ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

Ο «Φ» στο «Αρχείο Ελληνικών Γραμμάτων Γεώργιος Λεβιθόπουλος» στην Αθήνα  Αθήνα:  Μεγαλοπρεπές «ΟΧΙ», με έργα και όχι με λόγια, είπε τον Οκτώβρη του 1940 και ο κυπριακός λαός. Χωρίς να τους πιέσει κανείς, δίχως καμία καθοδήγηση «από πάνω» και χωρίς να προσδοκούν σε οποιοδήποτε προσωπικό όφελος, οι Έλληνες της Κύπρου στάθηκαν, για μία ακόμη φορά στην ιστορία, στο πλευρό της Ελλάδας, βοηθώντας όσο και όπως μπορούσαν στη δύσκολη στιγμή. Η είδηση ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με την Ιταλία προκάλεσε στην Κύπρο μεγάλο ενθουσιασμό. Οι ελληνικές σημαίες, απαγορευμένες από το 1931, υψώθηκαν ξανά σε κάθε μέρος του νησιού. Οι λαϊκές εκδηλώσεις γέννησαν ένα αυθόρμητο εθελοντικό ρεύμα από άνδρες, αλλά και γυναίκες, που ήθελαν να καταταγούν. Οι αποικιοκράτες Άγγλοι δεν το είδαν με καλό μάτι, γιατί φοβόντουσαν την εξέλιξη που θα μπορούσε να έχει η κινητοποίηση αυτή. Θέλησαν λοιπόν να περιορίσουν τα όρια της κινητοποίησης στο πλαίσιο ενός συντάγματος που πολ...

ΠΙΣΩ Ο «Φ» στο «Αρχείο Ελληνικών Γραμμάτων Γεώργιος Λεβιθόπουλος» στην Αθήνα  Αθήνα:  Μεγαλοπρεπές «ΟΧΙ», με έργα και όχι με λόγια, είπε τον Οκτώβρη του 1940 και ο κυπριακός λαός. Χωρίς να τους πιέσει κανείς, δίχως καμία καθοδήγηση «από πάνω» και χωρίς να προσδοκούν σε οποιοδήποτε προσωπικό όφελος, οι Έλληνες της Κύπρου στάθηκαν, για μία ακόμη φορά στην ιστορία, στο πλευρό της Ελλάδας, βοηθώντας όσο και όπως μπορούσαν στη δύσκολη στιγμή. Η είδηση ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με την Ιταλία προκάλεσε στην Κύπρο μεγάλο ενθουσιασμό. Οι ελληνικές σημαίες, απαγορευμένες από το 1931, υψώθηκαν ξανά σε κάθε μέρος του νησιού. Οι λαϊκές εκδηλώσεις γέννησαν ένα αυθόρμητο εθελοντικό ρεύμα από άνδρες, αλλά και γυναίκες, που ήθελαν να καταταγούν. Οι αποικιοκράτες Άγγλοι δεν το είδαν με καλό μάτι, γιατί φοβόντουσαν την εξέλιξη που θα μπορούσε να έχει η κινητοποίηση αυτή. Θέλησαν λοιπόν να περιορίσουν τα όρια της κινητοποίησης στο πλαίσιο ενός συντάγματος που πολέμησε στο Μέτωπο. Την ίδ...

Ανύπαρκτος οπλισμός και μονίμως κινηματίες αξιωματικοί. Πώς άλλαξε η εικόνα με τον Μεταξά, αλλά και την ικανότητα που έδειξαν οι Έλληνες στρατιώτες Κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου, ο Ελληνικός Στρατός κέρδισε τον παγκόσμιο θαυμασμό. Πέρα από τον ηρωισμό στελεχών και οπλιτών, οι νίκες ήρθαν και χάρη στην εκπαίδευση και την προετοιμασία για τη μεγάλη αναμέτρηση. Και όμως μόλις πέντε χρόνια πριν, ο Ελληνικός Στρατός αποτελούσε έναν κωμικοτραγικό συρφετό! Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, η κατάσταση του ηττημένου Ελληνικού Στρατού (ΕΣ) περιήλθε σε δεινή θέση, με μόνη ίσως εξαίρεση τη Στρατιά του Έβρου.

Ανύπαρκτος οπλισμός και μονίμως κινηματίες αξιωματικοί. Πώς άλλαξε η εικόνα με τον Μεταξά, αλλά και την ικανότητα που έδειξαν οι Έλληνες στρατιώτες Κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου, ο Ελληνικός Στρατός κέρδισε τον παγκόσμιο θαυμασμό. Πέρα από τον ηρωισμό στελεχών και οπλιτών, οι νίκες ήρθαν και χάρη στην εκπαίδευση και την προετοιμασία για τη μεγάλη αναμέτρηση. Και όμως μόλις πέντε χρόνια πριν, ο Ελληνικός Στρατός αποτελούσε έναν κωμικοτραγικό συρφετό! Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, η κατάσταση του ηττημένου Ελληνικού Στρατού (ΕΣ) περιήλθε σε δεινή θέση, με μόνη ίσως εξαίρεση τη Στρατιά του Έβρου.

ΠΙΣΩ Ανύπαρκτος οπλισμός και μονίμως κινηματίες αξιωματικοί. Πώς άλλαξε η εικόνα με τον Μεταξά, αλλά και την ικανότητα που έδειξαν οι Έλληνες στρατιώτες Κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου, ο Ελληνικός Στρατός κέρδισε τον παγκόσμιο θαυμασμό. Πέρα από τον ηρωισμό στελεχών και οπλιτών, οι νίκες ήρθαν και χάρη στην εκπαίδευση και την προετοιμασία για τη μεγάλη αναμέτρηση. Και όμως μόλις πέντε χρόνια πριν, ο Ελληνικός Στρατός αποτελούσε έναν κωμικοτραγικό συρφετό! Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, η κατάσταση του ηττημένου Ελληνικού Στρατού (ΕΣ) περιήλθε σε δεινή θέση, με μόνη ίσως εξαίρεση τη Στρατιά του Έβρου.

ΠΙΣΩ Ένα παλαιότερο ντοκυμαντέρ του τομέα ενημέρωσης της ΕΤ3, σε σκηνοθεσία Νίκου Βεζυργιάννη, δημοσιογραφική επιμέλεια Νίκου Κούρτη και αφήγηση Αντώνη Τάσου, σχετικά με το έπος που έγραψαν με χρυσά γράμματα στα κατάστιχα της ιστορίας, οι Έλληνες αγωνιστές, το χειμώνα του '40 - '41 στα βουνά της Ηπείρου.

ΠΙΣΩ Ένα παλαιότερο ντοκυμαντέρ του τομέα ενημέρωσης της ΕΤ3, σε σκηνοθεσία Νίκου Βεζυργιάννη, δημοσιογραφική επιμέλεια Νίκου Κούρτη και αφήγηση Αντώνη Τάσου, σχετικά με το έπος που έγραψαν με χρυσά γράμματα στα κατάστιχα της ιστορίας, οι Έλληνες αγωνιστές, το χειμώνα του '40 - '41 στα βουνά της Ηπείρου.

ΠΙΣΩ Ένα παλαιότερο ντοκυμαντέρ του τομέα ενημέρωσης της ΕΤ3, σε σκηνοθεσία Νίκου Βεζυργιάννη, δημοσιογραφική επιμέλεια Νίκου Κούρτη και αφήγηση Αντώνη Τάσου, σχετικά με το έπος που έγραψαν με χρυσά γράμματα στα κατάστιχα της ιστορίας, οι Έλληνες αγωνιστές, το χειμώνα του '40 - '41 στα βουνά της Ηπείρου.

ΜΟΙΡΟΛΟΙ ΚΛΑΡΙΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΤΑΦΟΥΣ ΤΟΥ '40 8500 Έλληνες στρατιώτες, πεσόντες στις μάχες της αντίστασης κατά των Ιταλών εισβολέων το 1940, κείτονται άταφοι ακόμα στα εδάφη της Βορείου Ηπείρου. Παρά την μονογραφή από την 21η Νοεμβρίου του 2008, της ελληνοαλβανικής συμφωνίας για τη δημιουργία δύο στρατιωτικών κοιμητηρίων στην Βόρεια Ήπειρο, το αλβανικό κράτος εξακολουθεί να μηχανεύεται εμπόδια στη διευθέτηση αυτού του ιδιαίτερης ανθρωπιστικής και συναισθηματικής σημασίας θέματος για όλο τον ελληνικό λαό.

ΜΟΙΡΟΛΟΙ ΚΛΑΡΙΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΤΑΦΟΥΣ ΤΟΥ '40 8500 Έλληνες στρατιώτες, πεσόντες στις μάχες της αντίστασης κατά των Ιταλών εισβολέων το 1940, κείτονται άταφοι ακόμα στα εδάφη της Βορείου Ηπείρου. Παρά την μονογραφή από την 21η Νοεμβρίου του 2008, της ελληνοαλβανικής συμφωνίας για τη δημιουργία δύο στρατιωτικών κοιμητηρίων στην Βόρεια Ήπειρο, το αλβανικό κράτος εξακολουθεί να μηχανεύεται εμπόδια στη διευθέτηση αυτού του ιδιαίτερης ανθρωπιστικής και συναισθηματικής σημασίας θέματος για όλο τον ελληνικό λαό.

ΠΙΣΩ ΜΟΙΡΟΛΟΙ ΚΛΑΡΙΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΤΑΦΟΥΣ ΤΟΥ '40 8500 Έλληνες στρατιώτες, πεσόντες στις μάχες της αντίστασης κατά των Ιταλών εισβολέων το 1940, κείτονται άταφοι ακόμα στα εδάφη της Βορείου Ηπείρου. Παρά την μονογραφή από την 21η Νοεμβρίου του 2008, της ελληνοαλβανικής συμφωνίας για τη δημιουργία δύο στρατιωτικών κοιμητηρίων στην Βόρεια Ήπειρο, το αλβανικό κράτος εξακολουθεί να μηχανεύεται εμπόδια στη διευθέτηση αυτού του ιδιαίτερης ανθρωπιστικής και συναισθηματικής σημασίας θέματος για όλο τον ελληνικό λαό.

Παλλαϊκό προσκλητήριο στο ΟΧΙ του ‘40 Από το Μέτωπο, από αριστερά όρθιοι: Δ. Γαλερίδης (δημοσιογράφος), Γεώργιος Καρτάλης ( υπουργός), Δ. Θιβαδόπουλος ( καθηγητής), Γεώργιος Θεοτοκάς ( συγγραφέας), Συμεόνογλου ( βιομήχανος) Κώστας Μάγερ (δημοσιογράφος). Καθιστοί: Ευ. Μαγκλιβέρας ( βαρύτονος), Λάμπρος Κωνσταντάρας (ηθοποιός) Κώστας Σάμιος ( τενόρος) και Τσαλίκης (έμπορος) Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη akontogiannidis@yahoo.gr Θα ανταποκρίνονταν οι σημερινοί διανοούμενοι, οι άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, σ’ ενδεχόμενο προσκλητήριο της πατρίδος για να πολεμήσουν, αν κινδύνευε η ακεραιότητα της;

Παλλαϊκό προσκλητήριο στο ΟΧΙ του ‘40 Από το Μέτωπο, από αριστερά όρθιοι: Δ. Γαλερίδης (δημοσιογράφος), Γεώργιος Καρτάλης ( υπουργός), Δ. Θιβαδόπουλος ( καθηγητής), Γεώργιος Θεοτοκάς ( συγγραφέας), Συμεόνογλου ( βιομήχανος) Κώστας Μάγερ (δημοσιογράφος). Καθιστοί: Ευ. Μαγκλιβέρας ( βαρύτονος), Λάμπρος Κωνσταντάρας (ηθοποιός) Κώστας Σάμιος ( τενόρος) και Τσαλίκης (έμπορος) Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη akontogiannidis@yahoo.gr Θα ανταποκρίνονταν οι σημερινοί διανοούμενοι, οι άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, σ’ ενδεχόμενο προσκλητήριο της πατρίδος για να πολεμήσουν, αν κινδύνευε η ακεραιότητα της;

ΠΙΣΩ Ντοκιμαντέρ Ελληνοϊταλικός πόλεμος 28ης Οκτωβρίου του 1940. Τμήμα Ελληνικής Γλώσσας, Λογοτεχνίας & Ελληνικού Πολιτισμού Πανεπιστήμιο Αργυροκάστρου

ΠΙΣΩ Ντοκιμαντέρ Ελληνοϊταλικός πόλεμος 28ης Οκτωβρίου του 1940. Τμήμα Ελληνικής Γλώσσας, Λογοτεχνίας & Ελληνικού Πολιτισμού Πανεπιστήμιο Αργυροκάστρου

Ντοκιμαντέρ Ελληνοϊταλικός πόλεμος 28ης Οκτωβρίου του 1940. Τμήμα Ελληνικής Γλώσσας, Λογοτεχνίας & Ελληνικού Πολιτισμού Πανεπιστήμιο Αργυροκάστρου

Τα λόγια του τελευταίου Πασά της Θεσσαλονίκης, Χασάν Ταχσίν, που αρνήθηκε στους Βούλγαρους την παράδοση έναντι υψηλής αμοιβής. Μαρτυρία ντοκουμέντο Ο πρώτος βαλκανικός πόλεμος καθόρισε σε μεγάλο βαθμό τα σημερινά σύνορα της Ελλάδας και αποτελεί κομβικό σημείο στην νεώτερη ιστορία. 25 Οκτώβριου 1912. Ο στρατηγός Χασάν Ταχσίν πασάς έχει πολεμήσει με όλες τους τις δυνάμεις τον ελληνικό στρατό, αλλά δεν μπορεί να σταματήσει την προέλασή του.

Τα λόγια του τελευταίου Πασά της Θεσσαλονίκης, Χασάν Ταχσίν, που αρνήθηκε στους Βούλγαρους την παράδοση έναντι υψηλής αμοιβής. Μαρτυρία ντοκουμέντο Ο πρώτος βαλκανικός πόλεμος καθόρισε σε μεγάλο βαθμό τα σημερινά σύνορα της Ελλάδας και αποτελεί κομβικό σημείο στην νεώτερη ιστορία. 25 Οκτώβριου 1912. Ο στρατηγός Χασάν Ταχσίν πασάς έχει πολεμήσει με όλες τους τις δυνάμεις τον ελληνικό στρατό, αλλά δεν μπορεί να σταματήσει την προέλασή του.

ΠΙΣΩ Τα λόγια του τελευταίου Πασά της Θεσσαλονίκης, Χασάν Ταχσίν, που αρνήθηκε στους Βούλγαρους την παράδοση έναντι υψηλής αμοιβής. Μαρτυρία ντοκουμέντο Ο πρώτος βαλκανικός πόλεμος καθόρισε σε μεγάλο βαθμό τα σημερινά σύνορα της Ελλάδας και αποτελεί κομβικό σημείο στην νεώτερη ιστορία. 25 Οκτώβριου 1912. Ο στρατηγός Χασάν Ταχσίν πασάς έχει πολεμήσει με όλες τους τις δυνάμεις τον ελληνικό στρατό, αλλά δεν μπορεί να σταματήσει την προέλασή του.

Ο στρατάρχης Ταχσίν Πασάς παραδίδει το πρωτόκολλο παράδοσης  της πόλης στον Κωνσταντίνο.   (Υπό Κρόφορντ Πράις, ειδικού απεσταλμένου εφημερίδος «Times») Το θέμα της Θεσσαλονίκης δημιούργησε ζωηρές αντιγνωμίες. Τα γεγονότα διαστράφηκαν με κακοβουλία και κακεντρέχεια. Θεώρησα καθήκον μου να επεκτείνω τις παρατηρήσεις μου με εξονυχιστική έρευνα. Κατά τη διάρκειά της κατάφερα να συγκεντρώσω πολλά έγγραφα. Πιστεύω ότι η αφήγησή μου είναι από κάθε άποψη αυθεντική.

Ο στρατάρχης Ταχσίν Πασάς παραδίδει το πρωτόκολλο παράδοσης  της πόλης στον Κωνσταντίνο.   (Υπό Κρόφορντ Πράις, ειδικού απεσταλμένου εφημερίδος «Times») Το θέμα της Θεσσαλονίκης δημιούργησε ζωηρές αντιγνωμίες. Τα γεγονότα διαστράφηκαν με κακοβουλία και κακεντρέχεια. Θεώρησα καθήκον μου να επεκτείνω τις παρατηρήσεις μου με εξονυχιστική έρευνα. Κατά τη διάρκειά της κατάφερα να συγκεντρώσω πολλά έγγραφα. Πιστεύω ότι η αφήγησή μου είναι από κάθε άποψη αυθεντική.

O βασιλιάς Γεώργιος ο Α' και ο Διάδοχος Κωνσταντίνος ενώ εισέρχονται στη Θεσσαλονίκη | Photo 12 via Getty Images Η 26η Οκτωβρίου έχει διπλή σημασία για τη Θεσσαλονίκη, καθώς πρόκειται τόσο για τη γιορτή του Αγίου Δημητρίου, πολιούχου αγίου της πόλης, όσο και για την ημερομηνία απελευθέρωσής της κατά τη «Μεγάλη Εξόρμηση» του Πρώτου Βαλκανικού Πολέμου.

O βασιλιάς Γεώργιος ο Α' και ο Διάδοχος Κωνσταντίνος ενώ εισέρχονται στη Θεσσαλονίκη | Photo 12 via Getty Images Η 26η Οκτωβρίου έχει διπλή σημασία για τη Θεσσαλονίκη, καθώς πρόκειται τόσο για τη γιορτή του Αγίου Δημητρίου, πολιούχου αγίου της πόλης, όσο και για την ημερομηνία απελευθέρωσής της κατά τη «Μεγάλη Εξόρμηση» του Πρώτου Βαλκανικού Πολέμου.

Ἀ­μα­λί­α Κ. Ἠ­λιά­δη Φι­λό­λο­γος-Ἱ­στο­ρι­κὸς Ἕ­να ἀ­πὸ τὰ χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά τῆς Ἑλ­λη­νι­κῆς φύ­σης καὶ τῆς Ἑλ­λη­νι­κῆς γῆς εἶ­ναι ἡ ἑ­νό­τη­τα: •Ἑ­νό­τη­τα στὸ φω­τι­σμέ­νο κα­τα­γά­λα­νο οὐ­ρα­νὸ καὶ ἀν­τί­θε­τα, δι­ά­σπα­ση στὴ γή­ϊ­νη ἐ­πι­φά­νεια, μὲ ἄ­με­σο ἀ­πο­τέ­λε­σμα στὴν ἑλ­λη­νι­κὴ ψυ­χὴ καὶ ἰ­δι­ο­συγ­κρα­σί­α. •Ἑ­νό­τη­τα στὸ θρη­σκευ­τι­κὸ καὶ φυ­λε­τι­κὸ φρό­νη­μα (Δω­δε­κά­θε­ο, Ὀ­λυμ­πιά­δες, κ.λ.π.), ἀλ­λὰ μὲ δι­ά­σπα­ση στὴν πο­λι­τι­κὴ καὶ κοι­νω­νι­κὴ δι­α­μόρ­φω­ση (Πό­λεις, Δῆ­μοι, κ.λ.π.).

Η αρπαγή της Καρυάτιδας της Ελευσίνας από τον Βρετανό Έντουαρντ Κλαρκ, που κατηγορούσε τον λόρδο του Έλγιν Θωμά Μπρούκς για λεηλασία του Παρθενώνα Η Καρυάτιδα της Ελευσίνας, σχέδιο του John Flaxman, 1803 Το 1676 χωρικοί εντόπισαν στην Ελευσίνα ένα μαρμάρινο άγαλμα. Είχε τη μορφή μιας λυγερόκορμης γυναίκας και το κεφάλι της κοσμούσε μία κίστη, ένα κυλινδρικό κουτί με γιρλάντες και στάχυα για στολίδια. Οι χωρικοί δεν το πείραξαν, πεπεισμένοι ότι μία ανώτερη δύναμη είχε φέρει το άγαλμα εκεί. Με τα χρόνια, η Καρυάτιδα συνδέθηκε με τις λαϊκές δοξασίες και έγινε η προστάτιδα των καλλιεργειών τους....

Η ερωτική ζωή των αρχαίων μέσα από τις αγγειογραφίες. Οι παλλακίδες, οι πόρνες, οι θεϊκοί έρωτες και η παιδεραστία στην Αρχαία Ελλάδα... Άρθρο του Παντελή Τσάβαλου  καθηγητή Ιστορίας της Τέχνης Οι παραστάσεις με ερωτικό περιεχόμενο στην αρχαία Ελληνική αγγειογραφία αποτελούν ένα σημαντικό και ενδιαφέρον corpus, μέχρι σχετικά πρόσφατα άγνωστο ή οικείο μόνο σε περιορισμένο κοινό όχι γιατί είναι χαμηλότερης αισθητικής αξίας από τις απεικονίσεις άλλων θεμάτων, αλλά γιατί έρχεται σε αντίθεση με τον τρόπο που η δική μας κοινωνία αντιλαμβάνεται τον έρωτα και την ερωτική πράξη. 

Η ιστορία βρίσκεται στο Λύρκο του Νικαίνετου και στην Καύνο του Απολλωνίου του Ροδίου][1] Όταν πειρατές απήγαγαν την Ιώ την Αργεία, ο πατέρας της Ίναχος έστειλε διάφορους να την αναζητήσουν και να τη βρουν, ανάμεσά τους και το Λύρκο, γιο του Φορωνέως. Τούτος, αφού διέσχισε πολύ μεγάλες εκτάσεις γης και πολλή θάλασσα, στο τέλος, επειδή δεν την εύρισκε, εγκατέλειψε την προσπάθεια κουρασμένος. Στο Άργος δεν υπήρχε περίπτωση να επιστρέψει, από φόβο για τον Ίναχο. Πήγε λοιπόν στην Καύνο, στον Αιγιαλό, και παντρεύτηκε τη θυγατέρα του Ειλεβίη.[2] Γιατί λένε ότι η κοπέλα, μόλις είδε το Λύρκο, τον ερωτεύτηκε και παρακάλεσε πολύ τον πατέρα της, ώστε να τον κάνει δικό της.[3] Ο Αιγιαλός ξεχώρισε γι’ αυτόν ένα μεγάλο κομμάτι του βασιλείου και της περιουσίας του και τον έκανε γαμπρό του.[4]

Ιεράπολη Συρίας του Βύρωνα Γ. Πολύδωρα Η Μέση Ανατολή, η Μικρά Ασία, η Εγγύς Ανατολή είναι τόποι ελληνικοί. Η Μεσόγειος, ελληνική θάλασσα. Πού ήσαν οι Ρωμαίοι πριν από το «mare nostrum» που πρωτοκαθιερώθηκε γύρω στο 250 π.Χ.; Οι ακτές γύρω-γύρω, της Βόρειας Αφρικής, της Γαλλίας, της Ιταλίας (με το Magna Graecia και τη Σικελία) ελληνικές. Στα ιστορικά παλίμψηστα οι τόποι δεν «βαφτίζονται» σε κρατικά ληξιαρχεία. Ορίζονται από βαθειά ανάγλυφα σφραγίδων πολιτισμού.

Χρονολόγηση την 6η - 3η χιλιετία π.Χ Σ τις βορειοδυτικές παρυφές του σημερινού χωριού Διμήνι, 5 χιλ. από την πόλη του Βόλου, επάνω σε χαμηλό λόφο με εξαίρετη εποπτεία στον Παγασητικό κόλπο, βρίσκεται ο μεγάλος και καλά οργανωμένος προϊστορικός οικισμός του Διμηνίου. Πρόκειται για έναν από τους πιο γνωστούς οικισμούς της Ελλάδας και για το σημαντικότερο οικισμό της Νεότερης Νεολιθικής περιόδου.

Το ραντάρ ανέτρεψε τον υποβρύχιο πόλεμο των Γερμανών και υπήρξε, μετά την ατομική βόμβα το αποτελεσματικότερο όπλο του πολέμου». Ναύαρχος Καρλ Νταίνιτς Αρχηγός του Πολεμικού Ναυτικού της Ναζιστικής Γερμανίας κατά τον Β’ Π.Π. Το 1942 εμφανίστηκε το ραντάρ, μια πρωτοποριακή εφεύρεση που ανέτρεψε τις ισορροπίες του Πολέμου, γέρνοντας την πλάστιγγα υπέρ των Συμμαχικών Δυνάμεων.

Το ραντάρ ανέτρεψε τον υποβρύχιο πόλεμο των Γερμανών και υπήρξε, μετά την ατομική βόμβα το αποτελεσματικότερο όπλο του πολέμου». Ναύαρχος Καρλ Νταίνιτς Αρχηγός του Πολεμικού Ναυτικού της Ναζιστικής Γερμανίας κατά τον Β’ Π.Π. Το 1942 εμφανίστηκε το ραντάρ, μια πρωτοποριακή εφεύρεση που ανέτρεψε τις ισορροπίες του Πολέμου, γέρνοντας την πλάστιγγα υπέρ των Συμμαχικών Δυνάμεων.

ΣΤΟ ΣΙΣΙ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ Τα ίχνη ενός μινωικού ανακτορικού συγκροτήματος του οποίου την ύπαρξη αγνοούσαμε μέχρι σήμερα, με εμβαδόν περί τα 900 τ.μ., ανακαλύπτει η αρχαιολογική σκαπάνη στη θέση Μπούφος, στο Σίσι Κρήτης. Πρόκειται για μικρό παραθαλάσσιο χωριό στην κοινότητα Βραχασίου του Δήμου Αγ. Νικολάου, όπου διεξάγονται ανασκαφές από τη Βελγική Σχολή Αθηνών. Τα 900 τ.μ. φτάνει το εμβαδόν του μινωικού ανακτορικού συγκροτήματος. Το κτίριο που εντοπίζεται μπορεί να δώσει πληροφορίες για τυχόν σχέσεις με άλλα ανακτορικά κέντρα, όπως αυτό της Κνωσού.

Αποκαλυπτική συνέντευξη του Antonio Corso για ανασκαφή Αμφίπολης: ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΟ ΑΚΟΜΗ ΘΑΛΑΜΟΙ ΣΤΟ ΛΟΦΟ ΚΑΣΤΑ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΥΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ Επίσης το μέλος της ανασκαφικής ομάδας δηλώνει ότι υπάρχουν παράγοντες που δεν θέλουν την συνέχιση των εργασιών στον λόφο Καστά!!! Συνέντευξη στον Θεόδωρο Αν. Σπανέλη

ΜΙΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΓΙΓΑΝΤΟΜΑΧΙΑΣ ΙΣΩΣ ΜΕ  «ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ»  ΠΡΟΒΛΕΨΗ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ  ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟ ,ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΣΥΝΔΕΣΑΜΕ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΓΙΓΑΝΤΟΜΑΧΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΑΟ ΤΟΥ ΔΙΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΑΣ ΠΟΛΕΩΣ  ΠΕΡΓΑΜΟΥ  Η Γιγαντομαχία  σε όλο τον Ελληνικό κόσμο και για πολλούς αιώνες αποτελεί το αφιερωματικό θέμα σε μεγάλης σημασίας ναούς και βωμούς των Ελλήνων , γιατί έδιναν λοιπόν τόσο μεγάλη σημασία ; Η γέννηση των Φλεγραίων Γιγάντων από την Γαία και το χυθέν εις αυτή αίμα του Ουρανού σημαίνει ότι είχαν μικτή γήινη και ουράνια καταγωγή.

ΠΗΓΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΙΓΑΝΤΟΜΑΧΙΑ Ο Απολλόδωρος αναφέρει ότι μετά την Τιτανομαχία οι Ολύμπιοι θεοί αντιμετώπισαν και νίκησαν με μεγάλη δυσκολία ένα φοβερό γένος ανθρωπο-ερπετικών όντων, τους πανίσχυρους Γίγαντες: «Η Γή δε, αγανακτούσα για τους Τιτάνες, γεννά από τον Ουρανό τους Γίγαντες, ανυπερβλήτους στο μέγεθος των σωμάτων και ασυναγωνίστους στην δύναμη, οι οποίοι φαίνονταν φοβεροί στην όψη, με μακρά κόμη και γένια κρεμάμενα εκ της κεφαλής τους, και είχαν στο κάτω μέρος τους φολίδες

«Βούλγαρος να μη μείνει». Αυτή ήταν η τελευταία του Παύλου Μελά, λίγο πριν ξεψυχήσει στις 13 Οκτωβρίου του 1904, θανάσιμα τραυματισμένος στη μάχη που δόθηκε στα Σιάτιστα με Τουρκικό απόσπασμα 150 ανδρών ο ήρωας του Μακεδονικού Αγώνα Παύλος Μελάς . Γύρω από το σώμα του νεκρού Π. Μελά εκτυλίχθηκε μια διπλωματική επιχείρηση για την παραλαβή και ενταφιασμό του. Οι Έλληνες δεν ήθελαν να γίνει γνωστό στους Τούρκους ποιος ήταν ο νεκρός, και συγκεκριμένα ότι ήταν Έλληνας αξιωματικός, διότι αυτό θα δημιουργούσε διπλωματική κρίση.

«Βούλγαρος να μη μείνει». Αυτή ήταν η τελευταία του Παύλου Μελά, λίγο πριν ξεψυχήσει στις 13 Οκτωβρίου του 1904, θανάσιμα τραυματισμένος στη μάχη που δόθηκε στα Σιάτιστα με Τουρκικό απόσπασμα 150 ανδρών ο ήρωας του Μακεδονικού Αγώνα Παύλος Μελάς . Γύρω από το σώμα του νεκρού Π. Μελά εκτυλίχθηκε μια διπλωματική επιχείρηση για την παραλαβή και ενταφιασμό του. Οι Έλληνες δεν ήθελαν να γίνει γνωστό στους Τούρκους ποιος ήταν ο νεκρός, και συγκεκριμένα ότι ήταν Έλληνας αξιωματικός, διότι αυτό θα δημιουργούσε διπλωματική κρίση.

Ο Αρχαίος Ελληνικός πολιτισµός έχει να µας επιδείξει µια ποικιλία στοιχείων σχετικά µε τον καλλωπισµό του ανθρώπου. Οι Έλληνες έδιναν ιδιαίτερη βαρύτητα στο κάλλος όπου έπρεπε να είναι αρµονικά δεµένο σε ψυχή και σώµα. Φηµισµένοι υµνητές της τελειότητας θεοποίησαν το σωµατικό κάλλος , γι΄ αυτό και η θεά του έρωτα και της οµορφιάς η Αφροδίτη ήταν πρότυπο οµορφιάς από τότε µέχρι και σήµερα.Οι αναλογίες του προσώπου θεωρούνταν ένα από τα µυστικά

Και αυτός Αλέξανδρος είναι... Αναθηματικό ανάγλυφο από την Πέλλα με τον Ηφαιστίωνα - ιππέα και κόρη με οινοχόη στα χέρια. Δείγμα της λατρείας του ήρωα ως «ισόθεου» και μεσολαβητή μεταξύ θνητών και αθανάτων Με τον Ηφαιστίωνα συμβαίνει ό,τι και με τον Μέγα Αλέξανδρο, σε μια άλλη κλίμακα. Η προσωπικότητα και η δράση του κινούνται μεταξύ Ιστορίας και μυθολογίας. Ο ι μαρτυρίες για τον θρυλικό εταίρο, που παραδίδονται από τους αρχαίους συγγραφείς (Αρριανός, Ψευδοκαλλισθένης, Κούρτιος Ρούφος, Τρώγος, Πλούταρχος, Διόδωρος Σικελιώτης), είναι από μόνες τους πρώτης τάξης ύλη για τη συγγραφή όχι μόνο ενός μυθιστορήματος.

Μπίτσικα Παναγιώτα Ο καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας συμφωνεί με τους ανασκαφείς της Αμφίπολης ότι το ταφικό σύμπλεγμα ανήκει στον αδελφικό φίλο του Μ. Αλεξάνδρου και εξηγεί γιατί «Η αρνητική κριτική δεν έχει κανένα επιχείρημα, πέραν του ότι δεν τους "αρέσει" ο Ηφαιστίων»  λέει ο κ.  Θεόδωρος Μαυρογιάννης , αναπληρωτής καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Κύπρου, για τους επικριτές της ανασκαφικής ομάδας, που ανακοίνωσε την προηγούμενη Τετάρτη ότι συνδέει τον τύμβο Καστά στην Αμφίπολη με μνημείο προς τιμήν του Ηφαιστίωνος. Μιλώντας στο «Βήμα» εκθέτει τα επιχειρήματα που συνηγορούν προς αυτό που πρώτος είχε ανακοινώσει όταν ήρθαν στο φως τα πρώτα ευρήματα από το ταφικό μνημείο ένα χρόνο πριν, επιμένοντας ότι το μνημείο στην Αμφίπολη είναι τάφος του Ηφαιστίωνος κατ' εντολήν του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το οποίο παρέλαβε ο Αντίγονος Μονόφθαλμος. Σημειώνει μάλιστα ότι «ο Αλέξανδρος διέταξε μετά τον θάνατό του να μην αλλάξει ούτε το όνομα της χιλιαρχία...

Από τα μέσα του 19ου αιώνα συμπαγείς βουλγαρικές μάζες, συνέρρεαν στη Μακεδονία και Θράκη , για να δουλέψουν με φτηνό μεροκάματο στα τουρκικά και εβραϊκά τσιφλίκια. Ήταν επόμενο λοιπόν οι αλλεπάλληλες και μακροχρόνιες ελληνοσλαβικές επιμιξίες να συντελέσουν στη γλωσσική και πληθυσμιακή αλλοίωση του ελληνικού στοιχείου της Μακεδονίας. Έτσι η σύνθεση του πληθυσμού της Λιγκοβάνης μετά την εγκατάσταση και των σλάβων σ' αυτή, αποτελούνταν από Έλληνες, Βούλγαρους και Τούρκους

Από τα μέσα του 19ου αιώνα συμπαγείς βουλγαρικές μάζες, συνέρρεαν στη Μακεδονία και Θράκη , για να δουλέψουν με φτηνό μεροκάματο στα τουρκικά και εβραϊκά τσιφλίκια. Ήταν επόμενο λοιπόν οι αλλεπάλληλες και μακροχρόνιες ελληνοσλαβικές επιμιξίες να συντελέσουν στη γλωσσική και πληθυσμιακή αλλοίωση του ελληνικού στοιχείου της Μακεδονίας. Έτσι η σύνθεση του πληθυσμού της Λιγκοβάνης μετά την εγκατάσταση και των σλάβων σ' αυτή, αποτελούνταν από Έλληνες, Βούλγαρους και Τούρκους

Της Μελίνας Κονταξή Κύριο συστατικό του φασισμού είναι η γενίκευση. Το χειρότερο όμως είναι όταν χαρακτηρίζεται συλλογικά ένα από τα πιο πολύπαθα κομμάτια του Ελληνισμού, το Ποντιακό και ειδικά οι Πόντιοι της Πρώην Σοβιετικής Ενωσης. Από 38.000 έως 50.000 Ελληνες εξοντώθηκαν στα γκούλαγκ και 200.000 στάλθηκαν εξορία στην Κεντρική Ασία. Ο Ελληνισμός στη Ρωσία ανερχόταν στις 700.000.

Της Μελίνας Κονταξή Κύριο συστατικό του φασισμού είναι η γενίκευση. Το χειρότερο όμως είναι όταν χαρακτηρίζεται συλλογικά ένα από τα πιο πολύπαθα κομμάτια του Ελληνισμού, το Ποντιακό και ειδικά οι Πόντιοι της Πρώην Σοβιετικής Ενωσης. Από 38.000 έως 50.000 Ελληνες εξοντώθηκαν στα γκούλαγκ και 200.000 στάλθηκαν εξορία στην Κεντρική Ασία. Ο Ελληνισμός στη Ρωσία ανερχόταν στις 700.000.

Αφιερωμένο στον Ηφαιστίωνα το μνημείο της Αμφίπολης Το ταφικό μνημείο της Αμφίπολης κατασκευάστηκε από τον Δεινοκράτη ή τον Στησικράτη ύστερα από παραγγελία και χρηματοδότηση του Μ. Αλεξάνδρου για τον φίλο του Ηφαιστίωνα μετά τον θάνατό του και υλοποιήθηκε από τον Αντίγονο τον Μονόφθαλμο, το πρώτο τέταρτο του 4ου π.Χ. αιώνα. Τη νέα θεωρία γύρω από το μυστικό του τύμβου Καστά της Αμφίπολης παρουσίασε η αρχαιολόγος της ανασκαφής, Κατερίνα Περιστέρη, και εμβόλιμα ο