ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

Ο Κοραής και ο Φεραίος σώζουν την Ελλάδα (έργο του Θεόφιλου Χατζημιχαήλ) Η 196η επέτειος της Επανάστασης του 1821 έδωσε την ευκαιρία πάλι να ακουστεί και να γραφτεί η προπαγάνδα της αριστερής διανόησης. Η επανάσταση, κατά την προπαγάνδα, δεν προήλθε από τη θέληση του ελληνικού λαού να απελευθερωθεί, κάτι που το επιζήτησε από την πρώτη ημέρα της υποδούλωσής του, αλλά ήταν προϊόν των ιδεών της Γαλλικής Επαναστάσεως (1789) και της Συνθήκης Κιουτσούκ Καϊναρτζή (1774), μεταξύ Ρωσίας και Οθωμανών.

Ένας πολύ σημαντικός τάφος αρχαίου Έλληνας βασιλέως φαίνεται πως έχει ταυτοποιηθεί από τον αρχιτέκτονα στο Τμήμα Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού της  Ελλάδας, Μιχάλη Λεφαντζή, σε συνεργασία με τον αναπληρωτή καθηγητή Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, Θεόδωρο Μαυρογιάννη και πρόκειται για την τελευταία κατοικία του Πτολεμαίου Ευπάτωρα!

Ξημέρωμα στην Αθήνα 450 π. Χ. ΠΡΟΛΟΓΟΣ Η θέση της γυναίκας στην αρχαία κοινωνία Πολλά και διάφορα έχουν γραφτεί για τις γυναίκες στη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, άλλα από τα οποία εκθειάζουν το γυναικείο φύλλο και άλλα που μιλούν με τρόπο ταπεινωτικό και ανεπίτρεπτο. Γράφτηκαν ύμνοι συγκινητικοί αλλά και στίχοι προσβλητικοί και βλάσφημοι. Υπήρξαν περίοδοι δόξας, όμως και φαινόμενα καταπίεσης και εκμετάλλευσης.Είναι αλήθεια ότι καθώς οι πολιτισμοί διαφέρουν μεταξύ τους, διαφέρουν και οι ρόλοι που αναθέτουν στο ένα ή το άλλο φύλο, και οι διάφορες εργασίες, κάποιες από τις οποίες σε μια κοινωνία μπορεί να θεωρούνται αντρικές ενώ σε άλλη γυναικείες.

Ξημέρωμα στην Αθήνα 450 π. Χ.    ΠΡΟΛΟΓΟΣ  Η θέση της γυναίκας στην αρχαία κοινωνία Π ολλά και διάφορα έχουν γραφτεί για τις γυναίκες στη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, άλλα από τα οποία εκθειάζουν το γυναικείο φύλλο και άλλα που μιλούν με τρόπο ταπεινωτικό και ανεπίτρεπτο. Γράφτηκαν ύμνοι συγκινητικοί αλλά και στίχοι προσβλητικοί και βλάσφημοι. Υπήρξαν περίοδοι δόξας, όμως και φαινόμενα καταπίεσης και εκμετάλλευσης.

Στον 20ο αιώνα, πάρα πολλές γυναίκες διέπρεψαν στα πιο απαιτητικά λογοτεχνικά είδη, εκφράζοντας όχι μόνο τη γυναικεία ψυχή αλλά και τη συνείδηση της εποχής τους... Κορυφαία προσωπικότητα που κατέθεσε το δικό της ανεκτίμητο κεφάλαιο στην παγκόσμια τράπεζα της λογοτεχνίας, είναι η γυναίκα η οποία, το 1995, με πολιτικό διάταγμα, πολιτογραφήθηκε Ελληνίδα.

«Ο άνθρωπος με τη σκέψη επεμβαίνει στην ύλη, ενώ με το νου υπερβαίνει την ύλη». Σωκράτης Σύμφωνα με τον μύθο, η σύζυγος του Μίνωα Πασιφάη ερωτεύτηκε τον ταύρο τον οποίο είχε κάνει δώρο ο Θεός Ποσειδώνας στον Μίνωα. Ο Ποσειδώνας ζήτησε από το Μίνωα να του θυσιάσει αυτόν τον ταύρο. Ο Μίνωας όμως αντί για αυτόν θυσίασε έναν άλλο ταύρο, ελπίζοντας ότι ο θεός δε θα το προσέξει. Ο Ποσειδώνας όμως κατάλαβε τι είχε γίνει, εξοργίστηκε, και έκανε τη γυναίκα του Μίνωα Πασιφάη να ερωτευτεί τον ταύρο.

ΠΕΤΡΙΝΑ ΛΟΓΙΑ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΩΝ!

ΜΕ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΟΥ ΒΙΟΥ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΑΘΗΝΑΙΩΝ. ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΕΝΔΥΣΕΩΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ/ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΥΣΤΕΡΗ ΑΡΧΑΪΚΗ ΚΑΙ ΠΡΩΙΜΗ ΚΛΑΣΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ. 1) Στην αρχαία Ελλάδα δεν υπήρχε ενιαία χρονολογική αφετηρία. Το πολιτικό έτος διέφερε από το φυσικό που ονομαζόταν Ενιαυτός. Συνήθως το έτος καθοριζόταν από τον χρόνο θητείας κάποιου πολιτικού ή θρησκευτικού Άρχοντος, ο οποίος του έδινε και το όνομά του.

Την 8η Οκτωβρίου 1822, ο Οθωμανικός στόλος απέπλευσε από την Κρήτη για να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη. Περνώντας ανάμεσα από τα νησιά των Κυκλάδων αγκυροβόλησε στο λιμάνι της Σύρου, όπου οι Έλληνες καθολικοί κάτοικοι έσπευσαν να προσκυνήσουν, απορρίπτοντας την πρόταση των Ορθοδόξων συμπολιτών τους να πολεμήσουν τον κοινό εχθρό. Την ίδια ημέρα δύο Αλγερινά μπρίκια προχώρησαν με αργό ρυθμό προς την παραλία της Μυκόνου. Εκεί όμως δεν υπήρχαν Φραγκεμένοι Έλληνες, αλλά Έλληνες πού κράτησαν την Ορθόδοξη πίστη τους στο πέρασμα των αιώνων και ήσαν αποφασισμένοι να πολεμήσουν τον Αγαρηνό. Στη Μύκονο υπήρχε και η Μαντώ Μαυρογένους.

Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 αποτελεί μια αστείρευτη πηγή έμπνευσης και άρδευσης της εθνικής μας μνήμης και μια μεγάλη δεξαμενή από εξέχουσες προσωπικότητες, είδωλα, πρότυπα, σύμβολα, νίκες, θυσίες,στρατιωτικές συγκρούσεις και πολιτικές διαμάχες που συνδέθηκαν άρρηκτα με το νεοσύστατο ελληνικό κράτος και σηματοδότησαν ανεξίτηλα την εθνική μας ζωή. Η ιστορία οιονεί έχει αξιολογήσει τους πρωταγωνιστές, όχι μόνο από τις τότε επιδράσεις και τα αποτελέσματα που είχαν, αλλά και από την υστεροφημία που άφησαν στις μετέπειτα γενιές. Αφορμώμενος από τη γενική αυτή διαπίστωση, αβίαστα, πιστεύω, ότι μπορούμε, επιγραμματικά να αναφέρουμε ορισμένα ονόματα ,που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση.

Μόλις αφήσαμε πίσω μας άλλη μια 25η Μαρτίου. Την «τιμήσαμε» και πάλι με τον ίδιο πάντοτε ανούσιο τρόπο: τις ίδιες παρελάσεις, τα ίδια αφιερώματα, τους ίδιους ανιαρούς επετειακούς λόγους. Και για μια ακόμη φορά νομίζω πως χάσαμε την ευκαιρία να αντικρίσουμε αυτή τη μέρα στις πραγματικές της διαστάσεις, για να μάθουμε να την αντιμετωπίζουμε τελικά με έναν τρόπο εντελώς διαφορετικό.

Ο απαγχονισμός του Εθνομάρτυρα Αρχιεπισκόπου Κύπρου Κυπριανού (1756 - 1821) Είχαν περάσει 136 χρόνια από το ’21 μέχρι τότε. Όταν αποφάσισες Γρηγόρη να πολεμήσεις μέχρις εσχάτων αντί να παραδοθείς. Υπαρχηγός, και το νεύμα σου προς την αθανασία ακολούθησαν και άλλοι. Νεαρότερος τότε ο Ευαγόρας.

Κωνσταντίνου Δεσποτόπουλου Τὸν τελευταῖο καιρὸ ἀναθεωρητὲς τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας προσπαθοῦν νὰ ἀλλάξουν τὰ ἱστορικὰ δεδομένα, παρουσιάζοντας καινοφανεῖς ἀπόψεις γιὰ νὰ ἀνατρέψουν τὴν ἱστορική ἀλήθεια. Στόχος τους, νὰ ξαναγράψουν τὴν Ἱστορία ὑπὸ τὸ πρίσμα μίας κατευθυνόμενης, δῆθεν «προοδευτικῆς» ἰδεολογίας, μὲ ἐπικάλυμμα τὴν «ἐπιστημονικὴ τεκμηρίωση» ἀπὸ θολὲς πηγές. Μειώνουν τὸν ρόλο τῆς Ἐκκλησίας στὴν Ἐπανάσταση τοῦ ’21, σπιλώνουν ἀγωνιστὲς (Κολοκοτρώνης) καὶ τονίζουν ὅτι «ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία ἦταν ἀντίθετη στὴν Ἐπανάσταση καὶ τοὺς ἐλάχιστους ἀνώτερους κληρικοὺς ποὺ ἐλάμβαναν μέρος ὁ Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ ἀπειλοῦσε ὅτι θὰ ἀφορίσει».

Πώς επιβίωσε το Έθνος μας μετά από αιώνες Τουρκοκρατίας και Ενετοκρατίας; Ποια είναι τα πνευματικά εφόδια που οδήγησαν τον Ελληνισμό στην Επανάσταση του 1821; Οι απαντήσεις περιέχουν χρήσιμα μηνύματα και για τους σημερινούς Έλληνες.

Το Υπερατλαντικό Ταξίδι Του Ηρακλέους Που Δεν Διδάσκεται Στα Σχολεία Ιστορικό πρόσωπο που έφτασε ώς τον Καναδά ήταν ο Ηρακλής της ελληνικής μυθολογίας, σύμφωνα με τον καθηγητή Γεωλογίας Ηλία Μαριολάκο Έφτασε χίλια χρόνια πριν από τον Μεγάλο Αλέξανδρο στον Ινδό ποταμό. Πέρασε από την Αιθιοπία, έφτασε ώς τη Γροιλανδία και ίσως να πάτησε πρώτος το πόδι του στην Αμερική. Ένας από τους πιο γνωστούς ήρωες της παγκόσμιας μυθολογίας- ο Ηρακλής- δεν ήταν μόνο ένας σπουδαίος υδραυλικός, μηχανικός και υδρογεωλόγος, όπως μαρτυρούν πολλοί από τους δώδεκα άθλους του, αλλά και ο πρώτος που έκανε πράξη την παγκοσμιοποίηση και ο αρχιτέκτονας της μυκηναϊκής κοσμοκρατορίας, όπως υποστήριξε χθες το βράδυ σε ομιλία του, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο ομότιμος καθηγητής Γεωλογίας και μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου Ηλίας Μαριολάκος.

Χρειάστηκαν μόνο 3,5 μήνες παραμονής του λόρδου Βύρωνα στο επαναστατημένο Μεσολόγγι, για να δημιουργηθεί ο μύθος του εθνικού ήρωα. Του έχουμε στήσει προτομές, του έχουμε αφιερώσει πλατείες, δρόμους κι έναν δήμο της Αθήνας στο όνομά του. Αλλά ο μύθος δεν είναι ιστορία. Ο άγγλος λόρδος δεν πέθανε μαχόμενος για την ελευθερία των Ελλήνων. Δεν ήταν καν φιλέλληνας...! Ο Βύρωνας, ένας από τους διαπρεπέστερους εκπροσώπους του ρομαντισμού, είχε γνωρίσει την Ελλάδα πριν την Επανάσταση, κατά το ταξίδι του 1809- 1811. Άνθρωπος φιλελεύθερος και αντιδεσποτικός. Ένας αριστοκράτης αναρχικός, αντίθετος στο κατεστημένο της εποχής του. Κυριολεκτικά τυχοδιώκτης, ζούσε μεταξύ ερωτικών σκανδάλων, ανίας, επαναστατικών εξάρσεων και ρομαντικών παρορμήσεων. Αντιφατικός ως χαρακτήρας. Από τη μια εραστής της ελευθεροφροσύνης κι από την άλλη θαυμαστής του αιμοσταγούς σατράπη της Ηπείρου, Αλή πασά. Θαμπώνεται από τη χλιδή του σεραγιού και κολακεύεται η ματαιοδοξία του από την υποδοχή του Αλή. Γνώριζε ο νεαρ...

Σε εκδήλωση της εφημερίδας «Εστία» και της Εταιρείας Μελέτης Ελληνικής Ιστορίας «φωτίστηκαν» πτυχές της Εθνικής Παλιγγενεσίας Ρεπορτάζ: Στάθης Βασιλόπουλος Φωτό: Δημήτρης Γκολφομήτσος Το έπος της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 «φώτισαν» Από πάνω προς τα κάτω: Ελευθέριος Σκιαδάς, Τηλέμαχος Μαράτος, Ανδρέας Ζαΐμηςοι ομιλητές που συμμετείχαν στη λαμπρή εκδήλωση που διοργάνωσαν, με αφορμή την επέτειο της 25ης Μαρτίου, η Εταιρεία Μελέτης Ελληνικής Ιστορίας και η εφημερίδα «Εστία», στην κατάμεστη αίθουσα του μεγάρου της Αρχαιολογικής Εταιρείας, στη γωνία των οδών Πανεπιστημίου και Ομήρου, στο κέντρο της Αθήνας.

«Σερ Στήβεν Ράνσιμαν: Χρειαζόμαστε την πνευματική μετριοφροσύνη» Η συνέντευξη που ακολουθεί δόθηκε από το σερ Στήβεν Ράνσιμαν, στο Ελσισιλντς της Σκωτίας, στον πατρογονικό πύργο του, τον Οκτώβρη του 1994, για λογαριασμό της ΕΤ3, στις δημοσιογράφους Χρύσα Αράπογλου και Λαμπρινή Χ. Θωμά. Για τεχνικούς λόγους, δεν «βγήκε» ποτέ στον αέρα. Και οι δύο δημοσιογράφοι θεωρούν την συνέντευξη αυτή από τις πιο σημαντικές της καριέρας τους, μια και ανήκει στο είδος των «συζητήσεων» που σε διαμορφώνουν και δεν ξεχνάς ποτέ. Θεωρούν ότι πρέπει να δει το φως της δημοσιότητας, έστω και με μια τόσο θλιβερή αφορμή, όπως ο θάνατος του μεγάλου φιλέλληνα.

Αδυνατούν να διακρίνουν οι «ειδήμονες» αυτοί τη διαφορά της διατύπωσης «ρωμαϊκός» έναντι «ρωμαϊκής εποχής». Πριν καλά καλά εισέλθει η αρχαιολογική σκαπάνη στον περίβολο του μνημείου της Αμφίπολης, μια κυρία που αμείβεται από την ελληνική κοινωνία για να προάγει την επιστήμη της αρχαιολογίας, καινοτόμησε διορθώνοντας τον εαυτό της με τη διευκρίνιση ότι όταν δήλωσε ότι το μνημείο είναι ρωμαϊκό εννοούσε ότι είναι ελληνικό της ρωμαϊκής εποχής.

Ακούστε τη συνέντευξη του σκιτσογράφου Στάθη Σταυρόπουλου στο Γ. Σαχίνη στο Ράδιο 98.4 Στην εποχή των μνημονίων, αποδεικνύεται γιατί επί χρόνια δουλεύτηκε στη κοινωνία ένας επετειακός φορμαλισμός για το νόημα της Επανάστασης του ’21 , λέει μιλώντας στον 9.84 ο σκιτσογράφος Στάθης Σταυρόπουλος. Ο ίδιος ξεδίπλωσε σκέψεις για την συνέχεια των Ελλήνων , αποκρούοντας εθνο-μηδενιστικές απόψεις , που μας εμφανίζουν ως έθνος-κράτος δημιούργημα του Διαφωτισμού, σημειώνοντας ότι στο dna των Ελλήνων , οι εγγραφές της αμφισβήτησης μέσω της ουτοπίας, είναι μία συνεχείς παρακαταθήκη αγώνων.

Κατά τη δεκαετία που ακολούθησε τη διάλυση του τελευταίου Μακεδονικού στρατιωτικού σχηματισμού της Νεάπολης, οι βετεράνοι Χιμαριώτες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην Ελληνική Επανάσταση. Μεταξύ αυτών που έγιναν αξιωματικοί των ελληνικών επαναστατικών δυνάμεων, ο πλέον διακεκριμένος ήταν ο στρατηγός Σπυρομήλιος. Στη διάρκεια της 50αετούς σταδιοδρομίας του, υπηρέτησε στα Τάγματα Ελαφρού Πεζικού του ελληνικού κράτους, ως διοικητής της Σχολής Ευελπίδων, και στην πολιτική, πρώτα ως υπουργός Πολέμου και στη συνέχεια ως αντιπρόεδρος και πρόεδρος του κοινοβουλίου.

Τοῦ πρωτοπρ. πατρός Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν ΑΠΟ χρόνια δουλεύω αὐτό τό θέμα καί ἔχει συγκεντρωθεῖ ἕνα τεράστιο ὑλικό, ἀρχειακό, ἀδημοσίευτο ἤ καί δημοσιευμένο. Σκοπός τοῦ κειμένου αὐτοῦ εἶναι νά λειτουργήσειὡς πρόκληση στούς ἀγαπητούς μας ἀναγνῶστες. Εἶναι βέβαιο, ὅτι θά δημιουργηθοῦν ὄχι μόνο εὔλογες ἀπορίες, ἀλλά καί ἀντιδράσεις, διότι τό κείμενο συμβάλλει στην ὑπέρβαση τῆς «σιδερωμένης» ἱστορίας, πού θά ᾽λεγε καί ὁ ἀείμνηστος Μακρυγιάννης, ἡ ὁποία διδάσκεται καί ἀναπαράγεται στή σχολική μας ἐκπαίδευση. Ἀλλ᾽ αὐτό εἶναι φυσική ἀπόληξη τῆς εὐρωπαϊκῆς ἀναγνώσεως τῆς ἱστορίας μας.

400 χρόνια πόλεμο είχαμε και συνεχίζουμε...

Μιχάλης Στούκας Ο φιλελληνισμός από την αρχαιότητα ως το 1821 – Ο ανιψιός του Ναπολέοντα Παύλος Βοναπάρτης – Ο ηρωικός θάνατος του Φρανσουά Ρομπέρ με τα 24 (!) τραύματα στο σώμα του – Η απίστευτη ιστορία του Ότο Γκούσταβ Μπένιγκσεν στη Ναύπακτο – Αμερικανοί, Σουηδοί, Ισπανοί και… ένας μουσουλμάνος φιλέλληνας! Ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στην Επανάσταση του 1821, είναι αναμφίβολα οι Φιλέλληνες και η προσφορά τους στον Αγώνα για την ανεξαρτησία. Σύμφωνα με τον… αχώριστο σύντροφό μας, το "Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας" της Ακαδημίας Αθηνών (εκδ. 2014), φιλελληνισμός είναι "η στάση συμπάθειας και αλληλεγγύης προς τους Έλληνες και την Ελλάδα, ειδικότ. κίνημα για την υλική και ηθική ενίσχυση των επαναστατημένων Ελλήνων κατά των Οθωμανών το 1821".

του Απόστολου Κ. Σαραντίδη* Η μεγάλη εθνεγερσία που οδήγησε στην απελευθέρωση και στη συγκρότηση εθνικού κράτους κατέχει αναμφίβολα στην ιστορική διαδρομή του ελληνισμού πρωτεύουσα θέση και η σημασία της είναι αναγκαίο να γίνεται κατανοητή καθώς η εθνική αυτογνωσία μπορεί να οδηγήσει στην εξέλιξη και στην ομαλή πορεία του εθνικού βίου και μάλιστα όταν πέρα από την οφειλομένη απόδοση τιμής, οι εθνικές εκκρεμότητες και τα ανοικτά εθνικά προβλήματα επιβάλλουν την αναδρομή στο παρελθόν. Και πιστεύουμε ότι δεν είναι χρήσιμοι οι πανηγυρισμοί αν δεν συνδέουν το παρελθόν με το παρόν με άμεση προβολή στο μέλλον. Οι Έλληνες αγωνιζόμενοι ενάντια στην οθωμανική τυραννία, διεκδικούν κάτι περισσότερο από ένα κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό πεδίο δράσης. Διεκδικούν την ελευθερία. Ελευθερία προσωπική, συλλογική και πνευματική. Όχι όμως ιδιωτική. Το ιστορικό πλαίσιο γνωστό: Αιώνες σκλαβιάς σε ένα σκοτεινό περιβάλλον όπως αυτό που είχαν επιβάλλει οι Οθωμανοί με τις φυσικές άμυνες που δημιουργούν ...

Η καστροπολιτεία της Μεθώνης, είναι ένα από τα σπουδαιότερα οχυρωματικά σύνολα του Ελληνικού χώρου. Είναι χτισμένη σε θέση που κατοικήθηκε από τους προϊστορικούς χρόνους και που ταυτίζεται με τον Ομηρικό Πήδασο. Σε διάφορα σημεία των μεσαιωνικών τειχών υπάρχουν είτε τμήματα τειχοδομίας της αρχαίας Μεθώνης στην αρχική θέση τους είτε αρχαία αρχιτεκτονικά μέλη σε μεταγενέστερη χρήση.

Γερμανοί οι πιο πολλοί φιλέλληνες που θυσιάστηκαν στον Αγώνα του ‘21,  τον οποίο βοήθησαν ποιητές,  πολιτικοί, στρατηγοί, ναύαρχοι κι έμποροι Φιλέλληνες αξιωματικοί ( Γερμανοί, Ελβετοί, Γάλλοι και Ιταλοί) που έσπευσαν στην Ελλάδα  Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη akontogiannidis@yahoo.gr ΄Οσοι ευρωπαίοι διανοούμενοι, έβλεπαν ή μάθαιναν τα φριχτά μαρτύρια από τους βανδαλισμούς και τις σφαγές  των Τούρκων σε βάρος  των υπόδουλων Ελλήνων, δεν μπορούσαν να μείνουν αδιάφοροι. Με παραστάσεις και εκδηλώσεις βοηθούσαν τους  Έλληνες,  αδιαφορώντας για το αυστηρό παπικό πνεύμα  της «Ιεράς Συμμαχίας» που επέβαλε ο σαδιστής Μέτερνιχ, απαγορεύοντας στους Ευρωπαίους, ακόμα και τη συμπάθεια στους  επαναστατημένους σκλάβους. Στη Γαλλία, εργάτες  ενός παρισινού υφαντουργείου, έστειλαν διαμαρτυρία τους στον Λουδοβίκο ΙΗ΄, ζητώντας να επέμβει διπλωματικά για να σώσει τους Έλληνες. Φοιτητές από Γαλλία και Γερμανικά κρατίδια, ενθουσιασμένοι από τους  αρχ...

Σ' αυτόν τον τόπο οι ιστορικές στρεβλώσεις είναι τόσες πολλές και τόσο καλά δομημένες, που όποιος θελήσει να προσεγγίσει την αλήθεια θα πρέπει να το πράξει μόνος του και ίσως με κόπο πολύ. Δυστυχώς. Η επίσημη ιστορία που διδάσκεται σε όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης, όχι μόνο δεν μας βοηθάει να ερμηνεύσομε τον εαυτό μας και να κατανοήσομε τους γύρω μας, αλλά απεναντίας συσκοτίζει και παραμορφώνει κάθε αλήθεια αναιρώντας την προοπτική. Πρέπει ο καθένας μόνος του «να έρθει και να δει». Πρέπει ο καθένας μόνος του να ψηλαφήσει τους τύπους των ήλων.

Αξίζει να διαβαστεί από όλους μας, για να καταλάβουμε ΓΙΑ ΤΙ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ οι ένδοξοι Αγωνιστές του 1821. Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης το λέει ξεκάθαρα, στην ιστορική προκήρυξή του με ημερομηνία 24 Φεβρουαρίου 1821 (στο τέλος μπορείτε να διαβάσετε και την προκήρυξη από το πρωτότυπο κείμενο):

Κώστας Καραΐσκος Ἔφτασε πάλι ἡ ἐπέτειος τῆς ἑλληνικῆς Παλιγγενεσίας καί πᾶμε γιά μιάν ἀκόμη φορά νά τήν προσπεράσουμε χωρίς νά ἀποκτήσουμε τήν παραμικρή ἰδέα γιά τό νόημά της. Τίς σκέψεις αὐτές πυροδότησε ἡ παρουσία μας σέ διάλεξη γιά τήν Ἐπανάσταση ὅπου ἐγέρθησαν πάλι τά γνωστά ἀναπάντητα ἐρωτήματα, διατυπώθηκαν πάλι οἱ μετανεωτερικοί μῦθοι γιά τήν προέλευσή της ἀλλά καί βεβαιώθηκε πώς ἡ ἀρρώστεια τοῦ νεοελληνικοῦ κράτους εἶναι πολύ βαθύτερη ἀπό τήν οἰκονομική δυσπραγία τῶν τελευταίων 7 χρόνων. Δέν θά μείνω στά ἐπιμέρους ζητήματα πού ἀκούστηκαν, π.χ. τῆς γνωστῆς ἄμεσης (καί ἀνεδαφικῆς) σύνδεσης τοῦ ‘21 μέ τήν Γαλλική Ἐπανάσταση, ἤ πώς τά φιλελεύθερα πολιτικά κείμενα τῶν ἐπαναστατῶν – σάν τῆς Ἐπιδαύρου – ἦταν μόνο γιά τά μάτια τῶν Εὐρωπαίων (τή στιγμή πού τά συνέτασσαν ἐπαναστάτες / καρμπονάροι καί στήν Εὐρώπη κυριαρχοῦσε ἡ ἀπολυταρχία καί ἡ Ἱερά Συμμαχία!), ἤ πώς ἡ ἔμπνευση τοῦ ‘21 ἦταν ἡ ἀρχαιότητα κι ὄχι τό Βυζάντιο (ὅταν ὅλοι οἱ ἀγωνιστές ἀναφέρονται στήν Πόλη, στόν Κωνστ...

«Η επανάσταση η δική μας (γράφει ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στα Απομνημονεύματά του) δεν μοιάζει με καμιά από όσες γίνονται στην Ευρώπη. Της Ευρώπης οι επαναστάσεις εναντίον των διοικήσεών των είναι εμφύλιος πόλεμος. Ο δικός μας πόλεμος ήταν ο πλέον δίκαιος, ήταν έθνος με άλλο έθνος… Ούτε ποτέ θέλησε ο Σουλτάνος να θεωρήσει τον Ελληνικόν λαόν ως λαόν, αλλά ως σκλάβους. Μια φορά όταν επήραμε το Ναύπλιον ήρθε ο Χάμιλτον να με δει. Μου είπε ότι πρέπει οι Έλληνες να ζητήσουν συμβιβασμό και η Αγγλία να μεσιτεύσει. Εγώ του αποκρίθηκα ότι αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος!»

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου 1821 θα συνοδευθεί από τη μονότονη προσπάθεια κάποιων «προοδευτικών» να ξαναγράψουν την Ιστορία. Μόνιμος στόχος των συγκεκριμένων διανοουμένων και αρθρογράφων είναι το Κρυφό Σχολειό. Το χαρακτηρίζουν μύθο και το χλευάζουν. Προφανώς διακατέχονται είτε από άγνοια είτε από εμπάθεια. Αντιλαμβάνομαι ότι οι στόχοι τους είναι δύο. Πρώτον να υποβαθμίσουν τον πατριωτικό ρόλο της Εκκλησίας και δεύτερον να εξωραΐσουν την Οθωμανική Αυτοκρατορία και να την παρουσιάσουν φιλελεύθερη και ανεκτική.

Γιορτάζει σήμερα η πατρίδα. Γιορτάζει τη μεγάλη γιορτή. Μέσα από τη γη, τη φτωχή και ακριβοχώματη γη, τινάζεται και ανεβαίνει στο φως, πλεγμένη και πνιγμένη στο αστερόφωτο ποτάμι της αφθαρσίας η μορφή της φυλής μας. Η φυλή μας που την έθρεψαν τα οράματα, τη στεφάνωνε κάθε φορά η αιματόχρωμη μαρμαρυγή της δύσης και τη λίκνιζε πάλι με χρόνια και καιρούς η ανάσταση και η ανατολή.

Με την ευκαιρία της επετείου του απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων του 1821,  το "Ελλήνων Δίκτυο" κάνει ένα αφιέρωμα με κάποια σχετικά βίντεο που αναφέρονται στους αγώνες απελευθέρωσης του Έθνους μαζί με το άδοξο τέλος των ηρώων του 21 . "1821, ο ξεσηκωμός του Γένους": Ντοκιμαντέρ του National Geographic

Ένα πανομοιότυπο αντίγραφο ελληνικού εμπορικού πλόα του 500 π.Χ.  που προσάραξε στα ανοικτά των Παλαιστινιακών ακτών του σημερινού Ισραήλ απέπλευσε από το λιμάνι της Χάιφα, αυτές τις ήμερες .

Τις βρομοδουλειές μυριάδων ἀθλίων καί τά τερτίπια τῶν αὐτοκρατοριῶν μαζί ἀρκεῖ μία χούφτα ἀγωνιστῶν κι ἕνας Καποδίστριας νά τά διαλύσουν. «Διασπορά τοῦ πληθυσμοῦ: Οἱ Ἕλληνες στήν Τουρκία ἀποτελοῦν πληθυσμό 9.000.000, τό μεγαλύτερο μέρος τοῦ ὁποίου ζεῖ στόν χῶρο τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδας, ἐνῶ οἱ ὑπόλοιποι εἶναι διασπαρμένοι σ' ὅλες σχεδόν τίς ἐμπορικές ἐπαρχίες τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας. »Ὁ γενικός χαρακτήρας τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ: Ὁ ἑλληνικός λαός διατηρεῖ παντοῦ -σέ σχέση μέ τούς Τούρκους- τόν ἰδιαίτερο χαρακτήρα τοῦ, τή θρησκεία του, τή γλώσσα του, τά ἤθη του, καθώς καί τήν ἠθική του ἀνωτερότητα, πού τοῦ χαρίζει ἡ ιδιοφυΐα του.

Μια σπάνια ηχογράφηση του Κωστή Παλαμά να απαγγέλλει ο ίδιος το ποίημα «Ύμνος των Αιώνων». Οι σπάνιες φωτογραφίες προέρχονται από το Ίδρυμα «Κωστής Παλαμάς»

Oι τελευταίες ώρες του Εθνομάρτυρα Κυπριανού και των Μητροπολιτών Πάφου Χρύσανθου, Κιτίου Μελέτιο και Κυρηνείας Λαυρέντιο στις 9 Ιουλίου 1821 Φρίξος Δαλίτης Η ΚΥΠΡΟΣ είχε τη δική της συνεισφορά στην εθνική επανάσταση του 1821, η οποία τιμάται αύριο από τον απανταχού Ελληνισμό. Πολύ ενδιαφέρουσες πτυχές της συμβολής των Κύπριων στην εθνική επανάσταση καταγράφονται στο βιβλίο του φιλόλογου-ερευνητή Γιάννη Σπανού «Οι Κύπριοι εθελοντές στην επανάσταση του 1821 και στους άλλους εθνικούς πολέμους».

Με τον Λάζαρο Μαύρο ΗΤ Α Ν ΧΘΕΣ στο Κατά Μάρκον Ευαγγέλιο στις εκκλησιές μας, η ύψιστη στην Ορθοδοξία διακήρυξη αναγνώρισης και κατίσχυσης τής ελευθερίας του ανθρώπου. Απ' τα χείλη του Ιησού προς τους μαθητές του και το πλήθος: «Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν…»: Όποιος θέλει! Όποτε τ' αποφασίσει! Για όσο ο ίδιος βούλεται κι αντέχει, «απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι» (η΄-34). Ό,τι μεσουρανεί πάντοτε με δύο λέξεις: «Όσοι πιστοί» Και σ' άλλες κορυφαίες περιστάσεις: «Πάντες αυτοπροαιρέτως»…

Ήταν μόλις 7 ετών… 9 Μαρτίου 1956. Οι Άγγλοι, εντείνουν τη σκληρότητά τους απέναντι στον Αγώνα της ΕΟΚΑ. Σε μια προσπάθεια να κάμψουν το φρόνημα του κυπριακού λαού συλλαμβάνουν και εξορίζουν τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, τον στρατολόγο της ΕΟΚΑ Παπασταύρο Παπαγαθαγγέλου, τον Μητροπολίτη Κερύνειας Κυπριανό και τον Γραμματέα της Μητρόπολης Κερύνειας Πολύκαρπο Ιωαννίδη. Τους εξορίζουν στις μακρινές Σεϋχέλλες.

Στή Ρούμελη , οι Τούρκοι, από τά μέσα τού 18ου αιώνα είχαν αναθέσει σέ Ρωμιούς στρατιωτικούς αρχηγούς τήν φύλαξη τών διόδων (δερβένια περσ. ντερμπέντ) καί τήν διαφύλαξη τής ασφάλειας μίας περιοχής από τίς δραστηριότητες τών κλεφτών. Η περιοχή τής δικαιοδοσίας τους ονομαζόταν αρματολίκι . Ο αρματολισμός στή Στερεά Ελλάδα είχε αναπτυχθεί περισσότερο από ότι στήν Πελοπόννησο καί μέσω αυτού τού θεσμού αναδείχτηκαν ισχυρές αρματολικές οικογένειες, οι οποίες ξεπέρασαν σέ δύναμη ακόμα καί τούς κοτζαμπάσηδες. Οι πιό γνωστές οικογένειες αρματολών ήταν τού Βαρνακιώτη στο Ξηρόμερο, τού Ράγκου στόν Άνω Βάλτο, τού Σταθά καί αργότερα τού Καραΐσκου ή Ίσκου στόν Κάτω Βάλτο, τού Γρίβα στή Βόνιτσα, τού Μπουκουβάλα στά Άγραφα, τού Συκά ή Βλαχόπουλου στό Καρπενήσι, τού Μπάκολα στό Ραδοβίτσι, τού Κοντογιάννη στό Πατρατζίκι (Υπάτη), τού Νικοτσάρα στόν Όλυμπο, τού Βλαχάβα στά Χάσια, τού Αθανασίου Γραμματικού (παππού τού Διάκου) στόν Παρνασσό καί τού Στουρνάρη στόν Ασπροπόταμο.

Οι γυναίκες της Κύπρου έλαβαν ενεργό συμμετοχή στον αγώνα της ΕΟΚΑ . Ο αρχηγός του αγώνα, Διγενής, παραδέχτηκε στα απομνημονεύματά του πως «Εις πολύ εμπιστευτικάς αποστολάς εχρησιμοποίουν το γυναικείον φύλον». Οι γυναίκες αποδείχτηκαν αντάξιες των προσδοκιών ιδίως όταν οι αγωνιστές φυλακίζονταν ο ένας μετά τον άλλον και έπρεπε να τροφοδοτηθεί ο αγώνας με νέα πρόσωπα για τις επικίνδυνες αποστολές.

Η Νικόπολη (πόλη της νίκης), χτίστηκε κατ’ εντολήν του αυτοκράτορα Αύγουστου Οκταβιανού (ή Οκτάβιου), πρώτου αυτοκράτορα της Ρώμης, για να τιμήσει τους θεούς, κυρίως τον " Άκτιο Απόλλωνα" ή, όπως λένε άλλοι, τον Ποσειδώνα (θεός της θάλασσας) και τον Άρη (θεός του πολέμου) για τη νίκη που του έδωσαν κατά του Μάρκου Αντωνίου και της Κλεοπάτρας στη μεγάλη Ναυμαχία του Ακτίου, το 31 π.Χ.

Θεόφιλος Γεωργιάδης. Τίμησαν τον αγωνιστή της ελευθερίας Τελέστηκε το πρωί το 23ο ετήσιο εθνικό μνημόσυνο του αγωνιστή της ελευθερίας Θεόφιλου Γεωργιάδη που δολοφονήθηκε στις 20 Μαρτίου του 1994 από τούρκους πράκτορες. Ευγενία Σέργη Είκοσι τρία χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την άναδρη δολοφονία του ήρωα Θεόφιλου Γεωργιάδη. Το πρωί τελέστηκε στον ιερό ναό Αποστόλου Ανδρέα στην Αγλαντζιά το ετήσιο μνημόσυνο του. Ο αγωνιστής της ελευθερίας Θεόφιλος Γεωργιάδης αφιέρωσε τη ζωή του στον αγώνα για απελευθέρωση της πολυαγαπημένης του πατρίδας και πρωτοστάτησε στους αγώνες για διεθνοποίηση του κουρδικού αγώνα. Γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου του 57 στην Ευρύχου. Αποφοίτησε από το Παγκυπριο Γυμνάσιο το 1975 και κατατάχθηκε στην εθνική Φρουρά υπηρετώντας στην 32η μοίρα καταδρομών με τον βαθμό του εφέδρου ανθυπολοχαγού. 20 Μαρτίου 1994. Πράκτορες των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών τον πυροβολούν και τον σκοτώνουν εν ψυχρώ έξω από το σπιτι του. Ήταν η πρώτη δολοφονική δράση της ΤΜΤ εντός της...