς σε ομιλίες, παρουσιάσεις και αφιερώματα.

Το ξημέρωμα της 6ης Αυγούστου, μαζί με 5-6 ακόμα στρατιώτες, ήμουν στην ταράτσα του Φοντάνα Αμορόζα, ανατολικά του Καραβά και δεξιά του δρόμου που οδηγούσε προς την Κερύνεια. Βρισκόμασταν εκεί για να ελέγχουμε την περιοχή και τις κινήσεις των Τούρκων, αλλά και για να δείχνουμε στους αξιωματικούς Ελλάδας, Τουρκίας, Ηνωμένων Εθνών, οι οποίοι πετούσαν με ελικόπτερο πάνω από την περιοχή, για να σχεδιάσουν σε χάρτη τις περιοχές που κατείχε η κάθε πλευρά των εμπολέμων, ότι τα χωριά Λαπήθου και Καραβάς ήταν υπό ελληνική και όχι τουρκική κατοχή, όπως ισχυριζόταν ο Τούρκος συνταγματάρχης Νιαζί Τσακάρ, ο οποίος μετείχε στο έργο χάραξης των γραμμών.

Με τη συμμετοχή της μητέρας, της κόρης, και της αδελφής του αείμνηστου Τάσου Ισαάκ, Τασούλλας, Αναστασίας και Άντρης, αντίστοιχα, ολοκληρώνεται σήμερα το διήμερο οδοιπορικό των μοτοσικλετιστών κατά μήκος της νεκρής ζώνης στα πλαίσια των εκδηλώσεων μνήμης και τιμής για τους ήρωες  Τάσο Iσαάκ και Σολωμό Σολωμού. Το οδοιπορικό ξεκίνησε χθες από την Πάφο και θα τερματίσει στο οδόφραγμα της Δερύνειας, περνώντας μέσα από ακριτικά χωριά, τα οδοφράγματα Λιμνίτη, Αστρομερίτη, Αγίου Δομετίου, Λήδρα Πάλας και οδού Λήδρας, τον Τύμβο Μακεδονίτισσας και τα Φυλακισμένα Μνήματα. Οι συμμετέχοντες προχωρούν σε συμβολικό κλείσιμο των οδοφραγμάτων και διανέμουν ενημερωτικό υλικό.

Ἡ Ναυμαχία τῆς Σάμου ἦταν πολεμικὴ ἐμπλοκὴ τῆς ἐπανάστασης τοῦ 21. Μετὰ τὴν καταστροφὴ τῶν Ψαρῶν ὁ ἐχθρικὸς στόλος εἶχε ἀποσυρθεῖ στὴν Μυτιλήνη καὶ διέμεινε ἐκεῖ γιὰ περίπου ἕνα μήνα. Ὁ φόβος τῶν Ἑλλήνων ἦταν μεγάλος, ὅτι μετὰ ἀπὸ αὐτὸ θὰ κινδύνευε καὶ ἡ Σάμος. Ακολούθως ὁ Ἑλληνικὸς στόλος παίρνοντας δάνειο περὶ τὶς 90 χιλιάδες δίστηλα ἑτοιμάστηκε, ἡ μὲν πρώτη μοίρα ὑπὸ τὸν Σαχτούρη εἴκοσι ἑπτὰ Ὑδραίικα καὶ ὀκτὼ Πετζωτικὰ πλοῖα, ἡ δὲ δεύτερη μοίρα ὑπὸ τὸν Μιαούλη.

Ὅταν ξεκίνησε ἡ συζήτηση γιὰ τὴν ἔκδοση ἑνὸς βιβλίου γιὰ τὸν Μέγα Ἀλέξανδρο, οἱ ἐρωτήσεις ἦταν πάρα πολλές. Γιατί ἕνα ἀκόμη βιβλίο γιὰ τὸν Μέγα Ἀλέξανδρο; Γιατί ἕνα βιβλίο ποὺ νὰ ἀναφέρεται στὸν μέγιστο τῶν Ἑλλήνων καὶ νὰ ἀπευθύνεται σὲ νέους; Γιατί μία ἔκδοση πού σχετίζεται μὲ ἕνα θέμα πού ἔχει «ξεχασθεῖ;». Ποιὸς θὰ ἀσχοληθεῖ καὶ θὰ διαβάσει γιὰ τὸν Μέγα Ἀλέξανδρο;

Ελληνικό λατομείο του 5ου αιώνα προ Χριστού ανακαλύφθηκε τυχαία κατά τη διάρκεια των εργασιών κατασκευής ενός κτιρίου στο κέντρο της Μασσαλίας. Μάλιστα, σύμφωνα με τα γαλλικά ΜΜΕ, θα ενταχθεί εν μέρει στα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς.

Ξεσκεπάζονται οι αποδομητές του ελληνικού έθνους: Οι σύγχρονοι Έλληνες είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων Ο κορυφαίος έλληνας γενετιστής παγκόσμια, Γιώργος Σταματογιαννόπουλος, μίλησε στη ΚΡΗΤΗ-TV και τον Γιώργο Σαχίνη, από το Σηάτλ των ΗΠΑ, για την νέα γονιδιακή έρευνα , που συνδέει σε γραμμική συνέχεια το DNA , των Μινωιτών και Μυκηναίων για 5.000 χρόνια με τους σύγχρονους Έλληνες σε κοινά κατά 70% χαρακτηριστικά , καταρρίπτοντας αρχαιολογικούς και ιστορικούς μύθους και θεωρίες.

ΜΥΚΗΝΑΙΟΙ ΚΑΙ ΜΙΝΩΙΤΕΣ ΕΙΧΑΝ ΠΟΛΛΑ ΚΟΙΝΑ Οι Μινωίτες και οι Μυκηναίοι είχαν μεγάλες γενετικές συγγένειες μεταξύ τους παρά τις όποιες διαφορές τους, κατάγονταν και οι δύο κυρίως από τους πρώτους νεολιθικούς γεωργούς στην περιοχή του Αιγαίου, ενώ οι σημερινοί Έλληνες είναι γενετικά παρόμοιοι σε μεγάλο βαθμό με τους Μυκηναίους.

Ἡ νίκη τῶν Βυζαντινῶν κατὰ τῶν Βουλγάρων (πάνω) καὶ ὁ θάνατος τοῦ Σαμουὴλ τῆς Βουλγαρίας (κάτω) Ἡ μάχη διεξήχθη στὴν περιοχὴ μεταξύ των βουνῶν τῶν Μπέλλων καὶ του Ογκραζντέν, στὸ σημερινὸ βουλγάρικο χωριό Κλειδίον. Ἡ ἀποφασιστικὴ μάχη ἔγινε στὶς 29 Ἰουλίου, μὲ ἐπίθεση τῶν Βυζαντινῶν, ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ Νικηφόρου Ξιφία, ἡ ὁποία εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὴν καταστροφὴ τῶν Βουλγάρων. Αὐτὴ ἡ μάχη ἀποτέλεσε μεγάλο πλῆγμα γιὰ τοὺς Βούλγαρους. Οἱ Βούλγαροι στρατιῶτες αἰχμαλωτίστηκαν καὶ τυφλώθηκαν μετὰ ἀπὸ διαταγὴ τοῦ Βασιλείου Β’, ὁ ὁποῖος ἀργότερα πῆρε τὸ ὄνομα «Βουλγαροκτόνος». Ὁ Σαμουὴλ ἐπέζησε ἀπὸ τὴ μάχη, ἀλλὰ πέθανε 2 μῆνες ἀργότερα, ἀπὸ καρδιακὴ ἀνεπάρκεια.

Όπου, φωνάζω, και να βρίσκεστε, αδελφοί όπου και να πατεί το πόδι σας ανοίξετε μια βρύση τη δική σας βρύση του Μαυρογένη. Καλό το νερό και πέτρινο το χέρι του μεσημεριού που κρατεί τον ήλιο στην ανοιχτή παλάμη του.