ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

14 ος- 13 ος ΑΙΩΝΑΣ π.Χ. Μια περιήγηση , στον κόσμο των επιγραφικών κειμένων των προγόνων μας Μυκηναίων που μέσα από την Γραμμική Β γραφή, μας ομολογούν την πραγματικότητα εκείνων των εποχών πριν 3500 χρόνια , εδώ, στον χώρο που διαμένουμε εμείς σήμερα. Τα αρωματικά έλαια η σημασία και ο υψηλός πολιτισμός που ανέπτυσσαν τότε ,εκεί λοιπόν συναντάμε λέξεις όπως ΑΠΟΔΟΣΗ , ΤΟΣΟΝ =ΣΥΝΟΛΙΚΑ ,ΔΕΞΑΤΟ ,ΟΦΕΙΛΩΝ ,ΤΙΘΑΣΟΣ= ΗΜΕΡΟΣ( ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΙΑ , ΚΟΡΙΑΝΔΡΟΝ , ΦΟΙΝΙΚΙΟ ...είναι από τις λέξεις που συναντάμε στις πινακίδες της Γραμμικής Β γραφής . ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΔΩ

14 ος- 13 ος ΑΙΩΝΑΣ π.Χ. Μια περιήγηση , στον κόσμο των επιγραφικών κειμένων των προγόνων μας Μυκηναίων που μέσα από την Γραμμική Β γραφή, μας ομολογούν την πραγματικότητα εκείνων των εποχών πριν 3500 χρόνια , εδώ, στον χώρο που διαμένουμε εμείς σήμερα. Τα αρωματικά έλαια η σημασία και ο υψηλός πολιτισμός που ανέπτυσσαν τότε ,εκεί λοιπόν συναντάμε λέξεις όπως ΑΠΟΔΟΣΗ , ΤΟΣΟΝ =ΣΥΝΟΛΙΚΑ ,ΔΕΞΑΤΟ ,ΟΦΕΙΛΩΝ ,ΤΙΘΑΣΟΣ= ΗΜΕΡΟΣ( ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΙΑ , ΚΟΡΙΑΝΔΡΟΝ , ΦΟΙΝΙΚΙΟ ...είναι από τις λέξεις που συναντάμε στις πινακίδες της Γραμμικής Β γραφής . ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΔΩ

Η προηγούμενη συντήρησή του, που ανάγεται στο 1934 Η ( κλεμμένη από τους Έλληνες ) Νίκη της Σαμοθράκης , ένα από τα σημαντικότερα εκθέματα του Λούβρου, πρόκειται να αποσυρθεί προκειμένου το γλυπτό να δεχθεί τις φροντίδες της συντήρησης από τον προσεχή Σεπτέμβριο, όπως ανακοίνωσε σήμερα το πασίγνωστο παρισινό μουσείο .. Η επιτροπή των συντηρητών του Λούβρου ενέκρινε σήμερα την έναρξη των εργασιών στο μαρμάρινο άγαλμα της φτερωτής θεάς της Νίκης, σύμφωνα με την ανακοίνωση του μουσείου Μιά διεθνής υποεπιτροπή ειδικών θα παρίσταται και θα εποπτεύει τις εργασίες αυτού του σημαντικού εγχειρήματος, το οποίο υπολογίζεται πως θα διαρκέσει πάνω από έναν χρόνο. Το συνολικό κόστος της συντήρησης θεωρείται ότι θα φθάσει τα 3 εκατ. ευρώ, ποσό που θα καλυφθεί εξολοκλήρου από τους χορηγούς του έργου (Nippon Television Holdings, Fimalac, Bank of America- Merrill Lynch Art Conservation Programme). Το άγαλμα της Νίκης της Σαμοθράκης, ύψους 2,27 μ. και μαζί με το σύμπλεγμά του φθάνει τα ...

ΟΙ ΤΑΦΟΙ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΜΕ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΟΥΣ ΚΡΗΤΕΣ-ΚΕΦΤΙΟΥ Κατά τη διάρκεια της 18ης δυναστείας, η εκπροσώπηση των ξένων πρεσβειών που παρουσιάζονται φέρνοντας πολύτιμα αντικείμενα στον αιγύπτιο βασιλέα έγινε το αγαπημένο θέμα στο ζωγραφικό πρόγραμμα των Θηβαϊκών ιδιωτικών τάφων. Οκτώ από αυτά τα μνημεία ανήκουν σε υψηλόβαθμα στελέχη του αιγυπτιακού κράτους. Τα 100 χρόνια διάρκειας υπηρεσίας για αυτούς τους αξιωματούχους -1480 πχ 1380 πχ- μας δίνουν πολλές πληροφορίες για εκείνη την περίοδο .Στις επιγραφές με ιερογλυφικά ​​οι πρόγονοι του αιγαίου έχουν ... ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΕΔΩ

ΟΙ ΤΑΦΟΙ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΜΕ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΟΥΣ ΚΡΗΤΕΣ-ΚΕΦΤΙΟΥ Κατά τη διάρκεια της 18ης δυναστείας, η εκπροσώπηση των ξένων πρεσβειών που παρουσιάζονται φέρνοντας πολύτιμα αντικείμενα στον αιγύπτιο βασιλέα έγινε το αγαπημένο θέμα στο ζωγραφικό πρόγραμμα των Θηβαϊκών ιδιωτικών τάφων. Οκτώ από αυτά τα μνημεία ανήκουν σε υψηλόβαθμα στελέχη του αιγυπτιακού κράτους. Τα 100 χρόνια διάρκειας υπηρεσίας για αυτούς τους αξιωματούχους -1480 πχ 1380 πχ- μας δίνουν πολλές πληροφορίες για εκείνη την περίοδο .Στις επιγραφές με ιερογλυφικά οι πρόγονοι του αιγαίου έχουν οριστεί είτε ως «Κεφτιού», το αιγυπτιακό όνομα για την Κρήτη, ή ως «ανθρώπους από τα νησιά στη Μέση της Μεγάλης Πράσινης» και είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο Αιγύπτιος θέτει αυτό το όνομα για τα νησιά του Αιγαίου, ίσως και την Πελοπόννησο. Στην πιο εκτεταμένη και ενδιαφέρουσα από τις σωζόμενες επιγραφές, από τον τάφο του αξιωματούχου Rekhmire, διαβάζουμε:

ΚΑΙ Η ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΗΣ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΗΣ ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΗΣ Υπάρχουν δυο κείµενα στο έργο του Vercoutter που χρησιµοποιούν λέξεις στη γλώσσα των Κεφτιού/Μινωιτών. Πρόκειται για τον αριθµό 4 στον σχετικό κατάλογο που αφορά σε µια σχολική άσκηση, όπου παρατίθενται διάφορα ονόµατα των Κεφτιού, και τον αριθµό 16 που αναφέρεται σε ξόρκι για µια αρρώστια, όπως λέγεται στη χώρα των Κεφτιού. Άλλα κείµενα που αναφέρονται στους Κεφτιού κάνουν ιδιαίτερη αναφορά στον «Ώρο Κεφτιού», σε ιατρικά βότανα για την αρρώστια τους, στη µουµιοποίηση, σε πλοία των Κεφτιού που µεταφέρουν ξυλεία και σε έναν αριθµό γεωγραφικών καταλόγων που συχνά περιλαµβάνουν τη χώρα των Κεφτιού µαζί µε τη Ίσυ, τη µετέπειτα Αλασία, που γενικά είναι αποδεκτό ότι αναφέρεται στην Κύπρο. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΔΩ

Είναι εύλογο ότι η ιστορία των δομικών υλικών συνδέεται άρρηκτα με την ιστορία των κατασκευών, καθόσον ο άνθρωπος σε όλες τις χρονικές περιόδους δημιουργούσε έργα με τις διαθέσιμες πρώτες ύλες και την τεχνογνωσία δόμησης της εποχής του. Η εξέλιξη στη χρήση των υλικών ήταν αυτή που τον οδήγησε από τα σπήλαια της Παλαιολιθικής εποχής στις υπερκατασκευές του σήμερα, στην προσπάθεια κάλυψης της δεύτερης μετά την τροφή βασικής ανάγκης του, της στέγασης και προστασίας του. Σταδιακά, η δημιουργία κοινωνικής συνείδησης οδήγησε σε νέες κατασκευαστικές μορφές (χώρους συμβίωσης, έργα κοινής ωφέλειας, οχυρώσεις, λατρευτικά, διοικητικά, πολιτιστικά κέντρα) που απαιτούσαν υλικά υψηλής αντοχής, ανθεκτικά στο χρόνο και τις περιβαλλοντικές παραμέτρους. Με την πάροδο του χρόνου και ανάλογα με το κοινωνικο-πολιτιστικό και οικονομικό πλαίσιο, οι άνθρωποι αξιολογούν καλύτερα τις ιδιότητες των υλικών και πειραματίζονται με νέες τεχνικές δόμησης. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΔΩ

Είναι εύλογο ότι η ιστορία των δομικών υλικών συνδέεται άρρηκτα με την ιστορία των κατασκευών, καθόσον ο άνθρωπος σε όλες τις χρονικές περιόδους δημιουργούσε έργα με τις διαθέσιμες πρώτες ύλες και την τεχνογνωσία δόμησης της εποχής του. Η εξέλιξη στη χρήση των υλικών ήταν αυτή που τον οδήγησε από τα σπήλαια της Παλαιολιθικής εποχής στις υπερκατασκευές του σήμερα, στην προσπάθεια κάλυψης της δεύτερης μετά την τροφή βασικής ανάγκης του, της στέγασης και προστασίας του. Σταδιακά, η δημιουργία κοινωνικής συνείδησης οδήγησε σε νέες κατασκευαστικές μορφές (χώρους συμβίωσης, έργα κοινής ωφέλειας, οχυρώσεις, λατρευτικά, διοικητικά, πολιτιστικά κέντρα) που απαιτούσαν υλικά υψηλής αντοχής, ανθεκτικά στο χρόνο και τις περιβαλλοντικές παραμέτρους. Με την πάροδο του χρόνου και ανάλογα με το κοινωνικο-πολιτιστικό και οικονομικό πλαίσιο, οι άνθρωποι αξιολογούν καλύτερα τις ιδιότητες των υλικών και πειραματίζονται με νέες τεχνικές δόμησης. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΔΩ

ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ Ο πρώτος που άφησε γραπτό λόγο για τα χρώματα υπήρξε ο Πλάτων στον «Τίμαιό» του, ενώ ο Πυθαγόρας στις διδαχές του προσδιόριζε μια αρμονική σχέση μεταξύ πλανητών, μουσικής κλίμακας και χρωμάτων. Αλλά και ο Αριστοτέλης στο «περί αισθήσεως και αισθητών» αναφέρει ....Η μεν όψις μας φανερώνει πολλάς και ποικίλας διαφοράς των πραγμάτων, διότι πάντα τα σώματα έχουσι χρώμα· ώστε υπέρ πάσας τας άλλας δια της αισθήσίως ταύτης αισθανόμεθα και τας κοινάς ιδιότητας των σωμάτων, λέγω δε κοινά το σχήμα, το μέγεθος, την κίνησιν, την στάσιν και τον αριθμόν... Μετάφραση Π. Γρατσιάτου (εκδόσεις Φέξη 1912) Μια περιήγηση στον κόσμο των χρωμάτων έτσι όπως τα χρησιμοποιούσαν στους αρχαίους χρόνους οι προγονοί μας ,παρουσιάζεται εδώ η άλλη όψη των αγαλμάτων.  ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΔΩ

ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ Ο πρώτος που άφησε γραπτό λόγο για τα χρώματα υπήρξε ο Πλάτων στον «Τίμαιό» του, ενώ ο Πυθαγόρας στις διδαχές του προσδιόριζε μια αρμονική σχέση μεταξύ πλανητών, μουσικής κλίμακας και χρωμάτων. Αλλά και ο Αριστοτέλης στο «περί αισθήσεως και αισθητών» αναφέρει ....Η μεν όψις μας φανερώνει πολλάς και ποικίλας διαφοράς των πραγμάτων, διότι πάντα τα σώματα έχουσι χρώμα· ώστε υπέρ πάσας τας άλλας δια της αισθήσίως ταύτης αισθανόμεθα και τας κοινάς ιδιότητας των σωμάτων, λέγω δε κοινά το σχήμα, το μέγεθος, την κίνησιν, την στάσιν και τον αριθμόν... Μετάφραση Π. Γρατσιάτου (εκδόσεις Φέξη 1912) Μια περιήγηση στον κόσμο των χρωμάτων έτσι όπως τα χρησιμοποιούσαν στους αρχαίους χρόνους οι προγονοί μας ,παρουσιάζεται εδώ η άλλη όψη των αγαλμάτων.   ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΔΩ

ΕΔΩ

ΕΔΩ

 

Φτερωτοί γύπες, μυκηναίοι στρατιώτες - το μυστήριο με τα ανάκτορα του Μενελάου

Γιατί θέλομε να φτωχύνομε τον εγκέφαλο των επομένων γενεών στην χώρα μας; Ως μάχιμος Εκπαιδευτικός και συγγραφέας επιστημονικού συγγράμματος (ΔΥΣΛΕΞΙΑ, Αθήνα 1994, Εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, 6η Έκδοση σήμερα), νομιμοποιούμαι να ερωτήσω, αλλά και να προτείνω στο τέλος: Η Ελληνική Γλώσσα έχει πάρει πλέον μία μορφή τέτοια που δεν έχει ανάγκη από άλλες ακρότητες. Όμως αναρωτιέμαι: Είναι τυχαίο άραγε που καταργήσαμε το γράμμα «Ν» στο τέλος των λέξεων και τα σχολικά μας βιβλία γράφουν το «εμβαδό » (!), αντί το εμβαδόν !! (Στα σχολικά βοηθήματα όμως διαβάζομε « το εμβαδόΝ », δηλ. εκεί διατηρείται το Ν, ενώ το επίσημο Κράτος στα βιβλία (ΥΠΕΠΘ, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο) το έχουν καταργήσει !! Για ποιον λόγο αυτή η ακρότητα: Για ποιον λόγο επίσημα διδάσκομε στα σχολεία μας κανόνες που κατασκευάστηκαν αυθαίρετα, π.χ. χθες συνάντησα το Δήμαρχο (το φίλο, το Σύμβουλο κλπ. κλπ…). Το γράμμα Ν είναι οργανικό και όταν το κόβομε πονάει. Είναι σαν να κόβομε το δακτυλάκι μας…. Εάν κάποιος αντιτείνει ...

του Γεράσιμου Γ. Γερολυμάτου Είναι πράγματι ενδιαφέρον να παρατηρεί κανείς τον τρόπο με τον οποίο, ένα λεκτικό και εννοιολογικό λάθος, καθιερώνεται στην καθομιλουμένη γλώσσα και πως η συνήθεια διαιωνίζει την ύπαρξη του. Ένα παράδειγμα, που πρώτο μου έρχεται στο μυαλό, είναι το ρήμα «παντρεύομαι». Προέρχεται από το υπανδρεύομαι = τίθεμαι υπό ανδρός, στην κυριολεξία, και κατά περίφραση. εφόσον το ρήμα αφορά μόνο γυναίκα, σημαίνει τον γάμο της με έναν άνδρα. Ο άνδρας, λοιπόν, κανονικά νυμφεύεται = παίρνει νύμφη και όχι άνδρα! Αν όμως πεις, ότι «νυμφεύεσαι», οι περισσότεροι θα σκεφτούν ότι είσαι ιδιότροπος με την γλώσσα και περίεργος, γιατί παίρνεις νύμφη. Αν, βέβαια, δηλώσεις, ότι την επόμενη Κυριακή «παντρεύεσαι» (δηλαδή παίρνεις άνδρα), ε, τότε, είσαι φυσιολογικός άνθρωπος! Τόση δύναμη αποκτά τελικά μια εννοιολογική διαστρέβλωση, όταν ριζώνει, που φτάνει στο σημείο να εξουδετερώνει ακόμη και την ορθή και ουσιαστική διατύπωση ενός όρου.

του Γεράσιμου Γ. Γερολυμάτου Είναι πράγματι ενδιαφέρον να παρατηρεί κανείς τον τρόπο με τον οποίο, ένα λεκτικό και εννοιολογικό λάθος, καθιερώνεται στην καθομιλουμένη γλώσσα και πως η συνήθεια διαιωνίζει την ύπαρξη του. Ένα παράδειγμα, που πρώτο μου έρχεται στο μυαλό, είναι το ρήμα «παντρεύομαι». Προέρχεται από το υπανδρεύομαι = τίθεμαι υπό ανδρός, στην κυριολεξία, και κατά περίφραση. εφόσον το ρήμα αφορά μόνο γυναίκα, σημαίνει τον γάμο της με έναν άνδρα. Ο άνδρας, λοιπόν, κανονικά νυμφεύεται = παίρνει νύμφη και όχι άνδρα! Αν όμως πεις, ότι «νυμφεύεσαι», οι περισσότεροι θα σκεφτούν ότι είσαι ιδιότροπος με την γλώσσα και περίεργος, γιατί παίρνεις νύμφη. Αν, βέβαια, δηλώσεις, ότι την επόμενη Κυριακή «παντρεύεσαι» (δηλαδή παίρνεις άνδρα), ε, τότε, είσαι φυσιολογικός άνθρωπος! Τόση δύναμη αποκτά τελικά μια εννοιολογική διαστρέβλωση, όταν ριζώνει, που φτάνει στο σημείο να εξουδετερώνει ακόμη και την ορθή και ουσιαστική διατύπωση ενός όρου.

ΝΕΟΛΙΘΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 5560 π.Χ  Ο νεολιθικός οικισμός στην Αυγή Καστοριάς, που εντάσσεται από τους ερευνητές στην αρχαιότερη νεολιθική περίοδο δηλαδή την πρωτονεολιθική, πριν από το Διμήνι Μαγνησίας και την Πολιόχνη της Λήμνου, αναπτύσσεται σε μια έκταση 35 στρεμμάτων σε λοφώδη περιοχή της Μεσοελληνικής Αύλακας, 10 χλμ. Ν-ΝΔ της Λίμνης της Καστοριάς και 500 μ. περίπου Δ-ΒΔ της πλατείας της σύγχρονης κοινότητας. Τα προϊστορικά ευρήματα της Αυγής Καστοριάς μας αποκαλύπτουν μια αγροτική κοινωνία 7.500 χρόνων.. Σπάνια μικρογραφικά αγγεία στο μέγεθος δαχτυλήθρας, εννέα εντυπωσιακής ομορφιάς σφραγίδες, 20 ανθρωπόμορφα και ζωόμορφα ειδώλια,[3] δυο οστέινοι αυλοί, κοσμήματα από όστρεα, ήλεκτρο και μαλαχίτη, εργαλεία από λίθο, οστά και κέρατα, αλλά και οικοδομικά κατάλοιπα εξαιρετικής διατήρησης και τεχνικής, είναι ορισμένα από όσα ήρθαν στο φως. Αυτά τα εκατοντάδες ευρήματα που όλα μαζί αποτελούν το ιστορικό αρχείο μιας ελάχιστα γνωστής στο ευρύ κοινό προϊστορικής περιόδου της Νεολιθικ...

ΝΕΟΛΙΘΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 5560 π.Χ  Ο νεολιθικός οικισμός στην Αυγή Καστοριάς, που εντάσσεται από τους ερευνητές στην αρχαιότερη νεολιθική περίοδο δηλαδή την πρωτονεολιθική, πριν από το Διμήνι Μαγνησίας και την Πολιόχνη της Λήμνου, αναπτύσσεται σε μια έκταση 35 στρεμμάτων σε λοφώδη περιοχή της Μεσοελληνικής Αύλακας, 10 χλμ. Ν-ΝΔ της Λίμνης της Καστοριάς και 500 μ. περίπου Δ-ΒΔ της πλατείας της σύγχρονης κοινότητας. Τα προϊστορικά ευρήματα της Αυγής Καστοριάς μας αποκαλύπτουν μια αγροτική κοινωνία 7.500 χρόνων.. Σπάνια μικρογραφικά αγγεία στο μέγεθος δαχτυλήθρας, εννέα εντυπωσιακής ομορφιάς σφραγίδες, 20 ανθρωπόμορφα και ζωόμορφα ειδώλια,[3] δυο οστέινοι αυλοί, κοσμήματα από όστρεα, ήλεκτρο και μαλαχίτη, εργαλεία από λίθο, οστά και κέρατα, αλλά και οικοδομικά κατάλοιπα εξαιρετικής διατήρησης και τεχνικής, είναι ορισμένα από όσα ήρθαν στο φως. Αυτά τα εκατοντάδες ευρήματα που όλα μαζί αποτελούν το ιστορικό αρχείο μιας ελάχιστα γνωστής στο ευρύ κοινό προϊστορικής περιόδου της Νεολιθικ...

Η θεά Αθηνά έξω από το Αυστριακό Κοινοβούλιο στην Βιέννη Τα τέκνα της Αθηνάς [1]  Να γεννηθεί κανείς Αθηναίος : η απαίτηση αυτή – όπου θεμελιώνεται η ιδιότητα του πολίτη – , παίρνει μια νομική κατοχύρωση με το νόμο του Περικλή, που θεσπίζει ότι η συγγένεια είναι αμφίπλευρη και σχολιάζεται από ένα μύθο ο οποίος με όλους τους δυνατούς τρόπους παρακάμπτει το γεγονός της διαίρεσης των φύλων.  Το να είσαι πολίτης σημαίνει – όπως βεβαιώνει ο επιτάφιος λόγος – να έχεις ανδρεία. Σημαίνει ακόμη όπως πιστοποιεί η ζωή των μύθων στην πόλιν – να έχει ιδέες σχετικά με την ανδρείαν. Παραμένει ωστόσο το γεγονός πως όταν μιλάμε για αποκλεισμό των γυναικών δεν χαρακτηρίζουμε παρά την «πραγματική» πολιτική πρακτική της πόλεως. Έτσι, το θηλυκό, έστω και αν ενσαρκώνεται από μια ένοπλη παρθένα, στοιχειώνει το πολιτικό φαντασιακό των Αθηναίων που ποτέ δεν καταφέρνει να διαχωρίσει αμετάκλητα τη θεά από τις γυναίκες της Αθήνας. Το πιστοποιούν δύο έργα – μια τραγωδία και μια κωμωδία – των...

ΘΕΣΗ  « ΟΥΡΙΑΚΟΣ »  ΛΗΜΝΟΥ   ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΤΟΙΚΕΙΤΑΙ ΜΕ  ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΟΙΚΙΣΜΟΣ 14.000 ΕΤΩΝ ΣΤΗ ΛΗΜΝΟ  Ο ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΟΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ Σε μια κοινή εγκυκλοπαίδεια  διαβάζουμε .....Το προοίμιο της Νεολιθικής εποχής αποτελεί η Προκεραμική ή Ακεραμική Νεολιθική, που στον ελλαδικό χώρο τοποθετείται μεταξύ 6800 και 6500 π.Χ. Κατά την περίοδο αυτή ο άνθρωπος περνά από το στάδιο του κυνηγιού, της τροφοσυλλογής και της αλιείας στο στάδιο παραγωγής της τροφής του, την οποία εξασφαλίζει με την άσκηση της γεωργίας και της κτηνοτροφίας. Ο όρος Ακεραμική οφείλεται στην έλλειψη ψημένων κεραμικών από τις λιγοστές στον ελλαδικό χώρο γνωστές θέσεις της περιόδου. Ο εύπλαστος πηλός απασχόλησε όμως τον άνθρωπο τουλάχιστον από την Ανώτερη Παλαιολιθική και έδωσε εξαιρετικά δείγματα ψημένων αγγείων κατά την Αρχαιότερη Νεολιθική. Έτσι δεν μπορούμε παρά να τοποθετήσουμε στα ενδιάμεσα στάδια μακρόχρονους πειραματισμούς στον τομέα της πυροτεχνολογίας, με λιγότερο ή περισσότερο πετυχημέ...

ΘΕΣΗ  « ΟΥΡΙΑΚΟΣ »  ΛΗΜΝΟΥ   ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΤΟΙΚΕΙΤΑΙ ΜΕ  ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΟΙΚΙΣΜΟΣ 14.000 ΕΤΩΝ ΣΤΗ ΛΗΜΝΟ  Ο ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΟΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ Σε μια κοινή εγκυκλοπαίδεια  διαβάζουμε .....Το προοίμιο της Νεολιθικής εποχής αποτελεί η Προκεραμική ή Ακεραμική Νεολιθική, που στον ελλαδικό χώρο τοποθετείται μεταξύ 6800 και 6500 π.Χ. Κατά την περίοδο αυτή ο άνθρωπος περνά από το στάδιο του κυνηγιού, της τροφοσυλλογής και της αλιείας στο στάδιο παραγωγής της τροφής του, την οποία εξασφαλίζει με την άσκηση της γεωργίας και της κτηνοτροφίας. Ο όρος Ακεραμική οφείλεται στην έλλειψη ψημένων κεραμικών από τις λιγοστές στον ελλαδικό χώρο γνωστές θέσεις της περιόδου. Ο εύπλαστος πηλός απασχόλησε όμως τον άνθρωπο τουλάχιστον από την Ανώτερη Παλαιολιθική και έδωσε εξαιρετικά δείγματα ψημένων αγγείων κατά την Αρχαιότερη Νεολιθική. Έτσι δεν μπορούμε παρά να τοποθετήσουμε στα ενδιάμεσα στάδια μακρόχρονους πειραματισμούς στον τομέα της πυροτεχνολογίας, με λιγότερο ή περισσότερο πετυχημέ...